04/08/2010

Uit vorm

Zegt de ene paspop tegen de andere "Ik ben helemaal uit vorm" ...

druivelaar.jpgTja, mopjes bedenken is nooit m'n sterkste punt niet geweest, reden waarom mijn professionele levensweg zich nooit in de richting van De Druivelaar, de welbekende dagscheurkalender die al sinds 1915 zijn weg naar driekwart van de Vlaamse huiskamers weet te vinden, heeft geduwd.

Anderzijds ben ik dan weer niet filosofisch genoeg om ooit met enige kans op slagen een CV richting Bond zonder Naam te sturen. Komt daar nog bij dat ik vroeger altijd dacht dat de Bond zonder Naam ook wel eens een Bond zonder Adres zou kunnen zijn, en hoe kan je in 's hemelsnaam een sollicitatieverzoek sturen naar een bedrijf zonder adres?
Tja, in mijn leefwereld van enkele decennia geleden dichtte ik Phil Bosmans wel vaker mythische eigenschappen toe.

Maar wijken we niet af? Inderdaad, we wijken af, net als de zwemster die een paar weken geleden het kanaal overzwom: in principe een afstand van een goeie 30 kilometer op zijn smalste punt gemeten, maar door de stroming en de golven (wat had ze anders gedacht tegen te komen??) kwam de koene meermin aan een totaal van boven de 100 zwemkilometers! Nog een geluk dat ze heel dat eiland niet gemist heeft of ze lag nu nog op koers voor New York.

Maar bon, zoals gezegd: ik wijl af.

Ik had het vandaag graag even willen hebben van mijn sportexploten gedurende de laatste 3 weken.
Om kort te zijn: ik kan er heel kort over zijn! (Phil Bosmans: eat your heart out! ;-) )

Coach Mario had me tijdens de voor de duur van m'n goed 2 weken en een half uithuizigheid geen onmogelijke zaken opgelegd: 1 training per 3 dagen en dan nog niet de meest uitputtende. Voor mezelf had ik uiteraard al lang opgemaakt dat 1 training op 3 dagen voor watjes en uitgebluste watercultuurmosselen is, en dus was ik van plan om er stellig een heel wat grotere lap op te geven, maar eens op onze vakantiebestemming gearriveerd heb ik me laaghartig geout als het voornoemde watje (over mosselen zullen we nu maar zwijgen!): slechts 1 keer heb ik getraind, en 't was dan niet eens met het volle pond.
De reden?
Wel, ik kan er enkele bedenken ... eerst en vooral werd ons huurhuisje van de bewoonde wereld gescheiden door een 800 meter (Garmin never lies) lang steil pad, bezaaid met losliggende keien. Ik had reeds voor mijn verlof een licht zeurende enkel, en wilde de eerste dagen in Italië alvast geen risico nemen op de keien, want zelfs een gewone wandeling op dit paadje -één auto breed en geen 10 centimeter meer- was reeds een mooie uitdaging. Dan was er ook de temperatuur: met de zon richting zenith was het al gauw 35 - 36 graden, en zelfs om 8 uur in de ochtend likte de termometer met z'n kwikzilveren arm aan de ondergrens van de 30 graden zoals ze destijds werd vastgesteld door mijnheer Celcius.
Na thuiskomst vorige week ben ik dan meteen in de kalk en het cement gevlogen want mijn verbouwingen verlopen volgens een zeer strikt geregiseerd scenario en één deadline niet halen resulteert in een hele cascade van uitstel en herplannen, iets wat door mijn wederhelft zonder twijfel met niets minder dan een terechte doodstraf bestraft zal worden (had ik haar maar nooit verteld over die levensverzekering ...).

Echter, en dit is misschien nog meer waar dan de halfslachtige excuses die ik hierboven heb aangehaald, ik had de pauze nodig. Nie zozeer fysiek, doch wel mentaal. Ik weet niet hoe het komt ... misschien heb ik vorig jaar wel een beetje té hard mijn best gedaan om té snel een voor mij terug aanvaardbaar niveau te halen, misschien was ik daarom té gefocusd op het altijd maar weer behalen van richttijden op training, ...
Ach, wie zal het zeggen? Feit is dat ik dus 3 weken nauwelijks gelopen heb en ik het voel aan m'n vormpeil: niet dramatisch in vergelijking met de de gemiddelde regelmatige Mac Donaldsbezoeker, maar zeker ook niet op het niveau waar ik hoor te staan op 67 dagen voor de marathon. Ik heb er zelfs aan gedacht om Eindhoven ook dit jaar aan me voorbij te laten gaan, maar het is m'n laatste kans op het volbrengen van 42 kilometer in wedsttrijdvorm als -40 jarige, en er is uiteraard ook de mooie datum van 10-10-10 (de 11-11-11 van volgend jaar zal waarschijnlijk toch in Afrika gelopen worden ;-) ).

Ik zal dan maar voor de tussenoplossing gaan: normaal gezien loopt mijn nonkel in Eindhoven z'n eerste marathon. En wie zou hem daar beter kunnen gaan hazen dan uw ondergetekende (hey ... dit is een retorische vraag hé: ik weet dat er heel wat betere kandidaten te vinden zijn, maar laat me nu gewoon maar even in de waan, ok?)!?

Gisteren heb ik terug mijn ouwe getrouwe schema onder de arm genomen (de verbouwingen lopen voorspoedig: 2 dagen voor op schema!!); niet dat het als vanzelf liep, maar de zin is er wel en het hoofd is vrij genoeg om er terug een planning in te steken. Verwacht me nog niet terug op het strijdtoneel van de één of andere wedstrijd over welke afstand dan ook ... de eerste weken zullen vooral in het teken van amusement staan.

Ik wens jullie nog een heerlijke dag toe en graag zie ik jullie morgen weer!

09:15 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (11) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

Commentaren

Lijkt me een prima oplossing voor Eindhoven. Ik loop dat trouwens samen met een collega die haar wedstrijddebuut maakt de 6 km. Tijd zat dus om daarna nog wat aan te moedigen.

Gepost door: Danniëlle | 04/08/2010

Ik ga op 10-10-10 snel Danniëlle opzoeken dan heb ik in ieder geval goed gezelschap om samen te supporteren!

Gepost door: Tiny | 04/08/2010

Ik zal er niet zijn in Eindhoven, ik ga voor de ongelofelijke betoverende datum: 12-09-10, veel succes nog met de verbouwingen en de trainingen!

Gepost door: wendy | 04/08/2010

Ook natuurlijk een goede dag en de vebouwingen gaan zeker lukken.
En goed om toch naar Eindhoven te gaan, altijd zo gezellig met onze zuiderburen erbij!.
Klus ze en komt goed.
Groet Rinus.

Gepost door: rinus | 04/08/2010

Een rustige marathon in het verschiet? Valt natuurlijk nog te bezien hoe hard nonkel gaat...
Tot in Eindhoven!

Gepost door: Jan | 04/08/2010

eindhoven is mooi... ik loop er dit jaar niet.., misschien nog als supporter

Gepost door: hans | 04/08/2010

Zeer herkenbaar verhaal, die looppauze. Wat gebrek aan motivatie, want het doel is nog zo ver weg...Bij mij heeft het lopen van een halve marathon als training de nodige prikkel gegeven om vanaf nu heel trouw aan het schema te trainen. Ik weet weer waarvoor ik het doe, en heb nog eens mogen ervaren dat er toch wel wat werk aan de winkel is.

Gepost door: Sandy | 05/08/2010

Dat meen je nu toch niet ..die rustige marathon !!
Die nonkel van je loopt waarschijnlijk ook onder de 3.10 u !! En ik dacht dat jij mij ging hazen ?? :-)
Ik zal de juiste omschrijving van dit nog wel eens horen zeker ?
Veel succes !!
je coach

Gepost door: coach mario | 05/08/2010

Prima besluit. Je verstaat tenslotte zelf de taal van je eigen lichaam het beste.
Een marathon als haas lopen en niet tot het gaatje hoeven gaan schijnt ook weleens prettig te zijn :-)

Gepost door: John | 05/08/2010

Eindhoven is altijd leuk. Voor mij is een halve genoeg, als je niet al te snel loopt komen we gelijk aan. Als het geen 35 graden is...

Gepost door: John | 05/08/2010

@Tiny: Goed dat ik hier nog eens terugkom, is een deal!

Gepost door: Danniëlle | 06/08/2010

De commentaren zijn gesloten.