29/09/2010

Verf

Een verfwinkel is reeds langer niet meer een kleine bedruimelde achterbuurtnederzetting waar ten gepaste tijde licht krommend lopende louche types in met allerlei kleuren ooit wit geweest zijnde overalls op clandestien aandoende wijze grote emmers naar solvent ruikende vloeistoffen in kleuren zo vreselijk dat het haast niet anders kan of ze zijn door in smakeloosheid geschoolde kranige oude dametjes geselecteerd met als enig hoger doel de wereld van al haar schoonheid te ontdoen.

Nope, vandaag zijn verfwinkels paleizen van de goede smaak, waar fiere mannen in smetteloos wit pak met gerechte rug prachtig afgewerkte tinnen dozen boordevol prachtige door hoogopgeleide kleurenconsulentes geselecteerde tinten naar hun mooi opgepoetste SUV buiten op de met groen omzoomde parking escorteren.

Wel, gisteren ging ik samen met mijn echtgenote naar zo één van deze kleurrijke paleizen om er de kleuren voor muren (een donkere voor 2 muren, een lichte voor de 6 andere) en een tussenkleur (voor de kastdeurtjes) te kiezen.
Wanneer je denkt ervan af te komen met een simpele vraag als 'En waar kan ik het bruin vinden?', of 'Excuseert u me, maar kan u me op het juiste pad zetten om jullie grijs te vinden?' of à la limite 'Mijnheer, goede avond. Heeft u toevallig de juiste coördinaten van het beige in uw bezit?', vergeet het dan al maar.
Bruin is niet zomaar bruin maar een pleiade van op zijn minst 120 verschillende soorten kleuren met namen gaande van schelpzand tot schorseneren waartussen je op het eerste nauwelijks het verschil kan zien maar die met elkaar vloeken als ware ze Statler & Waldorf met een stuk in hun oren eens je de respectievelijke uitstrijkjes onder natuurlijk licht naast elkaar legt, en minstens hetzelfde kan gezegd worden van beige, grijs, roos, paars, geel en zowat elke kleur waar een normale sterveling spontaan aan denkt wanneer hij z'n muur wil schilderen.

Uiteindelijk is het ons dan toch gelukt: 3 kleuren, 1 licht, 1 donker en 1 tussenin. We hadden de staaltjes netjes naast elkaar gelegd om er nog even vanop een respectabele afstand naar te kijken, want eens tegen je thuismuur gekwakt ga je die verf toch ook niet vanop microscopische afstand bestuderen. Stonden we daar, 3 meter van de kleurstalen af, komt daar toch een ouder koppel in ons gezichtsveld staan. Nu, geen probleem, ik heb respect voor de ouden van dagen, en dus wind ik mij niet op wanneer ze de inertie van hun bestaan vlak onder mijn ogen komen demonstreren, maar bij het passeren van de door ons geselecteerde kleuren wenkte de dameshelft van het oudere koppel haar man, en toe hij naderbij geschuifeld was wees ze naar onze kleurplaten om hem met luide stem, want roepen is iets wat je duidelijk niet verleerd met ouder worden, integendeel, te verkondigen dat ze dat toch wel écht lelijke kleuren vond. Ik kan me nu wel verwarmen met de gedachte dat wanneer ze meer dan 3 straten van de verfwinkel af wonen ze aan hun gemiddelde snelheid waarschijnlij nog steeds niet thuis zijn, maar de emotionele schade aan het door het veel te grote kleurenaanbod aangetaste evenwichtsorgaan van mijn echtgenote was te groot om daar iets mee in te zitten. Totaal overspannen heb ik Tania dan maar terug mee naar huis genomen.

Straks gaat ze terug naar de verfwinkel. Om er met een kleurconsulente te praten.
Straks gaat ze terug naar de verfwinkel. Alleen!

Ah ja, omdat het hier wel degelijk over een loopblog gaat: gisterenavond ben ik ook nog gaan lopen ;-)

11:23 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

Welke kleur had Tania toen je ze terug mee naar huis nam?

Gepost door: willem42195 | 29/09/2010

Gebroken wit? Gebroken benen van het struikelen over de kleuren als je niet uitkijkt! Een geluk bij een ongeluk is dat ze er vaak ook lijm hebben om de breuk te repareren.

Gepost door: Tiny | 29/09/2010

zet uw top vorm maar eens goed in de "verf" tegen Eindhoven zou ik zo durven zeggen met een lichte kwinkslag om de oren ;-)

Gepost door: wim | 29/09/2010

Pas op met dat bruin... heb al potje verf gehad waarbij het uiteindelijk kaki bleek. In de slaapkamer voel ik mij daardoor een militair in uniform, of Tarzan in het oerwoud...Best 1m2 proberen en nagaan of het géén diaree-bruin blijkt te zijn...

Gepost door: Ivo | 29/09/2010

En welk kleurke hadde als ge terug thuis was? Blauw doorweekt, rood v d inspanning, of bruin van 't nazomerzonneke?

Gepost door: cremke | 29/09/2010

Moeilij altijd dat verven, alhoewel dat voorbewerken meer tijd nodig heeft.
Ik weet niet of er een soort goudverf site bestaat in Belgie?.
Maar verf is in Nederland duur(al snel 54 euro de liter) en bij Goudverf ongeveer 26 euro en vaak scheelt het tussen de 25 a 50 procenten.
En geen afkeur verf of zo maar echte verf!.
Zie http://www.goudverf.com/
Verf ze.
Groet Rinus.

Gepost door: rinus | 29/09/2010

In ieder geval zijn jouw blogs altijd kleurrijk en schilderachtig, daar is geen verf voor benodigd.

Gepost door: Fred | 30/09/2010

Veel verfgenot zou ik zeggen! Ocharme Tania die maakt toch ook altijd wat mee ze! :)

Gepost door: wendy | 02/10/2010

Ik heb zo'n "donkerbruin" vermoeden dat het hier een schoolvoorbeeld van de generatiekloof betreft. De blik van die oudjes, vertroebeld door staar en bijziendheid (hier spreekt een ervaringsdeskundige) mag toch zoveel invloed niet hebben, Geert. Wel echt top en karakter van je vrouw dat ze terug ging om het even recht te zetten :)

Gepost door: John | 03/10/2010

Benieuwd wat het uitstapje van tania, alleen, op gaat leveren.........

Gepost door: JeeWee | 04/10/2010

moraal van dit verhaal: je kunt beter lopen dan verven.. succes in Eindhoven!

Gepost door: Ronald | 06/10/2010

moraal van dit verhaal: je kunt beter lopen dan verven.. succes in Eindhoven!

Gepost door: Ronald | 06/10/2010

Vroeger, toen kon je alle wanden gewoon nog wit verven en dan werd je nog modern en stijlbewust gevonden ook...

Gepost door: rencapy | 06/10/2010

Gewoon alles wit, ben je er in één keer van af..... ;)

Gepost door: Pieter de Boer | 07/10/2010

De commentaren zijn gesloten.