05/08/2010

Kleine hotel ...

Daar in dat kleine café in Warschau ...
Daar zijn de mensen gelijk én tevree ...

Daar in dat kleine café-éé in Warschau ...
Hoewel, je gps wil weer niet mee!

Verander een klein beetje de tekst en let niet op mijn talent om door slechts een kleine vibratie van mijn stembanden onweders over het land te roepen, en je zou me zo als backing vocal van een internationaal bekende zanger kunnen zien.
Het moeten niet altijd kleine blauwe mannekes met witte pinnemutsen zijn!

Maar zoals wel vaker staat mijn inleiding niet direct garant voor de inhoud van het verdere bericht, en laat het deze keer niet anders zijn!
Had ik jullie niet een verhaal over mijn trip naar Warschau beloofd? Inderdaad ja, dat had ik gedaan. En hou ik mijn beloftes niet altijd? Eueueuh ... nee, niet altijd, maar deze keer écht wel.

Warschau dus.
Een business trip als een ander, zo standaard als wat en uiteraard tot in de puntjes voorbereid door uw trouwe dienaar. Ik dus.
Belangrijk puntje in m'n voorbereiding is het vastleggen van een hotel. Nu heb ik op de meeste plaatsen al wel m'n vaste adressen, maar in Warschau werd tot voor kort alles door de lokale mensen geregeld, maar tegenwoordig maak ik er een sport van om steeds weer eenzelfde kwaliteit aan een betere prijs te vinden. Eén van de belangrijkste bronnen om deze bij wijlen interessante zoektocht te starten is de hotelwebsite booking.com, zo ook bij m'n trip naar het Poolse hoofdstedelijk gewest.
Iedereen stelt uiteraard z'n eigen eisen, maar wanneer ik een hotel zoek zijn de meest prominente criteria: ligging ten opzichte van mijn werkplaats, prijs en de mogelijkheid om zonder veel ongevallen een toertje te kunnen lopen. Secundaire criteria, laat ze ons catelogeren onder de noemer 'nice to have' zijn dan weer een restaurant dat laat open blijft en wireless internet.
Leuke extra's waar ik me telkens weer op verheug maar waar ik nog telkenser weer geen tijd voor heb om gebruik van te maken zijn een fitnesszaal en zwembad.
Och, we reizen om te werken, niet om met onze blote kont in de sauna te zitten, nietwaar?

Nu had ik online toch wel een mooi hotelletje gevonden: niet te duur (€30 per nacht, ontbijt inbegrepen), met een restaurant dat erg laat openblijft, een 20 minuutjes rijden van m'n bureau-voor-3-dagen én, niet te versmaden, aan de rand van de gigantische bossen aan de westzijde van Warschau. De keuze was snel gemaakt!

Jullie begrijpen al wel dat er iets niet klopte, want anders zou dit blogje een ode zijn aan het kleine kiezelsteentje tijdens m'n laatste training, een lofzang op de mooie zonsondergang die ik bij een recent loopje mocht aanschouwen of een hartstochtelijke vloek op de paardestront waar doorheen ben gespurt, alles behalve een bericht over het hotel aan de haven bosrand.

OK, hier gaan we.
Die avond, ik zal het nooit vergeten: het was het einde van een werkdag waarin ik de vanwege een probleem met insijpelend vocht door een defecte airco meest smerige server aller tijden heb vervangen. Het vuil op je handen kan je wegwassen, maar de smeer op je jeans niet en je zal altijd zijn dat je de meest strategisch verworven zwarte streep op je aangezicht vergeet weg te spoelen. Moe maar voldaan en in een bedruimelde toestand plofte ik me in de bestuurderszetel van de huurwagen, het adres van m'n hotel in de aanslag. Toen ik dit adres in m'n gps wilde intikken vertelde het kleine electronische wegenwonder me echter dat de straat niet in zijn nochtans enorm uitgebreide stratenlijst niet te vinden is. Nog eens gebrobeerd, en nog eens, en nog eens, maar een adres blijkt toch wel degelijk een vrij statisch iets te zijn wat je niet op 18 verschillende manieren kan interpreteren.
Terugkeren naar m'n bureau ging niet want de kantoren waren reeds gesloten. Gelukkig kon ik nog een collega bereiken die op internet het adres voor me kon verifiëren. Het adres bleek echter te kloppen als een timmerman op een doodskist. Ik vroeg, en kreeg, de naam van de dichtstbijzijnde hoofdbaan (Google Earth rules!), kwestie om me in de juiste richting te begeven en daar zou ik 't dan kunnen vragen.
M'n GPS werkte deze keer wel mee; de reistijd zou ongeveer een 25 minuten bedragen, dus dat klopte zo ongeveer. Nu ja, 25 minuten, dat is wanneer je netjes kan doorrijden, maar ik mocht aan den lijve ondervinden wat de combinatie wegenwerken/spits rond Warschau allemaal met een automatische berekening van een gps kan doen ... anderhalf uur deed ik erover!
Maar ach, wat is nu 90 minuten in een mensenleven wanneer je weet dat beminnelijke bospadjes op jouw door Asics omhulde licht verende voetstap liggen te wachten?
Nu bleek die hoofdbaan toch in de eerste plaats eerder baan dan hoofd te zijn, met heel wat villa's en uitbundig rondgestrooide zijwegjes. Niet direct een logisch inplantingsgebied voor een hotel en bovendien kon ik al helemaal geen bossen ontwaren. Iets klopte er niet, maar wat? Geen probleem: ik had het telefoonnummer van het hotel opgeschreven, en klaar om een warrige conversatie in een slechts half en half met Engelse klanken doorspekt dialect te voeren toetste ik het nummer in op m'n mobieltje. Tot mijn grote verrassing kwam ik in contact met een receptioniste die niet alleen een prettige en licht erotiserende telefoonstem had, maar het bovendien ook nog eens in foutloos Engels kon uitleggen. Een mens mag toch ook al eens geluk hebben hé?
Hoewel ... geluk ... na een korte uiteenzetting over het verschil tussen de plaats waar ik me bevond en de plaats waar ik me zou moeten bevinden, kwam ik er achter dat ik helemaal aan de verkeerde kant van Warschau zat. De straat die ik had ingetikt blijkt genoemd te zijn naar de één of andere generaal die zich in Polen ooit onsterfelijk heeft gemaakt door een paar Turken te molesteren, een Rus of 2 op z'n bakkes te kloppen of in z'n vrije tijd als eerste ooit een komkommer met ballen te kweken, enfin, ik weet het zo precies niet meer maar feit is dat elk district in Warschau wel een straat naar de brave man heeft vernoemd, en mijn GPS vond het gewoon nodig om me een extreem foutieve keuze te maken. Nieuw berekende reistijd: nog ne keer 50 minuten ebij, te vermenigvuldigen met een factor 2 vanwege de wegenwerken en files. Niets aan te doen, want ik wou zeker lopen én een bed voor de nacht stond ook al met stip op m'n verlanglijstje genoteerd.

11:40 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

ik ben maar eens gaan kijken op je weblog.. laatste tijd helemaal geen berichten van de olijke Marathon Geert in mijn RSS reader.. wat is er aan de hand? blogstilte, missing in action, ontvoerd door aliens, vastgeboden door minstens 10 maagden? ... nee, blijkbaar een technisch probleem want ons Geert blogt nog steeds en hoe!! Hilarisch verhaal weer van MG in Warschau.. hoe krijg je het toch voor elkaar? Volgende keer toch je toch maar laten oplichten door een foute taxichauffeur? .. of nee, neem de receptioniste mee in de auto, altijd beter dan de vrouwenstem van je tomtom! Welkom terug !!

ps: zondag wat te doen?

Gepost door: Ronald | 05/08/2010

amai!! waar is mijn commentaar gebleven??

Gepost door: Ronald | 05/08/2010

oh.. daar is ie.... oh.. kan nu weer ophangen met stichting Korrelatie ... pff

Gepost door: Ronald | 05/08/2010

Waarom denk je dat al die Polen hierheen komen? Mocht je nu onverhoopt zonder werk komen te zitten dan wacht je een job als gids of taxichauffeur in Warschau, mooi toch? Tja...ik had ooit iets dergelijks in Poznan. Onbegrijpelijk dat Adolf in 1939 zo snel door Polen trok...en dat zonder GPS :)

Gepost door: John | 05/08/2010

Tja... Warschau is een flinke stad met heel veel grote brede wegen maar een GPS in het voormalige oostblok wil wel eens tegenwerken. Heb je dat enorm hoge gebouw al bezocht in het centrum ? Dat ding is ongelooflijk lelijk maar... je hebt vanaf de bovenste etage wel een geweldig uitzicht over de stad. Bijzonder van Warschau vond ik dat sommige stukken van de stad errug mooi zijn maar er is ook veel narigheid. De goedkope prijzen maken het echter wel weer leuk.

Gepost door: Bjorn Paree | 06/08/2010

De commentaren zijn gesloten.