01/06/2016

K.V. Switzer

Deze ochtend was ik nietsvermoedend aan het wandelen toen ik plots een artikeltje op de NOS-site tegenkwam.
Het ging over de enige echte 'marathon-woman' Kathrine Switzer. Voor wie voorbereid deze blogpost wil lezen geef ik hier even het url van het bewuste artikeltje weer: 'het url van het bewuste artikeltje'


In 1967 zou ze graag deelnemen aan de marathon van Boston. De toenmalige wedstrijdleiding stond echter geen deelname van vrouwen toe. Koppig als ze is (volgens mij zijn oestrogeen en progesteron zoiets als een tweecomponentenlijm: onschuldig wanneer je ze netjes gescheiden houdt, maar steek ze bijeen en schud er een keer of 10 deftig mee en het maakt plekken die er nooit meer uit gaan) schreef ze zich toch in onder haar initialen 'K.V. Switzer'. Ze kreeg een startnummer van de nietsvermoedende organisatie en kwam met een frisse coiffure en glimmend gelakte nagels aan de startlijn.
Dit was echter niet naar de zin van één van de race directors, en toen hij haar op nogal agressieve manier sommeerde om uit de race te stappen ontstond er bijna een gevecht in regel.
Bon, Kathrine liep de wedstrijd uit in 4u20' maar, nog belangrijker, ze bleek een pionier en symbool te worden voor de gelijke behandeling van vrouwen in de atletiek.
Allez, tot op zekere hoogte dan toch, want als ik eens het prijzengeld tussen mannen en vrouwen vergelijk, dan denk ik dat 'gelijke behandeling' een zeer rekbaar begrip is, maar laat ons dat voor het gemak nu eventjes vergeten.

Wat mij vooral opvalt is dat het gaat over het Amerika van 1967.
1967, dat is al een stuk in de 2de helft van de 20ste eeuw hé. Er waren al atoombommen, ijzeren gordijnen en sociale uitkeringen. We spreken dus niet over duistere middeleeuwen of de moeilijke overgangsjaren van het pleistoceen in het mioceen.
Amerika, dat is een land dat zichzelf als progressief op Wikipedia wil laten omschrijven hé. Het was dus niet in Zuid-Korea, Oost-Timour of Kamtsjaka (bestaat dat nu eigenlijk écht of is dit alleen iets om dyslectici af te schrikken om ooit Risk te spelen?).

Het jaar 1967, dat is 3 jaar voor mijn geboorte. Tevens 1 jaar voordat Martin Luther King werd doodgeschoten, gewoon omdat negers in die tijd niet mochten dromen, of zoiets.
Mensen die in 1967 pakweg 21 jaar waren, die blazen dit jaar 70 kaarsjes uit. Dat is een generatie die nog sterk aanwezig is in onze maatschappij, in het België van binnen een jaar of 5 nog bijlange niet de pensioenleeftijd bereikt zal hebben én op verschillende niveaus nog politiek actief is. Hoeft het ons te verbazen dat ook vandaag nog 16-jarige meisjes door peletons van gemiddeld een man of dertig in Brazilië als vogelvrij gezien worden, hoeven we ervan te schrikken dat in Indië een vrouw gelijkgeschakeld wordt met een wegwerpproduct en moeten we blijven toezien hoe malafide paljassenbendes zoals Boko Haram (niet te verwarren met de zopas in Cincinnati vermoorde gorilla; dat was Haramboko en die was een pak slimmer dan de gemiddelde fundamentalist) en het IS dames via advertenties te koop aanbieden?

Op momenten als deze verbaas ik me soms over hoe klein de stappen zijn die onze maatschappij heeft afgelegd tussen de eerste geschreven bronnen en de verkiezing van Michel I.

0415_marathon-switzer.jpg

12:49 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.