25/03/2010

Raar eten

Gisterenavond hebben we onze culturele zelve nog eens gelaafd aan de geneugtes van het theater. De voorstelling die we bezochten is zeer zeker de moeite waard ('Wolf' van het onvolprezen duo Kommil Foo), maar daarover gaat dit berichtje niet.

Voor het werkelijke onderwerp dienen we op de vooruitspoelknop (afgekort als 'ffwd' ... moest Philips indertijd de cassetterecorder hebben uigevonden, 't had waarschijnlijk een meer logisch 'vsknp' geweest!) te drukken, net zolang tot we na de voorstelling zijn, net op het moment dat de heer en mevrouw Marathon Geert thuis zijn aangekomen, nog even de nadorstigheid weggespoeld met een heerlijk verfrissend watertje, en zich klaargemaakt hebben voor de nacht.
Op het moment dat de heer Marathon G. de stelling dat persoonlijke hygiëne belangrijk is onderstreept met de handeling die in de meeste gezinnen reeds eeuwenlang omschreven wordt als 'hij poetse zijnen tanden' raakt de vraag van mevrouw Marathon G. hem op een onverwacht moment, als een zweepslag bij heldere hemel, een korrel zout op kalm water of een tijger in zijn kooi (aan wanhoop ten prooi). De vraag raakt hem waar het het meest pijn doet, daar waar je nooit zelf kan krabben wanneer het begint te jeuken en je al lang blij mag zijn dat als het je voorvalt niemand naar je kijkt wanneer je in het openbaar met je lijf tegen een boom staat te schuren als ware je een hond met vlooien.
De vraag, dames en heren, raakte hem in het midden tussen zijn schouderbladen.
De vraag, dames en heren, want ik denk dat jullie nu wel nieuwsgierig beginnen worden, luidde als volgt: "Zeg ne keer, wanneer beginde gij weeral zo raar te eten?".

Ik geef toe, in al mijn welbespraaktheid en bekwaamheid om op de meest in het nauw gedreven momenten mezelf er met een woordvloed uit te slepen, kon ik me geen ander mogelijke repliek bedenken dan het korte "Huh?".

Na de nodige duiding van mijn eega begreep ik dat ze doelde op mijn licht veranderende voedingsgewoonten in de week voor de marathon.
Hoe kan ik ooit verwachten dat collega's, vrienden, buren en toevallig stationair overvliegende helicopterpiloten mijn voedingspatroon in de laatste 6 etmalen voor MarathonDag begrijpen wanneer zelfs de vrouw die lief, leed en de bedstee met me deelt het over 'raar eten' heeft.

Vandaar deze kleine duiding. Zelfs de meer doorwinterde marathonloper kan misschien nog iets opsteken, want ik lees op heel veel blogs over het zalige genot van koolhydraten laden, maar zelden hoor ik iemand elaboreren over de eerder deprimerende voorafgaande fase van het koolhydraten aflaten.
Voor alle duidelijkheid: ik ben een sterke believer van het carboloaden. Het is de bedoeling om in die fase (de laatste 3 dagen voor de marathon) je beschikbare energiepeil met 10 tot 15 procent te verhogen. Vergelijk het met een batterij die langer meegaat, waardoor je in de race zelf langer over energie beschikt.
Dit doe je door in die dagen (3, niet meer, niet minder!) vrijwel alleen koolhydraten op te nemen. Liefst een combinatie van complexe (rijst, deegwaren, aardappelen, brood) en enkelvoudige (watergroenten, fruit) koolhydraten. Om een voorbeeld geven: mijn favoriete gerecht dat ik in die periode 2 maal daags verorber bestaat uit een energierijke brij van banaan, witte rijst en honing.
Gouden tip: gebruik geen volkorenproducten, aangezien deze relatief gezien minder energie leveren, en het gaat niet om de vezels, vandaar ...

Maar zoals gezegd, wat even belangrijk is, is het koolhdraten aflaten. Dit is een even lange periode (nogmaals: 3 dagen, niet meer, niet minder) waarin je vrijwel alleen eiwitten tot je neemt.
Hoogwaardige eiwitten vindt je in eieren (had je nooit gedacht hé ;-) ), mager vlees (kip, kalkoen) en magere vis (kabeljauw, pangasius, tonijn en tot op zekere hoogte zelfs mosselen). Vooral vrouwen zijn ook gebaat aan een flinke hoeveelheid zuivel (half vol, en dan heb ik het niet over het glas). Het nadeel aan die 3 dagen is evenwel dat je totaal zonder energie valt en zelfs het ochtendlijke openen van de ogen wordt een klus die je amper alleen aan kan.

Echter, beste vrienden, en hiermee sluit ik mijn betoog voor vandaag, het is van primordiaal belang om ook deze fase niet te vergeten. Zonder dit, vergeet ook maar de energiewinst uit het koolhydraten laden. Vergelijk het met een spons die meer water kan opnemen wanneer ze goed werd uitgewrongen dan wanneer je ze nog half nat in een emmer gooit.

Om op de vraag van mijn lieftallige echtgenote te antwoorden: vanaf volgende week dinsdag begin ik 'raar te eten'. Precies 6 dagen later hoop ik te kunnen bewijzen dat het zijn nut heeft ...

09:30 Gepost door Geert in Voeding | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

09/04/2007

Opladen? Dan eerst aflaten!

Het moment dat ik dit berichtje begin in te tikken is toevallig gekozen, maar toch zit er een kleine symboliek in verscholen: als alles goed gaat kom ik binnen exact 6 dagen de Coolsingel opgedraaid om met een kleine versnelling (nauwelijks waarneembaar voor de toeschouwer maar des te intenser voor mijn benen) de laatste meters van mijn derde marathon af te leggen.

Een korte stand van zaken: het gevoel is goed, de laatste trainingsweek zou, mede vanwege de geringe trainingsbelasting, geen noemenswaardige problemen meer mogen opleveren. Uiteraard zit ik met het 'moet ik dàt tempo 42 kilometer lang volhouden'-gevoel opgescheept na de 4x4 (nope, ik zet hier geen boom op voor de CO²-veelvraten der openbare weg) km aan marathontempo van afgelopen zaterdag, maar hiermee voeg ik me eerder netjes bij de geregelden dan bij de uitzonderlingen, als ik de verscheidene berichtjes op de blogs van de Rotterdam- en Parijsgangers die an hun laatste week taperen beginnen.

Nog even geduld en we mogen de vruchten van de noeste trainingsarbeid gaan plukken!

Maar, alvorens de energierijkste pre-marathondagen aanvangen moeten we eerst door de erergie-armste dagen spartelen. Vandaag is immers de eerste dag van het 'koolhydraten afladen'. Voor zij die nu grote ogen van verwondering opzetten en hun normale ademhaling even onderbreken ter onderstreping van een 'het in Keulen horen donderen'-gevoel, even een kleine toelichting:

the-eggIedereen heeft vast en zeker al wel gehoord van het 'koolhydraten opladen' tijdens de laatste 3 dagen voor een marathon, en als ik de kilo's pasta zie die in die laatste pre-M dagen door de diverse atleten achterovergelagen worden, dan kan ik alleen maar vaststellen dat vrijwel iedereen het nut hiervan inziet. Er zijn in de sportspeciaalzaak ook verschillende voedingssupplementen verkrijgbaar die dit proces zelfs versnellen, en tevens is er een brede wetenschappelijke bewijslast voor dit fenomeen.
Wat velen echter niet doen is tijdens de laatste trainingsdagen (dus van maandag tot en met woensdag van de laatste trainingsweek) eerst de koolhydraten 'af te laden'.
De theorie is eigenlijk eenvoudig: waar je tijdens het opladen ongeveer 90% van je voedselopname laat bestaan door koolhydraten, ga je eerst enkele dagen het omgekeerde doen door 90% van je voeding uit eiwitten te laten bestaan. Omdat je tijdens deze dagen ook nog eens gewoon doortraint verplicht je je lichaam om de aanwezige snelle energiedepots volledig leeg te halen. Het gevolg is dat je tijdens de oplaadfase een soort sponsreactie kan creëren waardoor je energiedepots tot anderhalve keer zoveel snelle energie (lees: koolhydraten) kunnen opslaan. Het is zelfs zo dat het opladen van koolhydraten vrij zinloos is zonder eerst een aflaatfase in te bouwen, want je lichaam is niet van de noodzaak van extra opslag overtuigd.

En dus staat er tijdens de volgende dagen op mijn menu: proteïneshake (melk + eiwitpoeder), magere vis (tonijn, kabeljauw, ...), kippewit, eiwitten (de dooier wordt netjes het toilet ingekieperd) en proteïnerijke supplementen.

Graanproducten, rijst, brood, pasta en aardappelen zijn tot en met woensdag compleet uit den boze!

Ik kijk nu al uit naar donderdag ...

14:33 Gepost door Geert in Voeding | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |