Geert loopt van stapel.

Ik krijg weer meer en meer uitnodigingen om nog eens een wedstrijdje te lopen.
Ook zijn er heel wat mensen die me de laatste tijd vragen waar en wanneer ik me nog eens in het strijdgewoel van een startvak ga begeven. Het lijkt erop dat mijn rentrée op loopschoenen stilaan bekend geworden is, maar ik zou toch nog enig voorbehoud willen aantekenen.

Eerst en vooral is er het feit dat ik ten volle besef dat ik écht 100% moet zijn om aan een wedstrijd deel te nemen. Ik heb al wel eens geprobeerd om ter voorbereiding van een marathon een race to lopen 'op hartslag', 'met de rem op', 'om te testen', en met nog een hele rits aan andere zelfbeschermende maatregelen in de rugzak, maar zoiets lukt me enkel tot op het moment dat ik een loper voor me zie lopen. Met andere woorden, eens het startschot in de lucht hangt is 't naar de Fillistijnen en loop ik voor wat ik waard ben.
Dat die waarde al eens een pak lager ligt dan wat ik wensen zou, dat is iets anders, maar de grinta blijft steeds onverwoestbaar aan de mondhoeken kleven.

Ten tweede is er ook nog het feit dat ik eigenlijk op dit moment in de opbouw naar de start van een voorbereiding zit, waarmee ik wil zeggen dat de weg nog lang is.
Pas op, ik ben blij dat ik terug loop, en ik ben zelfs gematigd tevreden met m'n trainingen. Op dit moment heb ik niet direct een volledig strak omlijnde planning op papier staan, maar ik heb wel in m'n hoofd hoe ik m'n huidig vormpeil wat wil opkrikken, en zowel de langere duurtrainingen (eergisteren 21k net onder de 1u50, hartslag super onder controle), de tempolopen (gisteren een tempowisselloop met telkens stukken van 3k aan 4'30" ... njet problèm!) als de versnellingen (vorige week 3 keer 1k @ 3'45" middenin een duurloopje ... alles okidoki!!) lopen vlot en worden goed gerecupereerd.

Slotsom: ik sta ongeveer waar ik anderhalve maand geleden hoopte te staan, maar een wedstrijd -en zeker een marathon!- zijn voorlopig niet aan de orde.
Allez, 't is te zeggen ... het zou wel eens kunnen dat ik begin volgende maand (shit -oei ... vergeef me ... eueueuh ... putain!- da's al binnen een goeie 2 weken ... kust nu m'n ... - ai; weeral bijna ... eueueuh ... vierhoofdige dijbeenspier-) even een klein gastoptreden geef in het Slechte Vrienden team van goede vriend Steven (ik weet het, ik weet het ... het klinkt tegenstrijdig ...) tijdes de winterduathlon van Putte, maar de 2 loopstukjes die ik daar voor m'n rekening zou moeten nemen zijn nog eens geen 5k lang, dus dat zal wel gaan ... hoop ik!

Enfin, om maar te zeggen aan Sandy en de Oppermier van de Galibier dat ik wel degelijk zeer goed naar m'n lichaam luister (wablief? wat zeg je? nóg meer lopen?? maar ja zulle, m'n zoetje, als gij da graag hebt dan doen we dat hé ... -zie je wel ;-)- ) en steeds een goed en welgemeend doktersadvies opvolg (aan mijn huisarts: het spijt me écht van die ontvoering van je 2 kinderen en het martelen van je favoriete huisdier, maar uiteindelijk ben ik blij dat het allemaal is goedgekomen en je voor mij het licht op groen hebt willen zetten ...).

En marathons? Ach ... wie weet ... some day, (not necessarily) over the ocean ...

Ah ja, Wim, op dit moment loop ik wel degelijk nagenoeg volledig pijnvrij hoor. De ontsteking probeer ik wat af te remmen door regelmatige ijskoeling, het dragen van compressiekousen tijdens en recuperatiekousen na de training, het overdadig smeren van een lidocaïnezalf, versterkende oefeningen, maar zoals steeds met chronische aandoeningen is dit alles geen garantie op een volledige overwinning van de kwaal. Amputatie tot net boven de knie zou dit wel zijn, maar ik vrees dat deze maatregel nefast is voor m'n startsnelheid, dus ik stel dat nog even uit ;-)

Aan iedereen die een paar loopschoenen in de kast heeft staan wens ik een prettige werkweek en een prachtige winterloopkilometers toe; aan de anderen enkel dat eerste, én een goed lief, want ook dat kan je warm houden...

--start--
de wereld draait rustig door en het leven gaat z'n gewone gangetje
--stop--
hoewel ik enkele dagen geleden toch serieus schrok
--stop--
toen ik het bericht hoorde over die potvis in Heist
--stop--
"Potvis spoelt aan op het strand en sterft", stond in de krant
--stop--
en ik dacht meteen 'God nee, Lesley-An Poppe ... dood ... dit kan toch niet waar zijn ...
--stop--
maar het ging dus over een échte potvis
--stop--
pas op, ik vind het nog steeds spijtig nieuws hé ...
--stop--
een prachtexemplaar van één der grootste zoogdieren in de wereld dat sterft ...
--stop--
allez, 't is te zeggen ...
--stop--
één der grootste zoogdieren ...
--stop--
op Maggie De Block na dan hé!
--stop--
en Daisy Van Cauwenbergh tussen 2 liposucties door ...
--stop--
aan de andere kant is het niet zo verwonderlijk
--stop--
als er nu één dier is dat volgens mij binnen de kortste keren gaat uitsterven ...
--stop--
uiteindelijk worden er toch geen kleine potvisjes geboren hé??
--stop--
technisch onmogelijk
--stop--
tenzij de naam potvis toch niets te maken zou hebben met de seksuele voorkeuren van deze edele diersoort ...
--stop--
ik zal het maar eerst eens moeten opzoeken alvorens ik er vedere uitspraken over doe ...
--stop--
maar de wereld draait dus rustig door en het leven gaat z'n gewone gangetje
--stop--
trouwens, nu we het toch over potvissen hebben ...
--stop--
Lesley-An Poppe gaat naakt poseren voor Playboy!
--stop--
wauw ...
--stop--
ik weet niet precies in welk nummer haar foto's zullen verschijnen
--stop--
maar ik denk dat dit wel makkelijk herkenbaar zal zijn ...
--stop--
het wordt zonder twijfel een extra dik nummer!
--stop--
in afwachting van de publicatie draait de wereld echter rustig door en gaat het leven z'n gewone gangetje
--stop--
en geweldig nieuws viel deze week te rapen in Nederland
--stop--
want de Elfstedentocht ... jawel ...
--stop--
gaat door!
--stop--
maar dus niet dit jaar
--stop--
het is toch wel fascinerend om te zien hoe elk jaar weer na 3 opeenvolgende koude dagen verschillende Friese dorpen hun ouderlingen erop uit sturen om op de meest ondenkbare plaatsen de dikte van het ijs te gaan meten
--stop--
volgens mij is dit een manier om de vergrijzing van de bevolking tegen te gaan ...
--stop--
"Nou Aaldrik, dus jij zeg me dat het buiten stenen vriest én dat het ijs op het Kleindiep nabij Dokkum waarschijnlijk nog niet dik genoeg is? ... Opaaaaaaaa, hey Opa ... ga jij eens effie met een stokkie in het ijs roeren en kom maar terug wanneer je er niet doorzakt ..."
--stop--
en als hij terugkomt?
--stop--
tja, dan giet et oan hé ...
--stop--
naar 't schijnt worden er in Friesland al sinds 1997 nog nauwelijks pensioenen uitgekeerd ...
--stop--
desalniettemin draait de wereld rustig door en gaat het leven z'n gewone gangetje
--stop--
hadden we het niet over pensioenen?
--stop--
yep, we hadden het over pensioenen!
--stop--
in België tegenwoordig het onderwerp van menig discussie
--stop--
wat ik niet goed begrijp ...
--stop--
kijk, dan hebben we uiteindelijk na lang wachten een regering
--stop--
en dan nog een regering die een beslissing neemt
--stop--
- alvast een wezenlijk verschil met de vorige -
--stop--
dan is 't weer niet goed!
--stop--
ok, zeggen dat de bevolking gemiddeld een pak langer moet gaan werken is niet direct iets is wat je doet wanneer je een top 3-plaats in de volgende Humo's poppoll voor ogen hebt
--stop--
maar om daar nu een half land voor plat te leggen ...
--stop--
ik heb er wel een probleem mee dat onze regering nu al, na slechts één miserabel stakingske, terugkrabbelt
--stop--
want bijvoorbeeld de politie zou dus al een uitzondering worden
--stop--
waardoor uiteraard de brandweer op straat wil komen omdat zij ook een uitzondering willen zijn en dus niet langer hoeven te werken
--stop--
eerlijk gezegd, ik begrijp die beslissing ook niet zo goed ...
--stop--
dus volgens onze regering is het onmenselijk en zelfs haast barbaars om een 56-jarige met een lichtgevende banaan in de vrieskou op een kruispunt het verkeer te laten regelen
--stop--
maar een 60-plusser met een emmer water een brandend gebouw insturen, dat is dan weer geen probleem??
--stop--
wat is de theorie hierachter?
--stop--
"maar enfin, zo een beetje warmte, dat is toch goed voor die oude gewrichten!?"
--stop--
??
--stop--
is 't dat?
--stop--
wat mij betreft mogen de agenten blij zijn dat ze op gevorderde leeftijd nog het verkeer mogen regelen ...
--stop--
in Friesland moet je vanaf die leeftijd met een stokje in een pel ijs van nauwelijks enkele centimeter dik gaan roeren en kijken of je er doorzakt of niet...
--stop--
dàt is pas onmenselijk!
--stop--
nee echt, ik hou m'n hart vast voor de volgende beslissingen van onze regering
--stop--
ik durf in mijn Telex van deze week zelfs geen grappig bedoelde suggesties te maken ...
--stop--
het risico is volgens mij namelijk te groot dat dit ooit eens tot in de Wetstraat geraakt ...
--stop--
en dat daar iemand -ik zeg niet wie want de mensen lachen zo al genoeg met Vincent Van Quickenborne- zit die tijdens het lezen van de meest idiote en verstgezochte mijner voorstellen even bedachtzaam in z'n haren krabt
--stop--
een klein bolletje neusprut met chirurgische precisie uit z'n reukorgaan pulkt (ik weet niet waarom, maar iets zegt me dat hij die altijd weer probeert in de koffie van De Wever te mikken ...)
--stop--
en bij zichzelf denkt 'Hé maar DAT is nog eens een goed idee'
--stop--
pas op, ik kan me vergissen ...
--stop--
maar het risico is gewoon té groot
--stop--
en ik heb veel liever dat de wereld rustig door draait en het leventje z'n gewone gangetje blijft gaan
--stop--
en daarbij, het moet maar eens gedaan zijn met dat lachen over onze Belgische regeringsvorming ...
--stop--
uiteindelijk heeft dat nu ook weer niet zoooooo lang geduurd hé ...
--stop--
als ik bekijk hoe lang het duurt alvorens het TAS een beslissing heeft genomen over de kwaliteit van het rundsvlees dat Contador al eens placht te eten ...
--stop--
schandalig!
--stop--
zijn urinestaal is verdampt tegen de tijd dat ze het potje opendraaien ...
--stop--
het voordeel voor El Pistolero is dat z'n straf gedaan is tegen dat er een uitspraak wordt gedaan ...
--stop--
maar nog het strafst van al ...
--stop--
uiteindelijk valt dit nog mee, naar de normen van het TAS
--stop--
want wat hebben ze ook nog deze week beslist?
--stop--
dat Ulrich ook schuldig is aan dopinggebruik!
--stop--
en dus is hij meteen ook z'n derde plaats in de Ronde van Frankrijk van 2005 (!) kwijt
--stop--
de kans is groot dat wanneer het TAS ooit nog eens een uitspraak doet, er geen nieuwe winnaar voor de geschorste uitslagen kan gevonden worden ...
--stop--
omdat de atleet die toenertijd 2de werd, en nu dus de overwinning kan claimen ondertussen overleden is ...
--stop--
om het leven gekomen bij een ongeluk ...
--stop--
in 1998 ...
--stop--
in Friesland ...
--stop--
door het ijs gezakt!
--stop--
sindsdien is de wereld echter doorgegaan met draaien en het leven gaat nog steeds z'n gewone gangetje ...
--full stop--

Ja, ook in 2011 ben ik al wel eens naar de kerk geweest.
Een gedetailleerd overzicht van deze bezoekjes, alsmede een netjes uitgetypt en gereviseerd verslag van wat er al eens tijdens een eventueel (ik laat dit met graagte in het midden) biechtgesprek naar boven is gekomen moet je echter niet meteen op deze pagina's verwachten. Waarmee ik maar wil zeggen: het gaat hier niet over ...

Miss 2011? Ten eerste is dat met een dubbele 's' (nietwaar, Adolf?) en ten tweede kom ik met mijn osseknieën en ongeschoren benen niet direct in aanmerking voor zulk een titel, tenzij men alsnog een verkiezing voor Miss Baksel in het leven zou roepen. Om maar te zeggen: ook hierover geen woord op mijn blog.

Waar ik het wel even over wil hebben is waar het vorig jaar allemaal mis is gegaan, meer bepaald met mijn loopprestaties.
Het begon nochtans allemaal zorgeloos; kommer en kwel leken netjes opgeborgen in een zware kist van kryptoniet. Marathons stonden netjes ingepland, de tainingen verliepen voorspoedig, de weergoden waren me gunstig gezind ... niets deed vermoeden dat ik half februari zowat mijn laatste loopkilometers van 2011 aan het lopen was toen plotseling de kuitspieren beslisten om van 'parkeren' een hogere kunst te maken en alle verdere medewerking aan de activiteit die wij, hardlopers, met heel veel liefde en passie onze sport noemen.
Gevolg: revalidatie tot in augustus. Niks lopen, gedaan voorbereiding, schluss over en uit!

In augustus, na mijn verlof, mocht ik terug de baan of, zo u wil, de hort op. Zonder planning evenwel, want na al dat gerevalideer wilde ik niet verder springen dan mijn neus lang is.
Een keer of 3 een klein toertje rustig gelopen en, lap, daar stonden we weer. Dit keer met beide knieën in panne. De dokter dacht eerst aan overbelasting, maar gezien de geringe loopactiviteit tijdens de voorgaande maanden kon ik me daar niet direct mee verzoenen. Dus eventjes naar een specialist met, zo hoop je toch altijd maar, een beetje kennis van zaken.
Verdict: chronische ontsteking van de patellapees. Er bestaat een mooie latijnse naam voor dit euvel, maar die ben ik eventjes kwijt. Het komt er gewoon op neer dat de voornoemde kniepees een beetje ontstoken is, waardoor ze dikker wordt. Door deze verdikking ontstaat er mer wrijving met de knieschaaf waardoor er een klein laagje kalk op het gewricht gevormd wordt. Door deze extra laag kalk ontstaat er wer meer wrijving, wat er voor zorgt dat de pees meer ontsteekt. Meer ontsteken = dikker = meer wrijving = meer kalk = meer wrijving = meer ontsteking = je snapt 't wel, denk ik ...
Blijkbaar is dit iets waar ik eigenlijk al langer moet mee lopen. Volgens de specialist zelfs al sinds ik een jaar of 16 was. Het kan wel zijn dat hij gelijk heeft, want ik heb eigenlijk altijd al gevoelige knieën gehad, maar nooit gevoelig genoeg om te stoppen met sporten. Vorig jaar was de pijn echter niet meer te harden en bleef er geen andere keuze meer dan tijdelijk te stoppen met lopen.
De verschillende medisch geschoolde heren die ik in de 2de helft van 2011 bezocht raadden me zelfs af om het hardlopen ooit nog terug op te nemen ... waar hebben we dat ooit nog gehoord??

Ach ja ... kijk, het is niet dat ik niet wil stoppen met lopen hé ... ik fiets ook wel graag en fitness vind ik ook wel leuk, en schaken, dammen, met de kaarten spelen, en in de neus peuteren ... dat kan ik als de beste. Er zijn dus wel degelijk zeer hoogstaande alternatieven voorhanden, en ... ach, komaan, ik ban aan 't zeveren ... als een dokter graag zou hebben dat ik stop met lopen dan mot hij maar z'n verantwoordelijkheid nemen, en in dezelfde moeite ook zijn zaag om m'n 2 benen te amputeren.
Zoals mijn huisarts het eind december verwoordde:
"Kijk, eigenlijk zou je beter wat meer fietsen en niet echt meer lopen, maar als je dat graag doet begrijp ik wel dat dit een beetje moeilijk ligt ..."
Zeer duidelijke woorden, die door de vertaalsoftware die ik standaard in mijn brein meedraag als volgt werd geïnterpreteerd:
"Welnu brave jongen, ik zie geen enkele medische reden meer om niet meer te lopen. Ga, of beter nog, loop heen in vrede ..."

Kijk, dàt vind ik nu nog eens een dokter zie ...

Ik hoop op een beter 2012!