31/03/2010

Concentrare

Je mag zeggen van koolhydraten wat je wil, maar dat ze nodig zijn voor de concentratie, daar ben ik een overtuigd believer van.

Hoe ik dit weet?
Wel, sta me toe om even een greep uit m'n wedervaren van 24 uur vrijwel koolhydraatloos leven in de groep te gooien ...

1. --> toen ik gisterenavond na een vermoeiende doch lonende dagtaak naar m'n auto ging bleek die verdwenen te zijn. Pas op, niet alleen dat m'n wagen volledig zelfstandig het hazenpad heeft gekozen (daar hebben ze bij Toyota nog niet van gehoord), maar tevens werd m'n vaste plaats (het privilege van de vroegkomer) compleet omgetuned: waar ik parkeer (al 2 jaar op precies dezelfde plaats!!) is tussen 2 betonnen muren plaats voor exact 1 auto. Nu zag ik dat de rechtse muur verplaatst was en er ruimte was voor 2 wagens!! En dat 2 verdiepingen onder de grond van een 7 etages tellend kantoorgebouw. En ... wacht eens ... toen ik uit de lift kwam zag ik ook een bareel, en die staat daar gewoonlijk toch niet? Straffer nog, die was me zelfs die ochtend nog niet opgevallen!? En ineens stond daar ook een fietsenstalling!? HUH!?!?!?
Blijkt dat ik op -1 in plaats van -2 stond. Gelukkig heb ik absoluut geen vertrouwen in de eigen zintuigen en heb ik de gewoonte om zelfs m'n ogen niet te geloven;

2. --> mijn collega vertrekt overmorgen met de wagen naar Oostenrijk. Niets speciaals, ware het niet dat zij nog niet zo lang geleden (maar 't lijkt een lang verleden, ze hield niet van Clouseau, wel van skiën en zo ...) een rugoperatie heeft ondergaan. Overmand door compassie en menslievendheid heb ik haar voorgesteld om m'n ergonomisch autokussentje te lenen. Ondanks deze belofte als alarm in m'n gsm te hebben gestoken én een memo-briefje op de keukenkast te hebben achtergelaten (onder m'n gsm!!!) stond ik hier vanochtend zonder kussentje aan m'n bureau. Wél goed nieuws is dat ik m'n piyama voor gewone werkwaardige kledij heb geruild en zelfs de juiste rugzak om de schouders had geslagen. Als 't goed is zeg ik het ook hé ...;

3. --> de enige koolhydraten die ik dezer dagen eet zijn afkomstig van 3 rijstwafeltjes in de ochtend. Ja, het heeft een reden dat dit rijstwafels zijn en ja, 't heeft een reden dat ik ze bij het ontbijt neem, maar daar ga ik het nu niet over hebben. Feit is dat ik een kwartiertje geleden ineens doorhad dat ik vanochtend vergeten ben om die wafeltjes te nuttigen.


Desalniettemin bekijk ik 't positief: gelukkig moet ik deze week niet voor m'n werk naar m'n buitenland of ik zat hier nu een artikeltje te typen om jullie uit te leggen hoe het in godsnaam mogelijk is dat ik op een verkeerd vliegtuig ben gestapt ...

10:35 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

30/03/2010

Menu

Op het menu vandaag:

06u00: 10 eiwitten, halve tomaat, 3 rijstwafels
09u00: 100g tonijn met tomatenconcentraat
12u00: 300g pangasiusfilet met tomaat & komkommer
14u30: 100g tonijn met tomatenconcentraat
17u00: 250g kipfilet
19u30: 15 kilometer de miserie eraf lopen
21u00: 150g halfvolle yoghurt natuur

Dat ze maandagavond in Utrecht alvast maar m'n naam zetten op de dikste biefstuk die ze kunnen vinden. En ja, met goeie vettige friet!

12:27 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

29/03/2010

't Zit er op

Inderdaad ... 't zit er op, en dan heb ik het niet over Kris Peeters en zijn paard (bij wie het er op zitten slechts een momentopname is), maar wel over m'n marathonvoorbereiding.

10 Weken lang heb ik geleefd volgens de strenge richtlijnen die werden opgelegd door het schema. 10 Weken lang stond alles in het teken van die met rood aangestipte dag op de kalender. En nu, nu er nog slechts één weekje met een matig kilometerverplichting me scheidt van marathondag, weet ik niet goed hoe me te voelen.
Blij dat ik de arbeid die coach Mario van me verlangde heb kunnen volbrengen, of toch tenminste op een weekje ziekte na, dat wel. Maar geeft dit me enige zekerheid op een geslaagde wedstrijd? Langs geen kanten!

Nu, ik kan mezelf niets kwalijk nemen ... goed getraind, goed op m'n eten gelet, de laatste tijd zelfs goed op tijd het bedje in gekropen. Ben ik er nu niet klaar voor, tja, dan weet ik 't ook niet meer.
En toch is er die eeuwige twijfel. Jullie zullen dat ook wel kennen, daar ben ik zeker van. De eeuwige vraag of 't allemaal wel genoeg was. De eeuwige strijd tussen meer kilometers of meer rust. Het eeuwige gevecht met de zekerheid van een welgetrainde atleet die zeker van z'n succes aan de start zal verschijnen in de wetenschap dat niets of niemand 'm van het einddoel zal kunnen houden en het kleine onzekere jongetje dat met bange ogen tussen de traliën van het startvak naar de grote mensen kijkt en liever zou wegsmelten dan binnen enkele minuten door een onmenselijk hard startschot in een helse wedstrijd terecht te komen.

marathonmanWat de eindtijd wordt, dat weten we over exact één week (op het moment dat ik dit typ is het 13u30 ... hopelijk snij ik binnen precies 7 keer 24 uur de laatste 2 kilometer aan!). Wél zeker is dat ik het nummer 191 zal opspelden. En ook zeker is dat ik er vol voor zal gaan. Het dal waaruit geklommen moest worden was veel te diep om me nu nog door een kuiltje te laten overmannen: volgende week mag ik me terug marathonloper noemen!

Het doel? 3u10! Alles minder is een nederlaag. Punt!

13:36 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

27/03/2010

Niet vergeten!

 Het kan zijn dat de onderstaande procedure niet meteen met de initiële bedoeling strookt, maar toch ... niet vergeten om deze nacht 1 uur nachtrust in te leveren:

pic02742

09:56 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

26/03/2010

Telex van de Week (67)

telex--start--
de paus heeft z'n excuses aangeboden
--stop--
niet omdat hij zoals z'n voorganger in slaap zou gevallen zijn tijdens de mis
--stop--
maar omdat priesters zowat overal maar de laatste tijd toch vooral in Ierland op zoek zijn naar eueueueuh ...
--stop--
verjonging
--stop--
mij klonkt het een beetje als een 'Ich habe es nicht gewüsst', volume 2
--stop--
nu, blijkbaar is de goegemeente niet echt onder de indruk van de pauselijke excuses
--stop--
volgens mij omdat hij het niet goed heeft aangepakt
--stop--
de paus heeft immers een speciaal gebed opgedragen aan de Ierse gelovigen, en dan nog speciaal aan de gelovigen die eueueueuh ...
--stop--
hebben meegewerkt aan die verjonging
--stop--
kijk, een gebed maakt in onze tijden toch al lang geen indruk meer
--stop--
in een maatschappij waar een kwart van de mensen peppillen nodig heeft om 's ochtends wakker te worden
--stop--
om dan 's avonds slaappillen te moeten nemen om te kunnen slapen
--stop--
een maatschappij waar de jongeren zweren bij bollekes om tot 's middags te kunnen uitgaan en blauwe pillekes om eueueueueuh ...
--stop--
smurfen te maken
--stop--
in een maatschappij waar de videoclip belangrijker is dan de melodie en MTV de wet dicteert
--stop--
de paus had beter zijn excuses op een passende beat gezet
--stop--
gelukkig is er de Telex van de Week!
--stop--
altijd bereid om kerkleiders in nood te helpen ...
--stop--
klein probleempje: muzikaal ben ik niet zo fantastisch
--stop--
dus daar zal hij een paar swinging nonnekes moeten voor zoeken
--stop--
maar een tekstje ...
--stop--
daar kan ik mee helpen ...
--stop--
here wo go
--stop--
a one, a two, a one two three four ...
--stop--
in Ierland hat ein priester ein kleine Jungen geküsst
--stop--
nicht gewüsst, nicht gewüsst
--stop--
und später auf sein Lange Jan gesüsst
--stop--
nicht gewüsst, nicht gewüsst
--stop--
in Ierland wird viel gesmüsst
--stop--
aber ich ...
--stop--
ich habe es nicht gewüsst
--stop--
wedden dat de wereld uit z'n dak gaat en alles vergeeft?
--stop--
graag gedaan, popie!
--stop--
nu ja, wij moeten in België niet te veel lachen met de katholieke kerk
--stop--
België ...
--stop--
geen enkel land ter wereld heeft zovele letters gemeen met het woord 'belachelijk'
--stop--
ik begrijp zelfs niet waarom de juiste schrijfwijze niet 'belagelijk' is ...
--stop--
of 'belgiëlijk'
--stop--
zeg nu zelf ...
--stop--
ben je asielzoeker en je hebt geen tent mee over de grens gesmokkeld ...
--stop--
dan krijg je 500 Euro per dag
--stop--
ben je een idioot genaamd Abou Jahjah en kan je in de gevangenis niet goed slapen?
--stop--
dan krijg je 5000 Euro
--stop--
allez, kom zeg ... alleen al die naam ...
--stop--
spreek uit: 'abu jaja'
--stop--
die vader heeft ofwel een ongelooflijk gevoel voor humor
--stop--
of anders was hij ladderzat toen hij de geboorteaangifte heeft ingevuld
--stop--
"dus uw zoon noemt Abou?"
--stop--
"Abou? Jaja!"
--stop--
kom, terug naar onze opsomming ...
--stop--
als je tot 3 keer toe thuis overvallen wordt en je Jaguar wordt onder je gat vandaan gestolen
--stop--
dan oordeelt de rechter dat het je eigen schuld is want een mooi huis bezitten en rondtoeren in een luxewagen toont een zekere welstand
--stop--
zeker in Charleroi
--stop--
kijk, in Charleroi toon je reeds dat je van bovengemiddelde stand bent als je een tent hebt!
--stop--
zoiets noemen ze dan rechtspraak
--stop--
anderzijds krijg je wel een boete wanneer je in Aalst in volle bejaardheid van je fiets tuimelt
--stop--
met je hoofd op de straatstenen belandt
--stop--
en de bloedvlek niet onmiddelijk opkuist
--stop--
'de vervuiler betaalt', noemen ze dat dan ...
--stop--
grrrrrr ... al die problemen ...
--stop--
niet dat ik een topambt bij de Ku Klux Klan ambieer
--stop--
maar soms krijg ik er een punthoofd van!
--stop--
en dan te zeggen dat een oplossing vinden soms zo eenvoudig is
--stop--
neem nu het dispuut tussen India en Bangladesh
--stop--
zij claimen reeds lang allebei het eigendom van een eilandje
--stop--
niet groot hoor ...
--stop--
3,5 kilometer lang en 3 kilometer breed ...
--stop--
zo'n beetje het formaat van Reynders zijn ego
--stop--
efkes in de kantlijn ...
--stop--
die gast was toch weer geweldig hé, deze week ...
--stop--
Reynders, onze minister voor belastingen ...
--stop--
je moet trouwens voor de aardigheid eens nakijken hoeveel letters 'België', 'belachelijk' en 'belastingen' gemeen hebben ...
--stop--
je zou bijna in een hogere macht gaan geloven!
--stop--
maar kom, niet te ver afwijken ...
--stop--
Reynders krijgt al kritiek op z'n beleid sinds hij in de wieg lag
--stop--
altijd heeft hij alles weggewuifd
--stop--
ik zou er zelfs een liedje kunnen over schrijven ...
--stop--
in België is er geen systeem
--stop--
geen probleem, geen probleem
--stop--
't is waar dat ik jullie soms beetneem
--stop--
geen probleem, geen probleem
--stop--
betalen doen jullie heel extreem
--stop--
maar volgens mij is er geen probleem
--stop--
Reynders dus
--stop--
nu wist die kwast deze week te vertellen dat het normaal is dat zijn belastingsdiensten meer computerproblemen hebben dan de andere overheidsdiensten
--stop--
dat komt gewoon omdat dit de enige dienst is die computers heeft!
--stop--
daaaaaaaarom krijg je nooit een antwoord als je naar een ombudsman van de overheid een mailtje stuurt
--stop--
die man heeft wel een e-mailadres, maar geen computer!
--stop--
maar kom, we zaten in de golf van Bengalen
--stop--
op een eilandje, 3,5 kilometer lang en 3 kilometer breed
--stop--
om precies te zijn: een onbewoond eiland
--stop--
geen speciale diersoorten
--stop--
geen uitgestorven gewaande biotoop
--stop--
geen erts
--stop--
niks olie
--stop--
nada gas
--stop--
geen ministers (moest 't nodig zijn, in België zijn er genoeg die ik zou willen exporteren ...)
--stop--
enfin, op Ebay zou je d'r hooguit een Euro of 5 voor krijgen ...
--stop--
en toch maakt India ruzie met Bangladesh omdat zij vinden dat het eiland bij India hoort
--stop--
en Bangladesh maakt ruzie met India omdat ... jullie snappen het wel
--stop--
't is zo'n beetje Griekenland - Turkije, maar dan zonder de baklava na het eten ...
--stop--
bon, het probleem is sinds deze week opgelost!
--stop--
door erosie en de opwarming van de Aarde is het eiland weer in zee verdwenen!
--stop--
zou het niet mooi zijn wanneer we ook in België op die manier onze conflicten konden oplossen?
--stop--
hoewel ...
--stop--
Wallonië ligt hoger dan Vlaanderen ...
--full stop--

09:04 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

25/03/2010

Raar eten

Gisterenavond hebben we onze culturele zelve nog eens gelaafd aan de geneugtes van het theater. De voorstelling die we bezochten is zeer zeker de moeite waard ('Wolf' van het onvolprezen duo Kommil Foo), maar daarover gaat dit berichtje niet.

Voor het werkelijke onderwerp dienen we op de vooruitspoelknop (afgekort als 'ffwd' ... moest Philips indertijd de cassetterecorder hebben uigevonden, 't had waarschijnlijk een meer logisch 'vsknp' geweest!) te drukken, net zolang tot we na de voorstelling zijn, net op het moment dat de heer en mevrouw Marathon Geert thuis zijn aangekomen, nog even de nadorstigheid weggespoeld met een heerlijk verfrissend watertje, en zich klaargemaakt hebben voor de nacht.
Op het moment dat de heer Marathon G. de stelling dat persoonlijke hygiëne belangrijk is onderstreept met de handeling die in de meeste gezinnen reeds eeuwenlang omschreven wordt als 'hij poetse zijnen tanden' raakt de vraag van mevrouw Marathon G. hem op een onverwacht moment, als een zweepslag bij heldere hemel, een korrel zout op kalm water of een tijger in zijn kooi (aan wanhoop ten prooi). De vraag raakt hem waar het het meest pijn doet, daar waar je nooit zelf kan krabben wanneer het begint te jeuken en je al lang blij mag zijn dat als het je voorvalt niemand naar je kijkt wanneer je in het openbaar met je lijf tegen een boom staat te schuren als ware je een hond met vlooien.
De vraag, dames en heren, raakte hem in het midden tussen zijn schouderbladen.
De vraag, dames en heren, want ik denk dat jullie nu wel nieuwsgierig beginnen worden, luidde als volgt: "Zeg ne keer, wanneer beginde gij weeral zo raar te eten?".

Ik geef toe, in al mijn welbespraaktheid en bekwaamheid om op de meest in het nauw gedreven momenten mezelf er met een woordvloed uit te slepen, kon ik me geen ander mogelijke repliek bedenken dan het korte "Huh?".

Na de nodige duiding van mijn eega begreep ik dat ze doelde op mijn licht veranderende voedingsgewoonten in de week voor de marathon.
Hoe kan ik ooit verwachten dat collega's, vrienden, buren en toevallig stationair overvliegende helicopterpiloten mijn voedingspatroon in de laatste 6 etmalen voor MarathonDag begrijpen wanneer zelfs de vrouw die lief, leed en de bedstee met me deelt het over 'raar eten' heeft.

Vandaar deze kleine duiding. Zelfs de meer doorwinterde marathonloper kan misschien nog iets opsteken, want ik lees op heel veel blogs over het zalige genot van koolhydraten laden, maar zelden hoor ik iemand elaboreren over de eerder deprimerende voorafgaande fase van het koolhydraten aflaten.
Voor alle duidelijkheid: ik ben een sterke believer van het carboloaden. Het is de bedoeling om in die fase (de laatste 3 dagen voor de marathon) je beschikbare energiepeil met 10 tot 15 procent te verhogen. Vergelijk het met een batterij die langer meegaat, waardoor je in de race zelf langer over energie beschikt.
Dit doe je door in die dagen (3, niet meer, niet minder!) vrijwel alleen koolhydraten op te nemen. Liefst een combinatie van complexe (rijst, deegwaren, aardappelen, brood) en enkelvoudige (watergroenten, fruit) koolhydraten. Om een voorbeeld geven: mijn favoriete gerecht dat ik in die periode 2 maal daags verorber bestaat uit een energierijke brij van banaan, witte rijst en honing.
Gouden tip: gebruik geen volkorenproducten, aangezien deze relatief gezien minder energie leveren, en het gaat niet om de vezels, vandaar ...

Maar zoals gezegd, wat even belangrijk is, is het koolhdraten aflaten. Dit is een even lange periode (nogmaals: 3 dagen, niet meer, niet minder) waarin je vrijwel alleen eiwitten tot je neemt.
Hoogwaardige eiwitten vindt je in eieren (had je nooit gedacht hé ;-) ), mager vlees (kip, kalkoen) en magere vis (kabeljauw, pangasius, tonijn en tot op zekere hoogte zelfs mosselen). Vooral vrouwen zijn ook gebaat aan een flinke hoeveelheid zuivel (half vol, en dan heb ik het niet over het glas). Het nadeel aan die 3 dagen is evenwel dat je totaal zonder energie valt en zelfs het ochtendlijke openen van de ogen wordt een klus die je amper alleen aan kan.

Echter, beste vrienden, en hiermee sluit ik mijn betoog voor vandaag, het is van primordiaal belang om ook deze fase niet te vergeten. Zonder dit, vergeet ook maar de energiewinst uit het koolhydraten laden. Vergelijk het met een spons die meer water kan opnemen wanneer ze goed werd uitgewrongen dan wanneer je ze nog half nat in een emmer gooit.

Om op de vraag van mijn lieftallige echtgenote te antwoorden: vanaf volgende week dinsdag begin ik 'raar te eten'. Precies 6 dagen later hoop ik te kunnen bewijzen dat het zijn nut heeft ...

09:30 Gepost door Geert in Voeding | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

24/03/2010

We zijn er bijna ...

... maar nog niet helemaal.

Concreet: nog 8 trainingen te gaan tot aan Utrecht. 5 Van deze oefenstondes zullen deze week nog gepresteerd worden, volgende week wordt 'taperen' het modewoord.

Zowat de laatste details werden ondertussen ook al geregeld: hotel is geboekt (NH Hotel vlak aan de start ... ik zal er blijven tot woensdag, dan hebben we ineens Utrecht ook eens gezien), treinroute afgeprint (ik vertrek zondagmiddag, Tania komt met de wagen op maandag achterna), wedstrijdvoeding is ingeslagen, wedstrijdkleding ligt vast, benen zijn ingesmeerd, checklist voor al wat ik in een laatste minuut kan vergeten is opgesteld, enfin ... er mag niets meer misgaan nu de laatste rechte lijn reeds aan den einder opduikt.

Ook nog een laatste, belangrijke voorbereiding: de krant van gisteren (met een groot artikel van een Vlaming die in de marathon van Rome overleden is aan een hartstilstand) heb ik verstopt zodat mijn vrouw dat niet allemaal hoeft te lezen; zij is daar nogal gevoelig voor, zie je ...

Ik ben er klaar voor. Nu Utrecht nog ;-)

Ah ja, voor ik het vergeet ... zoals gezegd zit ik dus vanaf zondag in de jaarbeursstad ... indien er daar nog zielsverwanten (of toch op z'n minst lopers :-) ) bevinden die zin hebben in een spaghetti + gezelschap (dan kan ik niet alleen mezelf maar ook eens een ander zenuwachtig maken) ... laat me maar iets weten!

13:53 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

23/03/2010

Dik België

Het stond in de gazet, dus zal het wel waar zijn: de helft van de Belgen is te dik!
Of, om het in percentages uit te drukken: 50% van onze landgenoten kunnen een vijver aanleggen door gewoon lang genoeg in de tuin te blijven staan.
Of (bis), als de helft van de Belgen heel snel van in de Ardennen naar de kust zouden lopen hebben ze in Londen een tsunami aan hun broek ...

Ik heb het bewuste artikeltje met heel veel aandacht gelezen. Deels omdat mijn nooit aflatende neiging tot fantasierijke voorstellingen me het idee bezorgde dat het schrijfseltje in elkaar werd geknutseld door een journalist met lichte neiging tot onverdroten corpulentie die tijdens het schrijven tot 2 keer toe een telefonische pizza heeft besteld (met extra kaas, alstublieft) die 's avonds voor zijn beroepsbezigheden ook nog eens naar Mijn restaurant kijkt en aldus niet zal gaan sporten (ik wil wel maar heb absoluut de tijd niet, mijnheer).

Nu, wat noemen ze bij mijn lijfkrant 'overgewicht'?
Overgewicht heb je volgens mijn krant vanaf een BMI van 25.
25!! Vijfentwintig!!! Het kwadraat van 5!!!!!!!

25 Mag dan wel het kwadraat van 5 zijn, het artikel werd duidelijk neergeklad door een vierkantswortel ...

Trouwe lezers van mijn blog weten vast en zeker nog wel dat ik persoonlijk BMI als waardemeter zowat het meest overschatte en nietszeggende van de hele moderne gezondheidscultuur vind. Om dit te onderstrepen zal ik het nog maar eens proberen aan te tonen door een praktijkvoorbeeld.
Pas op, niet zomaar een theoretische case study, maar wel een voorwerp dat ik heel goed ken omdat ik er elke ochtend mee opgescheept zit: mezelf.

Momenteel, op 1 dag minder dan 2 weken voor mijn wedstrijd van het jaar, weeg ik precies 76,7 kilogram. Voor mijn doen is dat vrij scherp. Wanneer ik mijn lengte (1 meter 77) in rekening breng kom ik op een BMI van 24. Een online calculator die ik deze berekening heb laten uitvoeren zegt me 'zeker niet slecht, maar een beetje op je voeding letten en een beetje lichaamsbeweging zou zeker niet slecht zijn'.
Juist ja. Volgens die betweters zou ik tot 71 kilogram moeten afdalen alvorens een pluim van de redactie te verdienen. Laat me jullie één ding zeggen: wanneer ik 71 kilogram weeg, dan heb ik nog net genoeg kracht om des avonds het nachtlampje uit te knippen, en dit waarschijnlijk zelfs voor de laatste keer.
Mijn vetpercentage staat echter wel op 9,2 percent (een beetje op je voeding letten???) en binnen enkele dagen hoop ik een Utrecht een tempo van 4'26" per kilometer gedurende een uur of 3 aan te houden (een beetje lichaamsbeweging zou zeker niet slecht zijn???).

Pas op, dat het slecht gesteld is met de fysieke paraatheid van een heel groot deel van onze bevolking, dat weet ik maar al te goed, maar zeggen dat je problematisch obese zou zijn vanaf een BMI van 25, dan kan je wel heel goedkoop je statistieken vullen.

bmi-comparisonBMI? Afschaffen die handel!!

08:30 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

22/03/2010

La verité

Vrijdag is een periode begonnen die coach Mario op het schema omschrijft als 'dit is de belangrijkste periode in je schema'. Zonder te veel in detail te willen treden had er evengoed iets kunnen staan als 'en nu ga ik je eens goed liggen hebben' of 'so you thought you could be a runner': 10 dagen zonder rustdag, in totaal een 180 kilometer over die periode ... 't zal weeral iets worden.

Gisteren stond de langste duurloop van het lot op het programma: 35 kilometer waarin ik nieuwe wedstrijdvoeding heb getest, nieuwe tettebescherming (forgive me my French) en m'n marathonkleding nog eens aan een laatste inspectie wilde onderwerpen. Enkel dit laatste werd een beetje aangepast, want de regen die in de lucht hing deed me beslissen om een regenvest mee te sjouwen.
Verder alles ok; de 35k werd afgelegd in 3u08'56", oftewel 5:24 per kilometer. Minder goed dan m'n euforische 32k van 2 weken geleden, maar ik heb ooit eens gehoord van iemand die veel slimmer is dan ik dat de tijd die je in je 35k-duurloop loopt de tijd is die je op je marathon zou moeten aankunnen, dus we panikeren nog niet. Wel reden tot lichte bezorgdheid is een serieus verval in de laatste kilometers en serieuze stijve spieren achteraf.

Deze week staan er nog een paar serieuze trainingen op het programma, evenwichtig afgewisseld met hersteltrainingen. De laatste lijn is ingezet, alles wordt in gereedheid gebracht om over exact 2 weken het resultaat te oogsten dat tijdens deze voorbereiding gezaaid werd.
Wat het zal worden? Eigenlijk heb ik geen idee. Ik voel dat 3u10' mogelijk is, maar een marathon is zo onvoorspelbaar dat ik geen geld ga inzetten. Eén jaar geleden zag het er naar uit dat ik nooit nog in een startvak zou mogen plaatsnemen, dus elke stap die in Utrecht gezet zal worden bekijk ik als een overwinning.

Het hoofd is er klaar voor! Le moment de la verité est presque là!
marathon2010

08:04 Gepost door Geert in Wedstrijden | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

19/03/2010

Telex van de Week (66)

telex--start--
In Nederland zet rode ridder Wouter Bos een stap opzij
--stop--
naar eigen zeggen om meer bij de kinderen te zijn
--stop--
in Duitsland neemt de koorleider van het ondertussen heel bekende kinderkoor waar ook de broer van de paus werkzaam is ontslag
--stop--
naar eigen zeggen om minder bij de kinderen te zijn
--stop--
geef toe
--stop--
je kan er mee lachen
--stop--
maar 't zijn moeilijke tijden om kind te zijn
--stop--
in Nederland worden meisjes vermoord door de politie
--stop--
bij ons mogen jonge moeders van de rechtbank hun pasgeborenen ongestraft met het huisvuil buiten zetten
--stop--
en onthaalmoeders die al eens een baby met een centrifuge verwarren komen er ook zonder straf uit
--stop--
zelfs een leraar op wiens computer 1,4 miljoen foto's van kinderporno werden gevonden werd deze week vrijgesproken
--stop--
1,4 miljoen foto's!
--stop--
en nog een heel deel filmkes
--stop--
dat zegt heel veel over de grootte van zijn harde ...
--stop--
schijf
--stop--
maar hij krijgt dus geen veroordeling
--stop--
enkel de volgende raad:
--stop--
dat hij onmiddelijk terug voltijds moet gaan werken
--stop--
dàt noem ik nog eens rechtspraak ...
--stop--
ahaaaaaa ... meneer kickt op jonge meisjes ...
--stop--
we zullen hem eens liggen hebben ...
--stop--
vanaf morgen: terug voor de klas!
--stop--
waar halen ze het toch!?
--stop--
het ergste vond ik echter het nieuws uit Oostenrijk
--stop--
want ook bij de Wiener Sangerknaben werd al eens in een jong billetje geknepen
--stop--
blijkt nu uit getuigenissen
--stop--
persoonlijk heb ik dat altijd al geweten
--stop--
het is namelijk onmogelijk om zoveel jongetjes tegelijkertijd zo hoog te laten zingen zonder rectale modificatie!
--stop--
Ja, sinds ünsere Johann bei die Wiener Sangerknaben ist singt er viel schöner
--stop--
aber er sitzt zo ungemakkelijk auf ne stoel
--stop--
er bestaat geen twijfel over
--stop--
die diefstal van anti-depressieva (voor 75 miljoen dollar, alsjeblieft!) in de Verenigde Staten is op bestelling
--stop--
van onze kinderen!
--stop--
je zou voor minder!!
--stop--
jullie hebben het al gezien: de rode draad vandaag zijn de kinderen
--stop--
of kinderachtigheid
--stop--
et voilà ... als we spreken over kinderachtigheid
--stop--
zitten we per definitie bij onze politici
--stop--
ook daar valt weer wat nieuws te rapen
--stop--
te beginnen bij onze Vlaamse Minister-President
--stop--
figuurlijk was hij het al, maar nu is hij ook letterlijk over het paard getild
--stop--
gelukkig is het paard niet gekwetst geraakt
--stop--
want een goed paard
--stop--
is moeilijk te vinden
--stop--
een koerskemel zoals de minister daarentegen ...
--stop--
nu we het toch over koerskemels hebben
--stop--
Joke Schauvliege, dat is onze Vlaamse minister voor leefmilieu, natuur, cultuur en bidirectionale relaties met smurfen, was op de Nokeren koerse uitgenodigd om het startschot te geven
--stop--
maar ze hadden dat blijkbaar niet goed uitgelegd
--stop--
gevolg: de renners waren reeds vertrokken maar het startschot nog niet
--stop--
toen ze zag dat de renners reeds allemaal weg waren
--stop--
heeft ze alsnog geschoten ...
--stop--
'k denk dat alle coureurs zijn afgestapt omdat ze dachten een lekke band te hebben
--stop--
wat is dat toch met onze politici dat ze niet eens een startschot op een normale manier kunnen geven??
--stop--
vroeger vroeg men voor dit soort jobkes een clown of een cabaretier
--stop--
tegenwoordig een politieker
--stop--
even grappig maar een pak goedkoper
--stop--
en ge komt in de gazet met je organisatie!
--stop--
maar als we toch praten over schieten
--stop--
wie heeft er weer de hoofdvogel afgeschoten?
--stop--
juist ja: De Crem
--stop--
onze onnavolgbare minister van defensie
--stop--
komt regelmatig in het nieuws
--stop--
de ene keer omdat hij met zijn zatte botten in een Amerikaans café gespot wordt
--stop--
soms omdat hij nogal dure hotelgewoontes op kosten van de staat heeft
--stop--
of omdat hij een vliegtuig koopt dat regelmatig naast een startbaan parkeert
--stop--
kortom, hij heeft zich nog niet echt populair gemaakt
--stop--
en dat wil hij goedmaken
--stop--
door sympathieker te worden
--stop--
en zo nodigt hij al eens iemand uit
--stop--
bijvoorbeeld een peleton Congolese soldaten
--stop--
om in Brussel op de nationale feestdag eens mee te komen stappen
--stop--
heel sympathiek van meneer de minister
--stop--
maar 't is weeral niet goed
--stop--
nu wordt de brave man door zijn politieke tegenstanders volledig afgebroken
--stop--
zoals steeds ziet mijnheer De Crem het probleem niet
--stop--
(zou hij slechte ogen hebben??)
--stop--
want hij heeft helemaal geen Congolese soldaten uitgenodigd!
--stop--
het is een leugen!!
--stop--
schandalig!!!
--stop--
en wat nog schandaliger is ...
--stop--
ze hebben een opname gemaakt van het gesprek waarin De Crem zogezegd die gasten zou hebben uitgenodigd
--stop--
ik citeer:
--stop--
Ik heb de eer om jullie in België uit te nodigen. En ik denk dat de beste gelegenheid daarvoor onze nationale feestdag op 21 juli is. Daar zullen we ook de 50ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Congo herdenken met de deelname van een militaire delegatie.
--stop--
klinkt toch helemaal niet als een uitnodiging hé!?
--stop--
waar halen ze het toch allemaal
--stop--
persoonlijk snap ik ook niet al de commotie
--stop--
die gasten zouden hier niet welkom zijn vanwege het corrupte regime en de vele verkrachtingen door soldaten in Congo
--stop--
maar bekijk het eens van een andere kant
--stop--
in Congo worden verkiezingen gehouden maar geen kat die met de uitslag rekening houdt wanneer de regering wordt aangesteld
--stop--
de meest gepractiserende godsdienst is er de Islam
--stop--
in de hoofdstad kan je beter in je blote over 't straat lopen dan in 't Nederlands de weg te vragen als je niet wil opvallen
--stop--
hun soldaten nemen het niet te nauw met de mensenrechten en roosteren al eens een minderjarige om te testen hoe lang het duurt alvorens mensenvlees gaar is
--stop--
jullie zien het:
--stop--
er zijn heel wat zaken die onze landen binden!
--stop--
het enige wat zij hebben en wij niet
--stop--
zijn kindsoldaten
--stop--
maar ik weet niet of het veiliger is om hier in een kinderkoor te zingen ...
--full stop--

14:01 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

15/03/2010

Muco nog iets

Vergeet mijn berichtje van eind vorige week. Je weet wel , dat over ziek zijn en zo. Niet dat ik niet ziek was en zelfs nog een beetje ben, maar het gaat helemaal niet over griep. Blijkt de boosdoener muco-dinges te zijn (ik kan da nooit goed onthouden).
Uiteindelijk gaat het over een infectie aan de luchtwegen die naar 't schijnt heel moeilijk weg gaat (tegen wie zeg je't!) en op een par details na dezelfde symptomen als griep heeft.

Tof, en wat doen we daar nu mee? Rusten? Tot op zekere hoogte wel. Gerust heb ik tot gisterenavond. Dat wil zeggen, een ganse week niet gelopen. Niks, niente, nada, noppes, nul. Komma nul.
Tania, die trouwens eveneens heel 't weekeinde aan de zetel geplakt werd door dezelfde muco-en-nog-iets, heeft de grootste moeite en volharding aan de dag gelegd door me te kalmeren en binnen te houden, want zoals jullie wel weten, een leeuw in een kooi is niets vergeleken met een marathonloper die je in volle voorbereiding op een volgende epreuve binnen wil houden.

Na het breken van diverse wereldrecords, waaronder serieuze verbeteringen van onder meer de 10 kilometer op de muren lopen, de 2 uur kast opfretten en een fenomenale eindsprint bij het nukkig bars en bitter zijn voor gevorderden kon ik het gisterenavond niet meer uithouden! Gevolg: 10 kilometer tegen 130 bpm. Ging het? Ja, 't zou maar erg zijn wanneer 10 kilometer tegen minder dan 12 per uur een moeizame klip zou gaan vormen. De benen voelden na de training beter aan dan ervoor (minder slappe was), de ademhaling was niet wat ze moest zijn (pijnlijk bij diep ademen) maar het kopke stond toch al in een iets gunstiger gesternte dan tijdens de rest van de week.

Nu nog proberen om gedurende 3 weken de schade te beperken. Daarna wil ik gerust nog een week in m'n bed gaan liggen...

06:10 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

12/03/2010

Telex van de Week (65)

telex--start--
Belgen in 't buitenland
--stop--
lang is het beperkt gebleven tot het zinnetje 'Doctor Livingston, I presume?'
--stop--
maar de laatste weken maken we het toch weer bont
--stop--
het begon al met de grote winteruittocht richting skigebieden
--stop--
geen week ging voorbij of er was wel ergens heibel omdat één of andere debiele landgenoot zonodig buiten de piste moest gaan skiën
--stop--
dan was er ook nog de schoolreis van enkele Belgische gevangenen naar het Nederlandse Tilburg
--stop--
het regime is daar wat linder hard dan in België (hoe bestaat 't?), maar toch zijn ze niet content
--stop--
reden: ze krijgen geen verse warme maaltijden
--stop--
kleine wenk richting de Nederlandse cipiers: nee, in België beschouwen we een bamibal uit de muur NIET als verse warme maaltijd
--stop--
en zout doe je OP de frieten
--stop--
en nee, 3 kwart van de gevangenen hier spreken geen Nederlands
--stop--
we kunnen zelfs geen voetbalploeg zonder risico naar 't buitenland sturen
--stop--
neem nu Anderlecht
--stop--
de ploeg met de jongste kern in de huidige Euroleague-competitie
--stop--
uitgerekend die ploeg moest deze week op verplaatsing naar Hamburg
--stop--
in Duitsland
--stop--
beseffen ze daar in het Vandenstock stadion wel wat ze in Duitsland doen met koorknaapjes?
--stop--
vraag maar aan de broer van de paus ...
--stop--
nee ... Belgen in 't buitenland, 't zal nooit een groot succes worden!
--stop--
tegenwoordig krijgen we zelfs al problemen wanneer we zelfs maar de intentie hebben om naar 't buitenland te gaan
--stop--
neem nu onze koning
--stop--
de brave man is uitgenodigd in Congo
--stop--
want daar vieren ze dit jaar 50 jaar onafhankelijkheid
--stop--
uiteraard wil onze vorst gaan
--stop--
hoe zou je zelf zijn ... voor ons Belgen is Kongo zoiets als een gigantisch groot Bokrijk
--stop--
zo hard zijn ze daar de laatste halve eeuw geëvolueerd
--stop--
maar kom, Bertje wil dus gaan
--stop--
de socialisten krijgen het hier echter van op hun zenuwen
--stop--
normaal, want die gasten krijgen het van zowat alles op hun zenuwen
--stop--
zouden die eigenlijk door hebben dat dit wederzijds is: zowat alles krijgt het op z'n zenuwen van de socialisten
--stop--
maar kom, we wijken af
--stop--
onze rode vrienden willen dus niet dat de koning gaat
--stop--
want dat zou zoveel betekenen als een morele steun aan een regime dat tot de meest corrupte ter wereld gerekend wordt
--stop--
als je die logica doortrekt
--stop--
zouden ze er eigenlijk ook een probleem moeten mee hebben dat de koning in België blijft ...
--stop--
anderzijds blijkt ons land wel erg in trek te zijn bij buitenlanders
--stop--
naar 't schijnt vooral bij Serviërs
--stop--
ergens begrijp ik dat wel
--stop--
die gasten komen nog maar pas uit een oorlog
--stop--
en dan lijkt zelfs Brussel veilig
--stop--
maar 't blijkt dus wel degelijk een probleem te zijn
--stop--
zodanig erg dat onze premier naar Servië is gegaan om ginds te gaan vragen om niet meer naar België te komen
--stop--
ik snap dat niet
--stop--
je moest eens weten hoeveel miljoenen ons land jaarlijks uitgeeft om onze regio te promoten
--stop--
om het hier aantrekkelijk te maken voor buitenlanders
--stop--
dan slaat het eindelijk eens aan
--stop--
en dan gaat onze premier ginds verkondigen dat ze hier beter wegblijven ...
--stop--
leg dat maar eens uit aan je kinderen
--stop--
uiteindelijk had de speech van Letherme wal succes
--stop--
hij was nog niet uitgesproken of er vertrok al een bus asielzoekers vanuit Brussel terug naar Servië
--stop--
dat noem ik nog eens snel
--stop--
leek een busje van Overtoom wel
--stop--
moesten jullie zich afvragen wat Letherme dan wel precies heeft gezegd ...
--stop--
wel ...
--stop--
hij zei 'Belgium is not the land of milk and honey'
--stop--
uiteindelijk is dat dikke zever
--stop--
ten eerste is Meli een zeer gekend honingmerk en gooien we ook met Inza hoge ogen
--stop--
en ten tweede, zeggen ze in Servië iets helemaal anders over ons land:
--stop--
Belgium is the land of 500 Euro a day!
--full stop--

13:06 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

10/03/2010

Ziek?

Verdekke, dan steekt een mens eens in een zelfverklaarde topvorm, dan komen de virussen, bacillen en andere lichaamsvreemde organismen aanzetten met een offensief.
't Is zelfs al de 2de keer tijdens deze voorbereiding dat ik me niet 100% voel, wat zeg ik, me niet 50% voel, wat zeg ik ... zelfs wanneer ik goed de randen afschraap amper aan 30% kom. Dedzju toch!
Ik denk dat het wel wat te maken heeft met de onregelmatige winter (ik ben bestand tegen hitte én tegen vrieskou, maar wisselvalligheid, daar krijg ik 't van) en met het feit dat ik voor mijn doen vrij scherp sta. OK, ik weeg nog wel 77 kilogram, maar dit is een minimum voor mij en mijn vetpercentage zit voor het eerst in lange tijd onder de 10%. Mijn vrouwtje heeft al een dag of 2 last van een tegenstribbelende keel, bonkend hoofd en slechts matig geïnteresseerde ledematen, en sinds gisteren doe ik dus mee.

ziekGisteren stak ik dan ook bijzonder snel in m'n nestje: thuisgekomen (had ik geen late meeting gehad was ik reeds in de vroege namiddag van de werkvloer verdwenen), genoeg medicijnen genomen om een paard van z'n tandpijn te helpen, de nekpijn van een giraf te verlichten en een olifant z'n oren te laten wapperen, enfin, ik wil maar zeggen dat ik genoeg pillerij heb ingenomen om het grote dierenbos kiemvrij te maken, een warm baddeke in en daarna de oogjes toe. Veel jabbedabbedoe was er deze keer niet bij: mijn droomvlucht nam pas deze morgen abrupt een einde toen de wekker me tot de orde riep.

Op dit moment zit ik de uitvinder van de airco te verwensen, want een voorbeeld van zijn bedenking hangt hier volle petrol in mijn nek te blazen. (hoe zeg je in 't Japans 'Hey, jeanetten, zet die blazer af of ik kuch je omver'?)
Hopelijk kan ik vanavond mijn training van gisteren afwerken, want de klok richting Utrecht tikt ...

13:39 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

09/03/2010

Gastschrijver

Reeds van in de lagere school schreef ik graag opstelletjes. Het was iets wat ik leuk vond en tevens, misschien zelfs vooral, iets waarmee ik m'n tanende gemiddeldes voor taal een beetje mee kon opsmukken.

charlesAf en toe moet je echter eens het woord aan iemand anders laten, en dat is wat ik vandaag ga doen. Ik geef graag het woord aan de heer Charles Picqué, burgemeester van de Brusselse randgemeente Sint Gillis en tevens Brussels minister-president.
Vriend Sjarel (PS'er, hoe kan het ook anders??) nam vorige week het initiatief om de Nederlandse kinderen van zijn gemeente in hun eigen taal uit te nodigen voor een groots kinderfeest. In hun eigen taal? Wel eueueuh ... lees zelf maar:

Jij woont Saint-Gilles en jij heeft tussen 3 en 10 jaar. Nodigen ons je uit op de heruitgave van het Feest van de Kinderen dat op zaterdag 27 maart 2010 op het thema van de dieren zal plaatsvinden.
Bij deze gelegenheid zal het Stadhuis van gangmakers en acteurs binnengedrongen zijn om je erg de diensten te laten ontdekken die aan de burgers worden aangeboden, door het feest te doen.
Verschillende verrassingen wachten je: verschillende werkplaatsen, van de spelen en een voorstelling definitief alles in kleuren ... de Plaats Van Meenen zal zelfs de dieren van de boerderij ontvangen!
Wachten ons je vanaf 13:30 voor de inschrijvingen en tot 17:30, op zaterdag 27 maart aan het Stadhuis (Plaats Van Meenen 39 - 1060 Saint-Gilles). Om niet de rij aan de toegang te doen, kan jij de inschrijvingsfiche vullen die aan de rug van deze uitnodiging en het aanbrengen op 27 maart aan de ontvangst van het Stadhuis is. Hij eveneens wordt je aanbevolen om te komen gepaard gegaan(e) met een verantwoordelijke volwassene.
Hopend je te ontmoeten er, verzoek ik je om in de uitdrukking van mijn zeer bijzondere hoogachting te geloven.


Alstublief ...
Wanneer je zoiets leest komen toch al je linguïstieke nekharen recht te staan!?

En dan te zeggen dat ik gisteren met ons Tania nog een discussie heb gehad over de juiste schrijfwijze van 'nationale feestdag' ... waar zijn we mee bezig??
Bij de weg ... lach niet: uiteindelijk schrijf je 'nationale feestdag' met kleine letters in de zin 'De nationale feestdag van Peru valt ook dit jaar op 28 juli, tenzij er iets schokkends gebeurt' (hihi ... zelf gevonden ;-) ), maar je dient een stel hoofdletters te kopen indien je schrijven wil 'Op 21 juli hebben we een dagje vrij dankzij de Nationale Feestdag'.
Hoewel ... nu blijkt dat er in de taalmethode van bij Tania op school in de versie van het 5de leerjaar gewag gemaakt wordt van 'Nationale Feestdag', terwijl in de methode, van dezelfde uitgeverij nota bene, voor het 4de leerjaar 'Nationale feestdag' staat.

Nu ja, in dezelfde methode staan ook nog dt-fouten, dus waarom zouden we nog schrikken.

Als zelfs gezagsdragers en taalmethodes niet meer de moeite nemen om meer dan anderhalve zin zonder mankementen te schrijven, hoe kunnen we dan ooit van onze kinderen verlangen dat ze het niveau van de sms-taal overstijgen?

I rest my case ...

12:56 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

08/03/2010

LSD

 De Beatles zongen er al over in hun onnavolgbare 'Lucy in the Sky of Diamonds': de geneugtes van een lange duurloop, oftewel LSD!

Want, beste vriendjes en vriendinnetjes, over exact 4 weken staat de marathon van Utrecht met stip, vlag, wimpel en rode balpen genoteerd in m'n kalender, en eenieder weet dan dat de lange duurlopen in deze fase van de voorbereiding een serieuze hap uit het tijdsbudget beginnen te nemen.
Sinds vorige week gaat het echter volledig volgens plan, en dat is niets te vroeg, want 2 duurlopen geleden liep ik een ware rampduurloop. Hoewel ik slechts 25 kilometer moest lopen dacht ik ergens halverwege dat ik nooit het einde zou halen: leeg, zware benen, hartslag niet stabiel te krijgen ... genoeg om het humeur helemaal op half 7 te krijgen. Het heeft me toen 2 uur en 17 minuten gekost om terug tot aan mijn achterdeur to hobbelen (met lopen had het niet veel te maken). Dat is een tempo van 5:29 per kilometer: geen ramp maar ook niet je dat.

Maar zie; ergens in het schema moet de klik gemaakt worden, en bij mij is dit duidelijk die training geweest: vorige week liep ik ondanks de storm (had het geweldige initiatief om toen in het bos te gaan lopen, maar ik was er snel weer uit toen er puur brandhout uit de bomen begon te vallen ...) fluitend naar 2u29 (5:19 / km), en gisteren werd de met 32 kilometer op één na langste training uit deze voorbereiding afgehaspeld in 2u43, oftewel 5:09 per km. Zelfde hartslag als 2 weken geleden, maar wat een verschil in gevoel. Bij momenten droomde ik dat ik door Utrechtse straten denderde, en heel eventjes beelde ik me zelfs in dat ik daar in de verte de immer tegenwoordige Petra haar aanmoedigingen hoorde schreeuwen.

Ik heb ooit eens gelezen dat wanneer je iets wil bereiken, je dit eerst moet kunnen dromen. Visualiseren, noemen ze dat dan.
Mijn droom dat ik over 4 weken in Utrecht het wereldrecord aan flarden loop is misschien een beetje overgevisualiseerd, maar een tijd van net onder de 3u10' zou toch moeten lukken, niet?
Meteen na de training gisteren heb ik in m'n Garmin het tempo voor Utrecht ingegeven ... in 't koppeke zit 't alvast goed!

08:19 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

06/03/2010

Trop!

Trop is teveel, en teveel is trop!

Ik weet dat mijn blog de naam heeft van het leven langs de luchtige kant te bekijken, en dat is maar goed ook, want wie nood heeft aan slecht nieuws heeft al genoeg kanalen om uit te kiezen, maar vandag wil ik even mijn frustratie en woede uitschreeuwen over de wereld waarin wij leven.

Gisteren is er tijdens een overval op een juwelier een vrouw doodgeschoten. Zomaar, omdat ze op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. De dame stond met haar wagen aan een rond punt in Ukkel, en de 2 gangsters die net een geheel vrije interpretatie van de term windowshopping hadden gegeven wilden haar auto carjacken om aan de politie te ontsnappen. Omdat ze niet snel genoeg uitstapte kreeg ze in koelen bloede een kogel door het hoofd.

Kan je je dit voorstellen? Een mama van 3 kinderen. Iemands echtgenote. Ook iemands kind, misschien nog wel kleinkind. Ongetwijfeld de vriendin van zovelen, een steun voor enkelen, een collega. Zomaar weggemaaid omdat een stel crapuul vond dat het niet snel genoeg ging. Oh ja, het duo werd al snel opgepakt door een politiepatrouille die toevallig in de buurt was en het hele tafereel zag gebeuren, maar wat gaat dit opleveren? Hooguit een straf van een jaar of 10, waarvan er misschien maar één derde effectief wordt uitgezeten. En als ze het handig laten spelen (ongelukkige jeugd, goed meewerken aan het onderzoek, de mama die komt janken dat het altijd zo'n goeie jongen is geweest maar net die dag deden z'n aambeien toch zo'n zeer meneer, een hele discussie over wie nu exact het schot heeft gelost want je gaat ze toch niet alle 2 even zwaar straffen zeker en ga zo maar door) door een slimme advokaat die nota bene nog van mijn belastingsgeld wordt betaald dan komen ze er misschien nog goedkoper vanaf, want iedereen verdiend toch wel een tweede kans, of niet soms?

Je mag van mij denken wat je wil, maar respectloze parvenues als die 2 mogen ze van mij gerust ter plekke neerknallen.
Of ik voor de doodstraf ben? In dit geval zeg ik daarop volmondig JA, godverdomme!

17:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

05/03/2010

Telex van de Week (64)

telex--start--
we zijn er klaar voor!
--stop--
de grootste Anschlüss in Europa sinds Oostenrijk en Duitsland een dikke 60 jaar geleden de voorrang van rechts hebben uitgevonden
--stop--
Vlaanderen en Nederland vormen binnenkort terug samen de Verenigde Provinciën
--stop--
de laatste grote hinderpaal (de degelijke organisatie van de Nederlandse staat) werd deze week vakkundig uit de wereld geholpen
--stop--
als ze zelf al zeggen dat de verkiezingen tot Afrikaanse toestanden hebben geleid
--stop--
uiteindelijk hebben ze het zelf gezocht
--stop--
kijk nu naar Rotterdam
--stop--
daar werden zelfs stemlokalen ingericht in fuifzalen, zodat er vanaf middernacht door de aldaar aanwezige fuifnummers gestemd kon worden
--stop--
en dan maar zagen dat ze na 2 dagen nog altijd geen uitslag hebben ...
--stop--
een kleine tip voor Rotterdamse politici
--stop--
trakteer op 9 juni een gatis vat
--stop--
garantie op winst!
--stop--
ondertussen gaat het in ons land veel beter
--stop--
het jarenlange getouwtrek rond de gasontploffing in Ghislengien is tot een goed einde gebracht
--stop--
al die tijd was het onduidelijk wie de schuldige van die ramp was
--stop--
netwerkbeheerder Fluxis, de aannemer van de werken, de architect van de site ... allemaal wezen ze naar elkaar
--stop--
onze rechtspraak heeft nu duidelijkheid gebracht
--stop--
niemand is schuldig!
--stop--
wat denken ze dan?
--stop--
dat de architect alle leidingen goed had uitgetekend op een duidelijk plan maar dat door het verschuiven van de aardplaten de leidingen plotseling onder de graafmachines terecht kwamen??
--stop--
en dat Fluxis onmiddelijk goed gereageerd heeft toen ze een telefoontje over een gaslek binnen kregen door een totaal verkeerde leiding af te sluiten???
--stop--
en dan schrikken we ervan dat bij een magistratenexamen slechts 7% van de kandidaten is geslaagd ...
--stop--
eenzelfde verhaal is trouwens in de maak rond het recente treinongeval in Halle
--stop--
niemand was fout: de NMBS zegt dat op schema liggen om het veiligheidssysteem op treinen te installeren, de treinbestuurder zegt dat hij niet door het rood is gereden en de bevoegde minister deelt mee dat de tomatensoep van gisteren overheerlijk was
--stop--
conclusie: het was een stoute trein!
--stop--
hadden we het niet over het verschuiven van aardplaten?
--stop--
inderdaad ja ...
--stop--
trouwens één van mijn favoriete woorden
--stop--
platentectoniek
--stop--
klinkt een pak indrukwekkender als je door je echtgenote aan tafel geroepen wordt
--stop--
momentje schat, ik bestudeer nog eventjes de platentektoniek ten noordoosten van het grote barriererif
--stop--
geef toe, 't is toch iets anders dan
--stop--
ik kom eraan, nog eventjes de Simpsons uitkijken en ik ben er
--stop--
of, nog erger ...
--stop--
ogenblikje lieverd, ik ben aan 't kakken
--stop--
vooral dit laatste is genant wanneer je gasten hebt
--stop--
maar ja, eerlijkheid is geboden wanneer je een antwoord geeft
--stop--
zal die Zweedse piloot die in Nederland werd opgepakt ook wel door hebben ondertussen
--stop--
toch straf hé ... die gast vliegt al 13 jaar rond zonder ooit een vliegbrevet behaald te hebben
--stop--
in België kan je zonder diploma, zwembrevet 100 meter vrije slag of attest van goed gedrag en lichte zeden nergens terecht
--stop--
tenzij in de politiek
--stop--
en nu we toch bij de Wetstraat beland zijn ...
--stop--
uit onderzoek is gebleken dat overspel vaker voorkomt bij minder intelligente mensen
--stop--
meteen kreeg ik visioenen over wat er in Brussel gebeurt wanneer één van onze parlementen een 'besloten vergadering' organiseert
--stop--
want als er nu één plek is waar je 'minder intelligente mensen' in grote getale samen kan vinden ...
--stop--
kan je je het een beetje voorstellen:
--stop--
De Winter met Vandenbossche (de dochter hé)
--stop--
Peeters die de Griekse liefde ontdekt met minister van onderwijs Pascal Smet
--stop--
Letherme met een geit (hmmmm ... da's eigenlijk geen overspel)
--stop--
Dardenne met Jack Daniels ...
--stop--
de laatste tijd zijn er toch wel enkele zeer straffe overspelverhalen in de pers verschenen
--stop--
neem nu John Terry, de Engelse voetballer die een goal scoorde bij de vrouw van collega-international Wayne Bridge
--stop--
of Tiger Woods, wiens Blackberry volgens mij meer nummers bevat dan de Gouden Gids
--stop--
trouwens, ik heb vernomen dat zijn vrouw terug is en ze zelfs al terug samen slapen
--stop--
da's 't voordeel van een groot huis te hebben hé ...
--stop--
én een groot bed
--stop--
soms is het gewoon hallucinant welke details er in de pars verschijnen
--stop--
een voorbeeldje:
--stop--
ooit werd in Engeland een minister afgezet toen bleek dat hij een verhouding had met een actrice
--stop--
dat tot daar aan toe
--stop--
maar blijkt dat ze van bil gingen terwijl zij een Chelsea-outfit droeg
--stop--
waarschijnlijk nog gekregen van John Terry
--stop--
hoe komen die tabloids toch aan dat soort info??
--stop--
ik kan jullie verzekeren:
--stop--
wanneer er in mijn krant ooit details verschijnen over de kleur van Verhofstadt's ondergoed dat hij het liefst draagt wanneer hij de liefde bedrijft ...
--stop--
dan zeg ik m'n abonnement op!
--stop--
trouwens, ik weet zeker dat 't blauw is, net zoals hij
--stop--
en aangezien hij blauw is, is hij een smurf!
--stop--
't is daarom da'k weet dat hij z'n ondergoed aanhoudt ...
--stop--
want wat zingen die kleine blauwe onderkruipers?
--stop--
inderdaad ...
--stop--
'nee die wordt niet afgezet'
--stop--
tot volgende week!
--full stop--

12:39 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02/03/2010

Ein, zwei, Polizei ...

... en bijna was het zelfs van drei, vier, Brigadier!

Laat me maar meteen met de deur in huis vallen: mijn overtuiging van de dag is dat ik de reïncarnatie ben van Adolf Hitler. Of anders van keizer Nero. Of toch tenminste die slechterik uit Superman I. Het zou zelfs goed kunnen dat ik de reïncarnatie ben van alle drie!
Waarom ik dit denk, enfin, eigenlijk meen te weten? Heel eenvoudig: het is gewoon niet mogelijk dat ik in die paar jaar dat ik mijn huidig aardse leven leidt reeds genoeg mispeuterd heb op de juiste schaal om Al Het Slechte dat me soms overkomt te verdienen.

Dames en heren, maak het u comfortabel, want dit is een berichtje, rechtstreeks vanop het autosalon in Genève, dat kadert in de reeks 'Lachen met Geert'. (De onderhandelingen voor de verfilming verlopen voorspoedig)

Het begon reeds bij het vertrek. Je moet weten dat zelfs voor grote standhouders zoals Toyota en Lexus het aantal personeelskaarten beperkt is. Toen bekend raakte (pas vorige week) dat ik hier moest komen werken kreeg ik echter wel zo'n kaart om te koesteren, wat ik dan ook deed. Wanneer ik iets krijg dat ik ABSOLUUT niet mag vergeten, dan stop ik het in een stijlvolle zwartlederen map. Dit is het soort map waar je overal mee kan komen, een map waarmee je gezien mag worden, maar bovenal een map die eigenlijk steeds, immer en altijd in mijn computertas steekt. Met andere woorden, ben ik op het professionele pad, dan heb ik die map bij me. Ze dient als tijdelijke opslagplaats voor ideëen, ik nuttig ze als uitbreiding voor mijn tanende geheugen en ik moet toegeven dat er dagen zijn waarop ik het kunstige kleinood met de voornaam aanspreek.
Heb ik die dan werkelijk altijd bij me? Ja! 't Is te zeggen, altijd, behalve toen ik naar hier kwam...
De veiligheidsbeambte op onze nationale luchthaven zal wel verbaasd hebben opgekeken toen ik een welgemeende 'Miljaar!' in de voor mij op dat moment wel zeer ijle luchthavenlucht wierp op het moment dat ik mijn draagtas openmaakte en vaststelde dat mijn meest geliefde werkobject nog thuis in m'n bureau lag. Dat krijg je dan wanneer je nog snel snel wat wil bijwerken ...
Geen map, tot daar aan toe, maar dus ook geen ticket. Het zijn zo van die momenten dat ik mezelf voor het hoofd kan stoten. Moest het kunnen, ik wierp mezelf vrijwillig in de ban van de kerk, maar omdat dit tegenwoordig toch ook niet meer hetzelfde effect heeft dan pakweg in de tijd van de Katharen weerhoud ik mezelf ervan om de aanvraag richting Rome in te dienen.
Rechtstreeks gevolg is dat ik kwaad ben op mezelf. Woest omdat ik me weeral door mijn nonchalance in de luren heb laten leggen.
Op het moment dat het vliegtuig voet, enfin, wiel aan grond zette op Zwitserse bodem was ik nog steeds niet blij met mezelf. Volledig in mezelf gekeerd pikte ik m'n koffer op, zocht gewoontegetrouw (elke mens heeft een stukje Pavlov in zich) het exit-teken en slenterde op een professioneel ogend tempo (niet te traag want da's onprofessioneel en niet te snel want dan lijkt 't alsof je niet goed voorbereid bent) naar de uitgang. Waarom heb ik er zo op gedrukt dat ik in mezelf boos kan zijn?
Gewoon om aan jullie duidelijk te maken dat ik met mijn gedachten er niet bij was. Want net toen ik de passagierszone wilde verlaten werd ik tegengehouden door een douanier. Niets speciaals, kan gebeuren en ik heb niets tegen die mensen. Alleen, ik bedreep niet zo goed waarom ik moest meekomen, gewoon omdat ik noch te zeer bezig was met intern gevit.
De brave man vroeg me in het Duits of ik even mijn koffer wilde openmaken. Nu ja, Duits, noem het veeleer Zwitsuits: Duits met een vleugje alpenmelk doorheen. Nog steeds warrig vroeg ik hem in het (mooi) Duits waar hij naartoe wilde. Overschakelend op wat voor hem Frans was maar voor mij een onlogische volgorde van Romaans aandoende klanken herhaalde hij zijn vraag, wederom zonder juiste reactie van mijn kant. Om een genant en lang verhaal kort te maken, ik begreep pas dat ik actief medewerking moest verlenen toen ze met 3 kleerkasten nogal dicht tegen mijn aura kwamen leunen, maar tegen die tijd zou waarschijnlijk ook een blinde sociaal gehandicapte autist geweten hebben wat te doen.

Enfin, bagage goedgekeurd, ik blij (da'k door mocht), zij blij (dat ze van me af waren geraakt), Genève blij (want 't was goed weer) ... iedereen blij!

Waarom 'Ein, zwei, Polizei' in de titel? Wel, ook gisterenavond, na een ganse dag werken aan de Toyota en Lexus standen op de motorshow, mocht ik het tegen een uniform gaan uitleggen.
's Avonds was er namelijk een training gepland. Niet te veel (had zondag nog 28k in de storm gelopen), maar gewoon een loopje van 10 kilometer, waarbij elke kilometer gevolgd werd door 2 versnellingen. Mijn hotel lag op een 500 meter van het meer van Genève, mijns inziens een ideale locatie om een toertje te starten. Maar eens ik mijn 2de reeks versnellingen wilde starten lag ik bijna op m'n smikkel: geen verlichting langs het wandelpad en een asfaltlaag die heel wat scheuren en barsten vertoonde maakten het niet verstandig om langs dezelfde weg verder te lopen. Geen nood, er is ook nog een parralelle weg. Daar loop je wel langs de auto's, maar kom, dat nemen we er dan maar bij. Echter, hoe geraak ik daar? Alsof er een opperwezen is dat mijn gedachten kan lezen (soms is het handig om de reïncarnatie van historische paljassen te zijn ... ze luisteren tenminste naar je!) zag ik in het niets een klein zandweggetje, tussen 2 bomenrijen, dat zich in de juiste richting slingerde. Proberen maar, dacht ik bij mezelf, en daar ging ik. Hoe groot was mijn verbazing toen ik zag dat er aan het einde van het kleine zandpad een heuse boulevard lag, inclusief gigantisch hek, monumentale poort en dreigend wachthok. Maar, wat belangrijker was, aan de andere kant van het hek zag ik de baan die ik zocht! Hoezee, hoera en er is er één jarig, hiphop, jihaaaa! Born to be lucky, niets meer niet minder.
Ja, tarara ... leg het bovenstaande maar eens uit aan een Zwitser met uniform én nachtdienst die plichtbewustheid niet kan koppelen aan een in fluo hesje gestoken burger die zogezegd uit een paadje waar de brave man nog nooit van gehoord heeft komt gekropen en ook nog wil dat hij zonder stoppen en vragen stellen naar de vrije buitenwereld mag.
Blijkt dat ik 't een of ander regeringsgebouw anaal ('t is te zeggen, langs achter) betreden had en dat dit niet de bedoeling was. Noch van mij, noch van het gebouw, noch van de bewaker.
Een hele discussie, veel gezever, maar ik ben eigenlijk halverwege zijn betoog gewoon doorgelopen. Mario heeft nergens in mijn schema '2 keer 3 minuten praten met een bewaker' staan, vandaar.

Nog even een grappig detail: op de terugweg ben ik terug door dezelfde poort gelopen om via het landweggetje de boorden van het meer op te zoeken. Deels uit pure pesterij, deels omdat 'k anders m'n weg niet terugvond. En onze legervriend? Die stond perplex ;-)
Waarschijnlijk stonk ik tegen die tijd zodanig naar 't zweet dat hij nu nog zijn kostuum aan 't uitroken is ...

Soms is een mens gewoon gelukkig om terug op z'n hotelkamer aan te komen.

Later deze week zal ik wel een verslagje schrijven over mooie wagens en snelle babes, want dat blijkt toch maar weer de opzet van zo'n autosalon te zijn, zeker tijdens de persdagen.
Om een lang bericht niet zonder beeldmateriaal af te sluiten geef ik alvast een kleine sneak preview, met als ondertekst: "Een dure Ferrari heeft zelfs 3 mecaniciens nodig om gewoon maar stil te staan!"
Kijk zelf maar:
DSC_4207

11:54 Gepost door Geert in Lachen met Geert | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |