28/10/2010

Wetenschappelijke doorbraak

Ik geef grif toe dat tot voor heden mijn blog bij de wereldleidende researchcentra à la CERN niet geboekstaaft staat als volledig waarheidsgetrouwe bron voor Wetenschappelijke Waarheden Waarvan we allemaal een beetje beter worden, kortweg ook al wel eens 'www' genoemd. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de url van Google: die begint ook met 'www' ...

Let wel, ik heb duidelijk vermeld 'tot op heden', want zoals iemand al wel eens zijn leven placht te beteren door, meestal in die laatste donkere dagen voor nieuwjaar, goede voornemens te uiten zoals daar zijn 'als dit pakje leeg is stop ik met roken', 'volgend jaar loop ik mijn eerste marathon' of 'als ook deze misdienaar moeite heeft om op een stoel te zitten stop ik met preken', zo ook kunnen jullie vanaf nu kennis maken met Marathon Geert, versie 2: the serious one.

Jawel, jawel, gedaan met Lachen met Geert: Science with Geert is het nieuwe credo.

Trigger van dit alles is een geweldige tip die ik zonet van een collega heb ontvangen. Jullie moeten weten dat ik al zowat de hele ochtend geplaagd werd door een halstarrige hik. Je kent 't wel; net op het moment dat je die ene wereldverbeterende frase wil declareren komt er niets anders uit dan een boertige HIPS!
Dit is vooral penibel in situaties waarin je eventjes iets wil drinken; vraag dat maar aan de persoon die op dat moment vlak voor je zit!

Nu ben ik wel een man met vele levensjaren op zijn actief, en uiteraard is het niet de eerste keer dat ik door de hik geplaagd word, maar alle tips (goed lezen: Tips, niet Hips!!) die ik in het verleden al mocht ontvangen blijken niet het wonderlijke reddingsmiddel te zijn die de verschillende mensen om me heen beweerden dat ze waren.
Vandaag -halleluja- heb ik echter een geweldige tip gekregen. Kinderlijk eenvoudig, vrijwel overal toepasbaar, want je hebt er enkel een minieme hoeveelheid water voor nodig, maar vooral: 't werkt!
Gedaan met het riskeren van een hartaanval omdat iemand je heeft wijsgemaakt dat schrikken helpt tegen de hik, over zijn de dagen dat je als een duiker op het droge 5 minuten lang je neus moet dichknijpen terwijl je uit het hoofd ganse passages uit de koran reciteert en ook het inhouden van je adem net zolang tot de hik is verdwenen hoeft niet meer. Trouwens, de persoon die me ooit deze laatste tip heeft gegeven is enkele dagen later overleden. Tja, als je hik langer dan 5 minuten duurt ...

Ahaaaaaa ... ik zie het wel hoor ... jullie zijn benieuwd wat dit wondermiddel dan wel moge zijn hé?
Wel, beste vrienden ... zonet getest en goed bevonden:  een beetje water - plat water, bronwater, koud water, wijwater, groen water, putwater, gerecycleerd water ... alle water is zowat goed maar mijn bron kon me niet vertellen of het ook met bruiswater werkt dus wees nog even voorzichtig daarmee - is al wat nodig is. Neem hiervan onmiddelijk na mekaar 3 kleine slokjes. Et voilà: that's it. Meer hoef je niet te doen!

Eenvoudig, niet?

Graag gedaan!
hik.jpg

Ah ja, misschien dan toch één kleine bedenking, zij het vooral van sociale aard: deze collega heeft haar tip niet zoals je zou vermoeden gekregen van de één of andere oma die reeds enkele generaties lang op zolder stof lag te vergaren, maar wel van een vriendin ...
Ach ja, niemand is perfect hé ;-)

09:47 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

26/10/2010

Stel ...

Stel nu even, en ik neem aan dat dit geen al te moeilijke opdracht is, dat je gewoon jezelf bent.
En stel dat je voor je werk enkele dagen naar New York moet.
Nu we toch bezig zijn, stel er dan maar ineens bij dat je op het vliegtuig een krant aangeboden krijgt, iets wat in veel gevallen, maar dat is een andere discussie, het meest eetbare is wat je aangeboden wordt, en stel dan en passant ook maar even dat je na de obligate 14 pagina's (oef, bij dit woord heb ik altijd toch zo'n heilige schrik om een typefout te maken, maar gelukkig remde mijn vinger deze keer tijdig af boven de 'v' ...) durende vaudeville (hier is de 'v' dan weer wél op haar plaats) over onze onbestaande regeringsvorming en dito rechtspraak in de asisenhoven een klein artikeltje leest over een seriemoordenaar die om de paar dagen gebruik maakt van een jachtgeweer om iemand neer te knallen op je plaats van bestemming, in casu dus New York.

Als je je dit allemaal even hebt voorgesteld, hoe groot acht je dan de kans, gewone sterveling zijnde, dat je die losgeslagen schutter in de miljoenenstad die NY is ook daadwerkelijk tegenkomt?

Neenee, je hoeft je uitkomst niet na te tellen; ik kwam namelijk hetzelfde uit ... die kans is inderdaad nagenoeg nihil, of, om het even een beetje meer plastisch voor te stellen, die kans is ongeveer even groot dan dat er dit moment een Feyenoord voetbalshirt dragende mosgroene olifant met lange blonde haren en lichtpaarse turnpantoffels aan de -eueueuh- voeten pal achter je staat.
(en al wie zich nu heeft omgedraaid zit zeker in de volgende uitzending van Benidorm Basterds ... denk toch eens na: sedert afgelopen zondag zal geen enkele olifant nog zo gek zijn om met een shirtje van Feyenoord op straat te komen ...)


Iets heel anders nu ...
Stel nu even, en dit is al een beetje moeilijker, om over het onsmakelijke nog maar te zwijgen, dat je Marathon Geert bent. En stel dat je voor je werk enkele dagen naar Malmö moet.
Stel er voor hetzelfde geld nog even bij dat je op het vliegtuig van een verdacht verfrissend verwijfd (drie maal 'v', telkens goed gecast!) glimlachende purser een krant aangeboden krijgt en onmiddelijk naar pagina 15 doorbladert, want de eerste 14 bladzijden zijn de afgelopen paar weken toch altijd 't zelfde, en op die bewuste pagina een klein artikeltje leest over een seriemoordenaar die om de paar dagen gebruik maakt van een jachtgeweer om iemand neer te knallen op je plaats van bestemming, in casu Malmö.

En dan nu la question du jambon: hoe groot acht je nu de kans dat je die labiele flippo in dat kleine provinciestadje met z'n 30.000 inwoners daar in het uiterste zuiden van Zweden tegen 't lijf loopt?

Yep, ik kom ook een schrikbarend hoog percentage uit ...
Reken daar nog mijn Zweudse collega's bij die zich beroepend op hun typisch Scandinavische humor (goed als je ondergesneeuwd bent maar geen kat die er voor naar buiten gaat) vertelden dat de dolle schutter het enkel op buitenlanders gemunt heeft ... zit je daar als enige vreemde in een Zweedse bijt. Een mens zou voor minder z'n hotelkamerdeur barricaderen met excuses om niet naar buiten te gaan.

Edoch, edoch, beste vrienden ... gisteren ben ik in spannende loopbroek en fluo hesje, want het noodlot is indertijd door God uitgevonden om door de mens getart te worden; dat moet zo een dag of 3 nadat hij gemerkt heeft dat zijn plannetje met die appel niet was wat hij ervan verwacht had geweest zijn, gaan lopen. Moederziel alleen, tegen de wind, door de regen, in het stadspark, langsheen het Malmöhus, over bruggen, onder bomen, tussen struiken, op grindpaadjes ... enfin, je kan geen voorzetsel verzinnen of ik heb er gisteren een werkwoord van gemaakt.

En 't was zalig. En 't heeft deugd gedaan!
En of we nu eindelijk terug goed bezig zijn? En ik denk van wel!
En of ik terug een beetje meer moeite ga doen om mijn blog van oninteressante feiten te voorzien? En zeker weten!

15:11 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |