31/05/2011

Bilzen Classic

Dit blogje is ooit begonnen als een sportblog, meer bepaald een loopblog.
Zoiets als 'ik loop', 'jij loopt', 'wij lopen', 'ik vertel', 'jij leest', enfin ... je weet wel.

Ondertussen is het al wel eens voorgevallen dat ik hier iets heb geschreven dat weinig tot niets met de moeder aller sporten te maken heeft, dat geef ik toe, maar veel veranderd dat niet aan de basisopzet.
En ik schrijf hier ook graag over; beschrijven hoe je je voelt in het startvak, samen aftellend met de talloze gelijkgestemden binnen de afbakening van enkele nadars, al eens meezingend met een bolero, het één of ander volkslied van een land dat al dan niet bestaat of 'You never walk alone' (ah nee, wij walken niet, wij runnen!), aan het internet toevertrouwen hoe vlot doch veel te snel de eerste kilometers gingen, hoe het tegen half wedstrijd al wat moeizamer werd vanwege de regen, de wind, de zon of, jakkes, de afstotende lijfgeur van de loper net voor jou, hoe je er terug doorkomt met nog enkele kilometers te gaan, veelal dankzij het publiek, het vinden van een tweede, derde, ja zelfs vierde adem, opgezweept door vrienden, kennissen, huisdieren, nobele onbekenden met een hart voor sport of de zichtbaar afgedragen string van de loopster daar enkele passen voor jou en hoe je na een finale inzinking tijdens de laatste horden toch nog net het laatste spurtje richting eindmeet er weet uit te persen om aldus te eindigen in een matige tijd die te schandalig is om voor publicatie in aanmerking te komen / een niet bijster goede tijd maar toch nog ok door die blessure van enkele weken voordien / een prestatie die je PR heeft benaderd en daar ben je zo joepie door / yes, het ultieme genot en een climax die elke stelling van Goedele Liekens met gemak overstijgt: een nieuw PR , dus laat die olympische spelen nu maar komen (schrappen wat niet past).

Ik weet zeker dat jullie, medeblogloopfannaten (zoek 't niet op: het staat niet in het woordenboek ... begrijp het zelf ook niet, maar ja ...) jezelf in de bovenstaande paragraaf en tevens mijn inzending voor de langste volzin op het internet herkennen.

Welnu, ik moet het toegeven: ik zit met een ei.
Een koekoek was ik al langer, maar dit gaat een stap verder.
Waarom? Awel, ik heb zaterdag nog eens aan een evenement deelgenomen. Niet echt een wedstrijd, want zo gaat dat niet in het wielertoeristenmilieu, hoewel ze dat precies nog niet allemaal doorhebben, gewoon, een evenement.
Meer bepaald de Bilzen Classic.

Aangezien ik dan toch een sportblog heb, kan ik er evengoed iets over schrijven, juist?
Juist!
Maar ... ik weet bij god niet hoe of wat, en dat overkomt me nu dus zelden hé. Nee, serieus, ik kan er geen verhaal over bijeen rijven. Daarom, beste blogkijkkinderen (ook hier weer: zoek 't niet op in een woordenboek ... 't staat er niet in!), is het ook goed als ik mijn ervaringen van afgelopen zaterdag in enkele bulletpoints in de groep gooi? Je kan er dan nog altijd mee doen wat je wil, ok?
OK! Here we go ... (dit kan je opzoeken, maar pak dan best een vertalend woordenboek)

  • afspraak in Bilzen om 8 uur = vertrekken om 6u45 = opstaan om 6u00 = niet van m'n gewoonte
  • op tijd aankomen, daarna met fietstke naar de inschrijving waar iemand met verstand van fietsen me efkes moest helpen met een klein technisch probleem
  • terug naar de parking, daar de 2 Slechte Vrienden (van de wielerclub hé gasten ... ik heb geen slechte vrienden -goei ook niet toruwens :-) ) met wie ik had afgesproken ontmoet, daarna op zoek naar m'n wagen (die stond bijna naast die van m'n copains, maar dat had ik pas 2 parkings verder door)
  • inschrijven en hop ... starten voor een rit van 135km over een 'glooiend landschap', totaal hoogteverschil ne meter of 1.200 en als bekendste beklimming de Cahotte
  • alles ok gedurende de eerste helft, buiten een 2-tal keer volledig de verkeerde richting te hebben genomen
  • net voorbij Oteppe de Ronde van België zien passeren en zelfs eventjes hun parcours gevolgd ... in het spoor van de profs als het ware ('t is daarom dat Gilbert zo snel reed op 't einde hé; hij dacht da'k nog achter hem zat :-) )
  • hoogste stijgingspercentage was ongeveer 20%, en net daar hadden een idioot in een roze trui (niet Contador maar nen andere zero komma zero zero zero zero zero zero zero en nog iets-paljas en bij hem ging het niet over anabolica maar over IQ) en een kloefkapper in een truitje van het Italiaanse nationale wielerteam afgesproken om vlak voor mijn wiel te komen rijden om dan gezamelijk tot de conclusie te komen dat 20% toch wel een beetje te veel is voor hun kleine schriele beentjes en afstappend mij tot hetzelfde dwongen ... probeer op zo'n helling maar eens terug in je klikpedaal te springen; bonne chance!
  • hoogste snelheid die ik haalde was 68 per uur, tijdens een afdaling net achter een punt waar ik uit een groepje gelost was ... ik hoopte aldus om terug aansluiting te vinden maar dit liep bijna falikant af toen ik niet gezien had dat ik toch wel héél erg dicht bij een kruispunt zat. Gelukkig loste ik tijdens m'n remmen of ik was beneden voor m'n fiets en al even gelukkig had een auto die van links kwam (de socialist) me net op tijd gezien ... 't was daarna een pak minder en de 60 per uur heb ik zelfs niet meer benaderd
  • ik heb afgerekend met m'n 'bergop'-complex: omhoog rijden tegen een percent of 6 à 9 lukt wél; ik heb meer last met korte hellingen zoals bij een overweg of een brug
  • de laatste 15km waren er eigenlijk te veel aan: fysiek is dat allemaal geen probleem, maar de beentjes wilden niet meer mee ... straf en er is werk aan!
  • de gemiddelde snelheid lag net onder de 27 per uur
  • de totale afstand van het 135km lange parcours was er 144, maar dit is inclusief alle taksen én de stukken die verkeerd gereden werden
  • de Bilzen Classic is een échte aanrader: heel mooi landschap, goede bevoorrading en prachtige organisatie!

Ik denk dat dit 't zowat samenvat ... eigenlijk straf dat ik hier niks kan over vertellen hé!? Volgende keer nog maar eens een loopwedstrijd uitzoeken!

17:21 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Herkenbaar. Niet speciaal die fietsrit. Ik heb de Bilzen Classic zelf nog nooit gereden. Wel het feit dat je er geen verhaal kan rond brouwen. Je toert dan een halve dag in een prachtig landschap, mooie uitzichten, toffe fietsmaten, lastige kuitenbijters, benen die forfait geven, teveel om op te noemen... en je kan er achteraf nog geen opstel van een half blad over schrijven. Zeer herkenbaar. Ooit eens een magnifieke 3 Ballons gereden. De Vogezen in een stralend zomerweer. Onderweg euforie en wanhoop gekend. Unieke ervaringen beleefd. En al wat mijn muze daags nadien bij mekaar kon vinden was een super-titel: "200 en vijf kilometer." En verder bleef het scherm leeg...
PS: aan je daalsnelheid is precies ook nog werk... :)

Gepost door: navidad | 31/05/2011

Dank u! Volgende keer de pilzen classic doen, da's een stuk meer plezier an het einde

Gepost door: F@lco | 31/05/2011

Begrijp ik het goed als ik zeg dat je er niks aan vond?

Gepost door: Sandy | 01/06/2011

Ja, ik heb nog nooit meegemaakt dat je zo zeer om woorden verlegen zit!
Misschien is het de koersbroek die de woordenstroom afknijpt?

Gepost door: rencapy | 01/06/2011

3 posts in amper 1 week tijd! Je bent weer aan het overdrijven hé? Zie maar dat je hersens niet geblesseerd raken ;-}

Gepost door: willem42195 | 01/06/2011

Bilzen Classic. In den beginne dacht ik dat u naar een rock concert was geweest. By the Way, probeer eens rauw vlees in de koersbroek. Gehakt raad ik af.

Gepost door: etienne | 02/06/2011

Weer leuk jou stukjes en denk haast dat je het rechter rijtje moet aanpassen met alle wieler legende's in NL.

Gepost door: Claudia | 05/06/2011

Ik wacht op fotooooo's

Gepost door: Koen Martens | 05/06/2011

De commentaren zijn gesloten.