19/11/2010

Telex van de Week (80)

telex--start--
de redactie van de Telex verontschuldigt zich voor de enkele weken afwezigheid
--stop--
hoewel ze sinds Telex nummer 79 meerdere keren door sujetten allerlei uit haar tent werd gelokt ...
--stop--
neem nu die pipo uit Manchester ...
--stop--
toen het gerucht de ronde deed dat Wayne Rooney niet bij Manchester United zou bijtekenen maar een contract bij grote concurrent Manchester City ambieerde liep ons onderwerp, een hartstochtelijke City-fan, meteen naar de plaatselijke tattoo-shop
--stop--
en liet op zijn rug een haast levensgrote beeltenis van de topschutter zetten, met als tekst 'Rooney ... pride of City!'
--stop--
hij had het beter in potlood laten doen ...
--stop--
want nauwelijks één dag later -de korstjes stonden nog op de tattoo- tekende Wayne bij
--stop--
... bij Manchester United wel te verstaan
--stop--
de media had het verkeerd begrepen ...
--stop--
want Rooney had inderdaad wel gezegd dat hij het 'oude getrouwe huis waar hij al zo lang is' vaarwel zou zeggen
--stop--
maar dat ging niet over z'n voetbalclub
--stop--
wél over z'n favoriete bordeel ...
--stop--
dichter bij huis zijn we ook niet gespeend gebleven van de idioten
--stop--
om er één te noemen:
--stop--
Elio di Rupo
--stop--
hij heeft een boek geschreven
--stop--
niet over hondjes, want hij is geen prins, maar over 125 jaar socialisme in België
--stop--
waarin hij naar eigen zeggen de voordelen en verwezelijkingen van de socialistische beweging opsomt
--stop--
er staat bijvoorbeeld in te lezen dat hijzelf zonder het socialisme nooit zou zijn geworden wie hij nu is
--stop--
ok ...
--stop--
maar wat zijn dan wél de voordelen van het socialisme??
--stop--
ik had veel liever gelezen wat voor soort totouages hij op z'n rug heeft staan ...
--stop--
'Elio ... pride of Mons' misschien?
--stop--
van wie ik zeker ben dat hij een tattoo heeft met z'n eigen naam is Jef Vermassen ...
--stop--
hij die mensen kan laten veroordelen zonder bewijsmateriaal en daar zelfs de nieuwe standaard van wil maken
--stop--
vandaag is hij een assisenzaak begonnen zonder lijk
--stop--
nu ja, dat lag in de lijn van de verwachtingen
--stop--
Jef's grote droom is een rechtzaak zonder lijk, zonder bewijsmateriaal, zonder jury, zonder beklaagde, zonder eiser, zonder rechter en als het even kan zelfs zonder rechtzaal
--stop--
want alleen als al die overbodige ballast overboord gekeepeerd wordt kan de aandacht volledig toegespitst worden op dé essentie:
--stop--
hemzelf!
--stop--
nóg iemand die zonder enige twijfel zichzelf op de eigen huid heeft vereeuwigd:
--stop--
Silvio Berlusconi
--stop--
het zal dan wel bijna zeker op de voorhuid zijn, maar kom .. hij heeft een korte voornaam, dus dat kan
--stop--
dat is nu nog eens een politicus die ik écht grappig vind
--stop--
onze politici zijn al lang niet meer zo plezant omdat ze te lang hetzelfde grapje blijven vertellen ("we gaan BHV onverwijld splitsen", en zo van die dingen), maar Silvio is anders
--stop--
hij blijft zichzelf gewoon opnieuw uitvinden
--stop--
zijn laatste frats is wederom outstanding:
--stop--
hij liet 2 beelden uit een staatsmuseum overbrengen naar zijn persoonlijke ambtswoning
--stop--
oude Ionische beelden
--stop--
één van Venus en één van Mars
--stop--
nu was het wel zo dat Venus een hand te weinig had en Mars qua mannelijkheid over de eeuwen heen wel wat had moeten inboeten
--stop--
en dus liet onze vriend Silvio die ontbrekende delen gewoon terug bijmaken
--stop--
heel kunstminnind Italië natuurlijk op z'n kop
--stop--
wat me wel vaker overkomt: ik zie zo direct het probleem niet in
--stop--
je moet namelijk weten dat Berlusconi een onverbeterlijk narcist is
--stop--
en dus zal hij wel iets van zichzelf in die restauratie hebben gestoken
--stop--
net dàt is dus de reden dat er geen probleem is
--stop--
ja, ik geef toe, een Venus met opgestoken middenvinger is niet direct iets wat Caeser in z'n persoonlijk vertrekken zou gezet hebben
--stop--
maar als Silvio model heeft gestaan voor de aanpassing van Mars ...
--stop--
die 5 milimeter marmer zal het nu ook wel niet gaan maken hé ...
--stop--
ik zou er niet te veel moeite insteken
--stop--
tenzij ik een luxe-prostituee was uiteraard ...
--stop--
de uitleg van de Italiaanse premier:
--stop--
waarom missen onze klassieke standbeelden altijd iets, terwijl die van China er nog zo goed als nieuw uitzien?
--stop--
hmmmmm ... zou die 'made in China' onderaan de sokkel er voor iets tussenzitten?
--stop--
hij zou zich beter afvragen waarom Japanse wagens langer blijven rijden dan Italiaanse ...
--stop--
echt, ik hoop dat Berlusconi ooit de logische overstap maakt naar de Belgische politiek
--stop--
want met hem erbij als clown is ons circus pas helemaal compleet!
--stop--
bij ons is tegenwoordig de meest geestige nar een aartsbisschop
--stop--
zoiets vind ik nu eens eminent onrechtvaardig zie ...
--stop--
als uitsmijter nog even dit:
--stop--
gisteren vond in de Nederlandse ambassade een kookduel plaats tussen de Europese commisarissen Karel de Gucht en Neelie Kroes
--stop--
dit in het kader van de Week van de Smaak
--stop--
beide gingen ze een typische gerecht maken
--stop--
Neelie deed weinig moeite om haar Nederlandse roots te verdoezelen en koos voor kroket als voorafje en bami als plat preferée
--stop--
Karel daarentegen zocht lang naar een passend gerecht om zijn latente intelligentie te bewijzen
--stop--
om zin persoonlijke partijvoorkeur in de verf te willen zetten had hij graag smurfensoep gemaakt
--stop--
maar na een heel lang betoog heeft zijn persoonlijke kabinetschef hem ervan kunnen overtuigen dat Smurfen niet goed smaken
--stop--
(eerst had de brave man geprobeerd om de heer De Gucht te vertellen dat de smurfen niet bestaan, maar dat ging er niet direct in ...)
--stop--
en dus koos Karel voor garnaalkroketjes als voorgerecht en paling in 't groen als hoofdschotel
--stop--
toen een VRT-reporter zijn interview afsloot met 'Dankuwel mijnheer De Gucht, en dan gaan we nu even kijken wat u er van bakt', antwoorde onze blauwe ridder met 'ja maar, de paling voor paling in 't groen wordt niet gebakken maar gekookt
--stop--
Karel, the pride of Belgium!
--stop--
**zucht**
--full stop--

09:00 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (4) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

04/08/2010

Uit vorm

Zegt de ene paspop tegen de andere "Ik ben helemaal uit vorm" ...

druivelaar.jpgTja, mopjes bedenken is nooit m'n sterkste punt niet geweest, reden waarom mijn professionele levensweg zich nooit in de richting van De Druivelaar, de welbekende dagscheurkalender die al sinds 1915 zijn weg naar driekwart van de Vlaamse huiskamers weet te vinden, heeft geduwd.

Anderzijds ben ik dan weer niet filosofisch genoeg om ooit met enige kans op slagen een CV richting Bond zonder Naam te sturen. Komt daar nog bij dat ik vroeger altijd dacht dat de Bond zonder Naam ook wel eens een Bond zonder Adres zou kunnen zijn, en hoe kan je in 's hemelsnaam een sollicitatieverzoek sturen naar een bedrijf zonder adres?
Tja, in mijn leefwereld van enkele decennia geleden dichtte ik Phil Bosmans wel vaker mythische eigenschappen toe.

Maar wijken we niet af? Inderdaad, we wijken af, net als de zwemster die een paar weken geleden het kanaal overzwom: in principe een afstand van een goeie 30 kilometer op zijn smalste punt gemeten, maar door de stroming en de golven (wat had ze anders gedacht tegen te komen??) kwam de koene meermin aan een totaal van boven de 100 zwemkilometers! Nog een geluk dat ze heel dat eiland niet gemist heeft of ze lag nu nog op koers voor New York.

Maar bon, zoals gezegd: ik wijl af.

Ik had het vandaag graag even willen hebben van mijn sportexploten gedurende de laatste 3 weken.
Om kort te zijn: ik kan er heel kort over zijn! (Phil Bosmans: eat your heart out! ;-) )

Coach Mario had me tijdens de voor de duur van m'n goed 2 weken en een half uithuizigheid geen onmogelijke zaken opgelegd: 1 training per 3 dagen en dan nog niet de meest uitputtende. Voor mezelf had ik uiteraard al lang opgemaakt dat 1 training op 3 dagen voor watjes en uitgebluste watercultuurmosselen is, en dus was ik van plan om er stellig een heel wat grotere lap op te geven, maar eens op onze vakantiebestemming gearriveerd heb ik me laaghartig geout als het voornoemde watje (over mosselen zullen we nu maar zwijgen!): slechts 1 keer heb ik getraind, en 't was dan niet eens met het volle pond.
De reden?
Wel, ik kan er enkele bedenken ... eerst en vooral werd ons huurhuisje van de bewoonde wereld gescheiden door een 800 meter (Garmin never lies) lang steil pad, bezaaid met losliggende keien. Ik had reeds voor mijn verlof een licht zeurende enkel, en wilde de eerste dagen in Italië alvast geen risico nemen op de keien, want zelfs een gewone wandeling op dit paadje -één auto breed en geen 10 centimeter meer- was reeds een mooie uitdaging. Dan was er ook de temperatuur: met de zon richting zenith was het al gauw 35 - 36 graden, en zelfs om 8 uur in de ochtend likte de termometer met z'n kwikzilveren arm aan de ondergrens van de 30 graden zoals ze destijds werd vastgesteld door mijnheer Celcius.
Na thuiskomst vorige week ben ik dan meteen in de kalk en het cement gevlogen want mijn verbouwingen verlopen volgens een zeer strikt geregiseerd scenario en één deadline niet halen resulteert in een hele cascade van uitstel en herplannen, iets wat door mijn wederhelft zonder twijfel met niets minder dan een terechte doodstraf bestraft zal worden (had ik haar maar nooit verteld over die levensverzekering ...).

Echter, en dit is misschien nog meer waar dan de halfslachtige excuses die ik hierboven heb aangehaald, ik had de pauze nodig. Nie zozeer fysiek, doch wel mentaal. Ik weet niet hoe het komt ... misschien heb ik vorig jaar wel een beetje té hard mijn best gedaan om té snel een voor mij terug aanvaardbaar niveau te halen, misschien was ik daarom té gefocusd op het altijd maar weer behalen van richttijden op training, ...
Ach, wie zal het zeggen? Feit is dat ik dus 3 weken nauwelijks gelopen heb en ik het voel aan m'n vormpeil: niet dramatisch in vergelijking met de de gemiddelde regelmatige Mac Donaldsbezoeker, maar zeker ook niet op het niveau waar ik hoor te staan op 67 dagen voor de marathon. Ik heb er zelfs aan gedacht om Eindhoven ook dit jaar aan me voorbij te laten gaan, maar het is m'n laatste kans op het volbrengen van 42 kilometer in wedsttrijdvorm als -40 jarige, en er is uiteraard ook de mooie datum van 10-10-10 (de 11-11-11 van volgend jaar zal waarschijnlijk toch in Afrika gelopen worden ;-) ).

Ik zal dan maar voor de tussenoplossing gaan: normaal gezien loopt mijn nonkel in Eindhoven z'n eerste marathon. En wie zou hem daar beter kunnen gaan hazen dan uw ondergetekende (hey ... dit is een retorische vraag hé: ik weet dat er heel wat betere kandidaten te vinden zijn, maar laat me nu gewoon maar even in de waan, ok?)!?

Gisteren heb ik terug mijn ouwe getrouwe schema onder de arm genomen (de verbouwingen lopen voorspoedig: 2 dagen voor op schema!!); niet dat het als vanzelf liep, maar de zin is er wel en het hoofd is vrij genoeg om er terug een planning in te steken. Verwacht me nog niet terug op het strijdtoneel van de één of andere wedstrijd over welke afstand dan ook ... de eerste weken zullen vooral in het teken van amusement staan.

Ik wens jullie nog een heerlijke dag toe en graag zie ik jullie morgen weer!

09:15 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (11) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |