31/08/2006

Bij wijze van spreken

Op de tribune van de Belgische derdeklasser Racing Mechelen staat in sierlijke letters 'Waar een wil is, is een weg', door onze nationale zotskop Prins Filip verbasterd tot 'Oewaar één wille is, is ook ne oeweg', maar tot daar.
Ik stam misschien uit een generatie waarbij dit soort taalkundige spitsvondigheden meer indruk maakte dan het heden ten dage het geval is, maar ik moet toegeven dat deze woorden toen ik ze vanop het voetbalplein las me steeds iets deden.

Nu is het niet zo dat alle spreekwoorden die we van onze voorouders hebben meegekregen een ontegensprekelijke waarheid bevatten. Zo hebben 11 jaar huwelijk me geleerd dat het niet vele kleintjes zijn die één grote maken, maar dat je 2 grote nodig hebt om aan één kleintje te komen.
Anderzijds zit er ook héél wat waarheid in verscholen ... een spreekwoord waar ik tijdens de afgelopen maand al dikwijls heb aan teruggedacht is 'Is de 1ste juli regenachtig, de hele maand is twijfelachtig'.
Uiteraard zijn er ook heel wat spreekwoorden en zegswijzen die uit onze geliefde sport komen ... een kleine greep uit het aanbod, uiteraard gevolgd door een passende verklaring:
- Met iemand een loopje nemen (samen trainen);
- Loop naar de pomp (kan je voor mij wat water aan de bevoorrading halen alstublieft?);
- Het loopt als een trein (het gaat heel snel);
- Hij loopt op zijn einde (hij zit aan kilometerpaal 40);
- Het loopt in het honderd (hij loopt een wel érg lange duurloop).

Allemaal mooi, allemaal even waar, maar mijn favoriete spreekwoord aller tijden blijft toch "Als het paard de haver niet lust, dat het dan m'n kloten kust"

Enfin, genoeg stokjes onder de gekheid ... ook het gewone loopleven gaat ten huize Marathon Geert zijn gewone gangetje: dinsdag heb ik de week ingewijd met 10k aan een héél rustig tempo (1u03'), woensdag heb ik een ietsje sneller gelopen (hs 135 - 140) om 14,5k op 1u15' af te klokken. Deze middag doe ik dat nog eens over, maar dan bouw ik wel 2 intervallekes in.

Allemaal veel loopplezier gewenst en, vergeet niet:  wees lief tegen uw kinderen, want zij kiezen later uw tehuis!

08:25 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

29/08/2006

Weekdieren

Geef toe, wij, hardlopers, zijn de échte weekdieren!
Niet omdat we geen ruggegraat hebben (alhoewel ... ), maar wel omdat we onze trainingsarbeid al weken op voorhand, netjes week per week, inplannen. Het is zelfs zo dat wanneer ik mijn weekplanning bekijk, ik helemaal week vanbinnen word en ik niet kan wachten om de shoes aan te trekken. En dan nadien in een lekker warm bad liggen afweken ... zalig gewoon.

En aldus zijn we aangekomen bij mijn weekplanning voor, jawel, deze week ...
gisteren heb ik een mijn wekelijkse (de 'w' van mijn toetsenbord begint overspannen te geraken) rustdag gehouden, vandaag staat er een rustig loopje van 60' aan 125bpm op het weekmenu, en vanaf morgen vliegen we er terug in met een kleine duurloop van 1u10', donderdag doen we er een paar minuutjes bij en doen we ook nog enkele versnellingen in de saus, vrijdag wordt uitlopen, zaterdag gaan we Verheulsgewijs wat spurtjes uit de mouw schudden en zondag komt dan mijn favoriete training: 26 kilometerkes door beemden en velden!
Op die manier zou de weekteller een goeie 80k moeten aangeven, genoeg om weer een stap in de goeie richting te zetten.

07:31 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

27/08/2006

1/2 marathon Brussel

Na dagenlang angstvallig het weerbericht gevolgd te hebben was 't vandaag tijd voor deel 2 van 'the road to Dublin'. Hieronder het relaas van een geslaagde repetitie:

Enkele minuten vóór 8 zag ik Ruthje als een reus boven me ut tornen, maar dit was vooral omdat zij bovenaan perron 10 stond in het station van Mechelen, terwijl ik nog aan de lange doch roltrapsgewijs makkelijk gemaakte klim nog moest beginnen. Enfin, de benen waren goed, de vorm super en dus was ik niet moe toen de trein, netjes op tijd overigens, ons naar Brussel voerde.
Een controlefreak zoals ik heeft natuurlijk alles goed gepland, dus had ik thuis mijn uitgekiend ontbijt netjes 2 uur op voorhand gegeten - dacht ik!!! Ruthje maakte me er al gauw attet op dat de start niet om half 10 maar om half 11 plaatsvond!  Voordeel was wel dat we nog rustig de (sfeerloze) start van de marathon konden meemaken.
Gelukkig kon ik op de marathonexpo nog een krachtsnack inkopen zodat de energieboekhouding toch nog een beetje klopte. Aan de expo kwamen we trouwens nog Koen tegen, die als een volleerde stand-up comedian vertelde dat hij in Brussel kwam om uit te lopen, en daarom 'slechts' 1u40 als doelstelling had (uiteindelijk zou hij zo fris als iets binnenkomen na 1u36 ...).

De wedstrijd zelf dan ... ik had me voorgenomen om netjes op mijn tempo van 1u35 te blijven, maar omdat we na het startschot eerst nog 3 minuten moesten wandelen alvorens de startmat te overschrijden heb ik in het begin een tandje bijgestoken. Na 7 km zag ik dat mijn Garmin geen afstand meer aangaf (hij staat nu in de hoek en krijgt tot dinsdag huisarrest ... dat zal hem leren) zodat ik besloot om op hartslag verder te lopen. Deze tactiek bleek trouwens de enige juiste, want ondanks de vele kleine doch venijnige klimmetjes kwam ik fris aan de Tervurenlaan en daar heb ik nog wel enkele lijken kunnen oppikken. De afdaling naar de Grote Markt was prachtig (eindelijk wél een paar mensen die voor animo zorgden) en uiteindelijk finishte ik in 1u33'53", dus méér dan 1 minuut onder m'n doelstelling.
Dé verrassing kreeg ik echter 50 meter voor de finish; want totaal onverwacht stonden daar m'n 3 grootste supporters me luidkeels aan te moedigen. Bedankt Tania, Lenne & Fien ... dankzij jullie heb ik in die laatste 5 decameter zeker nog 8 minuten gewonnen .

 Mijn netto tijd bedroeg 1u30'45, dus ik ben meer dan tevreden. In totaal werd ik 137ste op 1533 aangekomen deelnemers.
Nu richt ik het vizier op de 10 mijl van Amsterdam, waar ik mik op 1u10'.

21:55 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

25/08/2006

Francesco Del Ponte

Gisteren reed ik bijna op een boom toen ik het radionieuws hoorde ... onze gevallen wielergod Frank Vandenbroucke heeft namelijk nog eens van zich laten spreken.
Het verhaal is er één in typische Frankie-boy stijl: beter dan de fictie en ontroerend in z'n eenvoud!
Enkele maanden geleden werd VDB ontslagen door z'n ploeg Unibet.com omdat hij in de helft van z'n koersen de eindmeet niet haalde (in de andere helft kwam hij niet aan de start) en zodus had hij wat nood aan koersritme.
Niet getreurd ... waar een wil is, is een weg, zij het dat er halverwege steevast een idioot staat die een andere weg verkiest, en dus heeft VDB zich ingeschreven onder een valse naam om deel te kunnen nemen aan juniorwedstrijden bij een Italiaanse obscure nevenfederatie. Totaal in de geest van de ongebreidelde fantasie die wielrenners soms aan de dag leggen ('k hem gewonnen omda de biene goe waren vandoag) had hij een valse naam gebruikt, met name Francesco Del Ponte. (Hoe komt hij er toch bij??)
Als klap op de vuurpijl had hij zelf een valse licentie gemaakt met daarop een foto van ... Tom Boonen (Frank, Frank, Frank ... wat doe je nou?)

Hilarisch, maar ... als jullie nu denken dat dit een unicum is in de sportgeschiedenis, maar hier moet ik jullie teleurstellen. Het is wél de eerste keer dat dit soort bedrog an het licht komt, maar ik heb een beetje reserche gedaan en uit onze geliefde sport komt het volgende verhaal:

Londen, 13 april 2003, 8 uur 's morgens.
In de suite van één der betere Londense hotels heeft Paula Radcliffe net haar persbabbel afgerond, van de gelegenheid gebruik makend om haar plannen om het wereldrecord te verbeteren kenbaar te maken.
Maar ... toen sloeg het noodlot toe ... om de kuiten en de achillespees een beetje op te warmen besloot Paula om niet de lift te nemen maar langs de imposante trappen van het neo-classissistische hotel naar beneden te gaan. Ze is echter nooit aangekomen ... op de eerste verdieping lag een plank los (Rodrigo, de supervisor van de kuisploeg had al honderd maal gezegd dat die moest vervangen worden, maar de directie had hem al honderd maal belogen ... later zou hij een geslachtsoperatie ondergaan om als schlagerzangeres door het leven te gaan, maar we wijken af) en toen La Radcliffe haar goddelijke maat 39 hierop plaatste verloor ze haar evenwicht en verzwikte haar linkerenkel.
Gelukkig was Marathon Geert net in de buurt om haar op te vangen en terug naar de suite te dragen. De pers was al verdwenen om zich op te maken voor een live verslag van de start, en dus begon Paula uit te huilen in de verbijsterde aanwezigheid van onze held.
Nu, je kan van helden denken wat je wil, maar Marathon Geert kan niet tegen afgetrainde vrouwentranen, en dus besloot hij om Paula te helpen.

Het volgende uur ging alles heel snel ... Marathon Geert maakte vlug nog een vervalst startbewijs op naam van Paul Draaiklip (Radcliffe had te veel opgevallen), maar in werkelijkheid liep hij met de Championchip van Paula 2 uur en 15 minuten later over de finish.

Toen Paula later tijdens een interview van de BBC-verslaggever de vraag kreeg waarom ze toch zo mankte met haar linkervoet antwoorde ze zeer laconiek: "Bijna had ik een trap te veel genomen".

08:23 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

24/08/2006

Duidelijk weerbericht

Voor wie zondag een wedstrijd gaat lopen (Brussel, Olen, ...) is er gelukkig de duidelijke meteorologische berichtgeving van onze nationale radiozenders.

Zo kregen we eergisteren te horen dat het regenweer zeker tot maandag zou aanhouden. Op dat moment was het niet zo moeilijk om dit voor te stellen, want het regende bijna onophoudelijk en donkergrijs was de hemelse modekleur van de dag.
Uiteraard kon ik daar niet mee lachen, want ik loop liever 21k in de zon dan in de regen.

Gisteren was het echter al heel wat anders ... dezelfde persoon kwam op netjes dezelfde zender op uitgerekend hetzelfde uur vertellen dat er de volgende dagen wel wat buien konden zijn (op het moment dat hij z'n nummertje bracht scheen de zon) maar het weekend zou vast en zeker droog blijven.
Uiteraard kon ik daar wel mee lachen, want ik loop liever 21k in de zon dan in de regen.

Toen ik vanmorgen in de wagen naar het weerbericht luisterde (het was op dat moment aan het regenen) was het net of Mozes zelf een live verslag van de zondvloed gaf ... en 't zou in 't weekend zeker niet beter worden.
Uiteraard kon ik daar niet mee lachen, want ik loop liever 21k in de zon dan in de regen.

Enfin, we zullen zondag wel zien wat 't wordt, maar toch hoop ik stiekem op droog weer, want, en dit zal jullie wel verbazen, ik loop liever 21k in de zon dan in de regen.

Hieronder staat alvast de verwachting voor de komende dagen ... voor zondag geven ze '50% kans op regen' ... duidelijker kan 't niet zijn hé: 't gaat half regenen!

13:08 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

23/08/2006

Marathon: hoe het écht allemaal begon

Beste medemensen, vandaag had ik het graag een beetje gehad over de geschiedenis van de marathon. Velen onder jullie denken waarschijnlijk dat de geschiedkundige oorsprong terug gaat naar de 5de eeuw voor Christus toen de illustere Griek Pheidippides de historische woorden 'Verheug u, wij hebben gewonnen!' sprak, en dit alvorens morsdood neer te vallen. Verder zijn er dan nog de belachelijke geruchten van hoe de afstand enkele keren werd aangepast sinds de eerste Olympische Marathon in 1896, om uiteindelijk in 1908 in Londen op 42.195 meter vastgesteld te worden.

Welnu, geachte lezers, ik kan jullie bij deze bevestigen dat al deze geruchten door de regering Bush verspreid zijn om de kennis van de hardlopende Europeanen te verminderen zodat hij ons binnen afzienbare tijd zou kunnen aanvallen.
Laat me beginnen met het weerleggen van de 'officiële' geschiedenis...

Ten eerste is de afstand tussen Marathonas en Athene 48 kilometer, en 42,195 meter komt zelfs niet op een rond getal in mijl (26,2 mijl), dus dat verhaaltje van Engeland kan je ook al vergeten.
Ten tweede kan Pheidippides die historische woorden niet hebben uitgesproken ... in die tijd werd er in Griekenland héél weinig Nederlands gesproken, dus zelfs als hij ze zou hebben uitgesproken zou niemand hem verstaan hebben! Hij zal ook niet gestorven zijn vlak na aankomst in Athene, want wie zou anders het verhaal tegen zijn moeder verteld hebben? Trouwens, je moet maar eens in je onmiddelijke omgeving kijken hoeveel mensen er Pheidippides noemen ... hoeveel?? ... dacht ik al ... NIEMAND noemt zijn kind zo!
Voilà, ik denk dat we het erover eens kunnen zijn dat de versie die we in onze gemanipuleerde geschiedenisboeken kunnen vinden nergens op slaat, maar ... hoe is men dan op de eerste marathon gekomen?

Wel, ik heb een beetje research gedaan, en wat blijkt ... de marathon is ontstaan als weddenschap in een Ierse pub.

Jullie geloven me niet?
Luister goed, want hier volgt het enige échte verhaal van de marathon ...

Op een morgen, in een bruine pub, slechts enkele kilometers ten noordoosten van Dublin, zaten 3 vrienden (Feargal, Mark & Tom) onderuitgezakt aan een tafel, enkel omringd door de sigarettenpeukjes en verschaalde drankresten van de afgelopen nacht.
De avond tevoren hadden ze een wedstrijd Gaelic Football bekeken en, hoewel dit een sport is die uitsluitend bedoeld is voor onvervalste mannetjesputters, vonden ze van zichzelf dat ze fysiek tot héél wat meer in staat waren dan de plaatselijke Football Hero's. Héél de nacht hadden ze dan ook opgeschept over hun eigen capaciteiten.
Toen het tijd was om naar huis te gaan, stond Feargal op en zei dat hij spijtig genoeg nét te laat was voor de eerste bus. Mark antwoorde dat dit toch geen probleem kon zijn, want hijzelf zou de 3 mijlen naar Feargal's huis makkelijk in 20 minuten kunnen lopen. Tom moest lachen: "Allez, lads", zei hij, "ik had eens een probleem met mijn wagen en heb toen 6 mijl naar de garage moeten lopen, in kostuum, en ik moest niet eens zweten!"
Feargal kon zich niet onbetuigd laten en vertelde hoe hij eens 10 mijl bergop gelopen had, met rugzak op de rug en zijn vriendin in zijn armen, zonder moe te worden.

Ze bestelden alle 3 nog een Guinness en het gesprek ging verder ...
Tom: "Ik kan makkelijk 12 mijl lopen";
Feargal: "Ik doe er 15 elke morgen";
Mark: "Je zou het niet zeggen, maar ik ben een killer op de 16 mijl";
Tom: "Geef me 2 uurkes en ik loop 18 mijl";

Ondertussen kwamen heel wat stamgasten de pub binnen, die allen zeer geamuseerd de discussie tussen de 3 vrienden volgden.

Feargal: "Op die tijd loop ik er 20";
Mark: "Awel, ik doe er morgenvroeg 23, in pyama";
Tom: "En ik 24, in korte broek!";
Feargal: "Ikke 25";
Mark: "Ik kan makkelijk 26 mijl aan";

Hier stopte het even ... niemand durfde het aan om boven de 26 mijl te gaan, want deze afstand leek hen écht wel ver.

En toen, totaal onverwacht, klom Tom op de tafel, en omzoomd door het gouden ochtendgloren van een rijpe voorjaarszon, sprak hij de magische woorden "Op de laatste dag van oktober zal ik in Dublin 26,2 mijl lopen!"

Plotseling was er een totale stilte, het soort stilte waarin zelfs een muis niet zou durven te lopen.
Feargal en Mark keken elkaar aan en, nog licht beneveld van het afgelopen zuipfestijn, barsten ze uit in een onbedaarlijk lachen ... "Man that Tom!" was alles wat ze konden zeggen. Maar doordat hun woorden lichtelijk vervormd werden door de alcohol, hadden de talrijke omstaanders "Marathon!" verstaan.

En zo komt het dat er elk jaar, op de laatste dag van october, in Dublin een marathon wordt gelopen. Ik hoop dit jaar nét voor Tom te kunnen eindigen.

08:57 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

22/08/2006

Wat loopt er door het struikgewas?

Het is een grote ananas!

't Is al goed, 't is al goed ... het lijkt nergens op, maar 't rijmt tenminste.

En wat heeft het met mijn berichtje van vandaag te maken? Helemaal niets, en daarom ga ik er verder over zwijgen, want na zever komt zonneschijn. En hiermee zijn we dan naadloos bij onze (bijna) dagelijkse portie trainingsnieuws van Marathon Geert terecht gekomen.
Want vandaag was er zowaar zonneschijn tijdens mijn middagloop. Niet dat het een overdreven effect op de zweetklieren had, en nog minder dat je huid een latijnse teint zou krijgen, maar toch, de zon was er. Wat ben ik blij dat mijn wekelijkse rustdag, net als bij m'n favoriete bakker, op maandag valt.
Vandaag heb ik mijn typische dinsdag training afgewerkt: 6km (vorige week begonnen aan 5 en elke week doen we er 1 kilometerke BTW bij) aan marathontempo, gevolgd door een kwartiertje uitlopen.
Volledig gerecupereerd van de zondagse duurloop had ik deze middag minder last dan met de 5k van vorige week, en dit terwijl ik vorige week op een uitsluitend vlak parcours heb gelopen tegenover een heuvelachtige omloop vandaag. De eerste 2 k waren vlak en mijn gemiddelde hartslag is er nooit boven de 143 gekomen, na de eerste serieuze klim zat ik aan 153bpm en daarna is het constant blijven schommelen tussen de 145 en de 153. Na het eerste minuutje uitlopen zat ik al terug aan de 135, nog een minuutje later aan 125, en hier kan ik alleen maar tevreden mee zijn. In totaal heb ik 9km gedaan in 46 minuten en een handvol seconden, en de 6k aan marathontempo werden gelopen in 28'01", wat eigenlijk 11 seconden te snel was, maar gelukkig werkten de flitspalen niet.

En wat gaan we de rest van de week doen? Awel, vrij standaard tot en met vrijdag, zaterdag rustdag, zondag de halve van Brussel, maandag terug rustdag en dan vliegen we er terug in. De komende week zal ik blij mogen zijn als ik een totaal van 70 km haal, maar er gaan wél 21 wedstrijdkilometerkes tussen zitten, en dat maakt veel goed.

Wat ruist er door het struikgewaaaaaaas?
Het is een potje pindakaaaaaaas!

16:29 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20/08/2006

24kt

Omdat Tania met een vriendin Rome onveilig maakt (een citytripke ter compensatie van mijn vele buitenlandse reizen voor 't werk) ben ik dit weekend de baas in huis, wat ook wel de zorg voor de onderdanen in het koninkrijk (Lenne & Fien) met zich meebrengt. En dus heb ik maar de hulp ingeroepen van ma & pa koning om in de voormiddag op de kinderen te letten, zodat ik mijn lange duurloop kon afwerken.
Wij dus vanmorgen naar Rijmenam om van daaruit een 24k parcours te starten, en ik moet zeggen, het is een 24 karaats 24 kilometer training geworden ... mooi parcours (langs de Dijle, van in Rijmenam tot in Werchter en terug), mooi tempo (11 per uur aan een gemiddelde hartslag van 138), nergens last van, veel zuurstof in de lucht, aangenaam weertje dat enkel in het terugkeren ne keer of 3 werd onderbroken door een buitje, enfin ... ik heb ervan genoten. Zeker na de rottraining van gisteren was dit goed om het moraal terug wat op te krikken.

Na de training hebben we dan de ideale 'recuperatiemaaltijd' voor een Vlaming naar binnen gewerkt: mosselen met friet; de plaatselijke voetbaltrots van Rijmenam hield immers haar jaarlijks mosselsouper, en als pa & ma uitnodigen kunnen we toch geen nee zeggen hé?

Morgen is 't rustdag, en vanaf dinsdag begint de aanloop naar de 1/2 marathon van Brussel. Doel? 1u35! Of we het halen valt volgende week op deze plaats te lezen. In elk geval zal het een PR worden, maar dat heeft dan weer veel te maken met het feit dat 't m'n eerste halve wordt.

20:28 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

19/08/2006

It's a small world after all ...

Vandaag weer even een training op de piste ingelast. De bedoeling was om 6 reeksen van 1 km te lopen tegen 3'45" per km. De rustpauzes zouden dan bestaan uit 800m dribbelen.
Maar de werkelijkheid was wel een beetje minder dan de planning: de eerste reeks ging nog (3'43"), de 2de was nog binnen tijd (3'44") maar verliep al een pak krampachtiger en in de 3de heb k na 900 meter opgegeven ... 't ging gewoonweg niet meer. Reden? Niet altijd eenvoudig te zeggen, maar ik denk dat m'n slechte nachtrust & onvolledig ontbijt (tegen mijn natuur in, maar ik kreeg niet veel binnen .. er zijn zo van die ochtenden) er wel iets mee te maken zullen hebben. Tijdens de 2de reeks voelde ik m'n benen al helemaal verzuren, en omdat het tijdens de 3de rep alleen maar erger werd verkoos ik om uit te stappen in plaats van de motor op te blazen.
Uiteraard hou ik nu geen goed gevoel over aan die training, maar liever dat dan m'n duurloop van 24k die voor morgen op het programma staat te hypothekeren.

Wat heeft dit alles nu met de titel van deze post te maken?

Wel, in één woord: NIETS! En wel om de eenvoudige reden dat het verband nog moet komen (surf dus nog niet verder ... het mooiste moet nog komen en daarbij, 't is nu toch geen weer om te gaan surfen) ...

Vanmorgen was ik zo wat aan het surfen (toen was 't er wél weer voor ) op sites van diverse loopevenementen die hoog op mijn korte-termijn-verlanglijstje staan, en zo zag ik op de site van de 20k van Brussel een nieuwe service: via interfot-sports.be kan je een actiefoto bestellen van diverse loopwedstrijden, waaronder dus uiteraard ook de 20k van Bxl. Gewoon even de juiste wedstrijd (links) aanduiden, en dan (rechts) je startnummer geven en als er een foto van je genomen is kan je hem in een preview modus bekijken. Op hetzelfde scherm kan je dan een foto bestellen, en als je in het bezit bent van een fotogenieke kop die niet zou misstaan op een tas, t-shirt, muismat of puzzel kan je zelfs nog verder gaan.
Nu, omdat ik dit jaar niet had meegelopen kon ik geen live test met mijn startnummer uitvoeren, dus tikte ik zomaar, ad random, het nummer '8525' in.
En rarara, 3 keer raden wie er met dat nummer in mei laatsleden door onze hoofdstedelijke straten heeft geflaneerd ...
Hiernaast heb je het duidelijkste beeld dat ik kon kopiëren (uiteraard is de site beveiligd), maar als je tijd hebt moet je de test eens zelf doen en je focussen op de dames in 't oranje & in 't groen.
Inderdaad: ons Martinneke, geflankeerd door de immer beminnelijke Ingrid. Over toeval gesproken ... uit het effectief van 20.000 nummers haal ik er nét diene uit!

En meteen is de link gelegd .... allemaal meezingeueueueu ... It's a small world after all ...

19:43 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18/08/2006

Iets helemaal anders

En dan nu ... iets helemaal anders!
Iets wat op deze blog nog NOOIT is vertoond, maar wat jullie zonder twijfel al kwijlend zal doen uitkijken naar MEER, MEER, MEER! Iets prachtigs, zinvols, en tegelijkertijd zo simpel in z'n bestaan ...

het is nu tijd voor ...

nuttige informatie!


Toen ik vorige week ben gaan shoppen bij de Runner's Service Lab in Duffel (don't worry guys, reclame op deze blog is vooralsnog gratis) heb ik van enkele minuutjes wachttijd gebruik gemaakt om zowaar een foldertje te lezen. Dit foldertje had het over de voordelen van MBT, oftewel Masai Barefoot Technology. Ik had hier al wel van gehoord; Jerco Tipuric (perfectionistisch voetbalfanaat en ex-trainer van o.m. Cercle Brugge) is er een hevig voorstander van, maar ook Philippe Vandewalle (voormalig Rode Duivel en sterkhouder van Club Brugge) en Erik Struelens (basketbal) laten deze merknaam al eens in een interview vallen.

Waarover gaat het nu eigenlijk? Wel, volgens de theorie in het foldertje zouden deze schoenen de manier van lopen van onze voorouders beter imiteren dan de platte of van hieltjes voorziene zolen die we tegenwoordig onder ons modern schoeisel aangeplakt krijgen.
Op de foto zie je duidelijk de bolvorm onderaan de zool, en dit zou ervoor zorgen dat je, gewoon al om netjes rechtop te blijven staan en niet bij de minste beweging je smikkel met het asfalt kennis te laten maken, continue actief naar de beste lichaamshouding zoekt. Je gaat zo een rechtere houding aankweken, wat beter is voor de rug, maar tevens voor de plekken die toch o zo gevoelig zijn voor ons lopers: kuiten, knieën & enkels. De kuitspieren zouden immers door dit doorlopend aanpassen van houding sterker en langer (verminderd risico op blessures!!) worden, en hetzelfde effect zou eveneens voor de achillespees weggelegd zijn.

Ook mijn schoengoeroe bij de Runner's in Duffel kon me niets dan positiefs vertellen over de MBT's (ok, ze staan te koop in zijn winkel en hij is teslotte in de eerste plaats een verkoper, maar toch was ik aangedaan door zijn enthoesiasme). En bij deze is het dus beslist: ik ga mezelf lange oren en dito tanden aanmeten en voor testkonijn spelen ... na mijn marathon in Dublin koop ik me een paar MBT's!
Waarom nà de marathon: wel, ik ben wel een beetje bang voor de korte termijnreactie van het overstappen naar een ander systeem van schoen ... als de kuiten en de achillespees inderdaad sterker gemaakt worden dan veronderstel ik dat de druk hierop vergroot wordt, en ik ben een beetje bang om in volle voorbereiding nog eens extra arbeid op mijn onderstel te leggen.

Voor wie meer wil weten over de MBT's kan ik altijd aanraden om eens een kijkje te nemen op de volgende website: http://www.mbt-belgium.be/default.asp?id=1&mnu=1.
Mijn Nederlandse vrienden zouden het misschien interessanter vinden om te klikken op http://www.mbt-nederland.nl/, vooral vanwege de taal (grapje hé, gasten, ik mag toch nog meedoen binnen 4 weken in Amsterdam ?).
Moest er iemand zijn die met deze schoenen al persoonlijke ervaring heeft, wel, dat zou me enorm interesseren ... ik kijk uit naar de reactie!

Onze telefoonlijnen gaan NU open en er is een leuke verrassing voor de 100ste beller .

08:24 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

17/08/2006

FC MarathonGeert - SK Darmtransit: 1-0 (goal in de laatste minuut)

Beste bloggers & bloglezers ... alvorens mijn (bijna) dagelijkse posting te plaatsen zou ik u eerst willen waarschuwen dat er vandaag wansmakelijke handelingen, woorden of suggesties in kunnen voorkomen, dus wanneer u minderjarig, makkelijk misselijk of net aan 't eten bent, gelieve niet verder te lezen, en gewoon morgen eventjes terug te komen.

 

 

 

U bent er nog?

 

 

 

OK dan ...
Maar laat ons de orde der zaken chronologisch afwerken ...

Gisteren stond er een standaard loopje van anderhalf uur @ 140 bpm op het programma, goed voor bijna 16k op de teller. Het was de eerste keer dat ik een 'course' op mijn Garmin 305 heb gevolgd en dit viel eigenlijk heel goed mee; 'k ben niet verloren gelopen, en dat wil al iets zeggen.

En dan nu ... de loop van vandaag (nota van de redactie: hier komen de schunnige details; het is nog niet te laat om terug te keren).
Pfffffffffffff ... afgezien ... man man man ... AFGEZIEN!
Pijn in de kuit? nee!
Aan de enkel? nauwelijks!
Knie? nope!
Hoofdpijn? nog minder!
Menstruatiepijn? lang geleden da'k daar nog last van heb gehad!

Wat is er dan wél gebeurd? Wel, ik ben deze morgen in alle vroegte gaan lopen, 't is te zeggen, om 6u30 ben ik hier op 't werk aangekomen, dressed to kill, of toch op z'n minst om te gaan lopen, omdat ik noch deze middag, noch deze avond tijd heb gehad / ga hebben / zal gehad hebben voor m'n training.
Eén van de gevolgen van een ochtendloop is dat de tijd die ik normaal tussen m'n laatste maaltijd en de training laat drastisch werd ingekort van een 2-tal uur naar een halfuurke. Nu, een ochtendlijke loop heeft totaal géén negatieve invloed op mijn biologische klok of mijn gemoed voor de rest van de dag, integendeel, maar ik heb tot scha en schand moeten ondervinden dat mijn interne composteringsafdeling geen blijf wist met mijn ontbijt.

De planning was om 15' in te lopen aan 140bpm, dan 2 intervallekes van telkens 5' 150-160-150 bpm, tussen de intervallekes nog eens 15' @ 140, en dan nog eens een kwartiertje van 't zelfde om uit te lopen.
Tot zover de planning ... vanaf nu geef ik een verslag -in uitgesteld relais- van wat er werkelijk is gebeurd (hopelijk wordt het nooit verfilmd, maar weet dat alle personen en gebeurtenissen écht zijn):
- 6u30 ... vol goede moed vertrek ik voor m'n training, alles is ok;
- 6u45 ... begin van de eerste versnelling, alles is nog ok;
- 6u50 ... we gaan nog een stapje sneller, alles ok, maar wat voel ik daar ... is dat een lintworm die ik 'down under' voel?
- 6u55 ... we vertragen een beetje, 't lopen zelf voelt goed aan, maar die lintworm begint stilaan een 'lintolifant' te worden
- 7u00 ... terug naar het starttempo ... wat zou ik toch zo graag een hondje zijn, dan kon ik hier gewoon op een grasplein m'n ding doen en niemand zou raar opkijken (tenzij ze er in trappen, hihi)
- 7u05 ... IK BEN EEN HOND ... GEEF MIJ EEN GRASPLEIN ... NU!
- 7u06 ... straatwerkers ... aha ... ze hebben een chemisch toilet ... wat? het is vast?? en de ploegbaas heeft de sleutel??? en die komt pas binnen 30'??? pas op hé mannen ... ik ben een hond ... WOEF!
- 7u07 ... ik vergeet alle plannen en loop op een snelheid die, gezien de krampachtige omstandigheden, m'n tijdelijke topsnelheid is verder naar m'n werk (als ik het gebouw aan de einder zie opdoemen denk ik niet aan de uitdrukking 'ik zie m'n stal', maar eerder aan 'ik ruik m'n stalmest')
- 7u15 ... daar is 'm, daar is 'm ... moet er nog zand zijn?
- 7u17 ... met een gelukzalige glimlach, gelijk aan die van een van barenswee verloste moeder, neem ik plaats onder een verkwikkende douche.

Enfin, dit alles om te zeggen dat mijn geplande training onder DRUK van de lokale omstandigheden halverwege werd aangepast.
Morgen ga ik gewoon 's middags een half uurke uitlopen, kwestie van de plaatselijke milieunormen te respecteren.

14:39 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

16/08/2006

Marathontempo

Héérlijk ... zo een dagje op 't werk zijn wanneer je er ook daadwerkelijk verwacht wordt, maar hiermee hebben we al genoeg gelachen. Ondertussen is dit verhaal binnen mijn familie dezelfde proporties aan 't nemen als de legendarische verhalen van toen ik eens 3 uur op de lijnbus ben blijven zitten omdat 'm'n abonnement op moest' of die keer dat ik bijna op m'n sloefen op 't werk stond, of de talloze keren dat ik m'n boekentas ben vergeten ...

Laten we het dus alsjeblief terug even hebben over de essentie van deze blog ... eueueueuh ... waarover ging het ook al weer ... dedzju; 'k zou 't 1000 keren zeggen ... ah ja ... koken ... neeje, da was 't niet ... ja: 'k weet 't weer ... LOPEN!

Gisteren heb ik even een korte training (5k) op marathontempo ingelast. Als 'marathontempo' heb ik het kilometergemiddelde genomen om te finishen in 3u19', wat neerkomt op een 4'42" per kilometer. Uiteraard heb ik dit gemiddelde gehaald ('t ging maar over 5k), maar toch hou ik er geen goed gevoel aan over ... ik moest meer moeite doen dan ik verwacht had. Misschien komt 't door m'n nog steeds een beetje opspelende linkerkuit, die ervoor zorgt dat ik niet 100% ontspannen loop, maar toch ... m'n gemiddelde hartslag lag rond de 150, wat niet écht schitterend is. Tijdens het kwartiertje uitlopen heb ik ook veel moeite gehad met de hartslag terug onder de 130 te krijgen (heeft 10 minuten geduurd), dus ik zal de komende dagen genoeg moeten investeren in recuperatie.
De eerstvolgende test staat over anderhalve week geprogrammeerd: op de halve marathon van Brussel zou ik terug een gezonde gemoedsrust willen bereiken door er te finishen in 1u35' ... hopelijk valt het weer dan wat mee en hebben we geen surfplank nodig om te finishen.

07:36 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

14/08/2006

Lachen met Geert

Marathonday - 11 weken, oftewel nog 77 dagen voor de marathon, en daar zijn ze weer: de lange afstanden.
Gisteren ben ik voor de eerste keer sinds lang weer eens door de barrière van de 20k gebroken, gelukkig met de morele en lopende ondersteuning van mijn goede vriend Peter. Omdat 22k nogal veel is en mijn inspiratie om nieuwe parcours te zoeken niet altijd even fameus is, heeft hij het voortouw genomen en me een nieuwe weg getoond. Al bij al is mijn vernieuwde kennismaking met de lange afstand goed meegevallen; ik was nochtans met wat twijfels aan deze duurloop begonnen, want na de traditionele zondagochtendlijke vetloop kreeg ik zoals vorige week serieus wat steken en opkomende stijfheid in m'n kuit, maar nu was weer de linkerkuit aan de beurt ... 't is precies of mijn onderbenen in een 2-ploegenstelsel werken.

Enfin, 'k heb me 's avonds goed opgewarmd en de échte pijn verdween al vrij snel. Neem daar nog bij dat we onderweg enkele keren een welgemeende 'boe' van de lokale bevolking langsheen ons traject (de eerste 11 k uitsluitend koeien) mochten ontvangen, en je begrijpt dat we met gezwinde pas door weiden en beemden huppelden.
't Heeft me weeral 2 uur en 8 minuten van m'n sterfelijk bestaan gekost, maar 't was de moeite!
Met de drie weekendtrainingen (samen goed voor 42k) erbij is de weekteller afgesloten op iets meer dan 78km, wat eigenlijk meer is dan ik gepland had.
Andere cijfers van de week: mijn gewicht is voor de 2de week op rij met 1.1kg gedaald tot op 78.8, en ook het vetpercentage doet er een half percentje af naar 12,5. Als we zo door gaan worden we nog sportief:-)


In onze rubriek 'lachen met Geert' heb ik vandaag een leuke uitsmijter: Toyota heeft vandaag, 14 augustus, aangeduid als recuperatie voor de 1ste november. Dit is me zonet door mijn manager doorgesms't als antwoord op mijn vraag hoe het komt dat ik hier om 10 uur in de ochtend nog altijd alleen zit (in een gebouw waar nomaal 400 man aan de kost komt). Met andere woorden: ik zit hier al 3 uur de kleuren van Toyota te verdedigen terwijl mijn eerbare collega's nog in hun nest liggen!! Wie durft daar te zeggen dat consultants beter op de hoogte zijn dan vast personeel??
Ik ga hier afronden; 'k ga naar huis!

10:18 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

12/08/2006

Dodentocht & nieuwe schoenen

Gisterenavond heb ik 'onze pa' voor de 8ste keer afgezet aan het dorpsplein van Bornem. Hij heeft er voor de 8ste keer deelgenomen, en voor de 8ste keer heeft hij de 'Doto' uitgestapt. Daarstraks heb ik het 'm al live gezegd, maar ook virtueel heb ik nen dikke proficiat over voor deze puike prestatie.
De cijfers: hij heeft de 100k afgelegd in 15u30', oftewel aan een gemiddelde van 6,4 km/uur. Straf, maar naar zijn gewoonte heeft hij zich ingehouden: vorig jaar kwam hij aan vóór 11 uur, zo fris als iets. De reden dat hij het dit jaar wat kalmer aan heeft gedaan is omdat hij deze jaarlijkse hoogmis voor wandelende massochisten deze keer als training voor zijn voettocht van Rijmenam naar Santiago de Compostella, volgend voorjaar. Zot zijn doet niet zeer, maar ik ben blij dat hij zulke zaken doet ... als er iemand is die mij als zot bestempeld, kan ik het tenminste op m'n genen steken .

Als ik goed gezien heb is het Crazy Bob en Carmen niet gelukt om de finish te halen ... maar het was door de regen dan ook een afvallingsrace geworden. Kop op medebloggers, tijdens mijn eerste deelname aan de dodentocht (8 jaar geleden) heb ik ook, in gelijkaardige weersomstandigheden, moeten opgeven na een 60-tal km. Vorig jaar heb ik een 2de keer meegedaan en toen was ik binnen om kwartje vóór 10 ('s morgens, wel te verstaan). Er is dus nog hoop voor zij die het de eerste keer niet hebben gehaald. In elk geval, ik heb alle respect voor de deelnemers, aangekomen of niet ... het is niet van de poes daar in Bornem!

Zelf ben ik net terug van m'n traditionele zaterdagtraining: 1u15 bestaande uit 15' @ 140bpm, dan een intervalleke van telkens 5' 150-160-150 bpm, dan terug 15' @ 140, terug dat intervalleke om te stoppen met nog eens 15' @ 140bpm, alles tesamen goed voor 15,1 kilometerkes op de weekteller. Morgenvroeg nog een kleine vetloop met 't vrouwke en 's avonds een lange duurloop met mijn ex-ploeggenoot (voetbal) en huidig mede-marathonner Peter. We hebben elkaar al lange tijd niet meer gesproken dus ik denk dat de 22 km die op m'n schema staan aan 'babbelsnelheid' zullen worden uitgevoerd. Peter gaat er 25 doen, hij doet mee aan de marathon van Amsterdam, en moet dus 2 ween vroeger dan ik in topvorm steken.
Het vetloopje van morgenvroeg zal tevens een eerste kennismaking zijn met de nieuwe loopschoenen die ik vanmorgen heb gekocht ... ik heb geen risico genomen en koos voor de opvolger van m'n huidig paar loopvriendjes, van de Saucony Triumph 2 ben ik dus overgegaan naar de Saucony Triumph 3. Totaal andere kleuren, lichtelijk aangepast loopvlak, maar in wezen is het dezelfde schoen. Aangezien mijn huidig paar reeds een 300-tal kilometerkes meegaan en er nog zo'n 800 te lopen vallen tijdens m'n voorbereiding denk ik dat deze 'blauwe geschelpten' m'n marathonschoenen zullen worden voor Dublin, maar dat zijn zorgen voor later.

22:54 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

11/08/2006

Mooi stukje Brussel

Brussel is niet een stad die me nauw aan het hart ligt. Ik heb het eigenlijk helemaal niet met steden ... ik kan me door een cultuurrijke stad wel laten meeslepen tijdens een city-trip, maar je zal me nooit een adres weten hebben intra muros. Zo hou ik enorm veel van steden als Brugge, Wenen, Londen en Warschau, maar bvb. Gent, Antwerpen of Brussel zijn aan mij niet besteed.
Gisteren ben ik echter met een collega voor een uurtje gaan lopen ... hij kende een leuk toertje, vertelde hij me, dus wij op pad.
Awel, ik moet toegeven, het was héééél mooi: we zijn van Evere vertrokken voor een 12-tal kilometer door de (aangename en rustige) rand van Brussel.
Vanwege werken in de buurt zullen we binnen 2 weken wel niet hetzelfde traject kunnen volgen, maar in alle andere gevallen zou ik het als organisatie toch niet nalaten om de mooie 'Avenue de l'Optimisme' in het parcours op te nemen, al was het alleen maar voor de naam.

In totaal hebben we 12,63km in 1u10'53" op de teller gebracht. De gemiddelde hartslag was 134, en dat is iets waar ik vroeger maar kon van dromen. Ik ben dus 'optimistique' voor de 1/2 marathon van Brussel binnen 2 weken; bevestiging van Gierle zou het vertrouwen alvast een serieuze boost geven.

 

Aan de deelnemers van den 'Doto' ... stap ze en geniet van Duvel en Palm, maar met mate !!

 

Bon weekend à tout et à toutes!

08:47 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

10/08/2006

Guinness

Ik moet iets bekennen wat me waarschijnlijk het respect van enkele bourgondische bloggers zoals Frank Spencer en Johan zou kunnen kosten, maar de stand der sterren en het wassen van het water leren me dat DIT het juiste moment is om me blogsgewijs te outen: ik ben één van die droogstoppels die NOOIT alcohol drinken.
Die 'nooit' mag je absoluut letterlijk nemen ... ik ben de man van de Spa blauw en het fruitsap in alle maten en gewichten. Er is geen enkele gelegenheid die me kan verleiden tot het nuttigen van gegiste druiven of eender welk gerstenat.
Uiteindelijk maakte dit me in m'n jongere jaren populair in de zin dat wanneer ik ergens mee naar toe ging, de rest z'n gangen kon gaan, want er was altijd een nuchtere chauffeur aanwezig in het gezelschap (ikke dus).

Waarom nu deze outing? Wel, reeds ettelijke malen hebben vrienden me proberen te overhalen om toch wat alcoholisch naar binnen te werken, er werden zelfs heuse weddenschappen op afgesloten, maar telkens waren die pogingen gedoemd te mislukken; bij koppige ezels van mijn kaliber is een 'nee' immers iets onveranderlijks, wat er ook gebeure.
Tot op een dag, zowat 2 weken geleden, ik tegen Tania zei (en ik citeer) "Awel, als ik in Dublin aankom in minder dan 3u20' guntime, dan duik ik met jou de eerste de beste pub in en drink er een Guinness". (ter info: mijn streeftijd is 3u25)

Nu is er een klein probleempje: als je mijn tijd van Gierle door de diverse tijdcalculators haalt en hierop een marathon-eindtijd laat berekenen kom je op 3u19'23". Komt daar nog bij dat een gereputeerd loper als Mario me ook reeds heeft 'bedreigd' met een tijd rond de 3u20' ...

Misschien zal ik toch maar beter mijn streeftijd voor de halve marathon van Brussel bijstellen van 1u35' (wat op een marathon 3u18'04" kan worden) naar 2u58' (garant voor een 'veilige' 6u11'07") ... het zou beter zijn voor m'n gemoedsrust ...

08:15 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

09/08/2006

Waarschuwing gekregen

Gisteren heb ik tijdens m'n geplande rustige wandeling aan hs 125 een kleine waarschuwing gekregen.
Nee ... geen waarschuwing van een jaloerse wandelaar die vond dat ik te dicht tegen z'n vriendin aan liep, en evenmin van een politieagent met flitsdienst die alles boven de 10 per uur wilde beboeten; de waarschuwing kwam van m'n rechterkuit. Reeds na enkele stappen voelde ik dat er iets niet 100% juist zat, ik heb het nog even geprobeerd, maar het hele onderbeen, van enkel tot kniegewricht werd zo stijf dat het serieus pijn begon te doen. Na een 3-tal km heb ik dan maar besloten om rustig terug naar m'n vertrekpunt te wandelen; het is nu het moment niet om risico's te nemen. Nauwelijks 2 uur later kon ik m'n enkel bijna niet meer veroeren en werd zelfs stappen naar m'n bureau een helse opdracht. Ik weet niet wat me mankeerde, het was zeker niet de spier ... de pees misschien?? Gelukkig was het niet m'n ander onderbeen, want na de perikelen van enkele weken geleden zou ik dan écht in paniek geweest zijn. Uiteindelijk hou ik het erop dat het een signaal was om het even een dagje of 2 - 3 wat kalmer aan te doen want nu is er nog een lichte stijfheid aanwezig, maar niets alarmerends.
Dus heb ik mezelf vandaag een dagje verlof van het loopschema gegeven.

Leuker nieuws is er voor m'n oudste dochter Lenne: die is vandaag op Chiro-kamp vertrokken. Rond 9 uur vanmorgen zijn we met het hele gezin naar Dourbes vertrokken. Voor wie nog nooit van dit wondermooie dorpje gehoord heeft: er is helemaal geen reden voor schaamte ... ik ook niet. Gelukkig heeft TomTom een zeer gedegen opleiding aardrijkskunde genoten en werden we perfect tot in het pittoreske dorpje op 10km van de Franse grens (voor de Ardennen-kenners: in de buurt van Philippeville en Nismes, aan Franse kant ligt Gives) geloodst. Na het opzetten van veldbed, georganiseer van de persoonlijke spullen en het traditionele toneelstukje voor de ouders hebben we dan afscheid genomen van ons Lenne. We zullen haar voor 1 week moeten missen, maar dit geeft tevens de kans om onze jongste eens extra te verwennen.

17:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

08/08/2006

Life after Gierle

Allez, Gierle is (als eerste test voor Dublin) achter de rug ... op naar de volgende. Dat zal de halve marathon van Brussel worden binnen 3 weken.

Dat de weblogloop een succes was blijkt wel uit jullie reacties & uit de prachtige artikeltjes die er over geschreven werden. De foto's van Maurice laten dan ook niets dan blije (nee hoor ... dat was geen pijnlijke grimas op die actiefoto ... dat was PUUR geluk) gezichten zien.

Gisteren heb ik een rustig duurloopje afgewerkt: 1u45' aan 140bpm met na een uurtje lopen eventjes een kwartiertje aan 150bpm. Mijn beste vriend Garmin gaf een totaal aan van 19,79km. Eén van de dagen ga ik me eens verdiepen in het uploaden van deze gegevens naar één of andere webtool, want volgens Martine en Johan zal dit mijn leven volledig veranderen. Het enige wat me echter ontbreekt is een machine om extra vrije tijd aan te maken.

Vanmiddag staat er een korte recuperatieloop van 45' (125bpm) op de agenda, de planning voor de volgende 2 weken heb ik in m'n agenda gezet.

Als afsluiter voor vandaag nog enkele data voor de statistieken: de weegschaal was me goed gezind met een waarde van 79,9kg (oftewel 1,1 kg minder dan een week geleden) en de vetmeter deed de notering van m'n huidplooien dalen van 30 naar 28, goed voor toch nog een vetgehalte van 13% (voor wat zo een meting waard is, natuurlijk).

08:39 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07/08/2006

Loop van vele zaligheden

Waarschijnlijk is mijn verslagje één van de laatste dat het online levenslicht ziet, maar gisteren heb ik het véél te druk gehad (én in de clinch gelegen met m'n home-network) om nog te bloggen. Ik schrijf dit artikeltje wél vooraleer ik naar de schrijfsels van mijn zeer gewaardeerde en teerbeminde mede-bloggers ga kijken, om te vermijden dat ik hen zou kopiëren.
Maar wat zou ik nog aan origineels kunnen toevoegen aan wat er ongetwijfeld nu reeds te lezen valt?
Laat het me bij de hoogtepunten, also sprach Geertrusta, houden:
- het parcours: prachtig, zonder meer ... perfecte mix van natuur en uitdagend maar net niet té zwaar;
- de bloggers: prachtig, zonder meer (ik heb het gezegd hé: ik zal niet in herhaling vallen!!) ... het was enorm leuk om te zien dat Aretha Franklin gelijk had: "behind every great blog, there has to be a great person". Ik was ook ten zeerste onder de indruk van de Nederlandse delegatie die toch enorm talrijk de reis naar Gierle heeft ondernomen;
- m'n PR: ok, het was m'n 1ste 10-mijler, dus dan is het niet moeilijk om een PR te lopen, maar ik ben toch best tevreden met de 1u11'44" die ik op m'n eigen meetapparatuur heb afgeklokt. Ik wacht nog wel even om dit als m'n 'officieel' PR in te lijsten, want hiervoor neem ik steeds de officiële eindtijd ... heeft er iemand trouwens een idee van waar we die kunnen krijgen? Ik dacht dat de organisatie had beloofd om die wereldkundig te maken!?;
- de BBQ: waarvan vooral de gezelligheid en de onderlinge band vanwege onze gemeenschappelijke hobby me altijd zal bijblijven. Het was leuk om ook eens op een andere manier dan via een teksteditor van gedacht te wisselen met gelijkgestemden. Ook Tania (voor hen die buiten de interesse in hardlopen ook nog de problemen met onthouden van voornamen met mij gemeen hebben: mijn vrouwtje annex steun en toeverlaat) vond het reuzegezellig en heeft zich enorm geamuseerd (mede dankzij de inbreng van Miranda );
- hét moment: was toch wel de eindsprint van Ronald ... fenomenaal! Ik heb trouwens na afloop horen zeggen dat 3 van de 5 lopers die door 'Il Fenomeno' werden overlopen in het hospitaal zijn beland met een longontsteking ... volgens CNN zijn ze echter aan de beterhand! De New Yorkse flitspalen zijn gewaarschuwd.

 

 

Ik zal er zo vlug mogelijk voor zorgen dat ook de andere foto's online beschikbaar zijn, bevestiging volgt uiteraard in deze blog.

 

Samengevat moet ik zeggen deze tweede (voor mij de eerste) weblogloop een enorm leuke ervaring was die ik zeker nog ettelijke keren wil overdoen. Bedankt voor dit initiatief, Ruthje!

Ik moet zeker ook mijn bloglinklijstje updaten, want zaterdag heb ik geleerd dat er nog heel wat interessante url's ontbreken!

 

Over naar de orde van de dag: zondag stonden er alweer 2 trainingen op de planning:
- 's morgens een rustige 5-km loop (recuperatie voor de zaterdagwedstrijd), samen met m'n vrouwtje ... we hebben gedurende 32'15" 5,14km al keuvelend afgelegd. M'n hartslag kwam hierbij nooit in de buurt van de 130 wat bewijst dat Gierle goed verteerd werd.
- 's avonds heb ik dan nog een 45 minuutjes gelopen aan hs 140 (halverwege een kwartiertje opgetrokken tot aan hs 150) om 8,81km af te leggen in 45'03".
Het weektotaal komt zo op nét geen 78,5km.

Vanavond nog een duurloopje en de nieuwe week is officieel van start!

08:15 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

04/08/2006

Garmin

Gisteren is er een leuk pakje aangekomen met als inhoud een splinternieuwe Garmin Forerunner 305.
OK, mijn lopen is misschien verre van oogstrelend, mijn dieet is voor verbetering vatbaar en qua looptrainingen ben ik een eeuwige amateur, maar de hardware die vanaf volgende week aan m'n pols zal bengelen is op en top professioneel!

Momenteel loop ik nog steeds met een Garmin Forerunner 105 en een afzonderlijke hartslagmeter, maar met de onweders die de laatste dagen in de lucht hangen kreeg ik toch wel wat schrik voor een eventuele blikseminslag. Als je weet dat ik ook nog met een MP3-speler rond de arm rondtoer dan begrijp je al snel dat er bij een 'direct hit' enkel een paar rokende schoenen van me zou overblijven.

Ik zie het al voor me in de krant: "identificatie van slachtoffer blikseminslag enkel mogelijk door kaasgeur in schoenen."
Om dus te kans op zoiets met 30% te verkleinen heb ik nu een 2-in-1 oplossing voor GPS en hsm. Nu nog proberen om er Studio Brussel mee te ontvangen en we zitten safe!

Gisteren ben ik echter nog op pad vertrokken met m'n oude vertrouwde hardware. 't Was tussen de onweders door maar achteraf gezien heb ik geluk gehad: op geen enkel moment ben ik écht uitgeregend. Ik had nochtans m'n voorzorgen genomen: petje, regenjas, lange broek met windbreker ... 't was precies terug winter. Uiteindelijk heb ik 1u03' gelopen op 11.71k aan een gemiddelde hartslag van 142. 
Vandaag is een rustdagje, de enige reden dat ik alsnog zou lopen deze avond is als ik tijdens het geplande restaurantbezoek iets verkeerd zou eten en de wc-pot verder zou blijken dan gepland; in alle andere gevallen hou ik het rustig.

Rest me om jullie een zaligmakend weekend toe te wensen ... en aan de Gierle-lopers: rust of train goed (naargelang de planning) & c u all tomorrow!

09:18 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

03/08/2006

Just a rainy day ...

Zonder zover te willen gaan om te stellen dat landbouwers én hardlopers de 2 bevolkingsgroepen (spreek gerust van minoriteiten als ik de laatste statistieken mag geloven) bij uitstek zijn die elke dag over het weer klagen, moet ik toch vaststellen dat ook ik steeds triestiger word bij het beluisteren van het ochtendlijke meteorogische menu: deze morgen heeft Frank Deboosere zelfs gedreigd met regen voor onze weblogloop!
En als ik nu eens buiten kijk zie ik niet direct reden om het niet met Frankie boy eens te zijn. Eerst kan je een maand niet deftig trainen vanwege het subtropische klimaat die van elke overbodige beweging een martelgang maakt, en nu kan je niet buitenkomen zonder voorzorgsmaatregelen in de vorm van snorkel en zwemvliezen. 't Voordeel voor Gierle is natuurlijk dat een zandkasteel gemaakt van nat zand langer blijft staan, maar voor het lopen zélf ... 'k weet 't niet ...
Gisterenmiddag heb ik een klein recuperatietrainingske ingelast, dwz 45' aan 125bpm, hetgeen een extra 7,5 km op de teller heeft gebracht. Eerlijk gezegd was ik aangenaam verrast om te zien dat ik aan die lage hartslag toch nog een 10km/u heb gehaald, het parcours bevatte nochtans enkele lichte glooiingen en zelfs één pittige helling (die ik 2 maal ben opgelopen). Met andere woorden, ik zie het elke dag beter zitten, hopelijk krijgt mijn zelfvertrouwen geen deuk tijdens de Achtzalighedenloop deze zaterdag. Veel zal afhangen van hoe de zandstroken erbij liggen, maar ik zou toch graag een tijd rond de 1u15' halen.
Deze avond staat er nog een loop van 1 uur op het programma, en dan moeten we er klaar voor zijn.

Ah ja, ook nog gisteren heb ik m'n inschrijving voor de 1/2 marathon van Brussel in orde gebracht (zodoende ben ik ingeschreven voor alle 4 de wedstrijden die ik in functie van Dublin heb ingepland) ... ik weet al dat Ruthje hier ook zal aan deelnemen ... zijn er nog bloggers of bloglezers die zich eind augustus zullen laten bewonderen in onze hoofdstad?

09:45 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

02/08/2006

Fitness test

Gisterenavond heb ik, geheel volgens planning, een kleine fitheidstest over 10 km gedaan. Geen gedoe met ingewikkelde apparatuur, afstellingen van allerlei parameters en indrukwekkende parameters ... mijn 'fitnesstest' is een heel simpel hulpmiddeltje dat me aan het begin van m'n loopdagen eens door een ervaren triatleet werd aangeraden.
De ingrediënten zijn vrij eenvoudig: een traject van 10 km, een hartslagmeter, loopschoenen en een klein uurke tijd.
Bedoeling is om 10km te lopen aan exact 140bpm en te kijken hoeveel tijd ervoor nodig is. Aan de hand van deze tijd kan je dan makkelijk zien in hoeverre je bent vooruit gegaan. Uiteraard zouden idealiter de omstandigheden dezelfde moeten zijn, maar de ene keer heb je al eens wat meer wind tegen dan de andere, je hebt dagen dat het nu eenmaal gwoon beter gaat dan andere. Deze 'test' geeft echter, mits de juiste interpretatie, wel een algemene tendens aan.

Welnu, gisteren heb ik dus exact 10k gelopen aan een gemiddelde hr van 140 op een tijd van 51'47"28. Als ik dit vergelijk met een gelijkaardige test aan de start van mijn voorbereiding voor Rotterdam 2005 (tot dusver m'n enige marathon) stel ik vast dat ik een dikke 2' sneller heb gelopen dan toen. Zaterdag zullen we in de Gierlse zandbak eens kijken hoever we er daar mee geraken.

08:58 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

01/08/2006

Start voorbereiding

Eindelijk ... gisteren ben ik begonnen aan de 12 weken voorbereiding voor Dublin. De training was niks speciaals, maar toch voelt het mentaal compleet anders aan dan wanneer je niet in voorbereiding bent.

Als opener had ik gisteren een gezapig jogje van 1u45' aan 140bpm max op het menu gezet. 

Voor de connaiseurs van de 'Mechelsche weeghen': ik ben ten huize Marathon-Geert vertrokken (gelegen aan de achterkant van het wereldberoemde Planckendael-park) om zo via het kanaal Leuven-Mechelen het Bloso domein van Hofstade te bereiken, daar 2 rondjes rond de putten, terug de kanaaldijk op maar ditmaal richting Mechelen, keren aan Coloma om terug naar Muizen te gaan, zo tot aan de 'ijzeren brug' en terug naar het eigen nest. In totaal ben ik hiermee 19,17km ver gekomen met een gemiddelde van 135bpm.

En ok, het weer in juli was prachtig met écht zuiderse temperaturen en aan de kust zullen ze dat wel missen, maar geef mij de volgende 12 weken maar het loopweertje van gisteren: de constante dreiging van de donkere wolken zorgde voor extra veel zuurstof in de lucht, het kwik stond op aangenaam, de barometer zegende elke loper met perfecte waarden en voor het eerst sinds lang ben ik nog eens toegekomen met mijn fuelbelt!

De verdere planning voor deze week: vanavond een eerste 10k test om een indicatie te krijgen van mijn huidige conditie, morgen een 3 kwartiertjes aan slakkentempo (125 bpm), donderdag een uurtje aan 140 bpm, vrijdag rust, zaterdag gaan we ons beste beentje in Gierle voorzetten (hoewel ik van plan ben om toch maar de beide benen te gebruiken) en zondagavond een loopje van weeral 3 kwartier maar met een versnelling halverwege. Als 't 's morgens meevalt om op te staan kan er op zondag ook nog een vetloopje van 30 minuten bijkomen. Op 't einde van deze eerste trainingsweek zou er zodoende een waarde tussen de 60 en de 70 op de kilometerteller moeten komen, en da's zeker genoeg voor een aanloopweek. Vanaf volgende week zal ik enkele Verheul-trainingskes in 't schema opnemen, maar ik ben er nog niet volledig uit hoe ik dit precies ga aanpakken.

Tot morgen!

10:08 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

31/07/2006

Terug van veel te kort weggeweest ...

Hallokidoki beste Ploppertjes ...

Hier zijn we dan weer terug in het zomerse België. De 3 weekjes ertussen uit hebben deugd gedaan, de batterijtjes zijn opgeladen, enfin, we kunnen er weeral tegen voor nen dag of 2.

Eigenlijk ben ik reeds terug uit Egypte sinds 1 week, maar vorige week is 't er niet van gekomen om m'n blog aan te vullen. Wél heb ik van de schaarse momenten die ik online was gebruik gemaakt om jullie laatste avonturen bij te lezen, en zo te zien hebben jullie ook niet stilgezeten. 't Zal dus leuk worden komende zaterdag!

Zelf heb ik langs de boorden van de Rode Zee ook netjes m'n schema afgewerkt, 't is te zeggen, de eerste 2 dagen heb ik idd buiten getraind, de rest van de kilometerkes aldaar heb ik netjes op de loopband afgewerkt. Zonder teveel in detail te treden zien de loopstatistiekjes van de voorbije 3 weken er als volgt uit:

--> week 1 (Egypte): totaal van 52km met als voornaamste training een 10 mijl op de treadmill (doel was 1u15, werkelijk gelopen tijd 1u14);

--> week 2 (Egypte): totaal van 65km met als voornaamste training een 10 mijl op de treadmill (doel was 1u12, werkelijk gelopen tijd 1u11).

--> week 3 (thuis): slechts 2 trainingen met een totaal van 26km.

Deze derde week (vorige week dus) heb ik niet veel gelopen omdat we met de kinderen nog 2 dagen naar Nederland (1dag Dippidoe & Aquabest en 1 dag Efteling) zijn getrokken en ik die dagen volledig aan het gezinnetje wilde besteden én omdat ik gerecupereerd aan m'n voorbereiding voor Dublin wil beginnen.

Die voorbereiding start namelijk VANDAAG, en jawel, we hebben er goesting in! De eerste training zal een 1u45' duurloop worden aan hs 140. Ik ben nog volop aan het sleutelen aan m'n schema, maar ik ga er zeker enkele Verheul-principes in verwerken. Vorige week heb ik een 6 x 1k gedaan (met 800m rust tussenin) volgens de door Ruthje en zovele anderen gehuldigde principes en ik moet zeggen ... da was pittig!! Uiteraard had ik het beste moment uitgekozen om die training af te werken (vorige week dinsdag, wat uiteindelijk de warmste dag van de week bleek te zijn, en dan ook nog eens vlak voor de middag op een piste in de blakke zon), maar ik heb ook moeten vaststellen dat ik het enorm moeilijk heb met het juist lopen van een vooropgesteld tempo. Ik had mezelf voorgenomen om de 6 km in 4 minuten / km te lopen, maar ... ik kan da dus niet hé ... uiteindelijk werd m'n snelste km (de derde) 3'30", en m'n traagste (de laatste) 3'45". Telkens was ik gestart in de wetenschap dat ik eerder zou moeten inhouden dan gas bijgeven, en telkens kreeg ik al doende schrik dat ik de 4 minuten niet zou halen en ging ik sneller lopen ... 'k zal 't nooit leren! Enfin, we zien wel wat we er mee doen, maar het principe van de trainng ligt me wel. Als ik dit type trainingen in balans kan brengen met wat duurtrainingen, dan komen we er wel.

Verder ben ik ook blij om mee te delen dat mijn Taniake ook netjes haar trainingen blijft afwerken. Gewoonlijk ben ik er niet voor te vinden om foto's uit het familiealbum op het internet te gooien, maar  het volgende exemplaar, genomen in de fitnesszaal van ons hotel in Egypte, wil ik jullie toch niet onthouden ...

15:34 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08/07/2006

Heaven ...

Enkele dagen later dan beloofd ('t was erg druk op 't werk ... lange dagen & geen gaatje ertussen om m'n blog te updaten), maar ziehier mijn versie van 'de hemel': nee, geen bruine of anderskleurige kroeg, maar wél een winkel! Raar voor een totaal a-winkel individu zoals ik, maar 't is dan ook geen gewone winkel: DECATHLON

 

 

Man, man, darr kan ik nu eens écht van genieten om gewoon door die winkel te lopen, hier en daar een artikel vast te nemen en te taxeren.

Woensdag zijn we dus nog eens met de hele familie naar Antwerpen gereden om er wat inkopen te doen. De vangst mocht er wezen: 2 kindersurfplanken (toch plezant 2 kinderen hebben ... wij hebben van alles 1 reserve :-) ), 2 snorkelsets voor de kids, voor de mama 2 complete loopoutfits, een hartslagmeter en badsleffers, voor de papa ook badsleffers (uiteraard in blauw-zwart!!), een zwembrilletje, een nieuw looptenue en een looppet.

Als ik dan zie wat sommige mensen daar buiten sleuren zijn wij nog bescheiden klanten ...

Over naar het loopnieuws: de geplande woensdagavondtraining werd verplaatst naar donderdag (nà het Decathlon-bezoek zijn we nog op restaurant geweest en ik was gewoonweg te moe). Als je even terug in jullie meteorologisch geheugen gaan dan zullen jullie nog wel weten dat donderdag een zeer leuke avond met onweders in petto had. Wist ik veel toen ik vertrok ... uitgeregend was ik ... de laatste 4 kilometers (van in totaal 11.5: van Muizen langs het kanaal tot Hofstade, daar het Bloso-domein induiken en terug naar huis) heb ik even het gashendel open getrokken en dat was nog eens échte fun: 3km @ 3'30/km en de laatste aan 3'10/km. Ik voelde wel dat ik conditioneel nog een serieuze achterstand heb want langer dan een 5-tal km moet ik dat op dit moment nog niet doen, maar ik was al lang blij dat m'n linkerkuit niet protesteerde. Vrijdag een rustdag en dan vandaag de wekelijkse vetloop met mijn vrouwtje. Ook nu weer heeft Tania 5 ochtendlijke kilometers met mij mee verteerd, ik ben dan nog even doorgelopen om aan 12 km uit te komen. Tania heeft trouwens ook al goed de loopmicrobe te pakken: ik heb nog geen kans gehad om de Runners World van deze maand in handen te nemen & ze gaat einde augustus haar eerste wedstrijdje lopen: 5km tijdens de marathon in Brussel. Ze zal zeker winnen van mij want ik plan daar de 1/2 marathon te doen;-).

En dan nu, beste medebloggers, is de tijd gekomen om voor een korte tijd afscheid te nemen. Onmiddelijk na de wedstrijd Duitsland - Portugal ga ik in m'n nest kruipen want morgenvroeg om 4 uur (!!!) worden we gepakt en gezakt op Zaventem verwacht om voor 15 dagen te scheiden van de Vlaamsche wegen. In het geheim ga ik in de Sinaï woestijn de 2de blogloop voorbereiden!

TABA, HERE WE COME!

 

Tot binnenkort!

21:50 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |