16/01/2012

Tijdreiziger

Ik geloof enorm sterk in de kracht van woorden.
Vergelijk het een beetje met mensen die constant iets zoeken achter de symboliek van getallen (ik denk dat er zo zelfs zijn die ook een blog hebben, nietwaar, mevrouw Beernaert? ;-) ), maar dan met letters.

Om een voorbeeldje te noemen, volgens mij is het niet toevallig dat er tussen de familienaam 'De Gucht' en het dialectisch aandoende woordje 'bucht', wat zoveel betekent als afval, slechts 1 lettertje verschil zit. Enfin, het is maar hoe je het bekijkt, maar ik zoek altijd meer achter dit soort zaken.

Sinds ik van job ben veranderd neem ik dagelijks de trein. Voor mij niet zo frustrerend dan voor heel wat andere houders van een NMBS-abonnement, want ik ben een gelukig en zeer tevreden gebruiker van de lijn Antwerpen-Brussel, zowat de meest bereden baan op 2 sporen die ons landje rijk is. Komende van een betrekking waar ik meer verplaatsingen per vliegtuig nam dan een Eskimo in z'n kajak kruipt lijkt dit misschien een normalisatie van het woon-werkverkeer, maar voor mij is dit een wereld die opnieuw voor me open gaat.
Ik zeg 'opnieuw', omdat ik tijdens mijn eerste 7 actieve jaren op de arbeidsmarkt ook al een trouw spoorgebruiker was, maar toch ... ik blijf het een ontdekking vinden.

Neem nu vorige week. Op de radio hoorde ik nog een item over het treinverkeer in het ochtendjournaal. Een korte bijdrage waarin onze nationale trots van de ijzeren weg alle lof over zichzelf sprak aangezien statistisch kon worden aangetoond dat zo goed als 9 treinen op 10 netjes op tijd reden. Keurig resultaat, zo lijkt me. Negentig procent is iets wat ik tijdens mijn schoolloopbaan slechts zelden heb mogen meemaken, dus ik kan wel de waarde van dit hoge getal inschatten.
Anderzijds lijkt 't me alsof ze hun best doen om die 10% aan te late treinen (ik neem aan dat het niet zo is dat 90% op tijd rijdt, 5% te laat is en 5% te vroeg vertrekt??) op mijn traject samen te brengen. Nog eens, ik klaag niet, want door de overvolle treinagenda tussen Antwerpen en Brussel sta je nooit lang te wachten op het volgende stel dat zich met piepende remmen aan je perron presenteert.
Dus, item op de radio: 90% van de treinen volgt de spelregels, 10% heeft een lidkaart van de PS en komt dus te laat of helemaal niet.
Sta ik daar vorige week op perron 11 van Brussel Noord, het hart bonzend in m'n borstkas, niet vanwege de schaarsgeklede vriendelijke (want ze wuiven allemaal, écht sympathieke meiskes!) dames die met gespreide knieën onder rood neonlicht in het stationskwartier hun kost proberen te verdienen, maar wel omdat ik door alweer een iets uitgelopen vergadering een verschroeiende sprint heb moeten plaatsen om tijdig in het station te raken.
Gelukkig staat m'n bureau op slechts een minuut of 6 wandelen van het noordstation verwijderd, wat al rennend makkelijk tot onder de 5 minuten kan worden gebracht. Zo kon ik om 16u38 vertrekken in de hoop nog net de trein van 16u42 te halen. Wat bleek? Ondanks mijn zeer verdienstelijke poging deze trein te halen, miste ik op een haar na de trein van 16u32, wat niet zo erg was, want ik kon nog netjes mijn hartslag terugbrengen tot een normaal niveau alvorens gezwind de trein van 16u37 te nemen.
Het doet me denken aan het grapje van 3 jongetjes die pochten om de snelheid waarmee hun papa zich kan verplaatsen, waarbij de eerste zegt dat zijn papa een Porsche heeft en op 1 uur van Brussel naar de zee kan rijden. De tweede wil net onderdoen en zegt dat z'n papa een Ferrari heeft en daarmee makkelijk op 2 uur tijd van Brussel tot in Berlijn kan rijden. De derde kucht eventjes, bekijkt z'n 2 vriendjes een beetje meewarrig, en zegt dat zijn vader pas écht straf is. Hij heeft namelijk een Lada van 25 jaar oud, maar werkt aan het ministerie, waardoor hij stopt met werken om 4 uur, en toch om half 4 al thuis is.
Wel, zo voel ik mij dus ook sinds ik de trein neem.

jet_train.jpgIs het toevallig dat er slechts zo weinig verschil zit tussen de woorden 'treinreiziger' en 'tijdreiziger'?
Nope!

08:42 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Een marathonloper die nu op de spurtnummers traint? Wel wel, we hebben het einde nog niet gezien! Het zijn bijzondere tijden!

Gepost door: navidad | 16/01/2012

Precies het soort proza dat een ambtenaar graag tot zich neemt in het halve uur dat hij al thuis is voordat het werk erop zit.
Een juweeltje.

Gepost door: Juriaan (ex-rencapy) | 17/01/2012

Rennend naar een trein... dat doen we in Nederland al jaren niet meer ;-)

Gepost door: Bjorn Paree | 18/01/2012

Tiens, het verhaal zet me toch even aan het denken. Van tijdreizen gesproken, welke klok gebruik je, Geert, om de tijd af te lezen? Je polshorloge? De stationsklok op het perron? Het zou immers best kunnen dat er tijdrek of time dilation optreedt. Je weet wel, met jouw hoge snelheid en zo... Opletten dat je door je training niet té snel gaat lopen: je zou wel eens op het perron kunnen aankomen op het tijdstip dat je ochtend-pendeltrein n a a r Brussel pas aankomt. Dat zou een enorme tegenvaller kunnen zijn. Je zou vast komen te zitten in een eeuwigdurende cyclus: na het werk naar station spurten - nog de ochtendtrein zien aankomen - onmiddellijk terug naar werk gaan - wat bezig zijn op het werk - naar station spurten - ochtendtrein zie aankomen - terug naar werk wandelen - enz. I've read that before: een SF-kortverhaal: Abreactie van Theodore Sturgeon (1939). Een nachtmerrie als je daarin verzeilt. Matig dus best je tempo een beetje, G! :))

Gepost door: navidad | 18/01/2012

Paar running schoenen onder je bureau doen wonderen.

Gepost door: Koen Martens | 22/01/2012

De commentaren zijn gesloten.