23/06/2016

Brexit

Ik geef toe: hoewel ik me geen trots eigenaar van een Brits paspoort mag noemen vind ik het hele geleuter rond de mogelijke Brexit best wel spannend.
Zowiezo vind ik referenda al een heel leuk gegeven: je stelt de bevolking een ja/nee-vraag en geeft dan ook, volledig tegen de Belgische natuur in, slechts twee antwoordmogelijkheden: 'ja' of, je kan het zo gek niet bedenken, 'nee'. Pas op, je kan hier ook mee overdrijven, zoals in Zwitserland, waar ze het nog zouden aandurven om een referendum te organiseren rond de vraag of Emmenthaler kazen meer of minder dan 100 gaatjes per vierkante decimeter zouden moeten hebben, maar in het algemeen ben ik zeer zeker een voorstander van deze toch wel meest uitgesproken vorm van democratie.
Niet dat ik het direct toepasbaar vind in België, want tegen de tijd dat wij hier een einde maken aan het krakeel over welke taal in welke gemeente als eerste moet vermeld worden, een beslissing hebben kunnen nemen over de juiste achtergrondkleur van de stembusformulieren (moeten we voorzien, want de Pentium II-computers die we voor onze verkiezingen even terug uit het museum halen vallen toch alle 5 minuten in panne) en het er over eens raken hoe we de vraag precies gaan stellen bestaat Europa al lang niet meer.


Maar kom, Brexit dus. Wel, ik heb uit pure interesse heel wat van de gevoerde debatten gevolgd. Eén ding viel me daarbij enorm op: het gebrek aan onderbouwde argumenten.
Ongelooflijk, maar het 'stay' dan wel het 'leave' kamp gebruikten exact dezelfde argumenten, en geen van beide heeft nog maar de moeite genomen om eens te bekijken of de stellingen die ze zo hartstochtelijk verdedigen kan kloppen of niet.

 

Een voorbeeld: de voorstanders van een Brexit beweren dat het Verenigd Koninkrijk er economisch enorm op zou vooruitgaan wanneer hun land zich van Europa zou losmaken. Wat daarna volgt is meestal een poging om het wereldrecord gespeculeer een serieus pak scherper te stellen, maar onomstootbaar bewijs, nee ... dat is te veel gevraagd.
Andersom orakelden de tegenstanders van het Brexit-verhaal dat hun land pas economische manegeur en rozenschijn (mijn Engels is niet zo goed ...) zou kennen wanneer ze bij de Europese Unie zouden blijven. Maar ook hier: veel geblaat, maar nog niet genoeg wol om een gat in een kous mee te kunnen maken.

Het bovenstaande paragraafje kan je overigens net zo goed op eender welk ander argument dat even aan de oppervlakte is komen zwemmen toepassen.
En dat dat taaltje: elkaar uitmaken voor nazi, rotte vis (hoewel de edelste der gevlekte diersoorten wordt dit niet steeds ter aanmoediging gebruikt ...) en landverrader. Ontluisterend dat de heren politici na het spuien van zovele verwensingen plotseling schrokken dat hun woorden ernstig genomen werden (da's dan weer het voordeel in België: bij ons denken de politiekers al lang niet meer dat ze nog au sérieux genomen worden!).

En ook wij doen lustig mee: gisterenavond stelden enkele coryfeeën van onze Vlaamse politieke kaste dat een eventuele Brexit meer dan 6 miljard Euro aan minder inkomsten zou kunnen kosten aan Vlaanderen?
Ook hier: geen enkel zinnig argument werd aangevoerd, behalve het feit dat die 6 miljard slaat op de export die onze regio jaarlijks richting dat eiland met die rijke voetbalploegen verscheept. Alsof het VK vanaf morgen geen invoer meer nodig hebben, moesten ze besluiten om de Europese deur dicht te trekken.

Enfin, ik ben eens benieuwd. Voor wat het waard is: moest ik stemgerechtigd zijn, ik stemde voor een Brexit. En een Belxit. En een Portuxit, Spaxit, Franxit, Nederxit, Luxemxit en ga zo maar door. Ik ben nu eenmaal niet zo Europa-minded.

Good luck, Britain!

union_jack_1.jpg

13:45 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.