14/12/2010

Hellend vlak

Lenne, mijn oudste dochter, zit in het eerste middelbaar.
Ondertussen is de eerste verbazing rond dit feit, gematerialiseerd rond uitdrukkingen zoals 'wat worden ze toch snel groot', 'man, wat worden we oud' en 'wat ... nu al?? ... *zucht*' al wat voorbij, maar sinds gisteren is haar eerste examenperiode begonnen.
'Eerste' is niet écht correct, want in oktober heeft ze al eens een soort proefexamens voor haar hoofdvakken moeten ondergaan, maar deze keer is het een full blown examenreeks: op anderhalve week tijd 10 examens.
Toegegeven, mijn dochter is niet meteen van de domste (haar mama beroept zich dikwijls op de perfecte genen van moederskant wanneer dit ter sprake komt), maar qua werkijver en anticipatief studeervermogen is er wel wat werk aan de winkel (hierover hoor ik dan weer heel veel uitdrukkingen waarin zowel een boom, een appel en het werkwoord 'vallen' in verwerkt worden, waarna de beschuldigende blikken zonder haast één uitzondering in mijn richting geworpen worden). Nu, gelukkig bleken de testexamens niet meteen het verhoopte succes op te leveren zonder dat er echte averij werd opgelopen (nog steeds een gemiddelde van een goeie 70%). Gevolg: ze is in hare studeer geschoten, zoals wij dat al eens plachten te zeggen.

En ja, stoere bink papa heeft altijd wel bij hoog en bij laag gezworen dat hij nooit zou helpen bij examens, want 'anders leert ze het zelf nooit' en 'ik moest dat indertijd ook alleen doen', maar wanneer dochterlief op smekende toon komt vragen om haar te helpen met het maken van een degelijke samenvatting links en een beetje duiding rechts, tja, dan gaat mijn vaderhart al bij al nog vrij vlug overstag.
Pas op ... ik mag niet klagen met een onderwijzeres als echtgenote: vakken waar het op aankomt om regeltjes te kennen en toe te passen (alles wat met taal te maken heeft, dus) kan zij op didactisch verantwoorde wijze en met voorbeelden uit de leefwereld van het kind perfect uitgelegd krijgen. Maar wanneer het op de exacte wetenschappen aankomt (aardrijkskunde, geschiedenis, natuurkunde en dies meer), dan komt daddy-o in beeld.

Zo komt het dat ik gisteren een hele avond geschiedenis 'gestudeerd' heb, terwijl het afgelopen weekeinde grotendeels gevuld werd met aardrijkskunde.
Nu was het tijdens het samenvatten en duiden van dit laatste vak dat er mij iets is opgevallen.
Het viel me namelijk op dat België boordevol zit met héél eigenaardige plaatsen.  Sta me toe om een voorbeeldje te geven ...

Het hellend vlak van Ronquires
Waarom vind ik dit nu zo een bizarre plek? Wel, denk even met me mee: je hoort nooit, nooit, écht nooit van deze plaats tot je ongeveer 10 jaar oud bent. Rond die leeftijd kom je bij een meester of juffrouw in de klas die je zegt dat deze plaats bestaat én wel heel uniek in de wereld is. Je moet rekenen dat dit de leeftijd is dat je bij het denken aan een unieke plaats spontaan Plopsaland of, à la limite, Eurodisney voor je geestesoog haalt. Komt daar dus iemand vooraan in je klas staan die beweert dat er nog meer is in de wereld! Pas op, daar houdt het niet op, want vanaf dit eerste moment van openbaring komt het hellend vlak van Ronquires elk jaar wel eens ter sprake, en als klap op de vuurpijl kan je er gif op innemen dat de één of andere schoolreis je naar die wonderbaarlijke plek zal brengen, alwaar een steevast in blauw kostuum gehesen heerschap je met onmiskenbaar anderstalige tongval de geheimen van het hellend vlak uit de doeken doet. Het lijkt wel een soort inwijding, want vanaf het moment dat dit eerste bezoek voorbij is, zal je er nooit meer terugkomen. Straffer nog, de plaats zal nooit meer vernoemd worden, je zal er nooit meer over lezen in een cursus ... het lijkt wel alsof ze nooit bestaan heeft.
Kijk, zoiets vind ik nu eens intrigerend zie.

En we hebben nog zo van die plaatsen waarvoor je als jonge adolescent verplicht wordt om een vast percentage van je geheugenruimte te reserveren, maar die je later 'in het echte leven' nooit meer zal vernoemen. Zo ken ik bijvoorbeeld niemand die een weekeindje in de 'Fagne-Famennestreek' zal boeken, en er is me nog nooit iemand komen vertellen over een éééééénig restaurantje dat ie ontdekt heeft in het midden van de Condroz.

Ach ja, het zal wel zo zijn dat ik me soms een beetje te veel vragen stel, ik geef dat toe.
Volgend weekend staat natuurkunde op het menu ... ik ben benieuwd of er iets in de cursus staat over de masturbatietechnieken van de inlandse grijze garnaal. Zo ja, dan hou ik jullie gaarne op de hoogte!

Aan al jullie kids: veel succes met de examens!!

10:29 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

Ja,ja, over de kids helpen met leren.......Hebben het met je dochter nog eens over het Belgisch woord van het jaar 2010........... Als pappa zou ik daarop inzetten. Dat ze zich nooit tot zoiets zal laten verleiden.

Gepost door: JeeWee | 14/12/2010

Hier mag je trots op zijn. Een dochter die haar ouders nog om raad en daad vraagt.

Gepost door: Koen Martens | 14/12/2010

Ik ken een vader die de werkstukken en scripties van zijn dochter redigeerde, en momenteel 'in voorkomende gevallen' haar sollicitatiebrieven. Bespottelijk toch, een volwassen jonge vrouw moet dat toch zelf kunnen... Maar ach, vader- en moederliefde gaan soms ver ;-).

Gepost door: Fred | 14/12/2010

Zo komt een pappa met kwaliteiten toch mooi van pas ;-)
Lenne heel veel succes met de full blown examenreeks.

Gepost door: John | 15/12/2010

Dag Geert,
Prettige feestdagen en een gelukkig ,sportief en blessurevrij 2011 !

Gepost door: Patrick Aerts | 15/12/2010

Prettige feestdagen en een gelukkig ,sportief en blessurevrij 2011 !

Gepost door: Patrick Aerts | 15/12/2010

kleine kinderen worden inderdaad snel groot... het is altijd fijn als de kids het goed doen op school, en een beetje hulp van mama of papa is daarbij altijd zeer welkom en helemeel niet verkeerd. Een beetje de goede kant opduwen kan geen kwaad.

Gepost door: hans | 16/12/2010

kleine kinderen worden inderdaad snel groot... het is altijd fijn als de kids het goed doen op school, en een beetje hulp van mama of papa is daarbij altijd zeer welkom en helemeel niet verkeerd. Een beetje de goede kant opduwen kan geen kwaad.

Gepost door: hans | 16/12/2010

kleine kinderen worden inderdaad snel groot... het is altijd fijn als de kids het goed doen op school, en een beetje hulp van mama of papa is daarbij altijd zeer welkom en helemeel niet verkeerd. Een beetje de goede kant opduwen kan geen kwaad...... 3e keer dat ik hem plaats..;(

Gepost door: hans | 16/12/2010

Ben hier ook weer helemaal bij met al dat huis/leerwerk, maar het is nog leuk ook. Wacht maar op biologie dan kan je pas lol hebben.

Gepost door: Claudia | 16/12/2010

Herkenbaar! Ook hier in huis zit er eentje in zijn eerste jaar middelbaar. Per week zie je de verandering optreden: veel zelfstandiger, breder geïnteresseerd, verantwoordelijkheidsgevoel laat zich zo nu en dan eens zien etc. Leuk om mee te maken en op de voet te volgen.
En ook hier volg is als 'overhoorder' de ene na de andere 'bijles'. Alles komt terug: de mummies, de Romeinse keizertjes, de Bataven. Maar ook mijn Frans krijgt een opfrisbeurt, mijn biologische kennis is plots weer paraat (iedereen blij!) etc.
Ook leuk van het ouder worden van de kinderen: samen sporten. Afgelopen maand liep ik oa. met mijn zoon mee in een aflossingsmarathon-team. Binnenkort gaan we samen mtb-en. Nog even en hij zegt: "Pa, als je het niet erg vindt, dan ga ik liever alleen sporten. Ik moet steeds op je wachten...!"

Ja, ja, ik weet het: we worden oud(er)!

Gepost door: Aschwin | 16/12/2010

Zo blijf je maar je hele leven leren en zometeen de kleinkinderen onderwijzen ;-).
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 18/12/2010

Tussen de regels door is een trotse papa zichtbaar :) Hartstikke goed. Ook ik heb een best wel slimme dochter maar mijn opmerking dat zij de hersens van mama heeft, omdat ik de mijne nog heb wordt nooit op prijs gesteld...het zal de ouderdom zijn die me tot die fouten verleidt.

Gepost door: John | 19/12/2010

"Het hellend vlak van Ronquires" ... sorry, nooit van gehoord. En er is vast ook geen hardloopwedstrijd daar want anders had ik er vast wel eens van gelezen om een der blogs uit Belgie.

Gepost door: Bjorn Paree | 21/12/2010

De commentaren zijn gesloten.