22/04/2010

Communie-economie

Ik heb een probleem met een luchtvaartmaatschappij die haar tickets van Brussel naar Milaan verkoopt aan nog geen 20 Euro 't stuk en dan bij de minste tegenwind, lekke band of vulkaanuitbarsting komt bleiten voor overheidssteun.

Om dezelfde reden heb ik het niet begrepen op een internationale grootbank met specialisatie in het oplaten van luchtbalonnen die van het in de zak zetten van haar eigen cliënteel een nieuwe sport heeft gemaakt en haar bestuurders per maand genoeg betaald om de volgende 3 generaties volkomen financiële onafhankelijkheid te garanderen een ootmoedige knieval makt wanneer het publiek de hele maskarade door heeft en na driekwart mea culpa te slaan gewoon verder gaat alsof er niets gebeurd is.

Gaat het eigenlijk wel zo fout met onze economie dat topbedrijven bij het minste ontij lijken te smachten naar een communistisch staatsbestek door al hun eieren in het nest van de overheid te leggen?
Ik heb zo even een snelle berekening gemaakt over het totale debet-credit plaatje inzake ons Lenne haar communie ... jawadde ... het kàn gewoon niet dat onze economie in mekaar is gezakt!
Als je ziet dat in de geschenkenmand onder meer een nagelnieuwe fiets, een gsm en tal van andere electronica ligt, dan weet je dat je er met een minimumloon niet van af komt.

Ah ja, en ook niet te vergeten: nieuwe kleren. Niet alleen voor de communiekant zelf, maar ook de zus, ouders, grootouders en weet ik veel wie nog allemaal, want zondag aan de kerk zullen heel wat ogen taxerend rond gaan, en dan wil je er toch goed uit zien hé? Op mijn suggestie dat ik er wel goed zal uitzien in kleren die ik al gedragen heb gaf mijn lieftallige echtgenote een welgesmaakte demonstratie 'vol ongeloof met de ogen rollen voor gevorderden', en zo kwam het dat ik 2 weken geleden tijdens onze visite aan het wondermooie Utrecht een halve dag gespendeerd hebben aan shoppen.
maffe marathonBegrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen shoppen op zich, want elke zichzelf respecterende winkelstraat heeft wel een postzegelhandel, boekenwinkel of sportoutlet in de buurt waar ik m'n ogen de kost kan geven terwijl mijn andere gezinsleden zich op pas gefabriceerd textiel kunnen storten met een overgave, een op grote hoogte cocaïne snuivende indiaan waardig, maar wanneer ik zelf mee word gesleurd in een maffe marathon (niet toevallig kies ik de naam van de Bijenkorf-campagne ten tijde van mijn Utrecht-bezoek) van winkel in (nee mevrouw, bleekvaalgroen is écht mijn kleur niet), winkel uit, andere winkel in (nee meneer, ik ga écht geen roze dragen want ik ben al getrouwd en zoek geen vriendje op de andere oever), andere winkel uit, overbelichte winkel in (dit is wel mooi, maar ik kan me niet verzoenen met de gigantische winstmarge die aan deze pull kleeft, tenzij u me komt vertellen dat er echt gouddraad is gebruikt bij de fabricage), overbelichte winkel uit, winkel aan de overkant in (u gaat me toch niet vertellen dat er écht mensen zijn die dit kopen??), winkel aan de overkant uit, ...
Voor mensen die het bovenstaande commentaar tussen haakjes grappig vinden; ik kan jullie verzekeren dat ik inderdaad in die termen (toegegeven: veelal luider dan ik zelf doorheb) hardop denk en dat heel wat verkopers er nog in slagen om op professionele wijze te blijven glimlachen maar dat Tania me op het einde van de dag al minstens 7 keer had doodgebliksemd met een blik in de ogen die heel wat meer onthouding dan enkel maar 'no koffiekoek for you' inhield.

Ach wat, onder druk van mijn emotioneel veel sterkere wederhelft heb ik me in het nieuw laten steken, braafjes met de creditkaart betaald en wanneer de plaatselijke roddelpers me er komende zondag attent op maakt dat ik er toch wel béééééldig uitzie in mijn nieuwe harnas van schaamte zal ik met verwijfd handgewuif onderstreepte woorden wel uitleggen hoe ééééénig zàààààlig het was om in Utrecht te shoppen, want daar zijn toch zóóóó'n mooie winkels, daar moet je ééééééécht eens geweest zijn en .... oh my góóóóód ...


Kleine flashback: ik herinner me nog dat ik voor mijn communie als meest memorabele geschenken een duur horloge heb gekregen, een pen met mijn naam in gegraveerd en een speelgoed-politiewagen. Het horloge heeft de tand des tijds niet overleefd en de pen schrijft niet meer, maar die sppelgoedauto staat nog bij m'n ouders op de speelzolder. Er mankeert enkel een portier (links vooraan) ...

08:15 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

21/04/2010

Dickie Dick

Eigenlijk heb ik nogal geluk hé ...

Stel je gewoon maar even voor: Coach Mario vertelt in één van z'n vele interviews dat hij maar al te graag zou hebben dat ik met zijn schema's zou gaan trainen, want in die Marathon Geert, daar zit toch heel wat meer potentieel in dan zijn uitslagen laten vermoeden, en híj, de grote coach, zou voor de schema's kunnen zorgen om hém, de kleine atleet, sneller te doen lopen.

Gecharmeerd door de aandacht en het gevlei van een toch wel gerenommeerd oefenmeester besluit ik om op het mooie aanbod in te gaan, we spreken een prijs af die enorm onder de eigenlijke marktwaarde van El Entraineur ligt en gaan aan de slag. En zie, een eerste wedstrijd, zij het klein en onbelangrijk, wordt gelopen in een nieuw PR. Pers en supporters zijn laaiend enthousiast. Lovende woorden en mythische vergelijkingen vallen als sneeuw uit de lucht, dwarrelen als dorre bladeren in een herfstlandschap van Monet op de hoofden van het plebs en iedereen is het erover eens dat voortaan op het blog van Marathon Geert alleen nog maar in gouden letters geschreven zal worden.

Maar het hoofddoel van het prille voorjaar lukt niet zoals gepland, de voetjes komen terug op de grond en de verf op het schilderij van Monet blijkt van Tipp-Ex kwaliteit te zijn.
Coach Mario komt in die dagen een oude bekende van hem tegen: de Russische topatlete Ikkani Poeppeova. Zij is in bloedvorm en zegt met hem in zee te willen gaan met de bedoeling op de volgende Olympische Spelen voor op zijn minst goud te gaan, en als het kan zelfs trippel platina. Oh ja, als hij toehapt kan hij z'n salaris vertienvoudigen en krijgt hij verschillende voordelen in natura die in schril contrast staan met haar naam.

Enkele dagen voordat Marathon Geert z'n nieuwe schema zou moeten krijgen rinkelt z'n GSM en verschijnt de naam van de coach op het oplichtende display. Niet om de onfortuinlijke atleet een hart onder de riem te steken, niet om hem wat extra moed in te spreken, en zelfs niet om hem een vip-plaats inclusief besloten massage door Geena Lisa aan te bieden op de halve marathon van Balen, maar om te zeggen dat de samenwerking hier en nu stopt.

Pas op, hij kiest niet voor de uitbundig rondgestrooide roebels of de beter geproportioneerde ringspier van de voorgenoemde atlete ... neenee: met Ikkana heeft hij een atlete gevonden die beter bij zijn status en coachkwaliteiten past.


Klinkt belachelijk hé? En toch ... verander een paar namen, zet een elftal in de plaats van de atleten en gooi er een balletje tussen, en dat is precies wat Dick Advokaat de Belgische voetbalbond heeft aangedaan. Dat hij zich van geen kwaad bewust is zegt genoeg van hoe die mens eigenlijk in mekaar zit; het is niet omdat je minzaam kan lachen dat je ook minzaam bent, het is niet omdat je makkelijk met de pers praat dat je ook sociaal bent, en het is zeker niet omdat je bepaalde spelers met uitmuntende staat van dienst en hulptrainers met bewezen kwaliteiten openlijk met de billen bloot zet dat je bij je volle verstand bent.

advocaatQuote: 'Rusland is een ploeg die beter bij mijn status past' ... als hij dit op menselijk vlak bedoelde, dan is dit een serieuze belediging aan het adres van het Russische nationale elftal. Plaatst de Russische Federatie zich niet voor het komende EK, dan denk ik dat ik een weekje loopverlof zal moeten nemen, want met een lachbreuk kan je niet lopen hé ...

Eigenlijk heb ik nogal geluk hé, met mijn coach?

10:12 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

20/04/2010

Ashes to ashes

Moest er vorige week een IJslander aan m'n deur hebben gestaan en, nadat ik de bewuste deur zou geopend hebben want anders is 't nogal onnozel ... stel je voor, bij ons in de straat waar iedereen iedereen kent en zelfs roddelt over de mensen die ze niet kennen, enfin een typisch hecht Vlaams woonmilieu dus, staat zo ineens een IJslander tegen een brievenbus te praten. Nee nee ... stop, dat zou ik niet willen, en dus ja, ik zou de deur openen, en stel nu dat die IJslander me 'Eyjafjallajökull' had gezegd, dan zou ik niet weten wat ik had geantwoord.
Misschien zou ik niets zeggen, want geef toe, zo een IJslander, dat krijg je niet elke dag voor de deur en dus zou ik stomverbaasd kijken als ware het een Eskimo die verse appelsienen van eigen kweek kwam verkopen, maar misschien zou ik wel doen alsof ik hem verstond en gretig knikkend beamen 'hey ja, die Allah vind ik ook maar flauwe kul', maar dan iets sneller en zonder al te veel articulatie (lach maar, op die manier heb ik vroeger geweldige punten op mijn mondelinge examens Duits gescoord). Pas op, 't zou ook kunnen dat ik hem een blok vers gekliefd brandhout naar het hoofd zou slingeren, want voor 't zelfde geval staat die eilandbewoner me aan mijn eigen voordeur uit te maken voor stinkende rotte vis of een andere gevlekte diersoort, maar de kans is klein, want ten eerste ben ik uitermate vredelievend en ten tweede behoren versgekliefde stukken brandhout vooralsnog niet tot mijn standaard uitrusting wanneer ik me met gevaar voor eigen leven over onze pas geboende vloer rep om de deur te openen (je weet nooit of een IJslander tegen 't wachten kan), terug naar de keuken ren (je zal 't altijd zien: heb ik één keer in mijn leven iets anders dan een getuige van Jehovah aan de deur, vergeet ik mijn sleutel toch wel zekerst) en weerom tot helemaal vooraan mijn woning koers om ... jawel: de deur te openen.

Vulkaan%2010Nu, moest diezelfde Noorman vandaag aanbellen (ik laat morgen wel iets weten moest dit 't geval zijn), dan zou ik hem begrijpen en waarschijnlijk tot een vulcanologisch correct gesprek uitnodigen. Ik zou hem ook iets te drinken aanbieden, want na een dikke week onder de as gelegen te hebben zal die brave man wel dorst hebben.

Ik weet het, ik ben aan het zeveren, maar geef toe dat ik niet alleen ben hé ...
Dat de vliegtuigen niet kunnen vliegen omdat er wat stof in de lucht hangt, tot daar aan toe. Het maakt de planning voor mijn werk een beetje moeilijker, maar ik trek m'n plan wel. Maar nu pas wordt duidelijk wat er gebeurt wanneer het luchtvrachtverkeer stil valt: groenten, fruit, electrische componenten allerhande, zelfs bloemen ... alles begint zowat schaars te worden.
Ik wil nog begrijpen dat kiwi's, sinaasappels of andere bepaalde soorten gewas dat enkel in de woeste Argentijnse pampa's gedijdt niet meer voorradig zijn wanneer er een luchtbrug uitvalt, maar bloemen ...

Nooit tevoren werd zo duidelijk dat de ecologische voetafdruk van sommige producten die we bijna als inheems beschouwen (kennen jullie dat verhaal van die garnalen die in onze Noordzee opgevist, via Frankrijk naar Marokko gestuurd worden, daar gepeld worden door onderbetaalde Berbervrouwen, vervolgens terug het vliegtuig in naar de Oostendse vismijn en daar als zogenaamde 'vers gepelde garnalen' onder de hamer gaan??) eigenlijk schromelijk overdreven groot is. En waarom? Veelal om loonkost en taxen allerhande te ontlopen en links of rechts nog een subsiedieke mee te pikken.
Het is leuk dat er heel wat mensen bezorgd zijn om het milieu en met de beste bedoelingen ter wereld al eens een (dé hype van het moment op aanbellende IJslanders na)  veggiedag inplannen, maar weinigen beseffen dat de belasting op het milieu van die groenten dikwijls groter is dan die van je lokaal geslachte biefstuk.

Ondertussen blijven we uiteraard geloven dat de auto's waarin we rijden dankzij hybride technologie, blue motion truukjes en start & stop fantasietjes helemaal milieuvriendelijk zijn, en als de wereld waarin we leven al minder groen wordt dan is 't de schuld van de koeien die hun winden zomaar de vrije loop laten (stoute koeien!).
Op reis gaan doen we niet één keer per jaar, maar we doen dit 3 keer, en liefst zo ver mogelijk. Kies zelf je favoriete manier van uitstoot maar: auto, boot, vliegtuig, moto ...
Wanneer op 't einde van 't jaar blijkt dat de gemiddelde temperatuur hier op Aarde weer maar eens is de hoogte is ingegaan, de zeespiegel andermaal is gestegen en er weerom een indrukwekkende line up aan dieren voorgoed zijn uitgestorven, dan zal 't wel aan die verdomde vulkaan op IJsland liggen zeker?

Ik weet één ding: als blijkt dat er in mijn dorp de komende 6 maanden een ernstig milieuprobleem de kop opsteekt, dan heb ik de schuldige gevonden: die IJslander die daar aan mijn voordeur staat, het crapuul!

08:30 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19/04/2010

Paasreces

't Is weer voorbij die mooi zomer ...

Zover zou ik het niet willen drijven, maar het blijft een feit dat vandaag een einde is gemaakt aan een 2 weken durend (!!) deugdoend paasverlof.
Om aan deze lange periode te komen diende ik me niet eens in een verafgelegen exotisch oord te laten gijzelen door een IJslandse vulkaan of een naar afscheiding hunkerende terreurgroep: mijn verlof was wel degelijk gepland en werd op enkele daagjes Utrecht na gewoon aan het thuisfront soldaat gemaakt.

Vakantie, dat wel, maar eigenlijk werd er vooral veel gewerkt. Heel wat zaken moesten in orde gebracht worden want het volgende weekend wordt mijn nederig stulpje het decor voor ons Lenne haar communiefeest, en wat zouden de buren en andere genodigden op receptie en/of feest wel niet denken indien het gazon er niet perfect geborsteld bij zou liggen, de parket niet zou zijn opgeblonken als nooit tevoren en de ramen niet voorzien zouden zijn van een nieuw likje verf?
Volgens mijn echtgenote en tevens ook opdrachtgeefster (slash werfleidster) tijdens de voorbije dagen zou het ontbreken aan deze en nog zovele andere zaken vergelijkbaar zijn met een mondiale nucleaire ramp, maar dan vele malen erger, en dus zijn de slijtagegaten in mijn werkbroek groter als ooit tevoren.

De arbeid in en aan de heimat is trouwens ook zowat de hoofdreden waarom ik nog niet volledig ondergedompeld ben in een waanzinnig post-marathon schema dat de basis moet leggen voor ongezien succes in het najaar.
Na Utrecht heb ik nog één 10k wedstrijd gelopen en 2 trainingen die niet veel langer waren afgehaspeld. Gisteren heb ik wel voor de eerste keer dit jaar de racefiets weer van stal gehaald om onder het goedkeurend oog van een heerlijk voorzomerzonnetje en in het goede gezelschap één mijner schoonbroers een ritje te maken.
tanEn dat het zonnetje haar best deed werd me duidelijk toen ik des avonds na het douchen mijn spiegelbeeld in de badkamer tegenkwam: één keer gaan rijden en ik beschik alweer over mooi gebruinde onderbenen en armen, maar het torso met inbegrip van 2 korte hemdsmouwfiguren zijn nog steeds melkwit ...
Een 'teint de coureur' noem ik zoiets, en ja, ik vind dat belachelijk ...
(voor een goed begrip: de foto hiernaast ben ik niet én in geen geval wordt een suggestie gegeven over maat of vorm van mijn koersbroek ...)

Bon, vanavond ga ik me eens verdiepen in het opstellen van een wedstrijdlijstje tussen vandaag en 10 oktober (Eindhoven, weet je wel) zodat coach Mario terug aan de slag kan.

Nog even een klein berichtje aan mijn lezers die zelf de trotse eigenaar van een blog zijn: mijn excuses voor de vrijwel reactieloze periode van mijnentwege. Nu ik terug in het vaste werkritme en online-zijnheid kom zal ook dit terug naar zijn normale vorm groeien.

10:47 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

16/04/2010

Telex van de Week (69)

telex--start--
in den beginne was er niets
--stop--
en toen vond god 'Start to Run' uit
--stop--
nog wat later Start to Bike
--stop--
en daarna Start to Swim
--stop--
tot zelfs 'Start to Eat' aan toe
--stop--
tegenwoordig kan je het zo gek niet bedenken, of je kan er wel mee beginnen Start to'en
--stop--
de Vlaamse golfvereniging heeft nu het plan opgevat om met een Start to Golf ...
--stop--
van start te gaan!
--stop--
ik ben vooral een fan van de slogan die ze hiervoor gevonden hebben:
--stop--
ontdek de Tiger in je!
--stop--
ze mogen beloven wat ze willen ...vik heb mijn vrouw verboden om er heen te gaan!
--stop--
nu ja, Tiger Woods heeft gewoon een beetje pech gehad
--stop--
wilde gewoon een nieuwe rage starten met 'Start to fuck your Neighbour'
--stop--
je kan het die mens niet kwalijk nemen dat hij niet wist dat hij zo veel burvrouwen had hé ...
--stop--
en dankzij onze vriend Woods zitten we daar waar editie nummer 69 van de Telex hoort te zitten:
--stop--
bij de sex!
--stop--
zo kunnen we bijvoorbeeld melden dat Hot Marijke -zowat Vlaanderens meest bekende prostituée- zwanger is
--stop--
maar haar winkel is nog steeds open
--stop--
 niet alleen haar winkel eigenlijk, maar laat ons niet te grof worden
--stop--
wie er nog zwanger is, is de vriendin van Vincent Kompany
--stop--
naar 't schijnt reeds 8 maanden
--stop--
nu ja, als 't kind op zijn vader lijkt zal 't toch te laat geboren worden
--stop--
en kunnen we het over sex hebben zonder meneer pastoor erbij te betrekken?
--stop--
'k dacht 't niet
--stop--
zo heeft de Amerikaanse koepel van de katholieke kerk een nieuwe richtlijn voor haar plaatselijke schapenhoeders uitgevaardigd
--stop--
daarin staat dat het voortaan verboden is voor een priester om zich nog alleen met een minderjarige in één kamer te bevinden
--stop--
ik heb daar een vraag bij  ...
--stop--
mogen ze dan nog wel samen met 2 minderjarigen in één kamer?
--stop--
en zo ja ... waar exact zijn we een risico aan 't verkleinen??
--stop--
je hoeft dan ook niet te schrikken van het nieuws dat het geboortehuis van Joseph Ratzinger, onze huidige paus, deze week beklad is met obsceen getinte graffiti
--stop--
ik vraag me af wat ze op gezet hebben ...
--stop--
Hier is hij begonnen met 'Start to Piemelke Trek'??
--stop--
't zou me niet verbazen moest dit laatste de naam zijn van een Chiro-spelletje
--stop--
want hier is ook heel wat commotie rond ontstaan:
--stop--
blijkt dat heel wat jeugdverenigingen hun minderjarige leden spelletjes laten spelen die ze 'de uitgelebberde vagina', 'verkrachtertje' en 'gij hebt nen Ding Dong gelijk King Kong' noemen
--stop--
nu moet je weten dat de meeste misdienaars uit de Chiro-jeugd gerecruteerd worden
--stop--
en stel nu dat de pastoor eens op een blauwe zondag eens vraagt wat ze daar allemaal spelen, zo in dat grote donkere bos ...
--stop--
tja, je zou voor minder celibaat met een schrijffout beginnen schrijven hé ...
--stop--
afsluiten doen we met fantastisch nieuws
--stop--
binnenkort wordt onze kroonprins 50 jaar jong
--stop--
nu ja, jong
--stop--
je moet toegeven dat prins Filip er altijd patent voor zijn leeftijd heeft uitgezien
--stop--
zelfs toen hij vorig jaar 49 werd von ik dat hij er nog gemakkelijk 10 jaar jonger uitzag
--stop--
zelden een troonpretendent meegemaakt die er zolang even oud als zijn IQ hoog is kon blijven uitzien
--stop--
tot enkele maanden geleden
--stop--
toen hij plotseling besloot om een clochard-baard te laten staan
--stop--
toen ik gisteren onze plaatselijke Streekkrant zag moest ik zelfs even slikken ...
--stop--
als voornaamste titel stond op pagina 1 'Grootse preventiecampagne tegen alcoholmisbruik'
--stop--
met daarnaast een foto van prins Filip
--stop--
inclusief baardje
--stop--
toen ik nog eens goed die pagina bekeek bleek dat de foto bij een ander artikel hoorde ...
--stop--
maar toch; 't had gekund ...
--stop--
tot volgende week!
--full stop--

00:29 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

13/04/2010

De wereld

Drie Estse gangsters schieten bij een overval een Georgische juwelier dood in Brussel.
Een motorrijder wordt door een wagen opgeschept en voor dood achtergelaten door een vluchtmisdrijf plegende laagvlieger.
Brusselse allochtonen bekogelen eerst een combi en later vallen ze zonder aanwijsbare reden (is er dan ooit één??) een politiecommisariaat aan.
Een onthaalmoeder die al een keer een peuter een arm bak en een ander kind dat ze onder haar hoede had een hersenletsel schopte wordt nu eindelijk geschorst. 

Ziehier een greep uit het aanbod van het nieuws deze ochtend.

Onderwijl breekt onze regering haar hoofd over maatschappijverbeterende problemen zoals hoe de Vlaamse partijen volgende week moeten gaan uitleggen hoe het komt dat Brussel-Halle-Vilvoorde nog steeds niet gesplitst is en de Waalse politici hun tong drie keer zullen moeten omdraaien over het waarom er nog steeds 3 gemeenten in de Brusselse rand burgemeesterloos blijven.

En ik moet na dit soort ochtendberichten op de radio nog maar eens liegen tegen mijn kinderen door ze voor te houden dat er ons niets kan gebeuren en dat wanneer ze flink studeren en brave meisjes blijven ze later gegarandeerd een gelukkig leven zullen hebben.

Misschien is het wel het feit dat ik in de laatste weken van een marathonvoorbereiding het nieuws met minder aandacht volg dat ik zo verzot ben op die sport.
De koude douche achteraf, wanneer de werkelijkheid stilaan weer tot me doordringt, wordt echter steeds maar kouder, natter, killer ...

Een voorspelling: nog dit jaar valt onze regering over BHV, we gaan nog maar eens onwettige verkiezingen organiseren (ah ja, BHV is niet gesplitst ...), de verliezers gaan snikkend in het laatavondjournaal vertellen dat ze het signaal van de kiezer begrepen hebben, een noodkabinet met dezelfde marionetten als vandaag wordt in allerijl gevormd, er komt een beleidsverklaring waarin het enige concrete punt waar iedereen het over eens is luidt dat zachtgekookte eieren minder lang hoeven te koken dan hun hardgekookte collega's, en na dit toch wel opmerkelijke succes zien we weeral 4 jaar lang dezelfde olijke gezichten in de talloze spelletjesprogramma's die gesponsord met ons belastingsgeld mijn tv nodeloos verslijten.

En de boer? Hij ploegde voort ...
boer

21:58 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

10/04/2010

Verzoening

Vandaag werd in Mechelen voor de 25ste keer de 10 kilometer van Mechelen door RAM atletiek georganiseerd.

Maandag heb ik een marathon gelopen, dinsdag een ultrathon getoeristerd, woensdag een driedubbel wereldrecord gewinkeld, donderdag 10 m³ brandhout versjouwd, vrijdag hout gaan hakken en vanochtend met de kinderen Planckendael onveilig gemaakt.
Met andere woorden, het is niet zo dat ik naar deze 10 km heb toegeleefd.

En toch had ik vanmiddag zin om mee te doen. Je kon je nog tot half 3 inschrijven, dat was alvast geen probleem. Bibieke dus met de fiets naar De Nekker, alwaar start en finish van de jubileumrace zouden plaatsvinden. Het viel me op dat ik serieus wind tegen had op m'n stalen ros. Een déjà-vu van Utrecht fietste gezellig met me mee.

Een half uurtje voor de start kwam ik gouwe ouwe streekgenoot Gert tegen. Altijd gezellig en zo een beetje oude knarren die samen aan de terugweg vanuit een erge blessure timmeren, dat praat gemakkelijk. Voor we het wisten klonk het oorverdovende startschot ... weg waren we!

Mijn wedstrijdplan, zo er al een was, blonk uit in bittere eenvoud: een paar kilometerkes goed doorlopen om me terug te verzoenen met m'n loopschoenen en dan gewoon zien waar we uitkomen. Dat 'goed doorlopen' werd vrij ruim geïnterpreteerd in de eerste kilometer (3:35) en in en goed groepje draaide ik het Dijlepad op. Een goed groepje is voor mij op een korte wedstrijd een bende racebeesten die eigenlijk net iets te snel lopen, maar dan weer niet snel genoeg om me te doen afhaken.
In dit groepje deed ik kopwerk waar het kon en liet me meesleuren waar het moest; op kilometer 5 resulteerde dit volgens Garmin in een bonus van dik 200 meter ten opzichte van m'n PR (39'34"). Ah ja, dat had ik nog niet toegegeven: ik had voor de gein als tempo in m'n Garmin m'n PR ingegeven ... gewoon ... zomaar ... en als ge dat niet geloofd dan maak ik jullie wel iets anders wijs ...
Bon, het groepje spatte rond kilometer 6 uit mekaar, maar ik voelde me eigenlijk nog vrij goed, het tempo lag me en er was helemaal geen sprake van verzuurde benen. Op kilometer 8 draaiden we terug De Nekker in, daar nog een rondje door het park en de laatste 300 meter zouden op de toppiste van RAM atletiek gelopen worden. De man voor me liep net te ver vooruit om nog een gooi naar een plaats winst te doen, maar de concurrent achter me moest evengoed een onoverbrugbare kloof dichten, en zo kon ik eigenlijk mooi uitlopen en genieten van een, voor mij, zeer mooie eindtijd.
Dat m'n beide kinderen én moeder stonden te supporteren maakte het plaatje nog mooier.
Garmin gaf me een signaal dat de 10k gelopen waren ergens halverwege de piste; het zou dus wel eens kunnen dat ik in totaal meer dan 10k heb afgelegd. In elk geval, op mijn klok stond 38'55" als eindtijd, maar mijn officiële tijd werd afgeklokt op 39'11". Ben ik zeer tevreden mee (zie je dat ik wél tevreden kan zijn ;-) ), en met een 42ste plaats op een totaal van 253 deelnemers kan ik best leven.

Ah ja, voor diegenen die het plan hebben opgevat om ooit eens aan de zijde van broeder Gert te lopen ... als jullie denken dat wanneer hij zegt 'vandaag loop ik gewoon als training ... alles op hartslag!' jullie er met een zondagnamiddagwandeling vanaf komen ... forget it! Hij heeft ook een toprace gelopen, maar voor tijden, gevoelens en het verhaal achter zijn race moeten jullie op zijn blog zijn ...

Morgen terug een dagske niets doen, althans op loopgebied, en vanaf maandag zijn we terug in training!

20:41 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

09/04/2010

Do's en don'ts in Utrecht

Heb je besloten om volgend jaar ook eens een marathon in Utrecht te gaan lopen? Mooi zo, want de enthousiaste medewerkers aldaar verdienen je inschrijving!

Als ik nog heel even een tip mag geven: boek er ineens een extra dag of 2 bij, want het is een mooie provinciestad (zowel qua grootte als sfeer vergelijkbaar met Mechelen) waar rust en cultuur nog met schepjes van de straat te scheppen vallen.
En terwijl ik dan toch in de huid van een tipgever gekropen ben, ik zou jullie graag nog een lijstje geven van de do's en, vooral, don'ts wanneer je in Utrecht op visite bent:

Do's:
--> Bezoek zeker de Dom;
--> koop in het VVV-kantoor een kaartje met de hofjeswandeling: écht mooi
--> probeer het wereldrecord terrasjes doen te verbreken langs de Ouwe Gracht (onmogelijke opdracht: mijn vrouwtje en ik hebben dit record serieus de hoogte ingejaagd!)

Don'ts:
--> ga niet binnen in een coffeeshop om een lekker bakje koffie want 'het ruikt hier toch zo heerlijk'
--> vraag bij de Multi-Vlaai niet wanneer de koeienvlaai in de aanbieding komt;
--> verwacht niet dat je écht de lekkerste friet van Nederland krijgt wanneer je bij 'Manneke Pis' langs gaat
--> bezoek de Dom niet de ochtend na de marathon ... 472 treden afzien worden je deel!
--> vraag niet bij de koffiewinkel (heeft niets te maken met de eerdere don't-tip!!) waar ze een bordje 'Coffee to go' hebben of ze ook koffie hebben uit een ander Afrikaans land, want 'in Togo respecteren ze de rechten van de mens niet, mevrouw!!'

Moest er nog twijfel zijn: ik heb me kostelijk geamuseerd, daar in Utrecht! Alhoewel ... ik verwacht één dezer een telefoontje van mijn kredietbeheerder in verband met mijn enorme steun aan de Nederlandse economie ... marathonverdriet laat zich enkel verdrinken door vele, héél vele Euro's!!

Mag ik ook nog even de gelegenheid te baat, de koe bij de hoorns en de puit bij de staart nemen door alvast de Rotterdamgangers langs deze weg alle succes van de wereld toe te wensen?

15:10 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07/04/2010

Utrecht, mijn verhaal

Pfoeiw, of hoe beschrijf je anders het geluid van een uitgeblazen diepe zucht die je net voor je iets moeilijks gaat doen laat ontsnappen?

Ik moet wel degelijk eens diep zuchten vooraleer ik de film van de Utrechtse Marathon terug laat afspelen, iets wat nodig is om dit verslag te typen.

Eerst en vooral mijn excuses dat ik niet eerder een verslag heb gepost, maar ik ben nu pas terug thuis van een verlengd verblijf in de Domstad, en met voorbedachte rade had ik m'n laptop thuisgelaten. Meteen na de race wilde ik nog een snel verslag op m'n blog zetten via de pc van het hotel, maar Tania vond dat niet zo'n goed idee. Wel, eigenlijk had ze gelijk, want op dit moment kan ik de er toch een beetje genuanceerder over praten dan in de eerste uren na de race.

Laat ons beginnen met het begin, en het begin, dat was voor mij op de vooravond van de marathon. 's Namiddags aangekomen in het hotel ging ik meteen na het incheckprotocol naar de marathonbeurs om m'n startnummer op te halen. Het was voorzien dat ik er Bjorn tegen het net uitgewandelde lijf zou lopen (Bjorn, thx a million voor de DVD's!!), en die stelde me meteen voor aan de snelst lopende boer van Nederland (nou ja, boer in naam, hooguit een tuinier in daad, maar het moet zowaar de meest sympathieke hardloper ten noorden van Zuid-Birma zijn: John) en enkele leden van de plaatselijke hardloopclub. Gezamelijk de pasta ingedoken en later ook nog het gezelschap van the one and only Running Ronald mét troonopvolger gekregen, enfin: de avond kon niet meer stuk.

Hoe zeer wilde ik dat hetzelfde van de marathon kon gezegd worden ...
Laat het me even bij de feiten houden:
Ja, ik heb écht m'n best gedaan tijdens de voorbereiding;
Ja, m'n voeding klopte als een bus en nooit eerder stond ik zo scherp;
Ja, het weer was perfect ... misschien mocht de windturbine een ietsje zachter maar laat dit vooral geen uitvlucht zijn;
Ja, ik heb de volle 42,195km uitgelopen zonder 1 meter wandelverpoos en precies één jaar geleden zou ik daar een arm en een been voor gegeven hebben;
Ja, ik voelde me er klaar voor;
en ja, ik heb een groot bakkes gehad met iedereen te verzekeren dat de grote Marathon Geert na uiterlijk 3 uur en 10 minuten fluitend over de eindstreep zou hobbelen, zichtbaar genietend de welverdiende felicitaties in ontvangst zou nemen om daarna gedurende minstens een half jaar autoritair op z'n zelfverklaarde troon te zitten pochen met een fenomenaal PR, en dus evenzeer ja: diezelfde Geert (laten we het marathon-voorvoegsel voor deze keer maar voor wat het is) is in het mooie Utrecht serieus op z'n bek gegaan!

Jongens, wat heb ik afgezien.
Voor alle duidelijkheid: ik weet niet wat er gebeurd is: een perfect marathonweer, goed gestart, ietwat zware benen na 6k, maar 2 kilometer later was dat alweer vergeten, voor één keer eens niet te snel gestart, direct in het juiste ritme, goed gevoel, op kilometer 18 (schat ik) bijgehaald door het Mol-treintje van onder meer coach Mario en Wendy, perfect meedraaiend in het groepje, en toen, tussen kilometer 23 en 24 als eerste gelost, rond kilometer 26 achter op m'n 4:27-schema (= 3u08'), op kilometer 30 werd duidelijk dat ook 3u10 er niet zou inzitten, nog even doorgezet maar op kilometer 39 het gevecht voor een PR opgegeven om uiteindelijk op iets van een 3u17 te stranden.
En weet je, op geen enkel moment heb ik spierpijn in de benen gehad, geen krampen, geen maagpijn, geen ademnood, zelfs geen jeuk in de bijbalspieren ... werkelijk niets. Ik heb er geen verklaring voor.
Of ja, mùisschien, als ik even heel eerlijk mag zijn ... er is één verklaring: ik ben gewoon niet goed genoeg, punt.

Denk niet dat ik daarover in een hoekje ga zitten kniezen, maar het is wel duidelijk dat de doelen die ik me voor ogen had gesteld (dit jaar onder de 3u10' en ooit eens, zo binnen een jaar of 2, onder de 3u) te hoog gegrepen zijn en vanaf heden tot het rijk der fabelen behoren.
Ik heb al eerder marathons gelopen waar het resultaat tegen viel, maar toen waren er krampen, eens een keertje kniepijn, eens een danig verstoorde voorbereiding, enfin, iets om het op te steken, maar deze keer ... niets.

Ik moet zeggen dat ik ENORM gelukkig ben met de onbetaalbare hulp van Petra die bijna 2 kilometer lang op haar fiets (niet dat ze die nodig had om me bij te houden) bij me is gebleven, me te drinken gaf (één dar goede daden van barmhartigheid!), me uit de wind heeft gezet (moest Jezus een hardloper geweest zijn dan was ook dat een goede daad van barmhartigheid, geloof me maar!) op een plaats waar dit geen luxe was en elke toevallige passant met de dood heeft bedreigd als hij of zij me niet luidkeels wilde aanmoedigen. Peet, nen dikke merci!
Grappig detail: op het 32-kilometer punt riep een speaker om dat het een mooi beeld was, die vrouw die haar man of echtgenoot of vriend per fiets ondersteunde ... 'k zal 't thuis weer kunnen uitleggen ;-)

Ook enorm bedankt: Ronald, die ik ondankbaar niks heb teruggezegd ondanks z'n goedbedoelde aanmoedigingen (ik denk dat hij me zelfs gefilmd heeft maar mijn zintuigen stonden op dat punt al in stand-by), John, die ik ondankbaar heb laten staan met een open uitnodiging voor een drankje (serieus man, ik was écht de tijd vergeten en de tapa's smaakten toch zóóó goed ;-) ), Bjorn die ik ondankbaar vrijwel heb genegeerd toen hij probeerde ETBO (Eerste Troost Bij Opeloze gevallen) meteen na de start toe te passen, Mario, die ik ondankbaar een belabberde prestatie heb geleverd als antwoord op z'n fantastische schema's en niet in het minste mijn vrouwtje die me de hele voorbereiding lang ongelooflijk heeft gesteund, familie, vrienden en sympathisanten (als u dit leest is de kans al vrij groot dat je in één van deze 3 laatste categoriën thuishoort) die me per sms, mail of reactie op m'n blog een hart onder de riem hebben gestoken.

Conclusie: ja, ik heb 'm uitgelopen, en da's iets wat ik 1 jaar geleden nooit verhoopt had, maar nee, ik ben niet tevreden.
Nooit nog zal ik een tijd van de daken schreeuwen, want zoals afgelopen maandag wil ik niet meer op m'n bek gaan. Nee, vanaf heden loop ik zonder eindtijd voor ogen!!

De toekomst? Wel, dit was zeker niet m'n laatste marathon (moest je't me maandagavond hebben gevraagd ...): in oktober, precies één week voor m'n verjaardag loop ik de marathon van Eindhoven. Een tijd? 3 uur en 10 minuten godverdomme!

(lap, daar gaan we weer ... 'k heb 't geprobeerd, maar ik kan het niet ... ik moet dat doel hebben ...)

22:58 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (34) |  Facebook |

01/04/2010

Maartse buien ... & primeur!

Mijn jongste spruit, en dan heb ik het niet over een kleine ronde koolachtige die in het bovenste vriesvak steekt, vroeg me vorige week wat nu precies de uitdrukking 'Maartse buien en aprilse grillen' wil zeggen.

Op dat moment was buiten, hoog boven de nok van ons gezellig huisje, de strijd om hemelse alleenheerschappij van de dag reeds lang beslecht in het voordeel van een ons geruststellend toelachende zon. Moeilijk dus om een voorbeeld uit de praktijk boven te halen, maar ondanks mijn belabberde uitlegcapaciteiten kon mijn kleine meid (nu ja, 't echte kleine is er ondertussen ook al enkele jaren af) zich heel goed voorstellen wat ik bedoelde. Een goed verstaander heeft maar één oor nodig (inderdaad, dít is nu eens dichterlijke vrijheid); je moet dus niet vragen wat een verstandige meid als ons Fien met 2 taljoren allemaal kan!

Had ze me de vraag gisteren gesteld, dan had ik alvast het 'maartse buien'-gedeelte kunnen demonstreren door het simpelweg openschuiven der gordijnen ... wind, regen, zelfs hagel passeerden de revue. Gelukkig is Mario niet alleen een getalenteerd oefenmeester, maar ook nog eens een strategisch metereologisch talent! Hij had, denk ik, het ontij voorzien en daarom gisteren een rustdag ingepland.
Goed, het is vandaag 1 april, dus als de voornoemde buien hun kalendrieke plaats in de wereld kennen, dan is dat weeral voorbij, wat met het oog op de Marathon van Utrecht alleen maar goed nieuws is. Nu nog iets vinden om de aprilse grillen in toom te houden en we zitten goed.

En dan nu ... een primeur!
Op zondag, 11 april zal Marathon Geert zich aan een nieuwe uitdaging wagen. Op die dag staat in het Antwerpse Sportpaleis namelijk de 2de dag van het Benelux catchgala geprogrammeerd. Dit jaar is het voor de eerste keer mogelijk om als amateur zonder enige ervaring een professionele catcher uit te dagen voor een tagfight. Een tagfight wil zeggen dat je in teamverband (in dit geval: 3 man) ieder om beurt mag proberen om een catchicoon naar keuze te vloeren. Word je zelf wat te veel door elkaar geschud of zie je het effe niet meer zitten, dan mag je een teamgenoot tikken (taggen), die dan je plaats in de ring moet innemen om het gevecht verder te zetten.
Ons team zal luisteren naar de naam 'Marathon Taggers', want ik doe dit samen met 2 andere marathonlopers uit de buurt. Leuk dat we door de selectie geraakt zijn. Voor een goed begrip: de selectie gebeurde niet op basis van vechterscapaciteiten. Je moest gewoon een catchprof naar keuze uitdagen en hem in enkele woorden uitleggen waarom je denkt kans te maken tegen hem.
Wij kozen ervoor om 'The Undertaker' uit te dagen. Onze motivatie was als volgt (ik vertaal het even vanuit het Engels naar het Nederlands): "Wij denken je te kunnen verslaan omdat we alle 3 marathonlopers zijn. Zolang wij blijven lopen (en dat kan een tijdje duren) kan je ons niet raken. Maar wees gerust ... we hebben ook alle 3 ervaring met reanimatie. Wanneer je hart het van de inspanning begeeft sleuren we je er wel door."

undertakerEn zie hier ... gisteren kreeg ik het bericht in de bus dat we het tegen The Undertaker mogen opnemen. Dat wordt gieren!!
Bijkomend leuk detail is dat we het ganse weekend backstage mogen én we krijgen voor zondag (ónze avond) 25 vrijkaarten die recht geven op gratis inkom én banket in aanwezigheid van alle bekende catchers achteraf. En ja, ik heb ook aan mijn trouwe lezers gedacht ... 5 van deze vrijkaarten zijn voor jullie!
Gewoon even een reactie op dit bericht met de reden waarom jullie menen recht te hebben op een ticket. Ik zal mijn 2 teamgenoten alle reacties anoniem voorleggen en zij zullen beslissen wie van jullie de tickets krijgen! Let wel, het gaat enkel over inkom op zondag en de kampioenschapswedstrijden staan vrijwel allemaal op zaterdag gepland, maar toch denk ik dat het wel eens een leuke bedoening kan worden!

09:43 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

31/03/2010

Concentrare

Je mag zeggen van koolhydraten wat je wil, maar dat ze nodig zijn voor de concentratie, daar ben ik een overtuigd believer van.

Hoe ik dit weet?
Wel, sta me toe om even een greep uit m'n wedervaren van 24 uur vrijwel koolhydraatloos leven in de groep te gooien ...

1. --> toen ik gisterenavond na een vermoeiende doch lonende dagtaak naar m'n auto ging bleek die verdwenen te zijn. Pas op, niet alleen dat m'n wagen volledig zelfstandig het hazenpad heeft gekozen (daar hebben ze bij Toyota nog niet van gehoord), maar tevens werd m'n vaste plaats (het privilege van de vroegkomer) compleet omgetuned: waar ik parkeer (al 2 jaar op precies dezelfde plaats!!) is tussen 2 betonnen muren plaats voor exact 1 auto. Nu zag ik dat de rechtse muur verplaatst was en er ruimte was voor 2 wagens!! En dat 2 verdiepingen onder de grond van een 7 etages tellend kantoorgebouw. En ... wacht eens ... toen ik uit de lift kwam zag ik ook een bareel, en die staat daar gewoonlijk toch niet? Straffer nog, die was me zelfs die ochtend nog niet opgevallen!? En ineens stond daar ook een fietsenstalling!? HUH!?!?!?
Blijkt dat ik op -1 in plaats van -2 stond. Gelukkig heb ik absoluut geen vertrouwen in de eigen zintuigen en heb ik de gewoonte om zelfs m'n ogen niet te geloven;

2. --> mijn collega vertrekt overmorgen met de wagen naar Oostenrijk. Niets speciaals, ware het niet dat zij nog niet zo lang geleden (maar 't lijkt een lang verleden, ze hield niet van Clouseau, wel van skiën en zo ...) een rugoperatie heeft ondergaan. Overmand door compassie en menslievendheid heb ik haar voorgesteld om m'n ergonomisch autokussentje te lenen. Ondanks deze belofte als alarm in m'n gsm te hebben gestoken én een memo-briefje op de keukenkast te hebben achtergelaten (onder m'n gsm!!!) stond ik hier vanochtend zonder kussentje aan m'n bureau. Wél goed nieuws is dat ik m'n piyama voor gewone werkwaardige kledij heb geruild en zelfs de juiste rugzak om de schouders had geslagen. Als 't goed is zeg ik het ook hé ...;

3. --> de enige koolhydraten die ik dezer dagen eet zijn afkomstig van 3 rijstwafeltjes in de ochtend. Ja, het heeft een reden dat dit rijstwafels zijn en ja, 't heeft een reden dat ik ze bij het ontbijt neem, maar daar ga ik het nu niet over hebben. Feit is dat ik een kwartiertje geleden ineens doorhad dat ik vanochtend vergeten ben om die wafeltjes te nuttigen.


Desalniettemin bekijk ik 't positief: gelukkig moet ik deze week niet voor m'n werk naar m'n buitenland of ik zat hier nu een artikeltje te typen om jullie uit te leggen hoe het in godsnaam mogelijk is dat ik op een verkeerd vliegtuig ben gestapt ...

10:35 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

30/03/2010

Menu

Op het menu vandaag:

06u00: 10 eiwitten, halve tomaat, 3 rijstwafels
09u00: 100g tonijn met tomatenconcentraat
12u00: 300g pangasiusfilet met tomaat & komkommer
14u30: 100g tonijn met tomatenconcentraat
17u00: 250g kipfilet
19u30: 15 kilometer de miserie eraf lopen
21u00: 150g halfvolle yoghurt natuur

Dat ze maandagavond in Utrecht alvast maar m'n naam zetten op de dikste biefstuk die ze kunnen vinden. En ja, met goeie vettige friet!

12:27 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

29/03/2010

't Zit er op

Inderdaad ... 't zit er op, en dan heb ik het niet over Kris Peeters en zijn paard (bij wie het er op zitten slechts een momentopname is), maar wel over m'n marathonvoorbereiding.

10 Weken lang heb ik geleefd volgens de strenge richtlijnen die werden opgelegd door het schema. 10 Weken lang stond alles in het teken van die met rood aangestipte dag op de kalender. En nu, nu er nog slechts één weekje met een matig kilometerverplichting me scheidt van marathondag, weet ik niet goed hoe me te voelen.
Blij dat ik de arbeid die coach Mario van me verlangde heb kunnen volbrengen, of toch tenminste op een weekje ziekte na, dat wel. Maar geeft dit me enige zekerheid op een geslaagde wedstrijd? Langs geen kanten!

Nu, ik kan mezelf niets kwalijk nemen ... goed getraind, goed op m'n eten gelet, de laatste tijd zelfs goed op tijd het bedje in gekropen. Ben ik er nu niet klaar voor, tja, dan weet ik 't ook niet meer.
En toch is er die eeuwige twijfel. Jullie zullen dat ook wel kennen, daar ben ik zeker van. De eeuwige vraag of 't allemaal wel genoeg was. De eeuwige strijd tussen meer kilometers of meer rust. Het eeuwige gevecht met de zekerheid van een welgetrainde atleet die zeker van z'n succes aan de start zal verschijnen in de wetenschap dat niets of niemand 'm van het einddoel zal kunnen houden en het kleine onzekere jongetje dat met bange ogen tussen de traliën van het startvak naar de grote mensen kijkt en liever zou wegsmelten dan binnen enkele minuten door een onmenselijk hard startschot in een helse wedstrijd terecht te komen.

marathonmanWat de eindtijd wordt, dat weten we over exact één week (op het moment dat ik dit typ is het 13u30 ... hopelijk snij ik binnen precies 7 keer 24 uur de laatste 2 kilometer aan!). Wél zeker is dat ik het nummer 191 zal opspelden. En ook zeker is dat ik er vol voor zal gaan. Het dal waaruit geklommen moest worden was veel te diep om me nu nog door een kuiltje te laten overmannen: volgende week mag ik me terug marathonloper noemen!

Het doel? 3u10! Alles minder is een nederlaag. Punt!

13:36 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

27/03/2010

Niet vergeten!

 Het kan zijn dat de onderstaande procedure niet meteen met de initiële bedoeling strookt, maar toch ... niet vergeten om deze nacht 1 uur nachtrust in te leveren:

pic02742

09:56 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

24/03/2010

We zijn er bijna ...

... maar nog niet helemaal.

Concreet: nog 8 trainingen te gaan tot aan Utrecht. 5 Van deze oefenstondes zullen deze week nog gepresteerd worden, volgende week wordt 'taperen' het modewoord.

Zowat de laatste details werden ondertussen ook al geregeld: hotel is geboekt (NH Hotel vlak aan de start ... ik zal er blijven tot woensdag, dan hebben we ineens Utrecht ook eens gezien), treinroute afgeprint (ik vertrek zondagmiddag, Tania komt met de wagen op maandag achterna), wedstrijdvoeding is ingeslagen, wedstrijdkleding ligt vast, benen zijn ingesmeerd, checklist voor al wat ik in een laatste minuut kan vergeten is opgesteld, enfin ... er mag niets meer misgaan nu de laatste rechte lijn reeds aan den einder opduikt.

Ook nog een laatste, belangrijke voorbereiding: de krant van gisteren (met een groot artikel van een Vlaming die in de marathon van Rome overleden is aan een hartstilstand) heb ik verstopt zodat mijn vrouw dat niet allemaal hoeft te lezen; zij is daar nogal gevoelig voor, zie je ...

Ik ben er klaar voor. Nu Utrecht nog ;-)

Ah ja, voor ik het vergeet ... zoals gezegd zit ik dus vanaf zondag in de jaarbeursstad ... indien er daar nog zielsverwanten (of toch op z'n minst lopers :-) ) bevinden die zin hebben in een spaghetti + gezelschap (dan kan ik niet alleen mezelf maar ook eens een ander zenuwachtig maken) ... laat me maar iets weten!

13:53 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

23/03/2010

Dik België

Het stond in de gazet, dus zal het wel waar zijn: de helft van de Belgen is te dik!
Of, om het in percentages uit te drukken: 50% van onze landgenoten kunnen een vijver aanleggen door gewoon lang genoeg in de tuin te blijven staan.
Of (bis), als de helft van de Belgen heel snel van in de Ardennen naar de kust zouden lopen hebben ze in Londen een tsunami aan hun broek ...

Ik heb het bewuste artikeltje met heel veel aandacht gelezen. Deels omdat mijn nooit aflatende neiging tot fantasierijke voorstellingen me het idee bezorgde dat het schrijfseltje in elkaar werd geknutseld door een journalist met lichte neiging tot onverdroten corpulentie die tijdens het schrijven tot 2 keer toe een telefonische pizza heeft besteld (met extra kaas, alstublieft) die 's avonds voor zijn beroepsbezigheden ook nog eens naar Mijn restaurant kijkt en aldus niet zal gaan sporten (ik wil wel maar heb absoluut de tijd niet, mijnheer).

Nu, wat noemen ze bij mijn lijfkrant 'overgewicht'?
Overgewicht heb je volgens mijn krant vanaf een BMI van 25.
25!! Vijfentwintig!!! Het kwadraat van 5!!!!!!!

25 Mag dan wel het kwadraat van 5 zijn, het artikel werd duidelijk neergeklad door een vierkantswortel ...

Trouwe lezers van mijn blog weten vast en zeker nog wel dat ik persoonlijk BMI als waardemeter zowat het meest overschatte en nietszeggende van de hele moderne gezondheidscultuur vind. Om dit te onderstrepen zal ik het nog maar eens proberen aan te tonen door een praktijkvoorbeeld.
Pas op, niet zomaar een theoretische case study, maar wel een voorwerp dat ik heel goed ken omdat ik er elke ochtend mee opgescheept zit: mezelf.

Momenteel, op 1 dag minder dan 2 weken voor mijn wedstrijd van het jaar, weeg ik precies 76,7 kilogram. Voor mijn doen is dat vrij scherp. Wanneer ik mijn lengte (1 meter 77) in rekening breng kom ik op een BMI van 24. Een online calculator die ik deze berekening heb laten uitvoeren zegt me 'zeker niet slecht, maar een beetje op je voeding letten en een beetje lichaamsbeweging zou zeker niet slecht zijn'.
Juist ja. Volgens die betweters zou ik tot 71 kilogram moeten afdalen alvorens een pluim van de redactie te verdienen. Laat me jullie één ding zeggen: wanneer ik 71 kilogram weeg, dan heb ik nog net genoeg kracht om des avonds het nachtlampje uit te knippen, en dit waarschijnlijk zelfs voor de laatste keer.
Mijn vetpercentage staat echter wel op 9,2 percent (een beetje op je voeding letten???) en binnen enkele dagen hoop ik een Utrecht een tempo van 4'26" per kilometer gedurende een uur of 3 aan te houden (een beetje lichaamsbeweging zou zeker niet slecht zijn???).

Pas op, dat het slecht gesteld is met de fysieke paraatheid van een heel groot deel van onze bevolking, dat weet ik maar al te goed, maar zeggen dat je problematisch obese zou zijn vanaf een BMI van 25, dan kan je wel heel goedkoop je statistieken vullen.

bmi-comparisonBMI? Afschaffen die handel!!

08:30 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

15/03/2010

Muco nog iets

Vergeet mijn berichtje van eind vorige week. Je weet wel , dat over ziek zijn en zo. Niet dat ik niet ziek was en zelfs nog een beetje ben, maar het gaat helemaal niet over griep. Blijkt de boosdoener muco-dinges te zijn (ik kan da nooit goed onthouden).
Uiteindelijk gaat het over een infectie aan de luchtwegen die naar 't schijnt heel moeilijk weg gaat (tegen wie zeg je't!) en op een par details na dezelfde symptomen als griep heeft.

Tof, en wat doen we daar nu mee? Rusten? Tot op zekere hoogte wel. Gerust heb ik tot gisterenavond. Dat wil zeggen, een ganse week niet gelopen. Niks, niente, nada, noppes, nul. Komma nul.
Tania, die trouwens eveneens heel 't weekeinde aan de zetel geplakt werd door dezelfde muco-en-nog-iets, heeft de grootste moeite en volharding aan de dag gelegd door me te kalmeren en binnen te houden, want zoals jullie wel weten, een leeuw in een kooi is niets vergeleken met een marathonloper die je in volle voorbereiding op een volgende epreuve binnen wil houden.

Na het breken van diverse wereldrecords, waaronder serieuze verbeteringen van onder meer de 10 kilometer op de muren lopen, de 2 uur kast opfretten en een fenomenale eindsprint bij het nukkig bars en bitter zijn voor gevorderden kon ik het gisterenavond niet meer uithouden! Gevolg: 10 kilometer tegen 130 bpm. Ging het? Ja, 't zou maar erg zijn wanneer 10 kilometer tegen minder dan 12 per uur een moeizame klip zou gaan vormen. De benen voelden na de training beter aan dan ervoor (minder slappe was), de ademhaling was niet wat ze moest zijn (pijnlijk bij diep ademen) maar het kopke stond toch al in een iets gunstiger gesternte dan tijdens de rest van de week.

Nu nog proberen om gedurende 3 weken de schade te beperken. Daarna wil ik gerust nog een week in m'n bed gaan liggen...

06:10 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

12/03/2010

Telex van de Week (65)

telex--start--
Belgen in 't buitenland
--stop--
lang is het beperkt gebleven tot het zinnetje 'Doctor Livingston, I presume?'
--stop--
maar de laatste weken maken we het toch weer bont
--stop--
het begon al met de grote winteruittocht richting skigebieden
--stop--
geen week ging voorbij of er was wel ergens heibel omdat één of andere debiele landgenoot zonodig buiten de piste moest gaan skiën
--stop--
dan was er ook nog de schoolreis van enkele Belgische gevangenen naar het Nederlandse Tilburg
--stop--
het regime is daar wat linder hard dan in België (hoe bestaat 't?), maar toch zijn ze niet content
--stop--
reden: ze krijgen geen verse warme maaltijden
--stop--
kleine wenk richting de Nederlandse cipiers: nee, in België beschouwen we een bamibal uit de muur NIET als verse warme maaltijd
--stop--
en zout doe je OP de frieten
--stop--
en nee, 3 kwart van de gevangenen hier spreken geen Nederlands
--stop--
we kunnen zelfs geen voetbalploeg zonder risico naar 't buitenland sturen
--stop--
neem nu Anderlecht
--stop--
de ploeg met de jongste kern in de huidige Euroleague-competitie
--stop--
uitgerekend die ploeg moest deze week op verplaatsing naar Hamburg
--stop--
in Duitsland
--stop--
beseffen ze daar in het Vandenstock stadion wel wat ze in Duitsland doen met koorknaapjes?
--stop--
vraag maar aan de broer van de paus ...
--stop--
nee ... Belgen in 't buitenland, 't zal nooit een groot succes worden!
--stop--
tegenwoordig krijgen we zelfs al problemen wanneer we zelfs maar de intentie hebben om naar 't buitenland te gaan
--stop--
neem nu onze koning
--stop--
de brave man is uitgenodigd in Congo
--stop--
want daar vieren ze dit jaar 50 jaar onafhankelijkheid
--stop--
uiteraard wil onze vorst gaan
--stop--
hoe zou je zelf zijn ... voor ons Belgen is Kongo zoiets als een gigantisch groot Bokrijk
--stop--
zo hard zijn ze daar de laatste halve eeuw geëvolueerd
--stop--
maar kom, Bertje wil dus gaan
--stop--
de socialisten krijgen het hier echter van op hun zenuwen
--stop--
normaal, want die gasten krijgen het van zowat alles op hun zenuwen
--stop--
zouden die eigenlijk door hebben dat dit wederzijds is: zowat alles krijgt het op z'n zenuwen van de socialisten
--stop--
maar kom, we wijken af
--stop--
onze rode vrienden willen dus niet dat de koning gaat
--stop--
want dat zou zoveel betekenen als een morele steun aan een regime dat tot de meest corrupte ter wereld gerekend wordt
--stop--
als je die logica doortrekt
--stop--
zouden ze er eigenlijk ook een probleem moeten mee hebben dat de koning in België blijft ...
--stop--
anderzijds blijkt ons land wel erg in trek te zijn bij buitenlanders
--stop--
naar 't schijnt vooral bij Serviërs
--stop--
ergens begrijp ik dat wel
--stop--
die gasten komen nog maar pas uit een oorlog
--stop--
en dan lijkt zelfs Brussel veilig
--stop--
maar 't blijkt dus wel degelijk een probleem te zijn
--stop--
zodanig erg dat onze premier naar Servië is gegaan om ginds te gaan vragen om niet meer naar België te komen
--stop--
ik snap dat niet
--stop--
je moest eens weten hoeveel miljoenen ons land jaarlijks uitgeeft om onze regio te promoten
--stop--
om het hier aantrekkelijk te maken voor buitenlanders
--stop--
dan slaat het eindelijk eens aan
--stop--
en dan gaat onze premier ginds verkondigen dat ze hier beter wegblijven ...
--stop--
leg dat maar eens uit aan je kinderen
--stop--
uiteindelijk had de speech van Letherme wal succes
--stop--
hij was nog niet uitgesproken of er vertrok al een bus asielzoekers vanuit Brussel terug naar Servië
--stop--
dat noem ik nog eens snel
--stop--
leek een busje van Overtoom wel
--stop--
moesten jullie zich afvragen wat Letherme dan wel precies heeft gezegd ...
--stop--
wel ...
--stop--
hij zei 'Belgium is not the land of milk and honey'
--stop--
uiteindelijk is dat dikke zever
--stop--
ten eerste is Meli een zeer gekend honingmerk en gooien we ook met Inza hoge ogen
--stop--
en ten tweede, zeggen ze in Servië iets helemaal anders over ons land:
--stop--
Belgium is the land of 500 Euro a day!
--full stop--

13:06 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

10/03/2010

Ziek?

Verdekke, dan steekt een mens eens in een zelfverklaarde topvorm, dan komen de virussen, bacillen en andere lichaamsvreemde organismen aanzetten met een offensief.
't Is zelfs al de 2de keer tijdens deze voorbereiding dat ik me niet 100% voel, wat zeg ik, me niet 50% voel, wat zeg ik ... zelfs wanneer ik goed de randen afschraap amper aan 30% kom. Dedzju toch!
Ik denk dat het wel wat te maken heeft met de onregelmatige winter (ik ben bestand tegen hitte én tegen vrieskou, maar wisselvalligheid, daar krijg ik 't van) en met het feit dat ik voor mijn doen vrij scherp sta. OK, ik weeg nog wel 77 kilogram, maar dit is een minimum voor mij en mijn vetpercentage zit voor het eerst in lange tijd onder de 10%. Mijn vrouwtje heeft al een dag of 2 last van een tegenstribbelende keel, bonkend hoofd en slechts matig geïnteresseerde ledematen, en sinds gisteren doe ik dus mee.

ziekGisteren stak ik dan ook bijzonder snel in m'n nestje: thuisgekomen (had ik geen late meeting gehad was ik reeds in de vroege namiddag van de werkvloer verdwenen), genoeg medicijnen genomen om een paard van z'n tandpijn te helpen, de nekpijn van een giraf te verlichten en een olifant z'n oren te laten wapperen, enfin, ik wil maar zeggen dat ik genoeg pillerij heb ingenomen om het grote dierenbos kiemvrij te maken, een warm baddeke in en daarna de oogjes toe. Veel jabbedabbedoe was er deze keer niet bij: mijn droomvlucht nam pas deze morgen abrupt een einde toen de wekker me tot de orde riep.

Op dit moment zit ik de uitvinder van de airco te verwensen, want een voorbeeld van zijn bedenking hangt hier volle petrol in mijn nek te blazen. (hoe zeg je in 't Japans 'Hey, jeanetten, zet die blazer af of ik kuch je omver'?)
Hopelijk kan ik vanavond mijn training van gisteren afwerken, want de klok richting Utrecht tikt ...

13:39 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

09/03/2010

Gastschrijver

Reeds van in de lagere school schreef ik graag opstelletjes. Het was iets wat ik leuk vond en tevens, misschien zelfs vooral, iets waarmee ik m'n tanende gemiddeldes voor taal een beetje mee kon opsmukken.

charlesAf en toe moet je echter eens het woord aan iemand anders laten, en dat is wat ik vandaag ga doen. Ik geef graag het woord aan de heer Charles Picqué, burgemeester van de Brusselse randgemeente Sint Gillis en tevens Brussels minister-president.
Vriend Sjarel (PS'er, hoe kan het ook anders??) nam vorige week het initiatief om de Nederlandse kinderen van zijn gemeente in hun eigen taal uit te nodigen voor een groots kinderfeest. In hun eigen taal? Wel eueueuh ... lees zelf maar:

Jij woont Saint-Gilles en jij heeft tussen 3 en 10 jaar. Nodigen ons je uit op de heruitgave van het Feest van de Kinderen dat op zaterdag 27 maart 2010 op het thema van de dieren zal plaatsvinden.
Bij deze gelegenheid zal het Stadhuis van gangmakers en acteurs binnengedrongen zijn om je erg de diensten te laten ontdekken die aan de burgers worden aangeboden, door het feest te doen.
Verschillende verrassingen wachten je: verschillende werkplaatsen, van de spelen en een voorstelling definitief alles in kleuren ... de Plaats Van Meenen zal zelfs de dieren van de boerderij ontvangen!
Wachten ons je vanaf 13:30 voor de inschrijvingen en tot 17:30, op zaterdag 27 maart aan het Stadhuis (Plaats Van Meenen 39 - 1060 Saint-Gilles). Om niet de rij aan de toegang te doen, kan jij de inschrijvingsfiche vullen die aan de rug van deze uitnodiging en het aanbrengen op 27 maart aan de ontvangst van het Stadhuis is. Hij eveneens wordt je aanbevolen om te komen gepaard gegaan(e) met een verantwoordelijke volwassene.
Hopend je te ontmoeten er, verzoek ik je om in de uitdrukking van mijn zeer bijzondere hoogachting te geloven.


Alstublief ...
Wanneer je zoiets leest komen toch al je linguïstieke nekharen recht te staan!?

En dan te zeggen dat ik gisteren met ons Tania nog een discussie heb gehad over de juiste schrijfwijze van 'nationale feestdag' ... waar zijn we mee bezig??
Bij de weg ... lach niet: uiteindelijk schrijf je 'nationale feestdag' met kleine letters in de zin 'De nationale feestdag van Peru valt ook dit jaar op 28 juli, tenzij er iets schokkends gebeurt' (hihi ... zelf gevonden ;-) ), maar je dient een stel hoofdletters te kopen indien je schrijven wil 'Op 21 juli hebben we een dagje vrij dankzij de Nationale Feestdag'.
Hoewel ... nu blijkt dat er in de taalmethode van bij Tania op school in de versie van het 5de leerjaar gewag gemaakt wordt van 'Nationale Feestdag', terwijl in de methode, van dezelfde uitgeverij nota bene, voor het 4de leerjaar 'Nationale feestdag' staat.

Nu ja, in dezelfde methode staan ook nog dt-fouten, dus waarom zouden we nog schrikken.

Als zelfs gezagsdragers en taalmethodes niet meer de moeite nemen om meer dan anderhalve zin zonder mankementen te schrijven, hoe kunnen we dan ooit van onze kinderen verlangen dat ze het niveau van de sms-taal overstijgen?

I rest my case ...

12:56 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

08/03/2010

LSD

 De Beatles zongen er al over in hun onnavolgbare 'Lucy in the Sky of Diamonds': de geneugtes van een lange duurloop, oftewel LSD!

Want, beste vriendjes en vriendinnetjes, over exact 4 weken staat de marathon van Utrecht met stip, vlag, wimpel en rode balpen genoteerd in m'n kalender, en eenieder weet dan dat de lange duurlopen in deze fase van de voorbereiding een serieuze hap uit het tijdsbudget beginnen te nemen.
Sinds vorige week gaat het echter volledig volgens plan, en dat is niets te vroeg, want 2 duurlopen geleden liep ik een ware rampduurloop. Hoewel ik slechts 25 kilometer moest lopen dacht ik ergens halverwege dat ik nooit het einde zou halen: leeg, zware benen, hartslag niet stabiel te krijgen ... genoeg om het humeur helemaal op half 7 te krijgen. Het heeft me toen 2 uur en 17 minuten gekost om terug tot aan mijn achterdeur to hobbelen (met lopen had het niet veel te maken). Dat is een tempo van 5:29 per kilometer: geen ramp maar ook niet je dat.

Maar zie; ergens in het schema moet de klik gemaakt worden, en bij mij is dit duidelijk die training geweest: vorige week liep ik ondanks de storm (had het geweldige initiatief om toen in het bos te gaan lopen, maar ik was er snel weer uit toen er puur brandhout uit de bomen begon te vallen ...) fluitend naar 2u29 (5:19 / km), en gisteren werd de met 32 kilometer op één na langste training uit deze voorbereiding afgehaspeld in 2u43, oftewel 5:09 per km. Zelfde hartslag als 2 weken geleden, maar wat een verschil in gevoel. Bij momenten droomde ik dat ik door Utrechtse straten denderde, en heel eventjes beelde ik me zelfs in dat ik daar in de verte de immer tegenwoordige Petra haar aanmoedigingen hoorde schreeuwen.

Ik heb ooit eens gelezen dat wanneer je iets wil bereiken, je dit eerst moet kunnen dromen. Visualiseren, noemen ze dat dan.
Mijn droom dat ik over 4 weken in Utrecht het wereldrecord aan flarden loop is misschien een beetje overgevisualiseerd, maar een tijd van net onder de 3u10' zou toch moeten lukken, niet?
Meteen na de training gisteren heb ik in m'n Garmin het tempo voor Utrecht ingegeven ... in 't koppeke zit 't alvast goed!

08:19 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

06/03/2010

Trop!

Trop is teveel, en teveel is trop!

Ik weet dat mijn blog de naam heeft van het leven langs de luchtige kant te bekijken, en dat is maar goed ook, want wie nood heeft aan slecht nieuws heeft al genoeg kanalen om uit te kiezen, maar vandag wil ik even mijn frustratie en woede uitschreeuwen over de wereld waarin wij leven.

Gisteren is er tijdens een overval op een juwelier een vrouw doodgeschoten. Zomaar, omdat ze op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. De dame stond met haar wagen aan een rond punt in Ukkel, en de 2 gangsters die net een geheel vrije interpretatie van de term windowshopping hadden gegeven wilden haar auto carjacken om aan de politie te ontsnappen. Omdat ze niet snel genoeg uitstapte kreeg ze in koelen bloede een kogel door het hoofd.

Kan je je dit voorstellen? Een mama van 3 kinderen. Iemands echtgenote. Ook iemands kind, misschien nog wel kleinkind. Ongetwijfeld de vriendin van zovelen, een steun voor enkelen, een collega. Zomaar weggemaaid omdat een stel crapuul vond dat het niet snel genoeg ging. Oh ja, het duo werd al snel opgepakt door een politiepatrouille die toevallig in de buurt was en het hele tafereel zag gebeuren, maar wat gaat dit opleveren? Hooguit een straf van een jaar of 10, waarvan er misschien maar één derde effectief wordt uitgezeten. En als ze het handig laten spelen (ongelukkige jeugd, goed meewerken aan het onderzoek, de mama die komt janken dat het altijd zo'n goeie jongen is geweest maar net die dag deden z'n aambeien toch zo'n zeer meneer, een hele discussie over wie nu exact het schot heeft gelost want je gaat ze toch niet alle 2 even zwaar straffen zeker en ga zo maar door) door een slimme advokaat die nota bene nog van mijn belastingsgeld wordt betaald dan komen ze er misschien nog goedkoper vanaf, want iedereen verdiend toch wel een tweede kans, of niet soms?

Je mag van mij denken wat je wil, maar respectloze parvenues als die 2 mogen ze van mij gerust ter plekke neerknallen.
Of ik voor de doodstraf ben? In dit geval zeg ik daarop volmondig JA, godverdomme!

17:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

05/03/2010

Telex van de Week (64)

telex--start--
we zijn er klaar voor!
--stop--
de grootste Anschlüss in Europa sinds Oostenrijk en Duitsland een dikke 60 jaar geleden de voorrang van rechts hebben uitgevonden
--stop--
Vlaanderen en Nederland vormen binnenkort terug samen de Verenigde Provinciën
--stop--
de laatste grote hinderpaal (de degelijke organisatie van de Nederlandse staat) werd deze week vakkundig uit de wereld geholpen
--stop--
als ze zelf al zeggen dat de verkiezingen tot Afrikaanse toestanden hebben geleid
--stop--
uiteindelijk hebben ze het zelf gezocht
--stop--
kijk nu naar Rotterdam
--stop--
daar werden zelfs stemlokalen ingericht in fuifzalen, zodat er vanaf middernacht door de aldaar aanwezige fuifnummers gestemd kon worden
--stop--
en dan maar zagen dat ze na 2 dagen nog altijd geen uitslag hebben ...
--stop--
een kleine tip voor Rotterdamse politici
--stop--
trakteer op 9 juni een gatis vat
--stop--
garantie op winst!
--stop--
ondertussen gaat het in ons land veel beter
--stop--
het jarenlange getouwtrek rond de gasontploffing in Ghislengien is tot een goed einde gebracht
--stop--
al die tijd was het onduidelijk wie de schuldige van die ramp was
--stop--
netwerkbeheerder Fluxis, de aannemer van de werken, de architect van de site ... allemaal wezen ze naar elkaar
--stop--
onze rechtspraak heeft nu duidelijkheid gebracht
--stop--
niemand is schuldig!
--stop--
wat denken ze dan?
--stop--
dat de architect alle leidingen goed had uitgetekend op een duidelijk plan maar dat door het verschuiven van de aardplaten de leidingen plotseling onder de graafmachines terecht kwamen??
--stop--
en dat Fluxis onmiddelijk goed gereageerd heeft toen ze een telefoontje over een gaslek binnen kregen door een totaal verkeerde leiding af te sluiten???
--stop--
en dan schrikken we ervan dat bij een magistratenexamen slechts 7% van de kandidaten is geslaagd ...
--stop--
eenzelfde verhaal is trouwens in de maak rond het recente treinongeval in Halle
--stop--
niemand was fout: de NMBS zegt dat op schema liggen om het veiligheidssysteem op treinen te installeren, de treinbestuurder zegt dat hij niet door het rood is gereden en de bevoegde minister deelt mee dat de tomatensoep van gisteren overheerlijk was
--stop--
conclusie: het was een stoute trein!
--stop--
hadden we het niet over het verschuiven van aardplaten?
--stop--
inderdaad ja ...
--stop--
trouwens één van mijn favoriete woorden
--stop--
platentectoniek
--stop--
klinkt een pak indrukwekkender als je door je echtgenote aan tafel geroepen wordt
--stop--
momentje schat, ik bestudeer nog eventjes de platentektoniek ten noordoosten van het grote barriererif
--stop--
geef toe, 't is toch iets anders dan
--stop--
ik kom eraan, nog eventjes de Simpsons uitkijken en ik ben er
--stop--
of, nog erger ...
--stop--
ogenblikje lieverd, ik ben aan 't kakken
--stop--
vooral dit laatste is genant wanneer je gasten hebt
--stop--
maar ja, eerlijkheid is geboden wanneer je een antwoord geeft
--stop--
zal die Zweedse piloot die in Nederland werd opgepakt ook wel door hebben ondertussen
--stop--
toch straf hé ... die gast vliegt al 13 jaar rond zonder ooit een vliegbrevet behaald te hebben
--stop--
in België kan je zonder diploma, zwembrevet 100 meter vrije slag of attest van goed gedrag en lichte zeden nergens terecht
--stop--
tenzij in de politiek
--stop--
en nu we toch bij de Wetstraat beland zijn ...
--stop--
uit onderzoek is gebleken dat overspel vaker voorkomt bij minder intelligente mensen
--stop--
meteen kreeg ik visioenen over wat er in Brussel gebeurt wanneer één van onze parlementen een 'besloten vergadering' organiseert
--stop--
want als er nu één plek is waar je 'minder intelligente mensen' in grote getale samen kan vinden ...
--stop--
kan je je het een beetje voorstellen:
--stop--
De Winter met Vandenbossche (de dochter hé)
--stop--
Peeters die de Griekse liefde ontdekt met minister van onderwijs Pascal Smet
--stop--
Letherme met een geit (hmmmm ... da's eigenlijk geen overspel)
--stop--
Dardenne met Jack Daniels ...
--stop--
de laatste tijd zijn er toch wel enkele zeer straffe overspelverhalen in de pers verschenen
--stop--
neem nu John Terry, de Engelse voetballer die een goal scoorde bij de vrouw van collega-international Wayne Bridge
--stop--
of Tiger Woods, wiens Blackberry volgens mij meer nummers bevat dan de Gouden Gids
--stop--
trouwens, ik heb vernomen dat zijn vrouw terug is en ze zelfs al terug samen slapen
--stop--
da's 't voordeel van een groot huis te hebben hé ...
--stop--
én een groot bed
--stop--
soms is het gewoon hallucinant welke details er in de pars verschijnen
--stop--
een voorbeeldje:
--stop--
ooit werd in Engeland een minister afgezet toen bleek dat hij een verhouding had met een actrice
--stop--
dat tot daar aan toe
--stop--
maar blijkt dat ze van bil gingen terwijl zij een Chelsea-outfit droeg
--stop--
waarschijnlijk nog gekregen van John Terry
--stop--
hoe komen die tabloids toch aan dat soort info??
--stop--
ik kan jullie verzekeren:
--stop--
wanneer er in mijn krant ooit details verschijnen over de kleur van Verhofstadt's ondergoed dat hij het liefst draagt wanneer hij de liefde bedrijft ...
--stop--
dan zeg ik m'n abonnement op!
--stop--
trouwens, ik weet zeker dat 't blauw is, net zoals hij
--stop--
en aangezien hij blauw is, is hij een smurf!
--stop--
't is daarom da'k weet dat hij z'n ondergoed aanhoudt ...
--stop--
want wat zingen die kleine blauwe onderkruipers?
--stop--
inderdaad ...
--stop--
'nee die wordt niet afgezet'
--stop--
tot volgende week!
--full stop--

12:39 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27/02/2010

Midwinterjogging Hasselt

Normaal gezien zou een berichtje met deze titel pas morgen mogen verschijnen. Ook nog: normaal gezien zou een berichtje met deze titel een wedstrijdverslag moeten bevatten.

Het is echter zo dat ik wegens professionele verplichtingen genoodzaakt ben om forfait te geven voor deze wedstrijd. Coach Mario weet er alles van en gelukkig toonde hij begrip door me niet van zijn atletenlijst te schrappen maar integendeel het schema vingervlug aan te passen zodat ik toch nog aan mijn noodzakelijke trainingskilometers kom.

Nu we toch over trainen spreken: het gaat nog steeds goed. Hoewel, het wordt allengs wat moeilijker om de trainingen een plaats te geven in het dagelijkse leven, want langs de ene kant worden de trainingen uiteraard langer, en langs de andere kant vraagt de job ook een verhoogde portie aandacht en tijdskrediet. Eens op pad is er geen probleem en de gevraagde tempo's worden aan het juiste hartritme tevoorschijn getoverd, maar tussen de oren is er af en toe wat peptalk nodig om de juiste hoeveelheid stamina op te wekken om de loopwegen op te zoeken.

Ik prijs me bij deze gelukkig dat ik een coach heb die zeer flexibel is en veel meer is dan zomaar een onzichtbare pen die gauw gauw een paar hartritmestoornissen en tempobepalingen op papier zet, een stel kinderen dat nog steeds denkt dat papa seniel in 't kwadraat is om zoveel te willen lopen maar toch ook een zekere fierheid laten blijken wanneer ik (kw)ijlend de straat oploop en een vrouwtje dat me als het moet met het huisvuil buiten zet wanneer ze ziet dat ik met lodderogen naar m'n hartslagband aan 't staren ben maar mezelf niet bij mekaar kan rapen om volledig autonoom aan m'n training te beginnen.

Zeg nu zelf, zouden jullie zulke mensen durven teleurstellen door een training af te lassen?
Awel, ik dus ook niet!

Wees gerust, Mario, ik neem je raad om ten gepaste tijde rust te nemen zeker ter harte, maar waar het heilige vuur brandt komt de brandweer steeds te laat!
(ooit schrijf ik wel eens een boek over zelfverzonnen zegswijzen, maar omdat ik mezelf ook niet altijd begrijp stel ik dit nog even uit ;-) )

Morgen kom ik hier terug met een zeer speciaal berichtje ... kom zeker eens kijken!

Ajuin!

eueueuh ... sorry ... ik bedoelde ...

Ajuis!

15:47 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

26/02/2010

Telex van de Week (63)

telex--start--
de uitvinder van de frisbee is gestorven
--stop--
naar 't schijnt kwam hij op het idee toen hij samen met zijn vrouw op 't strand taartvormen naar elkaar gooiden
--stop--
ge moet er maar opkomen ...
--stop--
als ik even een persoonlijke noot aan deze telex mag toevoegen:
--stop--
het valt uiterst zelden voor dat ik met mijn echtgenote op 't strand wandel en een plotselinge behoefte krijg om een taartvorm naar haar hoofd te slingeren
--stop--
een pot, een keukenmes, de kat, het achtergebleven ondergoed van de buurman, dat wel
--stop--
maar een taartvorm?
--stop--
nooit!
--stop--
het is anderzijds wel interessant om het verhaal achter zo'n uitvinding te horen
--stop--
ik vraag me af wat er allemaal naar boven zal komen na het overlijden van de dildo-uitvinder
--stop--
Gisterenavond is Danny Ildo, de uitvinder van de dildo, in zijn slaap (uiteraard) overleden
--stop--
vermoed wordt dat zijn batterijen op waren
--stop--
Danny kreeg het idee voor zijn uitvinding toen hij samen met zijn vrouw over het strand wandelde en ...
--stop--
ok, never mind
--stop--
dat de wereld doordraait is reeds lang een feit
--stop--
maar het tempo waaraan dit tegenwoordig gebeurt is ronduit angstaanjagend!
--stop--
Orca's die trainers vermorzelen in San Diego
--stop--
modderstromen die auto's meesleuren op Madeira
--stop--
-50 °C in Mongolië
--stop--
mensen die de identiteit van Koen Crucke op facebook misbruiken
--stop--
(wie wil er nu in 's hemelsnaam, ook al was het maar virtueel, zichzelf met La Crucke vergelijken???)
--stop--
ziek, écht ziek!
--stop--
schaatsers die verkeerde oorden opzoeken in Vancouver
--stop--
over dit laatste gesproken ...
--stop--
't zit onze noorderburen niet mee hé!?
--stop--
in België wordt het publiek lyrisch wanneer we een 14de plaats bij de bobsleedames behalen
--stop--
in Nederland gaan de vlaggen halfstok als een landgenoot met slechts 2 gouden medailles naar huis komt
--stop--
over dat bobsleegedoe: het is een knappe prestatie, vergelijkbaar met de Jamaïcaanse bobslee enkele jaren geleden
--stop--
maar het blijft wat mij betreft een complete miscast: 2 Vlaamse juffers in een bobslee
--stop--
een Zwitser zie je toch ook geen gooi doen naar het wereldkampioenschap kameelrijden?
--stop--
en hoeveel Afghanen deden er in Vancouver mee aan het schansspringen?
--stop--
inderdaad: geen enkele!
--stop--
't zou nochtans wel spectaculair zijn
--stop--
volgens mij ontploffen die gasten vooraleer ze geland zijn
--stop--
look mom, fireworks
--stop--
zwijg stommerik, da's Ismaël Islamabad die vergeten was zijn gordel uit te doen
--stop--
wat was nu het opwindenste uit Vancouver?
--stop--
een paar ijshockeywedstrijden en een Hollander die naar zijn trainer luisterde
--stop--
dit laatste leverde wel het wereldrecord 'oh nee'-zeggen tijdens een live sportuitzending op
--stop--
ongeveer 68
--stop--
per seconde
--stop--
ik heb eerlijk gezegd wel medelijden met onze Nederlandse vrienden
--stop--
goud weg, regering weg ...
--stop--
over gevallen regeringen kunnen wij als Belgen meespreken
--stop--
met één groot verschil
--stop--
bij ons beslissen 4 regeringspartijen om plan A uit te voeren
--stop--
en vervolgens gaan ze met elkaar in de clinch omdat diezelfde partijen het niet eens raken over het feit of ze nu uiteindelijk toch maar plan B, C, D, E of F zouden uitvoeren
--stop--
in Nederland ging het als volgt:
--stop--
2 regeringspartijen spreken af om tegen eind 2010 de militaire aanwezigheid van Nederland in Afghanistan volledig af te bouwen (plan A)
--stop--
vervolgens wil de CDA van Jan Pieter Balkenende de roep van Obama (geen idee welke partij ... KWIET, of zoiets ...) volgen en toch minstens blijven en liefst zelfs verhogen (plan B)
--stop--
dit zeer tegen de wil van de PvdA, die gewoon willen doen wat ze eerder hebben afgesproken
--stop--
plan A dus
--stop--
gevolg: geen regering meer
--stop--
ik snap dat niet
--stop--
voor die ééééééne keer dat een bende linkse rakkers zich aan de afspraken wil houden ...
--stop--
dat het binnen enkele weken lokale verkiezingen zijn in Nederland heeft er uiteraard niets mee te maken
--stop--
echt niet!!
--stop--
wat ik mij afvraag:
--stop--
met welk door god verlaten voorwerp heeft mijnheer Balkenende senior tijdens een winterse strandwandeling naar het hoofd van mevrouw Balkenende gegooid
--stop--
nét voor ze Jan Pieter hebben uitgevonden?
--stop--
een boek van JFK Rowling?
--stop--
pffffffff
--stop--
is er dan helemaal geen goed nieuws?
--stop--
natuurlijk wel!
--stop--
er is altijd wel een beetje goed nieuws
--stop--
Kim is terug!
--stop--
en heeft zelfs al een grand slam tornooi gewonnen
--stop--
Justine is terug!
--stop--
en die staat binnenkort terug op nummer 1, zeker weten
--stop--
en nu ...
--stop--
coming to an atletiekpiste near you soon:
--stop--
Tia Hellebaut
--stop--
blijkbaar vond ze geen uitdaging meer in het thuis tegen de muren oplopen
--stop--
en dus keert ook zij weer terug
--stop--
met al die recente comebacks ...
--stop--
zou je nog gaan geloven dat de tickets voor de Londense concerten van Michael Jackson ooit van pas gaan komen ...
--full stop--

07:30 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25/02/2010

Les Argonautes

Juicht, vrienden van het betere entertainment!
Wees vrolijk, liefhebbers van superacts!!
Sta op, Lazarussen (of is het Lazari?) van het geloof in het hogere menselijke kunnen!!!

Vaste klanten van deze blog weten ondertussen al wel dat ik een fervent theateramateur ben met licht gekruide voorkeur voor die stukken waarmee je al eens kan lachen zonder dat er iemand dood hoeft te bloeden of waarmee je zinnen al eens geprikkeld worden zonder dat er met blote borsten gegooid wordt.
Af en toe laat ik op deze pagina's al eens een paar uitingkjes van mijn bewondering voor de vele fantastische gezelschappen die ons landje rijk is, maar wat ik gisteren in het hoog gewaardeerde gezelschap mijner eega en nageslacht heb mogen zien was werkelijk buitengewoon!

Gisteren zag ik namelijk voor het eerst Les Argonautes live aan het werk. Op hun website kondigen de 4 heren hun nieuwste zaalshow aan als 'een circusvoorstelling die theater en schrijnwerkerij met zachtheid vermengt'.
Nu, ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar met dit soort aankondiging weet ik niet direct waar ik me aan mag verwachten. Wel, beste vrienden, laat me jullie al meteen geruststellen: ondergetekende heeft zich geen nanoseconde verveeld, en zelden zag ik geld voor een theatervoorstelling zó goed geïnvesteerd als gisterenavond: acrobatie, muziek, timing, stuntwerk, humor en onvoorstelbare huzarenstukjes allerhande worden met de snelheid van een salvo uit een zonet op de Brusselse zwarte markt gekochte kalasjnikov over het publiek gegoten.

Als ik jullie voor eens in jullie leven één goede raad mag geven: kijk als de vliegende bliksem naar die gasten hun speelschema, selecteer de dichtst bijzijnde voorstelling en boek onmiddelijk jullie tickets.
Geloof me: naderhand zullen jullie me dankbaar zijn voor dit advies, zeker weten!

Het geeft van geen kanten het beklijvende van de live-voorstelling weer, maar kijk gerust eens naar het onderstaande filmpje dat ik op YouTube heb gevonden. Maar laat me nog dit meegeven: het filmpje lijkt op de verfilming van een goed boek ... en het boek ... is ALTIJD beter!

10:18 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

24/02/2010

Marketing

Een goeie marketing is alles, en wie dit niet geloven wil kan ik plat bombarderen met voorbeelden allerhande, zoals daar zijn Microsoft (zelden zoveel mensen op maandag horen klagen over een product om dan op dinsdag reikhalzend uit te kijken naar de opvolger van dat product), Obama (komaan, da's toch geen echte neger ...) en spinazie.

Spinazie? Spinazie, inderdaad.
Niet dat ik het van hier ga kunnen zien, maar laat ons even een kleine marktstudie houden: iedereen die denkt dat er in spinazie veel ijzer zit, steek even je rechterhand op. Komaan, komaan, durf maar ... de rechterhand hoog in de lucht als je denkt dat spinazie meer ijzer bevat dan pakweg sla, vlees, broccoli, tomaten, citrusvruchten of het valse gebit van prins Filip ('t is niet voor niets dat je hem nooit met een brede smile ziet hé ...). Ahum, excuseer, ja u daar met de witte Asics aan de voeten ... ik heb duidelijk gevraagd om de rechterhand in de hoogte te steken, en niet de linkerhand. Mag ik u verder ook vragen om even een beetje deodorant te gebruiken ... 't is niet omdat u tot de gelukkigen hoort die vanochtend in alle vroegte een toertje konden gaan lopen dat mijn blog hier moet verpest worden hé!?

Bon, handen terug omlaag graag. Dank u.
Wel, dacht ik het niet ... heel wat mensen, de meesten eigenlijk, denken dat spinazie boordevol ijzer zit. Jammer maar helaas, iedereen die zonet nog zijn okselhaar met heel wat branie in de openbaarheid heeft geworpen was mis: met uitzondering van onze kroonprins zijn gebit (daar zit geen ijzer in, wel veel zeep) bestaat mijn eerdere opsomming uit aardse verschijningen die meer ijzer bevatten dan spinazie zonder genetische manipulatie ooit zal bevatten. Zelfs sla, ja.
Waarom denkt dan iedereen dat spinazie het perfecte voedingsbestanddeel is voor vrouwen in de regulerende periode van de maand? Welnu, een totaal geflipt onderzoek aan de universiteit van New York, Popeye en ... marketing!

Waarom deze ellelange intro over spinazie, Popeye en een prinselijk gebit? Gewoon om te zeggen dat onze huidige maatschappij draait rond marketing. Van de kleding die je draagt, de auto die je koopt tot de anticonceptiva die je voorkeur wegdragen ... je keuze wordt bepaald door de één of andere marketing-dude die in een hoge toren en lederen bureaustoel gezeten (best niet omgekeerd) beslissingen neemt die niet noodzakelijk de juiste zijn maar wel de meest winstgevende.

Foto's-0006Deze week ben ik de gelukkige die voor Lexus een groots marketingevent op IT-gebied mag begeleiden. In het verleden heeft dit soort projecten me reeds lange reisverhalen naar Praag, Sintra, Parijs en Londen opgeleverd. Deze keer doen ze het gelukkig gewoon in Brussel.
Als iemand 't kent: we zitten in de Square aan de Kunstberg, net naast de Koninklijke Bibliotheek, waar we onder meer de wereldberoemde Magritte en Delvauxzalen betrekken.
Trouwens, een kleine toegift aan de royalty-watchers onder jullie: in het pakket zit (per ongeluk eigenlijk) ook de Koninklijke lounge. Kijk maar eens goed naar de foto links van deze alinea. Jawel, de gouden kraan waar onze vorsten hun handen en de kroonprinsen hun valse tanden wassen wanneer ze hier hun toevlucht nemen. Connaisseurs die graag ook een dieptezicht in de royale kakpot wensen mogen me steeds een e-mail sturen met hun verzoek.

Terug over naar de kern van de zaak: ik zit hier dus als support act van onze marketingafdeling voor Lexus.
Manmanman ... wat ben ik blij dat mijn ouders me nooit in het holst van de nacht hebben wakker gemaakt om een dwingend gesprek met de volgende woorden te voeren: "Zoon, en wat denk je van marketing ... zou dat niet iets voor jou zijn?". Die mensen hebben echt wel een stresserend leven hé.
Aan de ene kant heb je de gasten die je op zo'n evenement moet verzorgen. In dit geval: alle Lexus dealers uit Europa (!) en zowat elke hoge pief die met het merk uitstaans heeft.
Aan de andere kant het topmanagement dat weliswaar steeds geweldige en productieve ideëen heeft, maar dit steeds laat in de nacht en dan ook nog eens onderhevig zijn aan overdreven veel last minute changes.
Nee, makkelijk hebben die mensen het niet ...

Neem nu vandaag: al het volk zou moeten toekomen. Ik geef toe, locatiegewijs zijn er interessantere plekken op deze aardbol om een gans legioen kostuumdragers op tijd bij mekaar te brengen, maar vandaag was het echt de hel.
Sommige gasten zijn gisteren geland en moesten per bustransfer van hun hotel naar hier te brengen. Echter ... een dodelijk ongeval tussen Schumann en de Wetstraat en een ongeval aan de Béliard zorgden ervoor dat onze hoofdstad zich momenteel in een staat van complete verkeersimpasse bevindt.
Andere gasten zijn deze ochtend geland en zouden per trein van Zaventem naar het centraal station vervoerd worden. Echter ... uitgerekend vandaag heeft een lusteloze en door het leven verwaarloosde pipo besloten om de sector vanhet begrafeniswezen een economisch hart onder de riem te steken, en dit op de meest bloederige manier. Gevolg ... geen treinen voor 10 uur ...

En de marketingmensen? Die blijven strak in het pak, glimlach op het gelaat geboetseerd en een blik in de ogen alsof alles onder controle is.

Ik zie echter hoe het er backstage aan toegaat. Vandaar vandaag even deze ode aan ons marketingdepartement!

10:50 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23/02/2010

Lopen? Lopen!

 Voor diegenen die er na het vorige 'dolce far niente'-berichtje aan twijfelden: ook tijdens de voorbije verlofweek werd geen enkele training overgeslagen, geen enkele kilometer ongemoeid gelaten en het zweet zeker en vast niet gespaard.

Wat me wel telkens weer opvalt is dat ik tijdens een week verlof het moeilijker heb met de discipline en de regelmaat van het ware trainingsschema. Na een normale werkdag waar de professionele beslommeringen veelal nog gevolgd worden door sociale noodzakelijkheden, kinderperikelen en/of andere obstakels heb je niet veel momenten die een voldoende tijdsslot voor een deftige training open laten. Het komt er dan op neer dat je dat ene moment met beide loopschoenen vastgrijpt en met een filosofische 'nu of nooit'-mentaliteit je training afwerkt.
Heb ik verlof, dan verlies ik mezelf veel te veel in eerst nog dit, daarna nog vlug even dat, vervolgens nog gauw tussendoor een laatste iets, en tegen het vallen van de avond heb ik dan mezelf het mes op de keel gezet doordat er ook op dagen met zeeën van tijd nog vlug vlug getraind moet worden. Ach ja, ik kan gewoon niet goed omgaan met de luxe van het tijd over hebben, denk ik.

Deze week zijn we terug aan het werk, en meteen een hele week op project. Geen nood, want gisteren was een rustdag en voor vandaag zijn de schematisch geplande versnellingen al achter de rug. Dankzij een welwillende collega die me rond het middaguur rugdekking heeft gegeven. Gelukkig maar, want vandaag riskeert het heel laat te worden en rond middernacht heb ik niet veel zin meer om nog een schier eindeloze reeks aan versnellingen aan te snijden. Ook de volgende weken staan me nog heel wat drukke momenten te wachten, maar de moraal is goed, de neus in de juiste richting en de motivatie om er gedurende 42,195 kilometer vol tegenaan te gaan was zelden groter.

Nog 6 weken!

16:53 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

14/02/2010

Niet storen!

niet-storen






Inderdaad ... niet storen!

Want deze jongen zit nu al sinds vrijdag in het wonderschone Molenheide, de voetjes in het aangenaam verwarmde zwembadwater, in de linkerhand een zelfgemaakte cocktail van 1 eenheid bruisend water op 3 eenheden plat water (ah ja, want we zijn in volle marathonvoorbereiding hé ...), de rechterhand om de bevallige schouders van mijn vrouwtje geslagen. Het eten bestaat uit voedzame pizza, broodjes met niets dan natuurlijke ingrediënten en bio-BBQ.

Het leven? Wondermooi ...
(sponsored by Molenheide ;-) )
molenheide

12:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

12/02/2010

Telex van de Week (62)

telex--start--
grote winterellende deze week
--stop--
10 minuten sneeuw en 't land lag plat
--stop--
heel 't land, behalve de provincie Limburg
--stop--
komaan zeg, zo erg was dat toch allemaal niet
--stop--
anderzijds moet je jezelf als land wel in vraag durven stellen wanneer blijkt dat Limburg je snelste provincie is
--stop--
ook onze nationale voetbalcompetitie komt zo onder druk te staan
--stop--
deze week werd er weeral een bekerwedstrijd afgelast
--stop--
Cercle Brugge tegen Roeselare
--stop--
nochtans had de thuisploeg al haar supporters opgetrommeld om het veld sneeuwvrij te maken
--stop--
het bleek een te moeilijke opgave voor slechts 2 man ...
--stop--
maar laat onze aandacht uitgaan naar het echte nieuws van deze week
--stop--
en daarvoor geef ik graag het woord aan de Flair
--stop--
want daar hebben ze weer eens een rondvraag onder hun lezeressen georganiseerd
--stop--
met onthutsende resultaten!
--stop--
zo blijkt dat 1 Flair lezeres op de 2 ooit iemands minnares is geweest
--stop--
zoiets opent uiteraard perspectieven
--stop--
wanneer je als getrouwde man uitgaat, en je ontmoet een dametje dat in je smaak valt ...
--stop--
vroeger moest je al eens een blauwtje riskeren
--stop--
maar nu kan je vragen of ze een abonnement heeft op de Flair ...
--stop--
indien ja: 50% kans hé manne!
--stop--
uit dezelfde enquete blijkt dat de Vlaamse vrouwen ook stouter zijn als nooit tevoren
--stop--
zo dromen ze van sex op de middenstip van een voetbalveld (GOAAAAAAAAAL), op de middenstrook van de autosnelweg (komaan, flits me!) of aan de takken van de bomen (you Tarzan, me Jeanine)
--stop--
evengoed willen ze genomen worden door de buschauffeur (hou je ogen op de weg!), de bakker (doe je oventje maar open) en de dokter (zeg eens 'ooooooooh')
--stop--
door de dokter??
--stop--
ik zou maar voorzichtig zijn!
--stop--
want het parket van Bergen heeft een doorbraak in de zaak van de vuilniszakkenmoorden
--stop--
je weet wel, een persoon sneed daar enkele jaren geleden 5 vrouwen met chirurgische precisie in propere stukjes van elkaar, om ze vervolgens te verstoppen in vuilniszakken
--stop--
noem het gerust gescheiden huisvuilophaling avant la lettre
--stop--
nu is er een hoofdverdachte
--stop--
een arts ...
--stop--
want hij viel onlangs met ongeziene brutaliteit een jonge vrouw aan
--stop--
en dus linkt men hem nu aan die oude moorden
--stop--
volgens 's mans echtgenote is er echter niets aan de hand
--stop--
'Mijn man is gewoon overwerkt', aldus de vrouw
--stop--
kijk, als ik elke keer wanneer ik me overwerkt voel 5 vrouwen zou gaan filleren dan zit de draagmoedersector in en rondom Mechelen tegen 't eind van 't jaar met een serieus personeelstekort!
--stop--
door heel dit gedoe krijgt de jongste radioreclame van de Bank van Breda wel een héél wrange bijsmaak ...
--stop--
je kan voor heel veel dingen naar de huisarts ...
--stop--
... voor a kut te zorgen ...
--stop--
ik geef toe dat 't na enkele keren herbeluisteren duidelijk wordt dat je het als 'acute zorgen' moet interpreteren, maar toch!
--stop--
't zou toch leuk zijn moesten ze eindelijk de dader te pakken hebben hé ...
--stop--
zeker nu deze week beslist werd om Bergen in 2012 culturele hoofdstad van Europa te maken
--stop--
er is uiteindelijk ook veel kunstzinnigs ze zien hé:
--stop--
het brilletje van Elio Di Rupo
--stop--
het strikje van Elio Di Rupo
--stop--
het verstand van Elio Di Rupo
--stop--
bezoekers die dit laatste willen zien raad ik ten stelligste aan om een vergrootglad mee te nemen
--stop--
of indien u zeker wil spelen
--stop--
een microscoop
--stop--
nee, serieus, wat heeft Bergen nu te bieden?
--stop--
buiten kunstzinnig opgestapelde vuilniszakken??
--stop--
eens te meer het bewijs dat niet alleen Belgische ambtenaren of Olympische gaststeden politiek benoemd worden
--stop--
terug naar de misdaad
--stop--
tal van oude moordzaken zijn tijdens de voorbije weken opgelost
--stop--
niet alleen in Bergen, maar er is ook onder meer de zaak Annick Van Uytsel, ...
--stop--
't kwam allemaal in een stroomversnelling door de arrestatie van Ronald Janssen
--stop--
die bekende zelfs een moord waarvan nooit een lijk is gevonden ...
--stop--
als ze zo gaan beginnen
--stop--
soms droom ik dat ik inspecteur bij de politie ben
--stop--
's ochtends vroeg kom ik op kantoor ...
--stop--
neem een kopje koffie ...
--stop--
neem de sleutels van de cellen ...
--stop--
want ik moet nog de straatcriminelen, door m'n collega's met nachtdienst een half uurtje tevoren opgepakt, vrijlaten ...
--stop--
en de commissaris komt naar me toe
--stop--
'Inspecteur Marathon Geert', bromt hij dan
--stop--
want die gasten die brommen allemaal hé ...
--stop--
'er is gisterenavond rond 22u45 geen lijk gevonden'
--stop--
'ik wil dat jij asap gaat onderzoeken wie dat gedaan kan hebben'
--stop--
nee, het is geen makkelijke job, de dag van vandaag!
--stop--
maar door de recente successen zijn tal van parketten wakker geschud
--stop--
neem nu Mol
--stop--
waar ze al een tijdje geplaagd zitten met een serieverkrachter
--stop--
nu zijn ze daar van plan om heel wat mannen te verplichten om een DNA-staal in te leveren
--stop--
zo hopen ze alsnog de dader bij de lurven te vatten
--stop--
ik ben daar niet direct tegen
--stop--
de vraag blijft echter hoe ver ze willen gaan ...
--stop--
stel dat ze daar in Mol geen dader vinden
--stop--
gaan ze dan naar iedereen in Vlaanderen een klein glazen plaatje sturen?
--stop--
met de vraag voor hoogwaardig DNA materiaal?
--stop--
en, indien ja, kan ik dan het abonnementsgeld op mijn favoriete sexsite als onkost inbrengen bij de belastingen?
--stop--
zo vele vragen, zo weinig antwoorden ...
--stop--
gelukkig kunnen we rekenen op een supersnelle kroonprins
--stop--
die in vol smogalarm tegen 140 per uur de file voorbijstak
--stop--
en zich dan later afvraagt waar men nu weer een probleem over maakt ...
--stop--
want hij is toch een prioritair iemand
--stop--
en hij moet voor zijn veiligheid tegen die snelheid vervoerd worden
--stop--
veiligheid?
--stop--
en wie zat dan wel achter hem aan??
--stop--
Osama Bin Laden?
--stop--
Fabiola??
--stop--
kijk, als hij beloofd om tot over onze landsgrenzen te rijden en nooit meer terug te komen ...
--stop--
dan mag hij voor mij part tegen die snelheid rijden
--stop--
want dan is 't voor een goed doel ...
--stop--
nu ja, ook bij onze buren is er al wel eens commotie
--stop--
en ook daar zoeken ze't dikwijls zelf
--stop--
neem nu Italië
--stop--
da's nu eens een land waar je niets kan organiseren zonder dat er omkoping, afpersing, politieke schandalen of gesjoemel bij te pas komt
--stop--
een soort België in de vorm van een laars dus
--stop--
ook daar hebben ze in een tv-show 'de grootste Italiaan' verkozen
--stop--
de finale ging tussen Giuseppi Verdi en Leonardo Da Vinci
--stop--
Da Vinci werd verdedigd door een kunsthistoricus met enorme kennis over en interesse in het werk van de oude meester
--stop--
Verdi werd daarentegen verdedigd door een tweederangs tv-presentator
--stop--
hoe duidelijk kan je het maken?
--stop--
en inderdaad, Da Vinci heeft gewonnen en is nu dus officieel de grootste Italiaan
--stop--
kijk, als je zelf al zegt dat Da Vinci je grootste is, kom dan niet klagen wanneer je elke basketbalwedstrijd verliest hé!
--stop--
dan heb je ook nog de Fillipijnen
--stop--
land in de ban van de 'My Way'-moorden
--stop--
dit is een reeks van moorden waar een karaoke-zanger vermoord wordt na het zingen van de Sinatra-klassieker
--stop--
een heel mysterie
--stop--
nu, we weten al dat de reden niet is omdat het valser dan het origineel zou gezongen worden
--stop--
want dat kan niet
--stop--
maar verder zit het onderzoek volledig vast
--stop--
er wordt verondersteld omdat het liedje begint met de woorden 'And now, the end is near. And so I face the final curtain'
--stop--
als we zo gaan beginnen zijn we nog niet aan 't einde van een hele reeks misdrijven
--stop--
serieverkrachtingen van mannen die 'I'm to sexy' zingen
--stop--
agressie tegenover Karel De Gucht als in een Vlaamse karaokebar 'You're so vain' aangevraagd wordt
--stop--
verdrinking van Michel Dardenne na het beluisteren van 'Whiskey in a jar'
--stop--
diefstallen in café's waar 'Café zonder bier' gezongen wordt
--stop--
en dan heb ik het nog niet over mensen die met blauwe verf overgoten worden wanneer ze menen het Smurfenlied te moeten kwelen
--stop--
over de smurfen gesproken ...
--stop--
In Nederland is heel wat beroering ontstaan over de inzending voor het Eurosongfestival
--stop--
ik begrijp dat toch niet hoor ...
--stop--
wat hadden ze verwacht wanneer je Vader Abraham een keuze laat maken?
--stop--
380 beats per minute?
--stop--
een hiphop remake van het volkslied, gebracht door een bende travestieten?
--stop--
of, helemaal te gek, een goed nummer??
--stop--
ach, wees blij dat er binnenkort in Oslo geen 3 kleine blauwe castraten met een wit mutske op de bühne staan wanneer Nederland wordt aangekondigd ...
--stop--
tot smurf!
--full stop--

06:24 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |