26/05/2016

Post-marathon blues

Aan het begin van dit jaar stelde ik mezelf twee loopdoelen.
Ten eerste: een nieuw PR op de marathon met minstens 2 minuten.
Ten tweede: een nieuw PR op een andere afstand, maakt niet uit dewelke en tegen welke tijd.

Voorlopig is de oogst heel goed: ik liep nog maar één echte wedstrijd, ik vergeet voor het gemak nu even m'n haaswerk tijdens de voorbije 10 miles van Antwerpen, en die zorgde meteen voor een check achter doelstelling nummer 1. In de nasleep van die marathon had ik nog enkele wedstrijden met stip genoteerd, vooral met het zicht op het verbeteren van mijn PR op de 10 kilometer in Knokke. Ook in Kortrijk zou ik een startnummer opeisen en in gedachten schreef ik me al meermaals in voor de Great Breweries Marathon, deze laatste echter puur voor de ervaring.

Ik moet eerlijk zijn: na mijn succesvolle passage door Düsseldorf kwam ik de eerste week nog niet aan een recuperatietraining toe. Waarom niet? Volgens mij door een mengeling van berusting, euforie, mentale vermoeidheid en pure luilakkerij. In elk geval, ik kon het niet opbrengen om de veters van m'n loopschoenen vast te maken, laat staan om ze in een tempo dat toch op z'n minst een lichte looppas laat vermoeden voort te bewegen.

De week nadien liep ik een beetje, maar helemaal niet zoveel als eerst voorzien en al zeker niet genoeg om de goede vorm te onderhouden en om te zetten in een snelle tijd op een korte afstand.
Gelukkig hadden we 3 weken na de marathon een citytrip naar Barcelona gepland, want voor mij is dat een trigger om eens nieuwe looproutes te gaan exploreren, vooral om mijn persoonlijke heatmap op Strava van een nieuw streepje blauw te voorzien.

Ondertussen zou ik in week 2 van mijn nieuw schema moeten zitten. Let wel, ik zit wel degelijk in die 2de week, en de trainingen die voor me op papier uitgetekend zijn worden netjes gelopen. Alleen valt het vertrekken me telkens zwaar. Eens onderweg gaat het wel, maar om nu te zeggen dat de loopgoesting grote natte vlekken achterlaat op de gewijde stenen waar ik m'n loopsloefkes neerplets ... nee, dat niet.

Nu weet ik wel waar het schoentje wringt hoor: ik kan nu eenmaal niets zonder concreet doel.
Nee, ik loop niet omdat het gezond is. Dat lopen gezond is, dat is niet meer dan een aangename nevenwerking.
Nee, ik loop niet omdat je ervan vermagerd. Dat mijn lichaamsrondingen vooralsnog binnen beheerbare omspanningen blijven is mooi meegenomen maar geen doel op zich.
Nee, ik loop niet omdat ik ervan geniet. Dat ik kan genieten van het lopen is een secundair nevenproduct, meer niet.

Ik loop louter en alleen om in een wedstrijd beter te kunnen doen dan de vorige keer. Onversneden haantjesgedrag, ik geef dat toe, maar aangezien ik mezelf niet gemaakt heb roep ik gaarne verzachtende omstandigheden in. Met de jaren heeft mijn karakter al heel wat van zijn scherpe randjes overboord gegooid, maar die competitiedrift, daar raak ik maar niet van verlost.

Om iets te doen aan mijn post-marathon blues moet ik dus op zoek naar een nieuwe doelstelling. OK, bij deze:
- 9 oktober 2016
- marathon van Eindhoven
- aankomen in 3u03'

De kans is groot dat ik los op m'n ba**es ga, maar ik voel nu al terug de grinta langs diverse openingen in m'n lichaam stromen. Ben ik even blij dat ik net rechtstond.

Met sportieve groeten,
Uw genegen correspondent.

 Marathon-Eindhoven.gif

13:05 Gepost door Geert in Training | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.