08/09/2010

Ark van No Way

De titel laat het niet meteen vermoeden, maar ik heb het commentaar van Koen op mijn berichtje van gisteren ter harte genomen. Vliegensvlugge vriend Koen (puur qua zinsconstructie had hij beter Vincent, Victor of Vanessa geheten zodat ik met 3 V-woorden kon beginnen, maar ik neem dat zijn ouders niet kwalijk hoor ;-) ) merkte namelijk terecht op dat ik hier eigenlijk verondersteld wordt om een loopblog te onderhouden. Ja, ik geef toe dat de die-hard loopfans (voor zover die nog de moeite nemen om hier te komen kijken) de laatste tijd nogal op hun honger zijn blijven zitten.
'I'm very snorry', zei de man kort voor hij z'n scheerbeurt startte, en zo is het ook met mij. Vandaag dus, speciaal voor kloeke koene keisnelle keramieke Koen (ok, ik ben terug in lijn met 's mans voornaam) een verhaal over onze geliefde sport.

Maar vooreerst het weerbericht: vandaag zal het de hele dag regenen!
Hebben jullie soms ook het idee dat de weerman de laatste weken niet eens meer de moeite neemt om origineel, leuk of enigszins verrassend uit de hoek te komen maar gewoon de voorspelling van de vorige dag via copy/paste overbrengt? Toegegeven, het afgelopen weekeinde werd de ban even gebroken, maar lang heeft 't weeral niet geduurd. Mijn herinnering aan de laatste regenloze dag is ondertussen ook al serieus gedateerd.

Dan ga ik nu even over naar een compleet ander onderwerp, maar wees gerust, daarna smelt ik ze beide samen tot één mooi geheel, beloofd! Ah ja, en niet te vergeten: het gaat vandaag écht nog over hardlopen gaan hoor ... evenzeer beloofd! Moest het nodig zijn zal ik zelfs mijn toevlucht nemen tot dikke olifanten om het geheel te doen kloppen, zó ver wil ik gaan voor jullie ...

Geen enkele andere naam in de Bijbelse geschiedenis van voor 1950 is zo verwarrend dan die van arkbouwer Noë. Is het nu Noë of Noach? Ik vind Noach wel wat klassieker klinken en dus beter bij z'n tijd passen; Noë is dan weer fonetisch bekeken meer een uitdrukking van 'van ze leven niet', zoiets als "En God sprak tot hem en vroeg om een grote ark te bouwen, waarop hij tegen God zei 'NO WAY'. God dreigde echter om vanaf die dag niet meer te betalen voor Noë's kabeltelevisieabonnement en dus begon hij aan het bouwen van een boot. Voorbijgangers die hem vroegen naar waar hij met zo'n groot schip ging varen kregen steevast als antwoord 'naar NORWAY'."
OK (okay ;-) ), mijn kennis van het heilige schrift wordt hier en daar misschien overwoekerd door een overdaad aan fantasie, maar mijn versie is even goed mogelijk dan de door Rome goedgekeurde variant én ik laat tenminste de kinderen met rust, due ze moeten niet komen zagen.

Bedankt om tot hier bij mij gebleven te zijn ... in de volgende alinea komt het beloofde verband. Oh ja ... het is ook bijna tijd om de hardloopsport bij het geheel te betrekken: nog eventjes geduld aub ...

Toen ik vanochtend vroeg, Clouseau zou zeggen 'om een uur of 7' maar in werkelijkheid was het nog vroeger, opstond was m'n eerste idee om naar m'n werk te bellen voor een dagje vrijaf zodat ik een ark kon beginnen bouwen. Ik bedoel maar, als deze weersgesteldheid (of kan ik hier ook ongesteldheid gebruiken zonder dat ik een hyperlink naar de site van Nana moet leggen) nog tot met kerstmis blijft duren dan is het Pakistan van enkele weken geleden een dorre woestijn in vergelijking met wat ons te wachten staat. De naam Geert leent zich echter veel minder tot taalspelletjes dan het geval is met Noë / Noach / Ach man, en dus is de kans klein dat God me opbelt. Hij heeft zelfs mijn mobiel nummer niet, dus zelfs als hij het zou willen zit hij nog met een praktisch probleem. En trouwens, hoe kom ik aan al die beesten, want geef toe ... zonder beestjes wordt 't maar een triestige ark.

En hier komt ie ... de laatste paragraaf waarin ook het hardlopen haar opwachting maakt:

Mijn grootste bekommernis is evenwel het hardlopen. Pas op, neem me nu niet voor een watje dat bij de minste druppel regen terug in z'n kot kruipt als ware het uit angst om de gewrichten te laten verroesten, maar bijvoorbeeld vorige week maandag stond ik op het werk in vol ornaat klaar om de strijd met de kilometers aan te binden, toen ik bij het verlaten van de kleedkamer geconfronteerd werd met een moesson die eerder deed vermoeden dat ik houder was van een Maleisisch paspoort en me middenin het plaatselijke regenseizoen bevond. Ik kan je verzekeren: daar was geen doorkomen aan. Wordt je door zo'n bui overvallen terwijl je middenin je training bent, ok, dan probeer je er de waterige humor van in te zien en doe je gewoon verder, en moest ik nu in blakende vorm verkeren en op het punt staan om hier nog een extra oefenstonde aan toe te voegen, ook dan zou ik het erop wagen, maar nu, welja, ik heb me laten kennen en heb terug m'n werkplunje aangetogen.
Weet je, als ik ooit een ark zou bouwen (je weet nooit of die van hierboven toch aan mijn nummer raakt), dan zou ik als eerste een goed uitgeruste fitnesszaal inrichten, inclusief loopband. Want dat is mijn grootste kritiek aan Noë (hier komt het ganse verhaal samen ...): die knuppel is indertijd loopbanden vergeten mee te nemen, en zo komt het dat olifanten te dik zijn. Vroeger waren dat namelijk slanke, gespierde dieren, zowat het summum van goddelijk faunatisch ontwerp, maar omdat ze zo lang op een zo kleine houten boot hebben moeten stilstaan zijn ze moddervet geworden.

Ziezo, ik hoop dat jullie allemaal, en in het bijzonder snelle supersonische Koen (Siemen, Simon maar eigenlijk zelfs Cedric was toch weer beter geweest), genoten hebben van mijn verhaal, naar goede gewoonte bijna gebaseerd op waar gebeurde feiten, maar in het bijzonder hoop ik toch dat het weer zich met die vele mooie marathonweekeindes in het verschiet toch een beetje beter zal gaan gedragen in de nabije toekomst!

09:25 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Je kon het al denken dat ik, lid zijnde van het wereldberoemde joggingteam De Olifant, rap zou reageren hé ! Vele mensen vragen, waarom wij onszelf olifanten noemen. Een dier die niet bekend staat om zijn verschrikkelijke snelheden. Nu weet iedereen dat wij vroeger slanke, afgetrainde atleten waren die door de schuld van Noach een ware metamorfose hebben ondergaan. Bedankt Geert ! Ben terug fier om een olifant te zijn !

Gepost door: Wim | 08/09/2010

Als het maar lang genoeg blijft regenen worden we, als we de training laten schieten omdat we te nat gaan worden, zelf ook zo tonnetje rond als een olifant.......

Gepost door: JeeWee | 08/09/2010

Niet heel slecht al die regen, kan ik weer eens bij lezen op jou blog en verschijnt ondanks-het-geweldige-nederlandse-maar-ook-belgische-weer-van-vandaag toch nog een lach op mijn gezicht.

Gepost door: Claudia | 14/09/2010

De commentaren zijn gesloten.