01/07/2010

Russian story

OK, ok ... ik weet 't ... 9 uur is al voorbij, maar ik had 't een beetje druk.

Maar kom, ik ben blij dat je er bent en zoals de schipper zei toen hij de zakken onder de vermoeide ogen van zijn bloedmooie passagierster zag: laat ons van wal steken!

Sta me toe om jullie mee te nemen naar Pulkovo, terminal 2. Voor diegenen die de wereld per wagen, te voet of al laverend verkennen: dit is de terminal voor internationale vluchten in Sint Petersburg.
Het tijdstip is ongeveer 15 uur lokale tijd op de vrijdag die 2 weken geleden het weekend voorafging. Voor de liefhebbers van nutteloze meeings: inderdaad, de vrijdag van het internationale handelsforum in diezelfde stad. Vanwege dit forum was niet alleen de drukte in de luchthaven exponentieel groter dan op een normale werkdag, de ijver en punctuele nauwgezetheid van de Olga's (een beetje duiding: geblondeerde dames met een maatje meer die in een te klein aangepast doch smetteloos Russisch legeruniform het controleren van mijn paspoort als beroep en zonder twijfel zachtaardige sporten zoals kogelstoten, discuswerpen of overbeladen paardekar tillen als hobby hebben noemen in mijn verbeelding vrijwel altijd Olga. Swetlana is hierop een uitzondering maar dat komt omdat ik de combinatie 'Olga' en 'latex' poëtisch onverantwoord vind, maar zijn we nu niet aan 't afwijken? Dacht ik wel ja, dus vlug de haakjes sluiten en terug over naar 't verhaal) was dit evenzeer.
Gelukkig was ik zeer goed op tijd in de luchthaven, wat al niet mijn gewoonte is, en dus kon ik wel een beetje file overleven, te meer daar er met vrijwel aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nog vluchtgenoten naar Kopenhagen (vanuit Brussel rechtstreeks naar Sint Petersburg vliegen lukt enkel als je een in zwaluw gereïncarneerde ultraloper bent, maar zelfs dan is het nog opletten voor door potige Olga's rondgeslingerde paardekarren) achter mij in één van de vele rijen stonden.
Nu mag je van Russen veel zeggen ('t is te zeggen ... je mag dat hier zeggen, maar ginder zou ik toch wel een beetje opletten hoor .. Olga's, weet je wel?), maar het is een gedisciplineerd volkje. Een rij is daar wel degelijk een rij, en als je toekomt sluit je netjes achteraan bij, punt. Het is daar niet zoals bij ons waar de mensen het verschil niet kennen tussen een mooi gevormde wachtrij en een kluwen van armen, benen en endelgewrichten, of zoals in Duitsland waar ze de kunst van het vormen van de perfecte rij wel verstaan maar evenzeer een onhoudbare stürm und drang etaleren eens de deuren geopend worden. Helemaal niet. Je zet je in de rij, plaats je tasje op de grond en bij het eerste geschuifel van de voeten voor je pak je je tasje terug op, verzet je welgetrainde lichaam welgeteld 1 tegel en plaats je tasje terug tussen de eigen schoenen.
Zo hoort het en zo heb ik het graag.

Mijn verbazing was dan ook groot toen een wat oudere heer zich verwijderde uit de rij naast me, een rij die duidelijk trager avanceerde dan de mijne (uiteindelijk was dat ook de reden waarom ik de rij waarin ik me bevond had gekozen ... hoe sneller voorbij Olga, hoe beter!) en met een duidelijk accent wat eerder duidde op afkomst uit Alabaaaaaaama dan een moeilijk jeugd in de buurt van een Russische datcha zijn eveneens gerimpelde echtgenote opdroeg om zich bij hem te voegen want, en ik citeer "this one goes faster".
Hoewel het niet veel gebeurt moet ik het deze keer toegeven: ik was sprakeloos. Zonder woorden. Perplex.
Nu is het wel zo dat wanneer ik op dergelijk schaamteloze wijs schaakmat gezet word de kleine revolutionair in mij ontwaakt. Dit zijn meestal ook de momenten waarop mijn echtgenote ervoor zorgt dat de ruimte tussen ons beide zo groot mogelijk gemaakt wordt, ondertussen wild gebarend van 'die ken ik niet, zulle'.
Bon, ze was er niet bij, en dus kon ik onvervaard mijn gangen gaan. Ik was wel verbaasd dat geen enkele Rus achter me van z'n oren begon te maken, want die mensen zijn normaal gezien vrij gevoelig voor dit soort baldadigheden. Geen probleem, ik zou 't wel even zeggen. Wel even een probleem, want hoe zou ik 't zeggen? Mijn moment van verstomming was al voorbij, dat wel, maar ik had geen zin om alles netjes in 't Engels te vertellen, het Nederlands zou geografisch gezien misplaatst zijn en m'n Russisch is maar net toereikend om 'dos cervesas, por favor' te vertalen.
Als goeie Toyotees zette ik me dan maar in hybride modus, en het moet gezegd zijn, mijn eerste zin maakte al heel wat indruk: "Hey, idiotov, iedereen moet hier wachten zulle idiotski".
Geen beweging in de man.
Dan maar overschakelen op de taal van Shakespeare, zij het dan zonder teveel 'thy shall' te gebruiken, maar wel de keuze laten tussen zelf weg te gaan of weggegaan te worden.
Hij misschien niet direct, maar z'n vrouw verstond nu heel goed wat ik wilde zeggen, en onder de vragende blikken van enkele Russen die zich afvroegen wat er eigenlijk aan de hand was en wtf een 'idiotov' dan wel mag zijn verwijderde de verpersoonlijking van de gepensioneerde ongeduldigheid zich uit m'n gezichtsveld.

Ach, misschien zou ik er niet zo zwaar mogen aan tillen, en ja, het is wel degelijk zo dat mijn tolerantiegrens een zekere erosie heeft ondergaan waardoor ik net iets vlugger m'n geduld verlies dan vroeger (niet dat mijn bijnaam op school 'de monnik' was, maar toch ...), maar het is toch wraakroepend dat iemand zich op deze manier gedraagt.
Soms lijkt het me dat mensen, eens ze met pensioen gaan, plotseling beseffen dat ze met slechts luttele jaren voor de boeg nog heel wat dromen te vervullen hebben, en dus hebben ze niet veel meer tijd te verprutsen.
Het is een mogelijke verklaring. Voor een verklaring waarom heel wat van die dromen uitdraaien op het pesten van Marathon Geert is het nog even wachten, maar van zodra ik het doorheb laat ik 't jullie weten.

Mag ik jullie nog een prettige dag toewensen?
Ja?
Echt waar?

Vooruit dan maar ... nog een prettige dag samen!

14:53 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Wat reageer jij tegenwoordig toch mild. Ik zei mild niet wild!

Gepost door: Tiny | 01/07/2010

Sta ik hier braaf om 9 uur en wat denk je....? Helemaal niets :-(
Maar het wachten is beloond.

Gepost door: John | 01/07/2010

Hey, idiotov hoe laat verwacht je ons morgen ?

Gepost door: Koen Martens | 01/07/2010

Al je nou Olga had geroepen had jijzelf meteen door de controle kunnen lopen.

Gepost door: JeeWee | 02/07/2010

Ik heb gesmuld van je verhaal en zinsconstructies. As usual.
Groot gelijk, hoe je gereageerd heb. Ik kan dat ook niet verdragen. Zelfs bij de bakker mogen ze mij niet voorsteken. Mag niet. Ze mogen altijd proberen, dat wel, maar ik heb het toch gezien :-)

Gepost door: Sandy | 02/07/2010

Je hebt overduidelijk géén geduld met ongeduldige mensen! :-?)... Tja, ik moet toegeven dat ik bij kassa's ook wel eens aanschuif bij een kortere rij, maar voordringen hoort daar uiteraard niet bij.

Gepost door: Fred | 03/07/2010

ik ben daaaaagen te laat , zie ik nu ;-)

Gepost door: hans | 04/07/2010

Rijen Ik sta per definitie altijd in de verkeerde (langzaamste) rij. Nu wacht ik nog met smart op het moment waarop de rest van de wereld dat weet...en dus de andere rij kiest, waardoor mijn rij ineens sneller wordt. Of is dat niet logisch?

Gepost door: John | 05/07/2010

Pulkovo ... ben er 2 x geweest - 1 x op weg naar Beijing 2008 en 1 x op de terugweg op weg naar huis. Het enige wat ik me kan herinneren is die ene bar op de 1e etage waar het bier net iets te duur is. Uiteraard herinner ik me ook alle Olga's, Katarina's en Anna's ;-)

Gepost door: Bjorn | 06/07/2010

Geduld ? tegen dat dit berichtje door de RSS controle kwam...
grapje hoor, skynetfeed werkt nog steeds :-)
Maar sommige gepensioneerden hebben idd niet veel tijd want ze moeten om 9 u bij de bakker tetteren, om 10 u bij de slager, om 11 u op café en op tijd thuis zijn voor 't eten... En tssdoor nog een vlucht nemen ook ?

Gepost door: jogginggirl | 09/07/2010

Met geduld Met geduld heb ik jou verhaal weer gelezen, mooie stad om te wezen heb ik mij laten vertellen. Maar ik denk dat je in St Petersburg toch ook heel veel mooie poppetjes ziet wandelen????

Gepost door: Rich@rd | 09/07/2010

als ik maar ver genoeg terug ga kom ik vanzelf wel een bericht tegen waarop de commentaren niet gesloten zijn. Alles goed daar? Uitkijkend naar uw volgende blog, verblijf ik :)

Gepost door: Ronald | 30/08/2010

De commentaren zijn gesloten.