30/04/2010

Telex van de Week (71)

telex--start--
bij voorbaat mijn excuses
--stop--
maar vandaag is het onmogelijk om de Telex kort te houden
--stop--
laat ons maar meteen beginnen
--stop--
in Italië is een haan plotseling in een kip veranderd
--stop--
zomaar ineens
--stop--
op maandag nog kukelukuuuu uit volle borst
--stop--
op dinsdag een ei in het mandje
--stop--
Amerikaanse wetenschappers hebben het fenomeen onderzocht
--stop--
en volgens hen zou er, na het sterven van alle kippen in de ren waar de haan manager was, een prehistorisch gen in werking zijn gesteld om het behoud van de soort te garanderen
--stop--
moeten ze daarom vanuit Amerika komen?
--stop--
om dit soort nonsens te vertellen ...
--stop--
wij hebben in België ook een Dehaene die in een kip is veranderd
--stop--
maar er is toch geen enkel kieke in onze regering gestorven??
--stop--
en we zijn weeral waar we moeten zijn ...
--stop--
't was toch weeral proper hé, de laatste week!?
--stop--
werkelijk over alles is er nu discussie:
--stop--
de regering is gevallen
--stop--
de Vlamingen bereiden zich voor op verkiezingen
--stop--
de Walen blijven beweren dat verkiezingen kunnen vermeden worden ...
--stop--
hallooooooo ...
--stop--
anybody home??
--stop--
quelqu'un la??
--stop--
nu ja, 't is nog altijd beter dan een parlement te hebben als in Oekraïne
--stop--
daar hebben ze deze week met eieren (weet niet specifiek of ze door een kip dan wel een haan gelegd zijn) en rookbommen naar de voorzitter gegooid
--stop--
en toen die onverstoorbaar verder ging met z'n betoog werd er ook nog eens een robbertje gevochten
--stop--
dat zou wat geven bij ons:
--stop--
Vervotte die de strot van De Croo dicht knijpt
--stop--
Dehaene die de blouse van Milquet openrukt
--stop--
in de lach schiet
--stop--
en ze vol kompassie terug dicht knoopt
--stop--
om vervolgens te proberen een ei te leggen ...
--stop--
ook in Nauru, een eiland in de Pacific hebben ze een probleem, vergelijkbaar met dat van ons
--stop--
het parlement bestaat daar uit 18 verkozenen
--stop--
ze hebben er ook maar 2 partijen
--stop--
alle 14.000 inwoners van het landje hebben gestemd, en van elke partij werden 9 personen verkozen
--stop--
en dus begonnen ze te ruziën over wie er parlementsvoorzitter mocht worden
--stop--
in ware BHV-stijl kwamen ze er niet uit
--stop--
en dus werden de verkiezingen netjes overgedaan
--stop--
uitslag van de nieuwe stembusgang:
--stop--
dezelfde 18 - 9 van elke partij - werden verkozen
--stop--
zo kunnen ze nog wel een tijdje doorgaan ...
--stop--
net zoals hier bij ons, uiteindelijk
--stop--
ik vraag me af of ik niet kan gaan stemmen zoals ik op de Lotto speel:
--stop--
ineens voor de volgende 10 trekkingen
--stop--
veel veranderen zal er toch niet
--stop--
ook in het volgende kabinet gaan ze elkaar blijven uitschelden voor 't vuil van de straat
--stop--
en dan te weten dat je in Nederland tegenwoordig al kan gestraft worden wanneer je je buurvrouw voor Peggy Bundy (uit 'Married with children') uitmaakt
--stop--
als je die lijn doortrekt zaten onze parlementariërs allemaal al voor minstens 10 jaar in de cel
--stop--
waarschijnlijk dan nog in Tilburg
--stop--
nu ja Nederland ...
--stop--
als ze op de NOS al beweren dat in Vlaanderen de man in de straat niet weet wat BHV wil zeggen
--stop--
en denkt dat 't een nieuwe politieke partij is
--stop--
en vervolgens tonen ze in 't nieuws een kaart van België waarop West Vlaanderen bij Wallonië gezet wordt ...
--stop--
al bijna even sterk bezig als TF1
--stop--
die hadden Vlaanderen en Wallonië met elkaar van plaats verwisseld
--stop--
dat zijn dan onze buurlanden ...
--stop--
iets anders:
--stop--
wie problemen met de wet begint te krijgen is de weledele heer Dieumerci Mbutu
--stop--
met zo een naam ben je al niet direkt geboren voor het geluk
--stop--
dan moet hij zich zo nodig ook nog eens oeverloos belachelijk komen maken met een klacht tegen de uitgave van Kuifje in Congo
--stop--
omdat de strip zogenaamd racistisch zou zijn want de negers worden er te stereotiep in afgebeeld
--stop--
te stereotiep??
--stop--
wat zou hij dan willen?
--stop--
dat ze niet langer zwart maar blauw ingekleurd worden???
--stop--
voor je het weet heb je dan een klacht van de Smurfen aan je been
--stop--
maar onze vriend Mbutu heeft nu dus zelf een probleem
--stop--
want blijkbaar is hij wel enorm begaan met het lot van donker Afrika, maar bepaalde basiszaken zoals het betalen van zijn advokaat vindt hij minder belangrijk
--stop--
en dus dreigt z'n advokaat, mijnheer Jean-Claude Ndjukanyi, zelf met een rechtzaak
--stop--
hierover geïntervieuwd antwoorde hij:
--stop--
dedju, da kan ni!
--stop--
later bleek dat hij dacht dat de pers zijn naam vroeg ...
--stop--
nog iemand met een onmogelijke naam: Hojateslam Karam Seddighi
--stop--
kijk niet naar de deelnemerslijst van Flanders got talent
--stop--
want daartussen zal je hem niet vinden ...
--stop--
mag trouwens ook niet van zijn godsdienst
--stop--
want de heer Hojateslam, Lammie voor de vrienden en volgens z'n favoriet gerecht, is de Iraanse geestelijke die onlangs beweerde dat de reden voor de recente golf aan aardbevingen erin lag dat de vrouwen zich te onzedig kleden
--stop--
en daardoor zorgt god, de verdomde geilaard, dat de Aarde trilt
--stop--
moest hij z'n handen boven tafel houden, 't zou al een pak minder zijn dus ...
--stop--
maar kom, dat terzijde
--stop--
volgens mij heeft de benaming 'geestelijke' in Iran niets te maken met spiritualiteit
--stop--
maar alles met mannen die te veel aan de geestrijke drank zitten!
--stop--
nu had een jongedame, studente aan de universiteit van Indiana, een geweldig idee om te bewijzen dat die Iraanse pipo ongelijk had
--stop--
zoals zo vaak wanneer er tegenwoordig levensbedreigende problemen dienen opgelost te worden richtte ze een facebookgroep op
--stop--
met de oproep om op een bepaalde dag zoveel mogelijk vrouwen zich zo onzedig mogelijk te laten kleden
--stop--
kijk, dàt vind ik nu eens een goed initiatief zie ...
--stop--
een soort van 'als de Aarde weer eens stoot, laat dan je tetten bloot ...'
--stop--
(zijn ze echter veel te groot, dan hangen ze tot in de goot ...) stout, stout, stout ...
--stop--
uiteindelijk hebben ze het gedaan en zowaar 250.000 vrouwen namen deel
--stop--
en kijk, geen aardbeving
--stop--
wat ze er niet bijvertellen is dat er wél een vulkaan is beginnen ejaculeren, maar kom ...
--stop--
anderzijds zijn we wel enorm aan 't bijleren op 't gebied van aardbevingen hé
--stop--
enkele maanden geleden: aardbeving in Haïti ...
--stop--
tot op de dag van vandaag weten we nog niet precies hoeveel mensen er gestorven zijn
--stop--
enkele weken later: aardbeving in Chili ...
--stop--
één week na het geschok werd een precies aantal overledenen meegedeeld
--stop--
een paar weken geleden: aardbeving in China ...
--stop--
's anderendaags 's morgens wist men al hoeveel graven gedolven dienden te worden
--stop--
ik denk dat bij de volgende aardschok het aantal slachtoffers al in de kranten staat de dag voor het shaken begint
--stop--
nog even een nieuwtje dat hier totaal niet toe doet:
--stop--
blijkbaar is het verlies aan kwaliteit van het mannelijke sperma niet te wijten aan de man, maar wel aan de vrouw!
--stop--
jaja ...
--stop--
wetenschappelijk onderzocht ...
--stop--
dames, 't is jullie schuld
--stop--
stop al maar met die uitdagende kledij
--stop--
te veel risico op aardbevingen en 't haalt toch niets uit
--stop--
een voorbeeld: wanneer de man rookt, dan daalt het aantal dikkoppekes in zijn melk met 15%
--stop--
en wanneer hij stopt met roken komt alles terug op niveau
--stop--
wanneer een aanstaande mama echter rookt tijdens haar zwangerschap, dan zal ze een zoon baren die later 40% minder space invaderkes het moederschip kan inkwakken
--stop--
én dit effect is onomkeerbaar
--stop--
zo zie je maar ...
--stop--
wij, mannen, zullen binnenkort alweer de soort in stand moeten houden
--stop--
heren, oefen alvast maar een beetje op het leggen van eieren
--stop--
maar schrik niet:
--stop--
't is eigenlijk zo een beetje als nieuwe misdienaar zijn ...
--stop--
in 't begin doet 't een beetje pijn
--stop--
daarna valt 't wel mee!
--full stop--

13:17 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

29/04/2010

Nachtgeluiden

Zoals zovelen onder ons ben ik genoodzaakt om meestal 's avonds te trainen. Omdat ik de rusttijden van mijn spijsverteringsstelsel zo veel mogelijk probeer te respecteren én omdat ik af en toe ook nog wel iets anders doe dan alleen maar werken, eten en hardlopen (het leven is meer dan afwassen alleen, weet u wel) valt mijn training dikwijls samen met een tijdstip waarop de donkerte van de nacht zo diep is dat het onmogelijk wordt om met het blote oog te onderscheiden of het de echo van je eigen voetstappen is die je hoort, dan wel het synchrone geklak van een hele horde naakte negers die je al de hele tijd achtervolgen. Hihi ... stel je voor dat je je omdraait en die beginnen allemaal tegelijk te lachen ... dat wordt schrikken & een overbelichte foto ... :-)

Bon, ik loop dus dikwijls in de schemerzone tussen late avond en vroegnacht, laat het ons daar op houden.
Wat me steeds weer opvalt zijn de geluiden die je op die uren hoort. Overdag worden bescheiden natuurgeluiden gecamoufleerd door het geraas van het verkeer, een stofwolk ontwijkende Boeing of een voor zijn eerste getunede wagen sparende adolescent die alvast onderstreept dat hij de eerste stappen richting Johnny-dom zet middels de plaatsing van een veel te scherp afgestelde draagbare muziekinstallatie op de bagagedrager van zijn fiets.
Echter, wanneer de bierdrinkende en chipsknabbelende Belg, euh ... sorry ... ik leef nog in het verleden ... opnieuw: Wanneer de bierdrinkende en chipsknabbelende Vlaming zijn wagen gestald en VTM gevonden heeft, hoort de hardloper een heel andere wereld: een verschrikte vogel die zijn nostalgische droom over de tijd toen zijn eitand nog onder de kalk zat verstoord ziet door het gehijg van de voorbij stomende atleet, een kat die haar jacht op de dromende vogel even stopzet en wegduikt in het struikgewas (I know what ruisde door the struikgewas last summer) omdat ze niet goed kan inschatten wat de afgetrainde sporter van plan is, een plotseling uit de bosjes opduikend lief klein konijntje met een vliegje op zijn neus dat nachtmerries over een barbeque met zichzelf in een cruciale en lookboter overgoten hoofdrol bewaarheid ziet in de woest kijkende ogen van het mensenkind dat zijn richting uit komt ... allemaal hebben ze hun typische geluiden, en vrijwel allemaal zijn het geluiden die me op mijn gemak stellen.
Ik geef wel ruiterlijk toe dat ik ook wel eens opschrik, maar dat lijkt me vrij normaal voor een loper die op de meeste van zijn trainingen het welbekende dierenpark Planckendael passeert. Ik kan jullie verzekeren: wanneer meneer De Leeuw (enige gelijkenis in naam of wezen met bestaande rockzangers uit Nederland zijn strikt toevallig) briesend zijn hart uitstort bij mijnheer Kraanvogel wanneer mevrouw De Leeuwin weer eens hoofdpijn heeft en daarom liever alleen op een rotsblok gaat liggen ... mijn hartslagmeter weet niet wat hij ziet! Het zal wat worden wanneer er binnenkort ook olifanten gestationeerd zullen worden in Planckendael.

Reeds vele malen heb ik tijdens het aanhoren van die geluiden nagedacht over hoe ik hierover eens een blogje zou kunnen schrijven. Dikwijls kom ik zo al lopend tot mooie vergelijkingen en stilistische literaire hoogstandjes, die ik spijtig genoeg al even dikwijls compleet uit mijn geheugen wis bij het beëindigen van m'n training. Maar deze week is anders. Niet dat er andere geluiden waren, of meer, of luidere. Niets van dat, maar het leek wel alsof de geluiden me opzochten. I
k kan het echt niet anders uitdrukken.

Neem nu maandag ... op weg voor een rustige 12 kilometer loslopen werd ik in de donkere uren niet minder dan 4 (!) keer opgeschrikt door een kat die het nodig vond om al briesend en met gekromde rug vanuit het ruige niets voor mijn voeten te springen om vervolgens tot het inzicht te komen dat ik net iets groter ben en bijgevolg in een andere gewichtscategorie uitkom om aldus het hazepad te kiezen. Over hazen en konijnen gesproken: tijdens diezelfde 12 kilometertocht had ik tot 2 maal toe een Close encounter of the furry kind with long ears met een wel heel sociaal ingesteld knaagdier.
Reken daar nog eens het traditionele geklepper van een ooievaar of 2, het geschal van een loopse zwaan en de gebruikelijke dierenparkgeluiden bij, en je zal begrijpen dat ik die avond tot de slotsom ben gekomen dat
a) Beethoven een hardloper was
b) hij de inspiratie voor symfonie 1 tot en met 8 kreeg tijdens een nachtelijke oefenstonde
c) zijn doofheid te wijten is aan té veel pluimvee op zijn looproute.

Alsof het niet genoeg was heb ik op dinsdag iets heel bizar meegemaakt, ook al te relateren aan het onderwerp vandaag.
Laat het me even kaderen: dinsdag, zo rond valavond, vertrok ik voor een tochtje van 20 kilometer aan een behoorlijk tempo. Om een idee te geven van het tempo: uiteindelijk liep ik net geen 21 kilometer in 1u41'. Geen tempo om stijl van achterover te vallen, maar zeer behoorlijk voor een dinsdagavondtraining. Het is eveneens een tempo waar ik geconcentreerd mee moet omgaan, omdat het voor mij de scheidingslijn vormt tussen 2 verschillende snelheidsbelevingen, zodat er bij het verslappen van de aandacht risico bestaat dat ik ofwel te traag, ofwel hopeloos te snel het landschap doorklief.
Nu, 21 kilometer geeft al eens wat vrijheid om je horizon te verleggen, en zo kwam het dat ik uiteindelijk in Bonheiden belande. Een korte blik op m'n Garmin vertelde me dat ik nog genoeg kilometers te gaan had om via het mooie slingerende pad doorheen de Muizenhoek huiswaarts te keren. Niet alleen is deze weg de habitat van een heel bekende blogger, het is tevens een pad dat zich gezapig genesteld heeft in een mooi natuurgebied. Aan het begin van deze weg, meer bepaald aan je rechterzijde wanneer je richting Muizen loopt (en wie zou er ooit in een andere richting dan die van Muizen willen lopen??), ligt een weide. Niet direct uniek, ik weet het, maar het is een stukje grasland waarin 2 prachtige paarden wonen. Het zijn zo van die paarden die ik onmiddelijk associeer met indianenpaarden, hoe noem je ze ... zo van die Looza met appelsmaak: Appaloosa-paarden. Je kent ze wel: vooraan veelal donkerbruin, achteraan wit met bruine vlekken ... als je een pot choco op een wit blad laat vallen kan je het zo een beetje visualiseren. Als de choco op is kan je uiteraard ook gewoon naar de onderstaande foto kijken.

paardWelnu, dat soort krijgerpaard staat dus in een wei tussen Muizen en Bonheiden, vlak naast één van mijn favoriete loopplekjes.
Vraag me niet waarom, maar ik heb zo de gewoonte om al eens naar een dier te knikken. Gewoon, uit respect en dierlievendheid. Ik zal ze niet uitnodigen om een kopje thee te komen drinken en ook wanneer ik eens over bepaalde spirituele onderwerpen wil elaboreren staan ze niet bovenaan mijn lijstje met favoriete gesprekspartners, maar dat wil niet zeggen dat ik niet een bepaalde beleefdheid aan de dag leg bij het kruisen van een paard, koe, poitou-ezel, lethermegeit of iets dergelijks. Ik hou wel bepaalde normen inzake grootte en gewicht aan, want anders kruipt er teveel tijd in mijn training wanneer ik een mierennest of bijenkorf ontwaar, tot daar de beleefdheid.
Een Appaloosa-paard vind ik evenwel zo een indrukwekkend wezen, dat ik al eens m'n hand opsteek bij het passeren van de eerder vernoemde weide. Steevast staat het grootste exemplaar van beide paarden aan de rand van zijn territorium naar me te kijken, en dus lijkt een handgebaar me niet meer dan normaal. Pas op, stel jullie niet teveel voor bij dat gezwaai hé: ik doe dit niet uitbundig en vaak zelfs nauwelijks merkbaar, maar toch, hij (ik denk toch dat hij daar iets hangen heeft en 't zou me verbazen moest 't een gsm zijn ...) en ik weten het, en da's genoeg.
Nooit is het echter voorgevallen dat het paard me terug heeft gegroet. Nooit een knik van herkenning, geen enkele keer een gehinnik van onversneden blijheid en een poot wordt al helemaal niet gehoffen.
Tot dinsdag.

Wat denken jullie dat er is gebeurd? Ik bedoel, uit het lijstje dat ik al heb opgenoemd (knikje, hinnikje, pootje opheffen), wat denken jullie dat het paard deed?
Knik met het hoofd? Nee!
Gehinnik? Nope!!
Poot omhoog en high five? Komaan zeg, dat gelooft toch niemand!!

Awel, wat ik jullie ga vertellen klinkt nog véél ongeloofwaardiger, maar ik zweer bij al wat me lief is dat het waar is: het paard sprak me aan.
Echt waar, ik kwam daar aangelopen, maakte een sumiere handbeweging ter begroeting, en het paard begon te spreken.
Heel duidelijk hoorde ik hoe de fiere hengst het volgende zei: "Maar ja, gij zijt ne brave zulle!"
Je had m'n gezicht moeten zien, ik bedoel maar: je zou voor minder hé ...

Wat moest ik nu doen? Stoppen en m'n training afbreken? No way! Doorlopen en doen alsof er niets gebeurd is? Dat doe je ook niet hé, als welopgevoede burger. Ik hield het op een beetje vertraging en proberen oogcontact te maken, je weet nooit wat zo een dier nog allemaal te vertellen heeft.
En ja hoor, ik kwam ter hoogte van het paard, en het zei "Jaja, goe zulle". Ik vertraagde nog een beetje meer, en was nu net voorbij het wonderlijke raspaard. Om uiteindelijk de oplossing van het misterie te zien: verscholen achter het imposante paardenlijf stond de eigenaar het dier amicale schouderklopjes te geven, onderwijl allerlei liefs zeggend.

Gelukkig had ik eerst de man gezien en niet zijn fiets, want wie weet wat mijn fantasie me anders allemaal had wijsgemaakt ...

11:30 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

26/04/2010

Wereldrecord

Het moge ondertussen wel duidelijk zijn: Marathon Geert heeft al bewezen om op verscheidene afstanden tijden te kunnen lopen die het midden houden tussen 'verdienstelijk' en 'ga naar huis, joeng', en de ijver, het geloof en de wil om zowat elk PR op z'n huidig lijstje te breken is meer dan latent aanwezig, maar toch dient ootmoedig het hoofd gebogen te worden bij de groten en, vooral, de snellen der Aarde, want: Marathon Geert zal nooit een wereldrecord breken.

Waar? Niet waar!
Mijn oudste dochter (terloops: de communie is goed verlopen en er zijn geen zedenfeiten in de kerkelijke perimeter waargenomen ... oef!) heeft enige tijd geleden een Guinness Book of Records gevraagd en, zoals dat zo vaak gaat bij de opgroeiende jeugd, gekregen.
Ik zou nooit zulk een naslagwerk voor mezelf kopen, maar als het op een armlengte van mijn zetel zonder aanwijsbare reden rondslingerd, dan durf ik daar wel eens in bladeren. Sommige zaken zijn enorm interessant, maar behoeven geen boek. Als ik bijvoorbeeld wil weten wat het wereldrecord verspringen (ik dacht aan de secondewijzer van mijn horloge, want die verspringt elke seconde, maar 'k heb 't precies niet goed door), het snelste zoogdier op de wereld (ik dacht aan mijn echtgenote die keer dat ik voor de grap op haar verjaardag belde om te zeggen dat ik te veel werk had en niet naar huis zou komen, maar naar 't schijnt is Bolt ook niet slecht) of wat de beste prestatie ooit inzake lucht bakken is, dan kan ik die middels een korte doch duidelijk geformuleerde zoekopdracht op internet vinden. Nu ja, het record lucht bakken hoef ik niet op te zoeken, want niet alleen weet iedereen dat ik niet Repelsteeltje heet, iedereen weet eveneens dat Didier Reynders in die discipline ongenaakbaar is, maar laat ons niet te veel afwijken van de kern van mijn betoog.
Het gaat dus over dat Guinness-boek. Wat ik er leuk aan vind is dat je er honderd-en-één, btw exclusief, manieren in kan vinden waarop mensen met te veel tijd en te weinig doelen in hun leven zichzelf proberen te onderscheiden van de rest van hun soortgenoten.
Ik bedoel maar, de kleinste, de grootste of de oudste zijn, daar kies je niet voor doch is het op zich merkwaardig, maar het wereldrecord paalzitten willen verbreken, het wereldrecord hotdogs eten pogen scherper te stellen of je volledig verliezen in het verder dan ooit werpen van een computerscherm ... de zin ontgaat me soms toch. Het verbaasd me tevens telkens weer hoe gedetailleerd de voorwaarden van die records zijn ... de paal die je moet helpen om het WR paalzitten te breken is aan heel wat onderhevig wil je je poging laten homologeren, de monitor die je verder wil slingeren dan a monitor ever has been mag niet zomaar eender welke monitor zijn en als je via het bakken van een zeker aantal pannekoeken vermeld wil worden dan wordt waarschijnlijk zelfs de kip die de eieren, nodig voor je bakbeslag, legt eerst uitvoerig gescreend en indien nodig aan de leugendetector gelegd.
(volledig naast de kwestie, ik weet 't, maar dat zou toch wat zijn hé ... een kip aan de leugendetector ... "En mevrouw de kip, wat zeg jij als je een ei legt?" ... "Tok!" ... "OK, u bent werkelijk een kip! Dank u voor dit gesprek.")

Ik bedoel maar, wereldrecords grootste paëlla bakken, meeste aantal personen bij elkaar brengen voor een kussengevecht of meeste scubaduikers die elkaar subwaterig een tong draaien ... zolang je een beetje schaamtegevoel ontbeert is succes gegarandeerd.

Ik dacht dat hardlopen in het algemeen en marathonlopen in het bijzonder aan deze toch wel heel bijzondere vorm van maatschappelijke beleving zou ontsnappen. Zoals zo vaak bij dingen waar ik wel in geloof zonder ooit naar de waarheid op zoek te zijn gegaan heb ik ongelijk.
Een goed voorbeeld: de afgelopen marathon van Londen. Je zou denken dat je er 2 kansen hebt om er een wereldrecord te vestigen: ééntje bij de mannen, en ééntje bij de vrouwen. Dat ze dit vermenigvuldigen met het aantal leeftijdscategoriën, daar wil ik ook nog inkomen. Een 60-jarige knakkerd die olijk joggend 42,2 kilometer kan finishen in 2u30, die verdient ons aller eeuwig respect. Maar dat er officieel geregistreerde wereldrecords bestaan voor, en het is zo gek dat jullie (hoop ik toch) ervan overtuigd zijn dat ik dit niet verzin, 'snelst lopende deelnemer verkleed als Leprechaun', 'snelste vrouw verkleed als superhero' of 'langste sjaal gebreid tijdens het lopen van een marathon' ... ik weet het niet ...
Het is zelfs zo dat de afgelopen versie van de Londense marathon zélf 2 records heeft gevestigd: het meeste aantal deelnemers die een wereldrecord wilden breken (75), en het meest aantal categoriën waarvoor kandidaat-recordhouders zich hebben ingeschreven (27).

Ach, we zullen er maar mee lachen. Dikwijls zijn de acties goed bedoeld en kaderen ze in publiciteit en/of geldelijke opbrengsten verzorgen voor één of ander goed doel, en ik moet eveneens toegeven dat ik alleen maar sympathie kan hebben voor zonder twijfel heerlijk gestoorde mensen als Tom Solomon, een dokter uit Liverpool die graag een centje zou verdienen voor een project rond encephalytis (weet niet juist wat het is, waarschijnlijk een soort hepatitis met een vleugje eucalyptus ...). Nu, deze brave man wil zijn goed doel onder de aandacht brengen door het wereldrecord 'snelste dokter', momenteel op 4u30 (hmmmmmm ... had ik vroeger maar beter mijn best gedaan in de kleuterschool ...), scherper te stellen.

Hoe ver wil je uiteindelijk als organisatie gaan hé, want als er een WR bestaat voor de snelste dokter, moet dit ook kunnen voor snelste electricien, snelste hondenkapster, snelste pedofiele priester, snelste heidekneuter, snelste tuinkabouter met kruiwagentje, snelste tuinkabouter zonder kruiwagentje, snelste politicus die ooit BHV heeft gesplitst, enfin ... alles waar je 'snelste' voor kan zetten moet dan een evenwaardig plaatsje onder de zon krijgen. Tot zover het kleine beetje sozialismus in mij. Maar, beste vrienden, neem gewoon even de tijd om naar het hieronder bijgevoegde filmpje te kijken ...
Geef toe, zou je ooit boos kunnen zijn op die man?




En dan ga ik nu vlug trainen ... want volgend jaar hoop ik de snelste 'crazy IT'er named Geert with 2 different coloured socks and multiple brown stripes in his underpants who's running backwards while singing kabouter Plop songs in reversed mode and Ninja Turtle stickers on his knees' te worden. Yeah!

13:56 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

23/04/2010

Telex van de Week (70)

telex--start--
ondertussen is gebleken wie er in Europa de echte macht heeft
--stop--
ok, België leverde de eerste Europese president
--stop--
en zelfs nog een Europees commisaris voor handel
--stop--
Spanje is EU voorzitter
--stop--
maar de échte Master of the European Universe ...
--stop--
dat is IJsland!
--stop--
zeg nu zelf:
--stop--
2 jaar geleden ging er een bank failliet
--stop--
en half België was z'n spaarcenten kwijt
--stop--
toen ging het land zelf bijna over kop
--stop--
en heel de wereld werd in een diepe crisis ondergedompeld
--stop--
nu barst er een vulkaan uit
--stop--
en overal ter wereld stijgt er geen vlieger meer op
--stop--
ik durf te beweren dat als IJsland zich eens in Afghanistan gaat moeien
--stop--
onze jongens binnenkort terug naar huis mogen komen
--stop--
oh ja, pikant detail:
--stop--
op het hoogtepunt van al de aswolk-heisa was er in Europa slechts één (!) luchthaven die open bleef:
--stop--
die van Reykjavik ...
--stop--
ik wéét gewoon dat het Europese luchtruim door een Belg beheerd wordt!
--stop--
eigenlijk is heel dat gedoe met die aswolk toch een gigantisch grappige gebeurtenis hé
--stop--
miljoenen reizigers gestrand
--stop--
goederen overal ter wereld geblokkeerd
--stop--
en overdrijven doen we niet hé ...
--stop--
zoals die diabetespatiënt die niet terug thuis raakte uit New York
--stop--
en maar bleiten dat hij niet genoeg medicatie bij had voor nog een week extra
--stop--
precies alsof er in heel New York geen druppel insuline te vinden valt
--stop--
ook onze nationale luchthaven in Brussel was getroffen
--stop--
wat ik geweldig vond:
--stop--
op dinsdag werd gemeld dat het luchtruim stilletjes aan terug vrij zou gegeven worden
--stop--
hiermee bedoelden ze dat er al vliegtuigen zouden mogen landen, maar niet opstijgen
--stop--
ik hoop dat ze dit goed afgesproken hebben
--stop--
stel nu dat ze dit overal gaan toepassen
--stop--
dan geraken we nog geen stap verder hé ...
--stop--
misschien moeten we maar eens een paar IJslanders vragen om Brussel-Halle-Vilvoorde te komen splitsen
--stop--
want ook daar gaat de vlieger niet echt op ...
--stop--
al sinds vorige maand zegt OpenVLD, onze liberalen, dat ze uit de regering stappen als er, zoals overeengekomen, geen oplossing zou zijn voor Pasen
--stop--
Dehaene vertelde echter dat hij met Pasen niet Pasen bedoelde, maar het einde van het paasverlof
--stop--
je moet al politicus zijn om zover te kunnen meedenken ...
--stop--
maar bon, geen probleem: eind van het paasverlof, it is
--stop--
op de laatste zondag van de paascongé kwam het volgende bericht:
--stop--
er is een voorstel!
--stop--
bij mijn weten was dat het probleem niet
--stop--
er liggen al voorstellen op tafel sinds de zomer ...
--stop--
... van 1936
--stop--
alleen was er nooit iemand akkoord met die voorstellen
--stop--
maar deze keer zou het anders zijn
--stop--
donderdag zou alles rond zijn
--stop--
echter ..
--stop--
die donderdag ...
--stop--
weer niks!
--stop--
en dus stapte OpenVLD uit de regering
--stop--
nog eens: ze zeggen al meer dan een maand niet anders
--stop--
de reactie van CD&V vond ik geweldig ...
--stop--
"dit hebben we écht niet zien aankomen ..."
--stop--
volgens mij had het vliegverbod niets te maken met die aswolk
--stop--
maar wel met het risico dat de piloot wel eens een CD&V'er zou kunnen zijn ...
--stop--
als die alles zo goed zien aankomen ...
--stop--
pas op, onze regering is nog niet gevallen hé ...
--stop--
premier Letherme heeft wel het ontslag van z'n regering aangeboden
--stop--
maar de koning houdt het antwoord in beraad ...
--stop--
waarschijnlijk heeft hij de vraag niet begrepen
--stop--
ik begrijp ook niet goed waarom we ons druk zouden maken moest ons land zonder regering vallen
--stop--
als er nu één land is dat ervaring heeft met verder doen zonder regering ...
--stop--
ik zie trouwens alleen maar voordelen
--stop--
ons land kan geen uitgaven doen als er geen regering is
--stop--
dus da's alvast winst
--stop--
anderzijds worden er wel geen beslissingen genomen ...
--stop--
maar dat is gewoon een status-quo
--stop--
tussen al de BHV-berichten was er nog een ander artikel dat me opviel
--stop--
blijkt dat driekwart van de sauna's in ons land camera's in hun kleedkamers hebben hangen
--stop--
niet om exhibitionisten te lokken
--stop--
maar, volgens de uitbaters, om diefstal tegen te gaan
--stop--
yeah, right ...
--stop--
wat gaan straks de uitbaters van naaktstranden zeggen om te weerleggen dat hun opnames voor eigen gebruik dienen?
--stop--
dat ze camera's hebben gehangen om zakkenrollers te ontmaskeren??
--stop--
een zakkenroller op een naaktstrand, die verdiend toch geen bal?
--stop--
wetenschappelijk onderzoek:
--stop--
volgens Brits (where else?) onderzoek gaan mannen niet vreemd voor de sex
--stop--
kijk gasten dit is gewoon een flauwe woordspeling van onze Engelse vrienden hé ...
--stop--
uiteraard gaan mannen niet vreemd voor de sex
--stop--
maar soms gaan ze wel vreemd nà de sex
--stop--
vooral wanneer in de slaapkamer bleek dat de vurige blondine van aan de toog eigenlijk een perfecte makeover van wat ooit een man was bleek te zijn
--stop--
iets waar je niet wil achter komen wanneer je even je rug gedraaid hebt ...
--stop--
doe je het toch:
--stop--
ik verzeker je, dan ga je de eerste 14 dagen héééél vreemd ...
--stop--
nog andere redenen waardoor mannen soms vreemd gaan:
--stop--
als ze in hun broek gekakt hebben
--stop--
een been hebben gebroken
--stop--
een marathon hebben gelopen
--stop--
of een klop op hun bakkes te verduren hebben gekregen
--stop--
zoals Tomislav Bosec, de spits van het Kroatische voetbalteam Inter Zadar
--stop--
de brave man scoorde een tijdje terug een mooie goal, en besloot dit met de supporters te gaan vieren
--stop--
en dus liep hij zeer stijlvol naar het hekken dat de supporters van het veld moet scheiden
--stop--
beklom buitengewoon sierlijk dit hekken, en nodigde de aldaar aanwezige supporters om hem te komen aaien
--stop--
alleen, hij had één kleine vergissing gemaakt:
--stop--
door naar het supportersvak van de tegenpartij te lopen ...
--stop--
hoe stom kan een mens toch zijn?
--stop--
ik zeg het niet gauw, maar volgens mij is die pipo zelfs nog te dom om voetballer te zijn ...
--stop--
misschien kunnen we hem hier in België uitnodigen
--stop--
want in de Wetstraat komen een paar vacatures vrij ...
--stop--
nu moet ik écht gaan
--stop--
ik heb nog een training 'kiespotlood gebruiken'
--stop--
ik zal proberen om niet op dat potlood te gaan zitten
--stop--
dan hoef ik morgen niet vreemd te gaan ...
--full stop--

07:30 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

22/04/2010

Communie-economie

Ik heb een probleem met een luchtvaartmaatschappij die haar tickets van Brussel naar Milaan verkoopt aan nog geen 20 Euro 't stuk en dan bij de minste tegenwind, lekke band of vulkaanuitbarsting komt bleiten voor overheidssteun.

Om dezelfde reden heb ik het niet begrepen op een internationale grootbank met specialisatie in het oplaten van luchtbalonnen die van het in de zak zetten van haar eigen cliënteel een nieuwe sport heeft gemaakt en haar bestuurders per maand genoeg betaald om de volgende 3 generaties volkomen financiële onafhankelijkheid te garanderen een ootmoedige knieval makt wanneer het publiek de hele maskarade door heeft en na driekwart mea culpa te slaan gewoon verder gaat alsof er niets gebeurd is.

Gaat het eigenlijk wel zo fout met onze economie dat topbedrijven bij het minste ontij lijken te smachten naar een communistisch staatsbestek door al hun eieren in het nest van de overheid te leggen?
Ik heb zo even een snelle berekening gemaakt over het totale debet-credit plaatje inzake ons Lenne haar communie ... jawadde ... het kàn gewoon niet dat onze economie in mekaar is gezakt!
Als je ziet dat in de geschenkenmand onder meer een nagelnieuwe fiets, een gsm en tal van andere electronica ligt, dan weet je dat je er met een minimumloon niet van af komt.

Ah ja, en ook niet te vergeten: nieuwe kleren. Niet alleen voor de communiekant zelf, maar ook de zus, ouders, grootouders en weet ik veel wie nog allemaal, want zondag aan de kerk zullen heel wat ogen taxerend rond gaan, en dan wil je er toch goed uit zien hé? Op mijn suggestie dat ik er wel goed zal uitzien in kleren die ik al gedragen heb gaf mijn lieftallige echtgenote een welgesmaakte demonstratie 'vol ongeloof met de ogen rollen voor gevorderden', en zo kwam het dat ik 2 weken geleden tijdens onze visite aan het wondermooie Utrecht een halve dag gespendeerd hebben aan shoppen.
maffe marathonBegrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen shoppen op zich, want elke zichzelf respecterende winkelstraat heeft wel een postzegelhandel, boekenwinkel of sportoutlet in de buurt waar ik m'n ogen de kost kan geven terwijl mijn andere gezinsleden zich op pas gefabriceerd textiel kunnen storten met een overgave, een op grote hoogte cocaïne snuivende indiaan waardig, maar wanneer ik zelf mee word gesleurd in een maffe marathon (niet toevallig kies ik de naam van de Bijenkorf-campagne ten tijde van mijn Utrecht-bezoek) van winkel in (nee mevrouw, bleekvaalgroen is écht mijn kleur niet), winkel uit, andere winkel in (nee meneer, ik ga écht geen roze dragen want ik ben al getrouwd en zoek geen vriendje op de andere oever), andere winkel uit, overbelichte winkel in (dit is wel mooi, maar ik kan me niet verzoenen met de gigantische winstmarge die aan deze pull kleeft, tenzij u me komt vertellen dat er echt gouddraad is gebruikt bij de fabricage), overbelichte winkel uit, winkel aan de overkant in (u gaat me toch niet vertellen dat er écht mensen zijn die dit kopen??), winkel aan de overkant uit, ...
Voor mensen die het bovenstaande commentaar tussen haakjes grappig vinden; ik kan jullie verzekeren dat ik inderdaad in die termen (toegegeven: veelal luider dan ik zelf doorheb) hardop denk en dat heel wat verkopers er nog in slagen om op professionele wijze te blijven glimlachen maar dat Tania me op het einde van de dag al minstens 7 keer had doodgebliksemd met een blik in de ogen die heel wat meer onthouding dan enkel maar 'no koffiekoek for you' inhield.

Ach wat, onder druk van mijn emotioneel veel sterkere wederhelft heb ik me in het nieuw laten steken, braafjes met de creditkaart betaald en wanneer de plaatselijke roddelpers me er komende zondag attent op maakt dat ik er toch wel béééééldig uitzie in mijn nieuwe harnas van schaamte zal ik met verwijfd handgewuif onderstreepte woorden wel uitleggen hoe ééééénig zàààààlig het was om in Utrecht te shoppen, want daar zijn toch zóóóó'n mooie winkels, daar moet je ééééééécht eens geweest zijn en .... oh my góóóóód ...


Kleine flashback: ik herinner me nog dat ik voor mijn communie als meest memorabele geschenken een duur horloge heb gekregen, een pen met mijn naam in gegraveerd en een speelgoed-politiewagen. Het horloge heeft de tand des tijds niet overleefd en de pen schrijft niet meer, maar die sppelgoedauto staat nog bij m'n ouders op de speelzolder. Er mankeert enkel een portier (links vooraan) ...

08:15 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

21/04/2010

Dickie Dick

Eigenlijk heb ik nogal geluk hé ...

Stel je gewoon maar even voor: Coach Mario vertelt in één van z'n vele interviews dat hij maar al te graag zou hebben dat ik met zijn schema's zou gaan trainen, want in die Marathon Geert, daar zit toch heel wat meer potentieel in dan zijn uitslagen laten vermoeden, en híj, de grote coach, zou voor de schema's kunnen zorgen om hém, de kleine atleet, sneller te doen lopen.

Gecharmeerd door de aandacht en het gevlei van een toch wel gerenommeerd oefenmeester besluit ik om op het mooie aanbod in te gaan, we spreken een prijs af die enorm onder de eigenlijke marktwaarde van El Entraineur ligt en gaan aan de slag. En zie, een eerste wedstrijd, zij het klein en onbelangrijk, wordt gelopen in een nieuw PR. Pers en supporters zijn laaiend enthousiast. Lovende woorden en mythische vergelijkingen vallen als sneeuw uit de lucht, dwarrelen als dorre bladeren in een herfstlandschap van Monet op de hoofden van het plebs en iedereen is het erover eens dat voortaan op het blog van Marathon Geert alleen nog maar in gouden letters geschreven zal worden.

Maar het hoofddoel van het prille voorjaar lukt niet zoals gepland, de voetjes komen terug op de grond en de verf op het schilderij van Monet blijkt van Tipp-Ex kwaliteit te zijn.
Coach Mario komt in die dagen een oude bekende van hem tegen: de Russische topatlete Ikkani Poeppeova. Zij is in bloedvorm en zegt met hem in zee te willen gaan met de bedoeling op de volgende Olympische Spelen voor op zijn minst goud te gaan, en als het kan zelfs trippel platina. Oh ja, als hij toehapt kan hij z'n salaris vertienvoudigen en krijgt hij verschillende voordelen in natura die in schril contrast staan met haar naam.

Enkele dagen voordat Marathon Geert z'n nieuwe schema zou moeten krijgen rinkelt z'n GSM en verschijnt de naam van de coach op het oplichtende display. Niet om de onfortuinlijke atleet een hart onder de riem te steken, niet om hem wat extra moed in te spreken, en zelfs niet om hem een vip-plaats inclusief besloten massage door Geena Lisa aan te bieden op de halve marathon van Balen, maar om te zeggen dat de samenwerking hier en nu stopt.

Pas op, hij kiest niet voor de uitbundig rondgestrooide roebels of de beter geproportioneerde ringspier van de voorgenoemde atlete ... neenee: met Ikkana heeft hij een atlete gevonden die beter bij zijn status en coachkwaliteiten past.


Klinkt belachelijk hé? En toch ... verander een paar namen, zet een elftal in de plaats van de atleten en gooi er een balletje tussen, en dat is precies wat Dick Advokaat de Belgische voetbalbond heeft aangedaan. Dat hij zich van geen kwaad bewust is zegt genoeg van hoe die mens eigenlijk in mekaar zit; het is niet omdat je minzaam kan lachen dat je ook minzaam bent, het is niet omdat je makkelijk met de pers praat dat je ook sociaal bent, en het is zeker niet omdat je bepaalde spelers met uitmuntende staat van dienst en hulptrainers met bewezen kwaliteiten openlijk met de billen bloot zet dat je bij je volle verstand bent.

advocaatQuote: 'Rusland is een ploeg die beter bij mijn status past' ... als hij dit op menselijk vlak bedoelde, dan is dit een serieuze belediging aan het adres van het Russische nationale elftal. Plaatst de Russische Federatie zich niet voor het komende EK, dan denk ik dat ik een weekje loopverlof zal moeten nemen, want met een lachbreuk kan je niet lopen hé ...

Eigenlijk heb ik nogal geluk hé, met mijn coach?

10:12 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

20/04/2010

Ashes to ashes

Moest er vorige week een IJslander aan m'n deur hebben gestaan en, nadat ik de bewuste deur zou geopend hebben want anders is 't nogal onnozel ... stel je voor, bij ons in de straat waar iedereen iedereen kent en zelfs roddelt over de mensen die ze niet kennen, enfin een typisch hecht Vlaams woonmilieu dus, staat zo ineens een IJslander tegen een brievenbus te praten. Nee nee ... stop, dat zou ik niet willen, en dus ja, ik zou de deur openen, en stel nu dat die IJslander me 'Eyjafjallajökull' had gezegd, dan zou ik niet weten wat ik had geantwoord.
Misschien zou ik niets zeggen, want geef toe, zo een IJslander, dat krijg je niet elke dag voor de deur en dus zou ik stomverbaasd kijken als ware het een Eskimo die verse appelsienen van eigen kweek kwam verkopen, maar misschien zou ik wel doen alsof ik hem verstond en gretig knikkend beamen 'hey ja, die Allah vind ik ook maar flauwe kul', maar dan iets sneller en zonder al te veel articulatie (lach maar, op die manier heb ik vroeger geweldige punten op mijn mondelinge examens Duits gescoord). Pas op, 't zou ook kunnen dat ik hem een blok vers gekliefd brandhout naar het hoofd zou slingeren, want voor 't zelfde geval staat die eilandbewoner me aan mijn eigen voordeur uit te maken voor stinkende rotte vis of een andere gevlekte diersoort, maar de kans is klein, want ten eerste ben ik uitermate vredelievend en ten tweede behoren versgekliefde stukken brandhout vooralsnog niet tot mijn standaard uitrusting wanneer ik me met gevaar voor eigen leven over onze pas geboende vloer rep om de deur te openen (je weet nooit of een IJslander tegen 't wachten kan), terug naar de keuken ren (je zal 't altijd zien: heb ik één keer in mijn leven iets anders dan een getuige van Jehovah aan de deur, vergeet ik mijn sleutel toch wel zekerst) en weerom tot helemaal vooraan mijn woning koers om ... jawel: de deur te openen.

Vulkaan%2010Nu, moest diezelfde Noorman vandaag aanbellen (ik laat morgen wel iets weten moest dit 't geval zijn), dan zou ik hem begrijpen en waarschijnlijk tot een vulcanologisch correct gesprek uitnodigen. Ik zou hem ook iets te drinken aanbieden, want na een dikke week onder de as gelegen te hebben zal die brave man wel dorst hebben.

Ik weet het, ik ben aan het zeveren, maar geef toe dat ik niet alleen ben hé ...
Dat de vliegtuigen niet kunnen vliegen omdat er wat stof in de lucht hangt, tot daar aan toe. Het maakt de planning voor mijn werk een beetje moeilijker, maar ik trek m'n plan wel. Maar nu pas wordt duidelijk wat er gebeurt wanneer het luchtvrachtverkeer stil valt: groenten, fruit, electrische componenten allerhande, zelfs bloemen ... alles begint zowat schaars te worden.
Ik wil nog begrijpen dat kiwi's, sinaasappels of andere bepaalde soorten gewas dat enkel in de woeste Argentijnse pampa's gedijdt niet meer voorradig zijn wanneer er een luchtbrug uitvalt, maar bloemen ...

Nooit tevoren werd zo duidelijk dat de ecologische voetafdruk van sommige producten die we bijna als inheems beschouwen (kennen jullie dat verhaal van die garnalen die in onze Noordzee opgevist, via Frankrijk naar Marokko gestuurd worden, daar gepeld worden door onderbetaalde Berbervrouwen, vervolgens terug het vliegtuig in naar de Oostendse vismijn en daar als zogenaamde 'vers gepelde garnalen' onder de hamer gaan??) eigenlijk schromelijk overdreven groot is. En waarom? Veelal om loonkost en taxen allerhande te ontlopen en links of rechts nog een subsiedieke mee te pikken.
Het is leuk dat er heel wat mensen bezorgd zijn om het milieu en met de beste bedoelingen ter wereld al eens een (dé hype van het moment op aanbellende IJslanders na)  veggiedag inplannen, maar weinigen beseffen dat de belasting op het milieu van die groenten dikwijls groter is dan die van je lokaal geslachte biefstuk.

Ondertussen blijven we uiteraard geloven dat de auto's waarin we rijden dankzij hybride technologie, blue motion truukjes en start & stop fantasietjes helemaal milieuvriendelijk zijn, en als de wereld waarin we leven al minder groen wordt dan is 't de schuld van de koeien die hun winden zomaar de vrije loop laten (stoute koeien!).
Op reis gaan doen we niet één keer per jaar, maar we doen dit 3 keer, en liefst zo ver mogelijk. Kies zelf je favoriete manier van uitstoot maar: auto, boot, vliegtuig, moto ...
Wanneer op 't einde van 't jaar blijkt dat de gemiddelde temperatuur hier op Aarde weer maar eens is de hoogte is ingegaan, de zeespiegel andermaal is gestegen en er weerom een indrukwekkende line up aan dieren voorgoed zijn uitgestorven, dan zal 't wel aan die verdomde vulkaan op IJsland liggen zeker?

Ik weet één ding: als blijkt dat er in mijn dorp de komende 6 maanden een ernstig milieuprobleem de kop opsteekt, dan heb ik de schuldige gevonden: die IJslander die daar aan mijn voordeur staat, het crapuul!

08:30 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19/04/2010

Paasreces

't Is weer voorbij die mooi zomer ...

Zover zou ik het niet willen drijven, maar het blijft een feit dat vandaag een einde is gemaakt aan een 2 weken durend (!!) deugdoend paasverlof.
Om aan deze lange periode te komen diende ik me niet eens in een verafgelegen exotisch oord te laten gijzelen door een IJslandse vulkaan of een naar afscheiding hunkerende terreurgroep: mijn verlof was wel degelijk gepland en werd op enkele daagjes Utrecht na gewoon aan het thuisfront soldaat gemaakt.

Vakantie, dat wel, maar eigenlijk werd er vooral veel gewerkt. Heel wat zaken moesten in orde gebracht worden want het volgende weekend wordt mijn nederig stulpje het decor voor ons Lenne haar communiefeest, en wat zouden de buren en andere genodigden op receptie en/of feest wel niet denken indien het gazon er niet perfect geborsteld bij zou liggen, de parket niet zou zijn opgeblonken als nooit tevoren en de ramen niet voorzien zouden zijn van een nieuw likje verf?
Volgens mijn echtgenote en tevens ook opdrachtgeefster (slash werfleidster) tijdens de voorbije dagen zou het ontbreken aan deze en nog zovele andere zaken vergelijkbaar zijn met een mondiale nucleaire ramp, maar dan vele malen erger, en dus zijn de slijtagegaten in mijn werkbroek groter als ooit tevoren.

De arbeid in en aan de heimat is trouwens ook zowat de hoofdreden waarom ik nog niet volledig ondergedompeld ben in een waanzinnig post-marathon schema dat de basis moet leggen voor ongezien succes in het najaar.
Na Utrecht heb ik nog één 10k wedstrijd gelopen en 2 trainingen die niet veel langer waren afgehaspeld. Gisteren heb ik wel voor de eerste keer dit jaar de racefiets weer van stal gehaald om onder het goedkeurend oog van een heerlijk voorzomerzonnetje en in het goede gezelschap één mijner schoonbroers een ritje te maken.
tanEn dat het zonnetje haar best deed werd me duidelijk toen ik des avonds na het douchen mijn spiegelbeeld in de badkamer tegenkwam: één keer gaan rijden en ik beschik alweer over mooi gebruinde onderbenen en armen, maar het torso met inbegrip van 2 korte hemdsmouwfiguren zijn nog steeds melkwit ...
Een 'teint de coureur' noem ik zoiets, en ja, ik vind dat belachelijk ...
(voor een goed begrip: de foto hiernaast ben ik niet én in geen geval wordt een suggestie gegeven over maat of vorm van mijn koersbroek ...)

Bon, vanavond ga ik me eens verdiepen in het opstellen van een wedstrijdlijstje tussen vandaag en 10 oktober (Eindhoven, weet je wel) zodat coach Mario terug aan de slag kan.

Nog even een klein berichtje aan mijn lezers die zelf de trotse eigenaar van een blog zijn: mijn excuses voor de vrijwel reactieloze periode van mijnentwege. Nu ik terug in het vaste werkritme en online-zijnheid kom zal ook dit terug naar zijn normale vorm groeien.

10:47 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

16/04/2010

Telex van de Week (69)

telex--start--
in den beginne was er niets
--stop--
en toen vond god 'Start to Run' uit
--stop--
nog wat later Start to Bike
--stop--
en daarna Start to Swim
--stop--
tot zelfs 'Start to Eat' aan toe
--stop--
tegenwoordig kan je het zo gek niet bedenken, of je kan er wel mee beginnen Start to'en
--stop--
de Vlaamse golfvereniging heeft nu het plan opgevat om met een Start to Golf ...
--stop--
van start te gaan!
--stop--
ik ben vooral een fan van de slogan die ze hiervoor gevonden hebben:
--stop--
ontdek de Tiger in je!
--stop--
ze mogen beloven wat ze willen ...vik heb mijn vrouw verboden om er heen te gaan!
--stop--
nu ja, Tiger Woods heeft gewoon een beetje pech gehad
--stop--
wilde gewoon een nieuwe rage starten met 'Start to fuck your Neighbour'
--stop--
je kan het die mens niet kwalijk nemen dat hij niet wist dat hij zo veel burvrouwen had hé ...
--stop--
en dankzij onze vriend Woods zitten we daar waar editie nummer 69 van de Telex hoort te zitten:
--stop--
bij de sex!
--stop--
zo kunnen we bijvoorbeeld melden dat Hot Marijke -zowat Vlaanderens meest bekende prostituée- zwanger is
--stop--
maar haar winkel is nog steeds open
--stop--
 niet alleen haar winkel eigenlijk, maar laat ons niet te grof worden
--stop--
wie er nog zwanger is, is de vriendin van Vincent Kompany
--stop--
naar 't schijnt reeds 8 maanden
--stop--
nu ja, als 't kind op zijn vader lijkt zal 't toch te laat geboren worden
--stop--
en kunnen we het over sex hebben zonder meneer pastoor erbij te betrekken?
--stop--
'k dacht 't niet
--stop--
zo heeft de Amerikaanse koepel van de katholieke kerk een nieuwe richtlijn voor haar plaatselijke schapenhoeders uitgevaardigd
--stop--
daarin staat dat het voortaan verboden is voor een priester om zich nog alleen met een minderjarige in één kamer te bevinden
--stop--
ik heb daar een vraag bij  ...
--stop--
mogen ze dan nog wel samen met 2 minderjarigen in één kamer?
--stop--
en zo ja ... waar exact zijn we een risico aan 't verkleinen??
--stop--
je hoeft dan ook niet te schrikken van het nieuws dat het geboortehuis van Joseph Ratzinger, onze huidige paus, deze week beklad is met obsceen getinte graffiti
--stop--
ik vraag me af wat ze op gezet hebben ...
--stop--
Hier is hij begonnen met 'Start to Piemelke Trek'??
--stop--
't zou me niet verbazen moest dit laatste de naam zijn van een Chiro-spelletje
--stop--
want hier is ook heel wat commotie rond ontstaan:
--stop--
blijkt dat heel wat jeugdverenigingen hun minderjarige leden spelletjes laten spelen die ze 'de uitgelebberde vagina', 'verkrachtertje' en 'gij hebt nen Ding Dong gelijk King Kong' noemen
--stop--
nu moet je weten dat de meeste misdienaars uit de Chiro-jeugd gerecruteerd worden
--stop--
en stel nu dat de pastoor eens op een blauwe zondag eens vraagt wat ze daar allemaal spelen, zo in dat grote donkere bos ...
--stop--
tja, je zou voor minder celibaat met een schrijffout beginnen schrijven hé ...
--stop--
afsluiten doen we met fantastisch nieuws
--stop--
binnenkort wordt onze kroonprins 50 jaar jong
--stop--
nu ja, jong
--stop--
je moet toegeven dat prins Filip er altijd patent voor zijn leeftijd heeft uitgezien
--stop--
zelfs toen hij vorig jaar 49 werd von ik dat hij er nog gemakkelijk 10 jaar jonger uitzag
--stop--
zelden een troonpretendent meegemaakt die er zolang even oud als zijn IQ hoog is kon blijven uitzien
--stop--
tot enkele maanden geleden
--stop--
toen hij plotseling besloot om een clochard-baard te laten staan
--stop--
toen ik gisteren onze plaatselijke Streekkrant zag moest ik zelfs even slikken ...
--stop--
als voornaamste titel stond op pagina 1 'Grootse preventiecampagne tegen alcoholmisbruik'
--stop--
met daarnaast een foto van prins Filip
--stop--
inclusief baardje
--stop--
toen ik nog eens goed die pagina bekeek bleek dat de foto bij een ander artikel hoorde ...
--stop--
maar toch; 't had gekund ...
--stop--
tot volgende week!
--full stop--

00:29 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

13/04/2010

De wereld

Drie Estse gangsters schieten bij een overval een Georgische juwelier dood in Brussel.
Een motorrijder wordt door een wagen opgeschept en voor dood achtergelaten door een vluchtmisdrijf plegende laagvlieger.
Brusselse allochtonen bekogelen eerst een combi en later vallen ze zonder aanwijsbare reden (is er dan ooit één??) een politiecommisariaat aan.
Een onthaalmoeder die al een keer een peuter een arm bak en een ander kind dat ze onder haar hoede had een hersenletsel schopte wordt nu eindelijk geschorst. 

Ziehier een greep uit het aanbod van het nieuws deze ochtend.

Onderwijl breekt onze regering haar hoofd over maatschappijverbeterende problemen zoals hoe de Vlaamse partijen volgende week moeten gaan uitleggen hoe het komt dat Brussel-Halle-Vilvoorde nog steeds niet gesplitst is en de Waalse politici hun tong drie keer zullen moeten omdraaien over het waarom er nog steeds 3 gemeenten in de Brusselse rand burgemeesterloos blijven.

En ik moet na dit soort ochtendberichten op de radio nog maar eens liegen tegen mijn kinderen door ze voor te houden dat er ons niets kan gebeuren en dat wanneer ze flink studeren en brave meisjes blijven ze later gegarandeerd een gelukkig leven zullen hebben.

Misschien is het wel het feit dat ik in de laatste weken van een marathonvoorbereiding het nieuws met minder aandacht volg dat ik zo verzot ben op die sport.
De koude douche achteraf, wanneer de werkelijkheid stilaan weer tot me doordringt, wordt echter steeds maar kouder, natter, killer ...

Een voorspelling: nog dit jaar valt onze regering over BHV, we gaan nog maar eens onwettige verkiezingen organiseren (ah ja, BHV is niet gesplitst ...), de verliezers gaan snikkend in het laatavondjournaal vertellen dat ze het signaal van de kiezer begrepen hebben, een noodkabinet met dezelfde marionetten als vandaag wordt in allerijl gevormd, er komt een beleidsverklaring waarin het enige concrete punt waar iedereen het over eens is luidt dat zachtgekookte eieren minder lang hoeven te koken dan hun hardgekookte collega's, en na dit toch wel opmerkelijke succes zien we weeral 4 jaar lang dezelfde olijke gezichten in de talloze spelletjesprogramma's die gesponsord met ons belastingsgeld mijn tv nodeloos verslijten.

En de boer? Hij ploegde voort ...
boer

21:58 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

10/04/2010

Verzoening

Vandaag werd in Mechelen voor de 25ste keer de 10 kilometer van Mechelen door RAM atletiek georganiseerd.

Maandag heb ik een marathon gelopen, dinsdag een ultrathon getoeristerd, woensdag een driedubbel wereldrecord gewinkeld, donderdag 10 m³ brandhout versjouwd, vrijdag hout gaan hakken en vanochtend met de kinderen Planckendael onveilig gemaakt.
Met andere woorden, het is niet zo dat ik naar deze 10 km heb toegeleefd.

En toch had ik vanmiddag zin om mee te doen. Je kon je nog tot half 3 inschrijven, dat was alvast geen probleem. Bibieke dus met de fiets naar De Nekker, alwaar start en finish van de jubileumrace zouden plaatsvinden. Het viel me op dat ik serieus wind tegen had op m'n stalen ros. Een déjà-vu van Utrecht fietste gezellig met me mee.

Een half uurtje voor de start kwam ik gouwe ouwe streekgenoot Gert tegen. Altijd gezellig en zo een beetje oude knarren die samen aan de terugweg vanuit een erge blessure timmeren, dat praat gemakkelijk. Voor we het wisten klonk het oorverdovende startschot ... weg waren we!

Mijn wedstrijdplan, zo er al een was, blonk uit in bittere eenvoud: een paar kilometerkes goed doorlopen om me terug te verzoenen met m'n loopschoenen en dan gewoon zien waar we uitkomen. Dat 'goed doorlopen' werd vrij ruim geïnterpreteerd in de eerste kilometer (3:35) en in en goed groepje draaide ik het Dijlepad op. Een goed groepje is voor mij op een korte wedstrijd een bende racebeesten die eigenlijk net iets te snel lopen, maar dan weer niet snel genoeg om me te doen afhaken.
In dit groepje deed ik kopwerk waar het kon en liet me meesleuren waar het moest; op kilometer 5 resulteerde dit volgens Garmin in een bonus van dik 200 meter ten opzichte van m'n PR (39'34"). Ah ja, dat had ik nog niet toegegeven: ik had voor de gein als tempo in m'n Garmin m'n PR ingegeven ... gewoon ... zomaar ... en als ge dat niet geloofd dan maak ik jullie wel iets anders wijs ...
Bon, het groepje spatte rond kilometer 6 uit mekaar, maar ik voelde me eigenlijk nog vrij goed, het tempo lag me en er was helemaal geen sprake van verzuurde benen. Op kilometer 8 draaiden we terug De Nekker in, daar nog een rondje door het park en de laatste 300 meter zouden op de toppiste van RAM atletiek gelopen worden. De man voor me liep net te ver vooruit om nog een gooi naar een plaats winst te doen, maar de concurrent achter me moest evengoed een onoverbrugbare kloof dichten, en zo kon ik eigenlijk mooi uitlopen en genieten van een, voor mij, zeer mooie eindtijd.
Dat m'n beide kinderen én moeder stonden te supporteren maakte het plaatje nog mooier.
Garmin gaf me een signaal dat de 10k gelopen waren ergens halverwege de piste; het zou dus wel eens kunnen dat ik in totaal meer dan 10k heb afgelegd. In elk geval, op mijn klok stond 38'55" als eindtijd, maar mijn officiële tijd werd afgeklokt op 39'11". Ben ik zeer tevreden mee (zie je dat ik wél tevreden kan zijn ;-) ), en met een 42ste plaats op een totaal van 253 deelnemers kan ik best leven.

Ah ja, voor diegenen die het plan hebben opgevat om ooit eens aan de zijde van broeder Gert te lopen ... als jullie denken dat wanneer hij zegt 'vandaag loop ik gewoon als training ... alles op hartslag!' jullie er met een zondagnamiddagwandeling vanaf komen ... forget it! Hij heeft ook een toprace gelopen, maar voor tijden, gevoelens en het verhaal achter zijn race moeten jullie op zijn blog zijn ...

Morgen terug een dagske niets doen, althans op loopgebied, en vanaf maandag zijn we terug in training!

20:41 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

09/04/2010

Do's en don'ts in Utrecht

Heb je besloten om volgend jaar ook eens een marathon in Utrecht te gaan lopen? Mooi zo, want de enthousiaste medewerkers aldaar verdienen je inschrijving!

Als ik nog heel even een tip mag geven: boek er ineens een extra dag of 2 bij, want het is een mooie provinciestad (zowel qua grootte als sfeer vergelijkbaar met Mechelen) waar rust en cultuur nog met schepjes van de straat te scheppen vallen.
En terwijl ik dan toch in de huid van een tipgever gekropen ben, ik zou jullie graag nog een lijstje geven van de do's en, vooral, don'ts wanneer je in Utrecht op visite bent:

Do's:
--> Bezoek zeker de Dom;
--> koop in het VVV-kantoor een kaartje met de hofjeswandeling: écht mooi
--> probeer het wereldrecord terrasjes doen te verbreken langs de Ouwe Gracht (onmogelijke opdracht: mijn vrouwtje en ik hebben dit record serieus de hoogte ingejaagd!)

Don'ts:
--> ga niet binnen in een coffeeshop om een lekker bakje koffie want 'het ruikt hier toch zo heerlijk'
--> vraag bij de Multi-Vlaai niet wanneer de koeienvlaai in de aanbieding komt;
--> verwacht niet dat je écht de lekkerste friet van Nederland krijgt wanneer je bij 'Manneke Pis' langs gaat
--> bezoek de Dom niet de ochtend na de marathon ... 472 treden afzien worden je deel!
--> vraag niet bij de koffiewinkel (heeft niets te maken met de eerdere don't-tip!!) waar ze een bordje 'Coffee to go' hebben of ze ook koffie hebben uit een ander Afrikaans land, want 'in Togo respecteren ze de rechten van de mens niet, mevrouw!!'

Moest er nog twijfel zijn: ik heb me kostelijk geamuseerd, daar in Utrecht! Alhoewel ... ik verwacht één dezer een telefoontje van mijn kredietbeheerder in verband met mijn enorme steun aan de Nederlandse economie ... marathonverdriet laat zich enkel verdrinken door vele, héél vele Euro's!!

Mag ik ook nog even de gelegenheid te baat, de koe bij de hoorns en de puit bij de staart nemen door alvast de Rotterdamgangers langs deze weg alle succes van de wereld toe te wensen?

15:10 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07/04/2010

Utrecht, mijn verhaal

Pfoeiw, of hoe beschrijf je anders het geluid van een uitgeblazen diepe zucht die je net voor je iets moeilijks gaat doen laat ontsnappen?

Ik moet wel degelijk eens diep zuchten vooraleer ik de film van de Utrechtse Marathon terug laat afspelen, iets wat nodig is om dit verslag te typen.

Eerst en vooral mijn excuses dat ik niet eerder een verslag heb gepost, maar ik ben nu pas terug thuis van een verlengd verblijf in de Domstad, en met voorbedachte rade had ik m'n laptop thuisgelaten. Meteen na de race wilde ik nog een snel verslag op m'n blog zetten via de pc van het hotel, maar Tania vond dat niet zo'n goed idee. Wel, eigenlijk had ze gelijk, want op dit moment kan ik de er toch een beetje genuanceerder over praten dan in de eerste uren na de race.

Laat ons beginnen met het begin, en het begin, dat was voor mij op de vooravond van de marathon. 's Namiddags aangekomen in het hotel ging ik meteen na het incheckprotocol naar de marathonbeurs om m'n startnummer op te halen. Het was voorzien dat ik er Bjorn tegen het net uitgewandelde lijf zou lopen (Bjorn, thx a million voor de DVD's!!), en die stelde me meteen voor aan de snelst lopende boer van Nederland (nou ja, boer in naam, hooguit een tuinier in daad, maar het moet zowaar de meest sympathieke hardloper ten noorden van Zuid-Birma zijn: John) en enkele leden van de plaatselijke hardloopclub. Gezamelijk de pasta ingedoken en later ook nog het gezelschap van the one and only Running Ronald mét troonopvolger gekregen, enfin: de avond kon niet meer stuk.

Hoe zeer wilde ik dat hetzelfde van de marathon kon gezegd worden ...
Laat het me even bij de feiten houden:
Ja, ik heb écht m'n best gedaan tijdens de voorbereiding;
Ja, m'n voeding klopte als een bus en nooit eerder stond ik zo scherp;
Ja, het weer was perfect ... misschien mocht de windturbine een ietsje zachter maar laat dit vooral geen uitvlucht zijn;
Ja, ik heb de volle 42,195km uitgelopen zonder 1 meter wandelverpoos en precies één jaar geleden zou ik daar een arm en een been voor gegeven hebben;
Ja, ik voelde me er klaar voor;
en ja, ik heb een groot bakkes gehad met iedereen te verzekeren dat de grote Marathon Geert na uiterlijk 3 uur en 10 minuten fluitend over de eindstreep zou hobbelen, zichtbaar genietend de welverdiende felicitaties in ontvangst zou nemen om daarna gedurende minstens een half jaar autoritair op z'n zelfverklaarde troon te zitten pochen met een fenomenaal PR, en dus evenzeer ja: diezelfde Geert (laten we het marathon-voorvoegsel voor deze keer maar voor wat het is) is in het mooie Utrecht serieus op z'n bek gegaan!

Jongens, wat heb ik afgezien.
Voor alle duidelijkheid: ik weet niet wat er gebeurd is: een perfect marathonweer, goed gestart, ietwat zware benen na 6k, maar 2 kilometer later was dat alweer vergeten, voor één keer eens niet te snel gestart, direct in het juiste ritme, goed gevoel, op kilometer 18 (schat ik) bijgehaald door het Mol-treintje van onder meer coach Mario en Wendy, perfect meedraaiend in het groepje, en toen, tussen kilometer 23 en 24 als eerste gelost, rond kilometer 26 achter op m'n 4:27-schema (= 3u08'), op kilometer 30 werd duidelijk dat ook 3u10 er niet zou inzitten, nog even doorgezet maar op kilometer 39 het gevecht voor een PR opgegeven om uiteindelijk op iets van een 3u17 te stranden.
En weet je, op geen enkel moment heb ik spierpijn in de benen gehad, geen krampen, geen maagpijn, geen ademnood, zelfs geen jeuk in de bijbalspieren ... werkelijk niets. Ik heb er geen verklaring voor.
Of ja, mùisschien, als ik even heel eerlijk mag zijn ... er is één verklaring: ik ben gewoon niet goed genoeg, punt.

Denk niet dat ik daarover in een hoekje ga zitten kniezen, maar het is wel duidelijk dat de doelen die ik me voor ogen had gesteld (dit jaar onder de 3u10' en ooit eens, zo binnen een jaar of 2, onder de 3u) te hoog gegrepen zijn en vanaf heden tot het rijk der fabelen behoren.
Ik heb al eerder marathons gelopen waar het resultaat tegen viel, maar toen waren er krampen, eens een keertje kniepijn, eens een danig verstoorde voorbereiding, enfin, iets om het op te steken, maar deze keer ... niets.

Ik moet zeggen dat ik ENORM gelukkig ben met de onbetaalbare hulp van Petra die bijna 2 kilometer lang op haar fiets (niet dat ze die nodig had om me bij te houden) bij me is gebleven, me te drinken gaf (één dar goede daden van barmhartigheid!), me uit de wind heeft gezet (moest Jezus een hardloper geweest zijn dan was ook dat een goede daad van barmhartigheid, geloof me maar!) op een plaats waar dit geen luxe was en elke toevallige passant met de dood heeft bedreigd als hij of zij me niet luidkeels wilde aanmoedigen. Peet, nen dikke merci!
Grappig detail: op het 32-kilometer punt riep een speaker om dat het een mooi beeld was, die vrouw die haar man of echtgenoot of vriend per fiets ondersteunde ... 'k zal 't thuis weer kunnen uitleggen ;-)

Ook enorm bedankt: Ronald, die ik ondankbaar niks heb teruggezegd ondanks z'n goedbedoelde aanmoedigingen (ik denk dat hij me zelfs gefilmd heeft maar mijn zintuigen stonden op dat punt al in stand-by), John, die ik ondankbaar heb laten staan met een open uitnodiging voor een drankje (serieus man, ik was écht de tijd vergeten en de tapa's smaakten toch zóóó goed ;-) ), Bjorn die ik ondankbaar vrijwel heb genegeerd toen hij probeerde ETBO (Eerste Troost Bij Opeloze gevallen) meteen na de start toe te passen, Mario, die ik ondankbaar een belabberde prestatie heb geleverd als antwoord op z'n fantastische schema's en niet in het minste mijn vrouwtje die me de hele voorbereiding lang ongelooflijk heeft gesteund, familie, vrienden en sympathisanten (als u dit leest is de kans al vrij groot dat je in één van deze 3 laatste categoriën thuishoort) die me per sms, mail of reactie op m'n blog een hart onder de riem hebben gestoken.

Conclusie: ja, ik heb 'm uitgelopen, en da's iets wat ik 1 jaar geleden nooit verhoopt had, maar nee, ik ben niet tevreden.
Nooit nog zal ik een tijd van de daken schreeuwen, want zoals afgelopen maandag wil ik niet meer op m'n bek gaan. Nee, vanaf heden loop ik zonder eindtijd voor ogen!!

De toekomst? Wel, dit was zeker niet m'n laatste marathon (moest je't me maandagavond hebben gevraagd ...): in oktober, precies één week voor m'n verjaardag loop ik de marathon van Eindhoven. Een tijd? 3 uur en 10 minuten godverdomme!

(lap, daar gaan we weer ... 'k heb 't geprobeerd, maar ik kan het niet ... ik moet dat doel hebben ...)

22:58 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (34) |  Facebook |

04/04/2010

Japanse blondine op de weegschaal

Vrijdagochtend.
Ik sta in de badkamer. Niet alleen, nee, want aan mijn voeten ligt een vriend die ik soms liefdevol bekijk, maar soms ook verwens. Alles hangt af van wat hij me verteld.
Die vriend is de weegschaal...

blond japaneseWat de weegschaal me op vrijdagochtend vertelde deed me naar het display staren als ware het een Japanse blondine: je ziet ze en blijft ernaar kijken, maar in je binnenste weet je dat het niet echt is!

Op het display stond 74,2. Ik weet het, voor velen onder jullie klinkt dit bijzonder obese, maar voor mij is dit een onvoorstelbaar resultaat. Aan de vooravond van mijn voorbereiding voor Utrecht had ik met mezelf de afspraak gemaakt om te proberen ergens tussen de 75 en de 76 kilogram te geraken. Ik zeg wel proberen, want het is geleden van mijn 18de levensjaar dat ik nog eens met de 75 kilo-grens heb geflirt, en toen bevond ik mij temidden van een heel strikt dieet ter voorbereiding van mijn eerste bodybuildingwedstrijd. Ik kan me zelfs herinneren dat ik toen pas onder de 75 kilogram kon duiken (met slechts 200gram) dankzij de medewerking van een acute aanval van diarree, en nog niet zo een beetje. De legende gaat dat mijn vader de bruine vlekken in de badkamer nog steeds aan het overschilderen is!

Maar 74,2 dus ... nooit eerder stond ik zo scherp aan de startlijn van een marathon. Is dit een garantie op succes? Als de wind mee zit wel ja ;-)
Niet dus, hoewel 't een positieve noot is die ik zeker zal meenemen.

Vandaag kijk ik nog even een familiepaasfeest overladen met chocolade vanachter m'n rijstkom (jaja, mét honing en banaan ... hmmmmm ...), en daarna wordt 't sporen naar Utrecht. Iets wat zeker al in m'n rugzak steekt: zenuwen ... man man ... zenuwen ...
nerves

09:45 Gepost door Geert in Wedstrijden | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

02/04/2010

Telex van de Week (68)

telex--start--
raadsel:
--stop--
wat doet de paus met kindermisbruik van dove jongetjes?
--stop--
antwoord:
--stop--
hij stopt 't in de doofpot!
--stop--
ware het alleen maar een grap, ik zou er nog mee kunnen lachen
--stop--
nog een geluk dat het geen kinderen met ADHD waren
--stop--
hij zou nog in staat zijn om ze in de mixer te steken
--stop--
we hebben echter al meer dan genoeg afleveringen van Sex and the Soutaine gebracht
--stop--
maar we blijven wel nog even in Duitsland
--stop--
alwaar men de lengte van de Rijn heeft nagemeten
--stop--
vraag me niet waarom dit nodig is
--stop--
blijkbaar zijn er aardrijkskundigen die te veel vrije tijd hebben
--stop--
Und, was toet gij heute achternoen?
--stop--
Och, ich weiss das noch niet goet ... vielleicht ne keer die Rein nachmeten ...
--stop--
maar kom, ik vind het resultaat onthutsend
--stop--
blijkt dat wanneer je sterk genoeg bent om 1230 kilometer te zwemmen je perfect van bron tot monding kan geraken
--stop--
???
--stop--
je mag 't nalezen in elke encyclopedie ... de Rijn staat geboekstaafd als zijnde 1320 kilometer lang
--stop--
maar onze vriend met te veel tijd heeft hier een uitleg voor
--stop--
we laten hem even aan het woord
--stop--
wel ja, siehst du ... bist alles was ich habe auf die Welt ...
--stop--
excuseer, kan u zich even aan het onderwerp houden!!
--stop--
oh ja, naturlich ... es toet mir leit ...
--stop--
also, die Rhein waar shön lang geleten nachgemeten, achter das eten, mann, was war das zweten, so mahr opgevreten
--stop--
alstublieft hé zzeg!
--stop--
sorry ... wel, originalerweise hat mann immer gedacht das die Rhein 1230 km lang war, aber mann hat das nicht gut in das boekske geschreben
--stop--
mein collegen hatte inderzeit ein bischen discalculie und hat 1320 genotierd ... ein klein schrijffauteken eigentlich ...
--stop--
moet je nagaan ... ze hebben dus indertijd wel juist gemeten maar 't verkeerd opgeschreven
--stop--
en iedereen heeft dit verkeerde gegeven gewoon klakkeloos overgenomen
--stop--
misschien kan ik dus nog klacht indienen tegen mijn abominabel slecht aardrijkskunde examen van 25 jaar geleden
--stop--
en alsnog een diploma halen!
--stop--
nu ja, anderzijds ... 't is snel gebeurd hé, zo 2 getallekes verwisselen
--stop--
onlangs nog, toen het IQ van Prins Filip bekend werd gemaakt
--stop--
volgens officiële bronnen: 72
--stop--
ik zeg jullie: ook her zijn de getallen omgedraaid ...
--stop--
kan gebeuren
--stop--
voor diegenen die het nog niet moesten weten ... zondag is het pasen!
--stop--
het traditionele einde van de vasten
--stop--
vroeger was dit voor vele mensen het einde van een zware periode van zelfonthouding
--stop--
(tja, wat moet je anders doen ... jezelf vergeten??)
--stop--
op pasen mochten de vetste varkens geslacht, de grootste glazen gevuld en de wulpste meisjes ...
--stop--
eueueuh ...
--stop--
ook gevuld worden
--stop--
de vasten is zowat verdwenen, de slemppartijen gebleven
--stop--
in België gaan we zelfs nog een beetje verder
--stop--
want hier zal 't dit jaar 2 keer pasen zijn!
--stop--
één keer volgens de katholieke kalender
--stop--
en één keer volgens de kalender van Dehaene
--stop--
want die had een oplossing tegen pasen beloofd voor ...
--stop--
daar zijn we weer ...
--stop--
Brussel-Halle-Vilvoorde
--stop--
hoe dichter we tegen het Dehaense pasen komen (3 weken na het echte paasfeest), hoe leuker het weer wordt in de Wetstraat
--stop--
Walen die Vlamingen voor Nazi's uitschelden
--stop--
Vlamingen die Waalse burgemeester enkel een sjerp om de nek willen hangen op voorwaarde dat dit bovenaan de hoogste boom mag gebeuren
--stop--
een eerste minister die al eens graag 'pas de commentaire' zegt
--stop--
of op een vraag over het politieke klimaat antwoord met het veelzeggende 'nogal koud buiten'
--stop--
ja, pasen ... het feest van de vrede ...
--stop--
maar in het midden van deze communautaire storm houdt onze regering zich bezig met de échte belangrijke zaken
--stop--
zaken die de dagelijkse goede gang van onze maatschappij bedreigen
--stop--
waar we allemaal van wakker liggen ...
--stop--
met name:
--stop--
het verbod op de boerka!
--stop--
kijk, ik woon nu toch al een tijdje in België
--stop--
en ik kan me niet herinneren ooit al een boerka op straat te hebben gezien
--stop--
één keer dacht ik er één gezien te hebben
--stop--
maar 't was net die dag ophaling van PMD
--stop--
en nogal fel gemist ...
--stop--
waar houden ze zich toch mee bezig ...
--stop--
en dan moet je weten dat dit verbod reeds in de gemeentewet van de meeste steden staat ingeschreven!
--stop--
dus 't is al strafbaar ...
--stop--
als je het islamfundementalisme wil aanpakken, concentreer je dan op die idiote groepering van 'Sharia4Belgium'
--stop--
een bende idioten die de doodstraf voor holebi's willen, lezingen aan universiteiten verhinderen, haat predikken en koning Albert en premier Letherme aan de kant willen schuiven
--stop--
oppakken die gasten!
--stop--
nu, als ik een klein verzoeknummertje mag aanvragen ...
--stop--
dat laatste mogen ze eerst nog doen
--stop--
maar daarna: oppakken!
--stop--
ze worden overigens gesteund door een al even banale groepering uit Groot Brittanië
--stop--
Islam4UK
--stop--
wa hebben die gasten toch met het getal 4??
--stop--
doe toch 1  7 normaal hé!
--stop--
over normaal doen gesproken
--stop--
kennen jullie Kim De Gelder nog?
--stop--
die paljas die in Dendermonde eerst met Tipp-Ex op z'n smoel heeft geschilderd en daarna in een creche wat kindjes ging moorden
--stop--
(nog een geluk dat hij zich niet als pastoor had verkleed ...)
--stop--
de gerechtspsychiaters hebben hem toerekeningsvatbaar verklaard
--stop--
wat zijn advokaat niet eerlijk vindt
--stop--
want hij praat tegen zijn boterhammen, lacht soms uitbundig zonder reden en kan uren in het niets zitten staren
--stop--
kijk, als je het verstand van een pakske gist hebt is 't normaal dat je tegen je boterhammen praat
--stop--
dat schept een band hé ...
--stop--
dat lachen zonder reden ... 't kan toch gewoon zijn dat hij te laat de mop heeft begrepen
--stop--
en Prinses Mathilde staart ook soms uren in het niets ...
--stop--
als ze in de ogen van haar echtgenoot kijkt
--stop--
en zij is toch ook niet zot?
--stop--
hoewel ...
--stop--
nu blijkt mijnheer De Gelder evenwel een aanbidster te hebben
--stop--
en pas op, niet zomaar een aanbidster hé ...
--stop--
maar Angelina Elander, een 40-jarige Zweedse kunstenares
--stop--
zij zou al gesolliteerd hebben om als cipierster te gaan werken in de gevangenis waar Kim op hotel zit
--stop--
zonder succes
--stop--
in brieven heeft ze aan De Gelder gevraagd om niet met andere cipiers te flirten
--stop--
én ze zou ook al aan het Witte Huis (is dat een restaurant in Dendermonde??) en Al-Qaida gevraagd hebben om ervoor te zorgen dat hem niets zou overkomen
--stop--
niet slecht hé voor ne gast die tegen z'n bokes klapt!?
--stop--
rest me de vraag ...
--stop--
is da mens wel toerekeningsvatbaar??
--stop--
tot slot nog een overzicht van enkele 1 april-grappen
--stop--
jongerenjournaal Karrewiet vertelde gisteren dat de zomervakantie vanaf volgend schooljaar zou worden teruggebracht naar 1 maand
--stop--
Het Laatste Nieuws meldde dat veldrijder Sven Nys het volgend seizoen als motorcrosser zou proberen
--stop--
een blog in België meldde dat 3 marathonlopers het over anderhalve week zouden opnemen tegen een professioneel catcher
--stop--
en verschillende kranten spraken af om foto's van Prins Filip op handelsmissie in India met een zot hoedje op zijn kop te publiceren ...
--stop--
maar wacht eens ...
--stop--
dat laatste was al voor 1 april ...
--full stop--

08:46 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

01/04/2010

Maartse buien ... & primeur!

Mijn jongste spruit, en dan heb ik het niet over een kleine ronde koolachtige die in het bovenste vriesvak steekt, vroeg me vorige week wat nu precies de uitdrukking 'Maartse buien en aprilse grillen' wil zeggen.

Op dat moment was buiten, hoog boven de nok van ons gezellig huisje, de strijd om hemelse alleenheerschappij van de dag reeds lang beslecht in het voordeel van een ons geruststellend toelachende zon. Moeilijk dus om een voorbeeld uit de praktijk boven te halen, maar ondanks mijn belabberde uitlegcapaciteiten kon mijn kleine meid (nu ja, 't echte kleine is er ondertussen ook al enkele jaren af) zich heel goed voorstellen wat ik bedoelde. Een goed verstaander heeft maar één oor nodig (inderdaad, dít is nu eens dichterlijke vrijheid); je moet dus niet vragen wat een verstandige meid als ons Fien met 2 taljoren allemaal kan!

Had ze me de vraag gisteren gesteld, dan had ik alvast het 'maartse buien'-gedeelte kunnen demonstreren door het simpelweg openschuiven der gordijnen ... wind, regen, zelfs hagel passeerden de revue. Gelukkig is Mario niet alleen een getalenteerd oefenmeester, maar ook nog eens een strategisch metereologisch talent! Hij had, denk ik, het ontij voorzien en daarom gisteren een rustdag ingepland.
Goed, het is vandaag 1 april, dus als de voornoemde buien hun kalendrieke plaats in de wereld kennen, dan is dat weeral voorbij, wat met het oog op de Marathon van Utrecht alleen maar goed nieuws is. Nu nog iets vinden om de aprilse grillen in toom te houden en we zitten goed.

En dan nu ... een primeur!
Op zondag, 11 april zal Marathon Geert zich aan een nieuwe uitdaging wagen. Op die dag staat in het Antwerpse Sportpaleis namelijk de 2de dag van het Benelux catchgala geprogrammeerd. Dit jaar is het voor de eerste keer mogelijk om als amateur zonder enige ervaring een professionele catcher uit te dagen voor een tagfight. Een tagfight wil zeggen dat je in teamverband (in dit geval: 3 man) ieder om beurt mag proberen om een catchicoon naar keuze te vloeren. Word je zelf wat te veel door elkaar geschud of zie je het effe niet meer zitten, dan mag je een teamgenoot tikken (taggen), die dan je plaats in de ring moet innemen om het gevecht verder te zetten.
Ons team zal luisteren naar de naam 'Marathon Taggers', want ik doe dit samen met 2 andere marathonlopers uit de buurt. Leuk dat we door de selectie geraakt zijn. Voor een goed begrip: de selectie gebeurde niet op basis van vechterscapaciteiten. Je moest gewoon een catchprof naar keuze uitdagen en hem in enkele woorden uitleggen waarom je denkt kans te maken tegen hem.
Wij kozen ervoor om 'The Undertaker' uit te dagen. Onze motivatie was als volgt (ik vertaal het even vanuit het Engels naar het Nederlands): "Wij denken je te kunnen verslaan omdat we alle 3 marathonlopers zijn. Zolang wij blijven lopen (en dat kan een tijdje duren) kan je ons niet raken. Maar wees gerust ... we hebben ook alle 3 ervaring met reanimatie. Wanneer je hart het van de inspanning begeeft sleuren we je er wel door."

undertakerEn zie hier ... gisteren kreeg ik het bericht in de bus dat we het tegen The Undertaker mogen opnemen. Dat wordt gieren!!
Bijkomend leuk detail is dat we het ganse weekend backstage mogen én we krijgen voor zondag (ónze avond) 25 vrijkaarten die recht geven op gratis inkom én banket in aanwezigheid van alle bekende catchers achteraf. En ja, ik heb ook aan mijn trouwe lezers gedacht ... 5 van deze vrijkaarten zijn voor jullie!
Gewoon even een reactie op dit bericht met de reden waarom jullie menen recht te hebben op een ticket. Ik zal mijn 2 teamgenoten alle reacties anoniem voorleggen en zij zullen beslissen wie van jullie de tickets krijgen! Let wel, het gaat enkel over inkom op zondag en de kampioenschapswedstrijden staan vrijwel allemaal op zaterdag gepland, maar toch denk ik dat het wel eens een leuke bedoening kan worden!

09:43 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |