22/11/2010

Bart Peeters

Het gat in mijn cultuur is legendarisch groot. Zou dit het enige mankement aan mijn persoonlijke inhoud zijn, dan was het nog niet zo erg gesteld, maar kom, laat ons de focus houden op slechts één euvel per keer.
Het is niet zo dat ik bij de pakken blijf zitten: regelmatig bezoek ik een plaatselijke cultuurtempel om eens een optredentje mee te pikken, en ik ben dan ook een groot fan van het Mechelse cultuurabonnement. Tegenwoordig heeft zeker elke stad en hier en daar zelfs een ietwat grotere gemeente dit: je geeft een folder uit met een amalgaan aan manifestaties van allerhande allooi en vertelt de mensen dat ze automatisch een abonnement hebben wanneer ze 3 of meer voorstellingen boeken.

Bij mij werkt dit echt, want ik ga al eens graag naar een optreden, een toneeltje, een interessante tentoonstelling over de geschiedenis van de cloaca in clericale middens en ga zo maar door, maar ik kom niet graag de deur uit na een vermoeiende werkdag of halverwege een heerlijk relaxerend weekendje (neem dat relaxerend er maar bij als louter stijlfiguur ...). En dus maakte ik telkens weer duizend-en-één plannen om nadien zelf al mijn voornemens te kelderen met duizend-en-twee drogredenen om niet te gaan.
Nu, wanneer je een cultuurabonnement wil, dan moet je al je tickets voor het komende seizoen op voorhand reserveren en betalen. In de loopgraven van mijn ondermijnde bewustzijn wordt aldus de link tussen 'iets plannen' en 'er ook werkelijk naar toe gaan' teniet gedaan.

Dit seizoen hebben we al enkele prachtige theatervoorstellingen gezien ('Oblomov' van Lazarus en de nieuwste zaalshow van Adriaan Van Hoof om de 2 beste maar te noemen), maar deze keer was het tijd voor een streepje muziek.
Nou ja, een streepje ... we zijn naar Bart Peeters' nieuwste voorstelling 'De ideale man' gaan kijken, en bij dit hyperkinetische heerschap mag je streepje gerust vervangen door een meer bombastisch woord naar keuze! Eigenlijk is het ongehoord en schandalig dat ik hem tot voor zaterdag nog nooit live aan het werk had gezien, want die kerel heeft het gewoon: grappig, ontroerend, muzikaal top, teksten om zelfs de duimen en vingers van je buurman van af te likken (leg dàt maar eens uit aan je vrouw...) en met simpele middelen dusdanige visuele efecten brengen dat je als vereerd lid uit het publikum zelfs 2 dagen later nog bij elke herinnering aan het concert voor je uit zit te staren met die typisch fatale blik van een konijn met terminale myxomatose. Enfin, om maar te zeggen dat ik onder de indruk was.

Niet dat Bart Peeters nog veel publiciteit van doen heeft, maar, beste mensen, neem het van mij aan: die show moet je gezien hebben.
Echt, ik ben er zeker van dat je het geweldig zal vinden. Hoe zeker? Héééél zeker!
Laat het me bewijzen: koop gewoon een ticket voor die show, ga kijken, en als je het niet goed vond, dan betaal ik persoonlijk jullie ticket terug.

Hé maar ... wacht eens even ... ik ken jullie wel hoor ... een ticketje kopen, gaan kijken, jullie kostelijk amuseren (nogmaals: daar ben ik zeker van!) en daarna komen vertellen dat je er geen zak aan vond om het geld terug te krijgen ... 't zal lekker niet pakken ...

een ander voorstel dus:

Koop gewoon een ticket, ga kijken, en als je het niet goed vond, dan kom ik 2 dagen en even zo vele nachten nonkel Van Grauwel in jullie slaapkamer spelen ...

(indien je niet weet wie dat is, wel euh ...  zoek 't dan maar eens op ... lalalalalaaaaaa, lalalalaaaaaa)
Peeters.jpg

13:04 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Even weg hier om te gaan googlen........

Gepost door: JeeWee | 23/11/2010

Na ooit Samson en Gert te hebben gezien (toen mijn dochter nog klein was...niet voor mezelf) durf ik het niet goed aan om een volgende cultuurervaring in die orde van grootte aan te gaan... :)

Gepost door: John | 29/11/2010

De commentaren zijn gesloten.