09/11/2010

Tepelhof

Gisteren al gemeld: mijn frequent flyers card heeft weer goed geboerd de laatste weken / maanden.
Toch zaten er ook nog enkele tripjes per wagen tussen, meer bepaald naar Chantilly, Parijs en Berlijn.
In het kader van 'Lachen met Geert' had ik graag een beetje meer verteld over deze laatste opdracht.

Berlijn dus; niet met het vliegtuig, maar met de wagen want ik had wel wat materiaal te verslepen. Ik had een volledige dag uitgetrokken voor de heenreis, want zo helemaal alleen om en bij de 900 kilometer klaren is niet direct iets voor mij. Na de spits vertrokken, net voor de avondspits aangekomen; van verkeer had ik niet veel last.
En daarbij, naar Berlijn rijden is voor mij niet alleen cruisen richting een stukje van de meest markante wereldgeschiedenis dat Europa te bieden heeft, het is ook een tocht naar wat zowat mijn lievelingsstad moet zijn. Ooit loop ik er nog wel eens een marathon, maar daarover gaat het nu niet.
Plan was om op donderdag op te rijden, vrijdag te werken, en dan nog het ganse weekend daar als toerist rond te hangen om maandag terug te komen. Tania had immers een dagje vrijaf en dus had ik voor haar een vrijdagavondse enkele vliegreis richting Duitse hoofdstad gereserveerd; een frequent flyer kaart heeft zo z'n voordelen ...

Donderdagavond dus ingecheckt in m'n hotel, op een steenworp van The Story of Berlin aan de Kürfurstendamm. En wat doet een hardloper wanneer hij moederziel alleen in een door prachtige parken doorspekte stad is? Inderdaad, hij trekt het loopgareel aan en slaat z'n kilometers aan de haak.
Nu heb ik het ondertussen, na vele keren verloren lopen, ettelijke keren de weg kwijt en even zovele male niet weten waar ik was, wel afgeleerd om à la bonne chance te starten met lopen in een richting waar zelfs de poolster me niet kan helpen met richtingsbepaling en dus bereid ik me tegenwoordig terdege voor. Zelfs in Berlijn, hoewel dit een stad is waarvan ik nu niet direct ga beweren dat ik ze ken als m'n broekzak, maar waarin ik toch niet direct hopeloos zoek zal raken.

Ik herrinnerde me nog een artikeltje op één van de best geschreven blogs die het internet rijk is dat Rencapy, want over zijn webstek gaat het, eens een uitvoerig stukje heeft geschreven over het lopen in de stad die naar mijn gevoel de kleinst gemene deler is van onze beider interesses.
In dat bewuste artikeltje las ik nog even na dat één van de mooiste loopjes van Duitsland, also sprach Die Zeit, in Berlijn kon gelopen worden, meer bepaald op en rond de inmiddels gesloten maar in het hart van ieder historicus nog steeds springlevende luchthaven Tempelhof. Nu mag je mij gerust een geschiedenisfreak noemen, maar uitgenomen deze bj wijlen freakische afwijking kan elke geografische locatie die slechts met één karakter verschilt van een tepelhof op mijn welgemeende interesse rekenen.
Even snel op een plattegrond van het ééngemaakte Berlijn gekeken om te ontdekken dat ik gewoon de Kü'damm af moest lopen, Auf der Urania linksaf, de Spree volgen en dan zouden we er zijn: 8 kilometer heen, de aangegeven route zelf bedroeg 11 kilometer inclusief een rondje op het voormalige tarmac, en uiteindelijk 11 kilometer terug (vergeet wat ik daarstraks zei over dat ik in Berlijn niet gauw verloren zal lopen ... pffffff). In totaal 30 kilometer; een mooi tochtje, dat wel, maar ik weet dat mijn lezers hier niet zo vlug van onder de indruk zullen zijn, dit in tegenstelling tot de licht corpulente receptioniste die twijfelde tussen het me toewerpen van een bewonderende blik en het stante pede opbellen van de eerste de beste psyciater die 'Specialisiert in Hoffelooze Gevällen' op z'n naamkaartje heeft staan.

Was dit het 'Lachen met Geert'? Nee hoor; op vrijdagavond vertrok ik om Tania aan de luchthaven te gaan oppikken. Niet in Berlin Tempelhof, want daar kan je tegenwoordig enkel nog per parachute landen en dat ligt bij ons in Vlaanderen sedert de laatste weken nogal gevoelig, maar in Berlin Tegel. Nog even aan de receptie nagevraagd hoe lang ik er op dat bepaalde uur statistisch gezien zou over doen (antwoord: 20 minuten) en dan rustig aan vertrokken (reden: ik had nog 40 minuten). Auto in, GPS ingesteld en hop ... weg ermee. In discussie treden met een GPS heb ik al een tijdje geleden afgeleerd; da's een zelfde hopeloze zaak als argumenteren met een vrouw en dan zeker wanneer je ermee getrouwd bent, maar naar mijn bescheiden mening en slechts in ondergeschikte mate ontwikkeld richtingsgevoel werd ik niet direct in de meest logische baan geleid. Maar bon, ik ben slaafs, meegaand en overdreven empatisch wanneer me iets middels zwoele vrouwenstem toegefluisterd wordt, en dus draaide ik linksaf wanneer het me bevolen werd, rechtsaf waar het met toegefluisterd werd en reed gewoon rechtdoor wanneer het toegelaten werd.
Resultaat: na welgeteld 20 minuten stond ik met de wagen aan ... Tempelhof!
Hoe dit kwam? Wel, je moet 't zelf maar eens proberen met een ingebouwde Panasonic GPS:
--> stap 1: POI
--> stap 2: POI dichtbij
--> stap 3: catogerie = luchthavens
--> stap 4: selecteer uit de volgende zichtbare gegevens
                         a) Berlin Te (en hier eindigd het scherm)
                         b) Berlin Te (idem dito)
                         c) Berlin Te (van 't zelfste)
                         d) Berlin Te (nog ne keer)
                         e) Berlin Te (ook hier: scherm te klein)

Sterk gelovend in de juiste volgorde der dingen had ik de eerste Berlin Te genomen, niet wetende dat dit Berlin Tempelhof was, daar waar de andere opties Berlin Tegel terminal 1 tot 4 betrof.

Je zal me nooit geloven wanneer ik je zeg hoe dikwijls ik BERLIN TETTEKOP! heb geroepen op het ellendige stuk tussen Tempelhof en Tegel ...

Maar verder werden het nog 2 prachtige dagen in een zonnig en zoals steeds wondermooi Berlijn. We hebben er zelfs Geert Wilders gezien ... zo zie je maar dat je met meer dan één Geert lachen kan ;-)

09:50 Gepost door Geert in Lachen met Geert | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Kun jij mij die link eens toesturen van dat artikel van rencapy waarin dat staat over die route rondom Tempelhof? In tempelhof was de afgelopen 2 jaar de expo voor Berlin Marathon. Erg vet om daar binnen te kijken. En zo gigantisch groot!

Gepost door: Pieter de Boer | 09/11/2010

Heb je de tepelhof ook nog gevonden?

Gepost door: Hans | 09/11/2010

Grundlich und pünktlich wie immer. Gezien je loopervaring had je je vrouw beter "zu Fuß" op kunnen halen al was ze je mogelijk niet dankbaar geweest vanwege de terugreis naar het hotel :)

Gepost door: John | 09/11/2010

Geert Wilders gezien ?? Kun je daar mee lachen ???

Gepost door: Jacqueline | 09/11/2010

poging 2..... berlin is mooi.. zeker om te lopen...

Gepost door: hans | 10/11/2010

Berlin ist scho(puntjes erop).. zeker om hard te lopen.... in het gebied van start / finish van de marathon

Gepost door: hans | 10/11/2010

Ha ha ha ha ... tja, Tempelhof of Tegel - het is maar een klein verschil :-) Weer een hele sterke Lachuh met Geert !! Merci.

Gepost door: Bjorn Paree | 10/11/2010

De volgende keer een tripje naar Newyork ;-).
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 11/11/2010

Ik zie dat je zelfs een categorie "Lachen met Geert" hebt aangemaakt. Het was me nog niet eerder opgevallen. Het belooft in elk geval weer veel lachplezier.
In gedachten zie ik je al zwaar gefrustreerd roepen BERLIN TETTEKOP! Heerlijk lachen!!! :-)

Gepost door: Sandy | 12/11/2010

De commentaren zijn gesloten.