29/04/2016

Telex van de Week (94)

telex

--start--
Ik zou willen starten met te zeggen dat ik
Erdogan een fantastisch staatsleider vind
met een zeer groot empatisch vermogen en
een ongezien respect voor de rechten
van de mens
--stop--
en dan nu over naar de orde van de dag
--stop--
na onderzoek is gebleken dat misdadigers die in België van
een werkloosheidsuitkering genieten gewoon worden doorbetaald
door de RVA
--stop-- een kleine nuance is hier op zijn plaats --stop-- het gaat wel degelijk over misdadigers die in de cel zitten! --stop--
misdadigers die in de regering zitten kennen dit voorrecht niet
--stop--
die kunnen alleen maar vroeger op pensioen
--stop--
er zijn zo wel meer nieuwe sociale wetmatigheden die niet op
onze edele verkozenen van toepassing zijn
--stop--
zo leven ze zeker niet boven hun stand
--stop--
en dus hoeven ze niet in te leveren
--stop--
ze vervuilen ook niet het milieu
--stop--
en dus hoeven ze ook hun wagenpark niet aan te passen
--stop--
wat krijgen we binnenkort nog allemaal te slikken?
--stop--
dat Maggie De Block niet dik is?
--stop--
en dus niet op dieet moet
--stop--
dat Jan Hesp (sorry, maar als Vlaamgezind minister vind ik
dat hij een naam heeft die voor verbetering vatbaar is) alleen
maar intelligente uitspraken doet?
--stop--
zodat hij mag blijven praten?
--stop--
of dat onze ministers niet vatbaar zijn voor radioactiviteit ...
--stop--
zodat ze geen jodiumpillen moeten slikken
--stop--
wat wél al bewezen is, is dat ze niet vatbaar zijn voor kritiek
--stop--
in tegenstelling tot Erdogan
--stop--
heb ik overigens al gezegd dat ik Erdogan een fantastisch
staatsleider vind met een zeer groot empatisch vermogen en een
ongezien respect voor de rechten van de mens?
--stop--
maar we zaten dus bij onze politici
--stop--
welnu, soms heb ik het gevoel dat onze Belgische Voetbalbond
ook geleid wordt door politici
--stop--
wat resulteerde in een drastische competitiehervorming
--stop--
dit moet leiden tot sterkere competities
--stop--
en meer duidelijkheid
--stop--
zoals in Turkije, waar er dankzij Erdogan heel wat
duidelijkheid heerst
--stop--
heb ik overigens al gezegd dat ik Erdogan een fantastisch
staatsleider vind met een zeer groot empatisch vermogen en
een ongezien respect voor de rechten van de mens?
--stop--
ik wijk weer af, mijn excuses ...
--stop--
de voetbalbond...
--stop--
die willen dus meer duidelijkheid in onze voetbalafdelingen
brengen
--stop--
zo komt er een strikte afscheiding tussen prof-
en amateurvoetbal
--stop--
en kan je vanaf volgend seizoen in ons land alleen nog maar
profclub zijn wanneer je in één van de 2 profdivisies speelt
--stop--
dus in eerste of in tweede klasse
--stop--
de eerste klasse die noemen we vanaf volgend seizoen
'eerste klasse'
--stop--
A
--stop--
en de tweede klasse, die noemen we dan ... 'eerste klasse'
--stop--
B
--stop--
voor de duidelijkheid hé ...
--stop--
zoiets zouden ze in Turkije nooit doen!
--stop--
maar ja, daar hebben ze met Erdogan dan ook een fantastisch
staatsleider met een zeer groot empatisch vermogen en een
ongezien respect voor de rechten van de mens
--stop--
afgeweken? Ah ja, sorry .. we gaan verder waar we
gebleven waren
--stop--
nu reeds is duidelijk wie er in de eerste klasse ...
--stop--
...A...
--stop--
zal spelen
--stop--
dat worden de 16 ploegen die er nu in speelden
--stop--
uitgezonderd het laatst geëindigde OH Leuven
--stop--
allez, tenzij hun klacht tegen Moeskroen gegrond verklaard wordt
--stop--
uitspraak wordt verwacht ergens binnen een jaar of 2, schat ik ...
--stop--
maar wanneer de degradatie bevestigd wordt dan vervangt de
kampioen uit de huidige 2de klasse, dus de toekomstige
1ste klasse ...
--stop--
... B ...
--stop--
het gedegradeerde Leuven
--stop--
in eerste klasse...
--stop--
...A...
--stop--
de kampioen uit 2de klasse, die is nog niet bekend
--stop--
het zag er lang naar uit dat dit RFC Antwerp zou worden
--stop--
maar sinds vorig weekend staat plots Eupen op de eerste plaats
--stop--
tot maandag
--stop--
want toen besliste de voetbalbond na een klacht van WS Woluwe
tegen Seraing dat Woluwe 2 punten erbij krijgt
--stop--
waardoor ze plotseling op de eerste plaats stonden
--stop--
met nog 1 speeldag te gaan
--stop--
sinds gisteren staat echter Eupen terug eerste
--stop--
omdat ze klacht hebben ingediend tegen de beslissing van de
Belgische Voetbalbond
--stop--
ze hebben evenveel punten als Antwerp
--stop--
pikant detail: op de laatste speeldag spelen Antwerp en Eupen
tegen elkaar
--stop--
de winnaar van die wedstrijd is kampioen
--stop--
toch tenminste voor een paar dagen
--stop--
ik zou pleiten voor een Belgische oplossing
--stop--
en voor de wedstrijd tussen Eupen en Antwerp 10 punten geven
aan de winnaar
--stop--
de wedstrijd wordt toch pas morgenavond gespeeld ...
--stop--
tijd genoeg dus voor onze voetbalbond om dit nog te organiseren
--stop--
dan is er tenminste duidelijkheid
--stop--
tenzij Woluwe daar klacht tegen indient, natuurlijk
--stop--
maar Erdogan zou zoiets nooit laten gebeuren
--stop--
hij is dan ook een fantastisch staatsleider met een zeer groot
empatisch vermogen en een ongezien respect voor de rechten
van de mens
--stop--
ziezo, dat was het dan alweer voor deze week
--stop--
eerlijk gezegd ...
--stop--
ik denk dat ik de Telex van deze week goed heb aangepakt ...
--stop--
en dat mijn woning straks niet overhoop zal worden gehaald
omdat ik hier ongepaste uitspraken heb gedaan
--stop--
allez, toch niet over Erdogan ...
--stop--
...een fantastisch staatsleider met een zeer groot empatisch
vermogen en een ongezien respect voor de rechten van de mens
--stop--
overigens heel vertederend om te zien hoe familiair hij met
jonge geitjes omgaat...
--full stop--

11:07 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25/04/2016

Marathon Düsseldorf

Ik schrijf niet zo graag wedstrijdverslagen.
Ten eerste kent iedereen al het resultaat, en dat is zoals kijken naar een voetbalwedstrijd wanneer je al de eindscore kent. Of naar de live-uitzending van Eurosong.

Anderzijds doet het deugd om in het kader van de langzaam wegdeinende adrenaline nog even de laatste vleugjes frustratie dan wel euforie van je weg te schrijven.

Maar laat ons beginnen bij het begin, da's altijd het makkelijkst en chronologisch het meest correct. Vergeet ik toch iets, dan kan ik nog altijd een prequel schrijven, tegenwoordig nogal populair.
Het begin dus: reeds op vrijdag gingen we de lucht opsnuiven in de mooie Rijnstad Düsseldorf, zodat ik weg van alle drukte m'n startnummer voor m'n 11de marathon zou kunnen ophalen. Bijkomend voordeel is dat ik op die manier 2 volle dagen zou hebben om m'n zenuwen te leren beheersen. Niet dat me dat ooit lukt, maar een goed gedacht is veel waard.
Ik ben nu eenmaal altijd zenuwachtig voor een marathon, zelfs in die mate dat ik nooit aan een start zou kunnen verschijnen moest de uitvinder van Immodium indertijd beslist hebben om in plaats van een antimestmiddel te ontwikkelen zich te gaan bezig houden met, om maar iets te noemen, het perfectioneren van de konische vorm van tandenstokers.

Nochtans was er vooraf niet veel reden om te beginnen twijfelen. Zeker, de voorbereiding was niet 100% geweest, want een 6-tal weken voor de marathon heb ik een weekje training gemist door een sterke griepaanval, maar dat was nog net ver genoeg van de wedstrijddag verwijderd om er écht zorgen over te maken, 3 weken voor de marathon was ik nog een weekje gaan skiëen, maar ik heb mijn trainingen perfect kunnen afwerken op de loopband van het hotel en het aangekondigde weer zag er met hagel, sneeuw, regen en hevige rukwinden niet echt goed uit, maar de ochtend van de wedstrijd kon ik alleen maar een open hemel, zuurstofrijke lucht en amper een briesje die naam waardig ontwaren.

Plan en doel waren heel eenvoudig: op de haast biljartvlakke omloop moest en zou m'n staande PR van 3u10'50" verbeterd worden, en wel met minstens 1'50. 3u09' was dus het doel en vertrekken deed ik op een tempo van 4'27"/km, wat indien volgehouden zou neerkomen om 3u08'. Om een paar bevoorradingen te kunnen overslaan had ik Tania gevraagd om flesjes aan te geven op 12,5, 25,5 en 33 km.
Al zeg ik het zelf, m'n eerste kwart wedstrijd liep ik erg slim: een dame die ongeveer mijn gewenste tempo liep kon op mijn bewondering en, vooral, navolging rekenen. Ik moet haar dankbaar zijn, want gewoonlijk start ik als een halve zool, bouw nog voor het halfmarathon-punt een indrukwekkende voorsprong op m'n schema uit en geef dit dan in de laatste 5 kilometer dubbel en dik terug af. De dame in kwestie zal voor mij altijd een nobele onbekende blijven, maar ik moet haar dankbaar zijn voor het strakke doch haalbare begintempo tijdens de eerste 12 km. Jammer genoeg zakte haar tempo een beetje terug vanaf km 13, maar ik kon van groepje naar groepje opschuiven, en aan de 2de bevoorrading zat ik ongeveer anderhalve minuut voor op m'n schema voor 3u08' waardoor ik stilaan begon te hopen op een tijd rond de 3u07'. Op km 30 had ik nog steeds een opvallend fris gevoel. Het voelde haast alsof ik een gewone rustige duurloop aan het lopen was, hoewel ik net m'n snelste km (4'09") achter de rug had. Op dat moment liep ik voor een eindetijd van 3u06', wat zou willen zzeggen dat ik een klein klopje van de hamer nog zou kunnen overleven.
Bevoorrading 3, op 33km plaatste me echter met de voetjes terug op de grond: ik gaf nog niets toe op m'n schema, maar de hartslag kwam voor het eerst boven de 150 en tempo houden werd moeilijker. Op dat moment zijn het echter de kleine details die je er kunnen doorsleuren, en gisteren waren die details in overvloed aanwezig: een kleine aanmoediging van de familie, volgehouden geschreeuw en geklap van het talrijk opgekomen publiek, ik liep nog steeds heel wat lopers voorbij terwijl ik zelf niet meer werd voorbijgestoken, Japanse supporters die hysterisch op mijn Japanse groet reageerden, enfin ... heel wat lichtpuntjes bevonden zich op ijn pad richting finish. Een beetje verder was de wind wel serieus aangewakkerd en had ik net m'n 2de hagelbui overleefd (de weerman had dus toch niet overdreven), maar op 6 kilometer van het einde en ongever 3' bonus op m'n schema kan ik dat wel hebben.
Op kilometers 40 en 41 passeerde ik het hotel waar we verbleven; ik bevond me dus op bekend terrein. Daags voordien was ik al op loopschoenen de laatste km's gaan verkennen, en dus wist ik goed wat me te wachten stond.
Ik had zelfs een plan: ongeveer 500m voor de finish lag er een kleine maar redelijk steile afdaling naar de Rijnoever, en daar zou ik m'n verschroeiende demarrage plaatsen: nog een laatste keer aanzetten, de dame die misschien nog net voor me liep een kus op de wang veinzen maar op het laatste moment speels in haar neus bijten, de afgetrainde man die net daarvoor liep achteloos achterlatend als stond hij aan de grond genageld en met een snelheid van minstens 25 per uur als een bezetene op de finish afstormen.
Dat was het plan.
De werkelijkheid was wel wat minder, en dan niet alleen omdat er geen dame voor me liep. Een afgetrainde man wel, maar hem inhalen zat er niet direct in. De afdaling werd geen sein om de eindspurt in te zetten, maar eerder om wat af te remmen zodat ik niet in vrije val over het kleine muurtje dat m'n droge ik nog net afscheidde van de natte Rijn zou tuimelen. Ik probeerde nog alles uit de kast te halen, en dat lukte wel, alleen zat er heel wat minder in die kast dan verwacht.
Desalniettemin eindigde ik op een zelf geklokte eindtijd van 3u04'58". De brutotijd op de klok gaf iets tussen de 3u05'10 en 3u05'15" aan. Het is nog even wachten op de publicatie van de officiële eindtijden, maar vast staat dat ik m'n persoonlijke besttijd met meer dan 5' verbeterd heb.

Uiteraard ben ik best wel fier op dit record, maar ik ben voor deze prestatie toch ook schatplichtig aan heel wat mensen, niet in het minst aan mijn gezin dat me al die weken is blijven steunen en motiveren, tot aan de finish toe. Ook mijn ouders, de mensen die me op deze wereld hebben gezet zonder de juiste genen om ooit te kunnen deelnemen aan de Olympische Spelen maar wel mét het doorzettingsvermogen om mijn beperkte gabarit toch uit te persen tot een niet onaardige eindtijd, waren er weer bij en hebben me erg hard gesteund. Verder een welgemeende dankjewel aan iedereen die de voorbije weken één of meerdere kilometers met me hebben meegelopen, aldus de monotonie vrolijk doorbrekend én aan alle Düsseldorfers die hun vrije zondag hebben opgeofferd om idiote langlopers zoals mezelf aan te moedigen.

Een volgende doelstelling heb ik nog niet, maar één ding is zeker: dit smaakt naar meer!

15:09 Gepost door Geert in Wedstrijden | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22/04/2016

Telex van de Week (93)

telex

--start--
België hangt voor een significant deel
van de energievoorziening af van haar
kerncentrales --stop-- allez, ik zeg dat gewoon maar hé --stop-- niet dat daar een PV van bestaat --stop-- of bewijs --stop-- want elke keer dat er weer eens een kerncentrale uitvalt
of stopgezet wordt dan probeer ik toch angstvallig eens

om mijn nachtlampje aan te doen --stop--
en weet je wat?
--stop--
dat werkt altijd
--stop--
ik denk dat ik het woord 'significant' gewoon niet goed
begrijp
--stop--
gelukkig ben ik niet alleen
--stop--
nog een woord dat ik niet begrijp:
--stop--
'galant'
--stop--
ik denk daarbij altijd aan nobele ridders en zo
--stop--
blijkt het toch wel een synoniem voor dyslexie te zijn, zeker?
--stop--
meer bepaald die ene vorm waarbij je een tekst krijgt, hem
bespreekt met je kabinetsmedewerkers en daarna vergeet dat je
hem ooit gezien hebt
--stop--
na wat aandringen herinner je hoogstens nog een summiere
samenvatting van de tekst
--stop--
weet je, wanneer je de Belgische politiek zo vanop een afstand
bekijkt
--stop--
dan wordt het toch wat makkelijker om de buitenlandse politiek
wat meer te relativeren
--stop--
neem nu Brazilië
--stop--
bij ons vinden we nauwelijks capabele vrouwen om minister te
worden
--stop--
in Brazilië hebben ze zelfs een vrouw die president geworden is
--stop--
maar lang gaat dat niet meer duren
--stop--
want alvast het parlement is voor haar afzetting
--stop--
even kaderen: Brazilië is wel een groot land, maar ze hebben daar
maar één (1!!) parlement
--stop--
hoe inefficiënt is dat?
--stop--
maar bon, ze zijn dus voor haar afzetting. Waarom?
--stop--
wel, omdat ze haar begroting door de sjoemelsoftware van haar
Volkswagen heeft gedraaid om de begroting te doen kloppen
--stop--
tiens, en ik die dacht dat zoiets standaard procedure was
--stop--
om maar te zeggen hoe geindoctrineerd je raakt wanneer je
in ons landje woont...
--stop--
je zou voor minder een bedrijf in Panama oprichten
--stop--
iets wat blijkbaar gevoelig ligt
--stop--
maar niet gevoelig genoeg om er een onderzoekscommissie voor
op te richten
--stop--
nu ja, stel dat er tóch een commissie zou komen
--stop--
die dan in Brussel zou vergaderen ...
--stop--
hoe groot is de kans dat er een minister uit België zou op af
komen?
--stop--
maar we wijken af ...
--stop--
ik ging het hebben over onze kerncentrales
--stop--
we hebben al scheurtjes gehad (onze kerncentrales doen me op
die manier aan onze Rode Duivels denken)
--stop--
'foutindicaties' in de stalen wanden van de reactorkuip
(krijgen jullie ook angstaanvallen wanneer je dit achteloos
vermeld hoort in een artikeltje op pagina 7 van het plaatselijke
dorpsgazetje?),
--stop--
de stroom is al eens uitgevallen in één van onze kerncentrales
(ik dacht dat dit een grap was)
--stop--
een lek in het backup-systeem (allez, ze pakken dan toch backups)
--stop--
we hebben ook al een brand gehad in Tihange (BBQ'ke?)
--stop--
en nu ligt Tihange 2 weeral plat
--stop--
niet dat er een probleem is hoor ...
--stop--
dat is er immers nooit met onze kerncentrales
--stop--
maar voor de veiligheid moeten er een paar onderdelen vervangen
worden
--stop--
en het blijkt heel erg moeilijk te zijn om de wisselstukken
geleverd te krijgen
--stop--
wie heeft die gedrochten eigenlijk gebouwd?
--stop--
Fyra?
--stop--
in elk geval, stel dat ik een moslimfundementalist zijn
--stop--
of nee, tegenwoordig noemt dat anders ... opnieuw:
--stop--
stel dat ik een in de gevangenis geradicaliseerde jongere
met uitreisvisa naar Syrië en koppensnellerij op het CV
zou zijn
--stop--
en ik zou in België een aanslag plannen
--stop--
ik zou zeker geen kerncentrale viseren
--stop--
verloren moeite
--stop--
die vallen vanzelf wel uit mekaar!
--full stop--

09:17 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20/04/2016

Statistieken

Statistieken zijn zo mijn ding niet.

Het boeit me bijvoorbeeld langs geen kanten of er nu meer meisjes dan jongens onder de 7 jaar oud de pil gebruiken, het kan me geen fluit schelen in welk land het hoogste aantal personen om het leven komen door te stoppen met ademen en sta me toe om verveeld het hoofd af te wenden wanneer het televisienieuws het weer eens heeft over de dalende trent in longontstekingen bij winterzwaffelaars.

Zijn er uitzonderingen?
Jawel, er zijn steeds uitzonderingen, al ware het maar omdat er altijd wel ene is die de regels niet volgt.
(disclaimer: de bovenstaande zin dient enkel ter vervollediging van dit bericht en mag in geen geval beschouwd worden als schuldbekentenis van mijnentwege.)

Zo las ik enkele jaren geleden over een statistiek die ons leerde dat in Groot Brittannië de gemidelde borstomvang bij vrouwen het hoogste in de wereld mag genoemd worden. Tja, wat wil je wanneer je land zo noemt? Immigreren ga ik er niet voor doen, maar je stapt toch al direct een pak beter gezind op de Eurostar, de volgende keer je in Londen moet zijn ...

Ook verschenen in mijn lijfkrant, onder de kop 'Vlaming vrijt gemiddeld minder dan 2 keer per week': allerlei gegevens over het intieme leven mijner streekgenoten.
Blijkbaar hebben 97.400 mensen deelgenomen aan deze enquête, wat meteen toch al een mooi algemeen overzicht zou moeten opleveren. Ter verduidelijking: ik behoor niet tot de groep uit het bedklappers die op de vragen heeft geantwoord; wanneer ik rustig kuierend op een winkelzondag een vragenlijst over de status van mijn huiswerk onder de neus geduwd zou krijgen kan dit hoogstens maar een statistische +1 voor de rubriek 'zinvol straatgeweld op een zondag' opleveren, vandaar.
Niet getreurd, gelukkig heeft men dus een voldoend aantal loslippige broeders en zusters gevonden zodat we toch nog iets te weten konden komen, met name het volgende:

- gemiddeld vrijt een Vlaamse man 1,4 keer per week
- een Vlaamse vrouw daarentegen vrijt gemiddeld 1,3 keer per week

Kijk, dàt zijn nu eens getallen waar ik graag mee werk zie ...
Ten eerste zie ik altijd graag kommagetallen in een statistiek staan, want ik heb de wildste fantasieën over hoe een vrijpartij van 0,4 keer er exact zou moeten uitzien, maar vooral zou ik wel eens willen weten waar dit verschil eigenlijk vandaan komt...

statistieken-binaire-opties.jpgBon, ik zal wel niet slim genoeg zijn om dit allemaal te begrijpen.
Wat ik wél weet is dat het er statistisch allemaal goed uit ziet voor zondag: ten opzichte van mijn PR-marathon, gelopen in Keulen, weeg ik nu 2kg minder, loop ik op mijn duurlopen gemiddeld 4" per kilometer sneller en heb ik een rustigere laatste week. We zullen zondag eens zien wat er van een statistiek overblijft na 42.195 meter labeur.

Vamos!

 

08:01 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19/04/2016

Winterslaap

Dames en heren,

ik trap wederom een open deur in, maar er zijn geen seizoenen meer. Laat dit enige flauw excuus zijn waarom deze blog een winterslaap van meer dan 3 jaar (!) heeft gehouden.

Drie jaar, seg! Mijn laatste berichtje dateert inderdaad al van in oktober 2012. Het ging toen om het eerste deel van mijn verslag van de marathon van Zwolle die ik een 3-tal weken tevoren gelopen had. In een slechte tijd, overigens. Nu, er waren wel wat verzachtende omstandigheden: een verstoorde voorbereiding, heel wat wind tijdens de wedstrijd waardoor zelfs klasbakken als Ronald hun vooropgestelde doel (als ik het me goed herinner ging hij toen voor een tijd onder de 3 uur) niet gehaald hebben, maar toch...

Deel 1 van het verslag dus. Er is nooit een deel 2 gekomen. Waarom niet? Tja, geen tijd zeker. Jullie weten wel hoe dat gaat, niet?
Nu, als ik zie hoeveel blogs van toen er ondertussen verdwenen zijn of op z'n minst niet meer van updates voorzien worden, dan ben ik eerder een regelvolger dan een uitzonderingmaker, maar laat ook dat geen excuus zijn.

Is er ondertussen veel veranderd? Bwah, eigenlijk niet.
Ik ben verhuisd. Naar een nieuwe woning? Met tuin. En zon (toch een dag of 5 per jaar).
En ... hond! Na 20 jaar gezaag, geklaag en tranengeplens heb ik Tania overstag doen gaan. Een Beauceron, 6 maand oud ondertussen, wanneer hij zin heeft luisterend naar de naam Bowie (inderdaad, genoemd naar ...). Hij zal zeker nog wel de revue passeren op deze pagina's.

Voor het overige pas ik nog steeds in hetzelfde keurslijf van meer dan 3 jaar terug. Ik loop nog. Zeker en vast; het eerste wat ik op dit blog heb aangepast zijn de data die jullie in de koloms rechts van dit bericht kunnen lezen, en dan vooral de rubrieken 'gelopen marathons' (waren er 8, zijn er nu 10 en nummer 11 volgt nu zondag), Geert Running Tour en PR's, hoewel in deze laatste niet veel nieuws te rapen valt.
Drie nieuwe PR's heb ik laten optekenen sinds 2012: op de 5 kilometer (omdat ik tot anderhalf jaar geleden nog nooit die afstand in wedstrijdverband gelopen heb), de 15 kilometer (was per ongeluk) en op de marathon.
Deze laatste zou ik graag nu zondag nog een beetje naar beneden brengen, want ik reis naar Düsseldorf met ambitie, waarover later meer.

 

Beste vrienden, lezers, toevallige passanten of onversneden sensatiezoekers, sta me toe om het vandaag bij dit aarzelende 'hereerste' bericht te houden. Ik beloof om terug meer gebruik te maken van dit medium om mijn zielsroerselen wanneer nodig te delen, want dat heb ik af en toe wel degelijk gemist; ik ben nu eenmaal iemand die van zich moet kunnen afschrijven om bepaalde zaken te verwerken.
Pas op, zoals vanouds kan ik niet beloven dat je hier altijd terecht zal kunnen voor loopnieuws, maar dat moeten jullie er dan maar bij nemen.
Oh ja, en voor de oude klanten: verwacht ook een comeback van de 'Telex van de Week'.

 

12:49 Gepost door Geert in Planning | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |