30/11/2009

Er klopt hier iets niet!

Zolang een hord voor haar kinderen werkende alleenstaande moeder geen lening krijgt omdat ze volgens de bank een risico is, terwijl een gezin waarin beide ouders dankzij een leven lang aan uitkeringen het leven breed kan laten hangen ...

Zolang er dagelijks honderden jobs verloren gaan terwijl politici vinden dat ze goed bezig zijn door elkaar welgemeend op de schouder te kloppen na een zoveelste overbetaalde en slechts door uitmuntend lobbywerk binnengehaalde topfunctie ...

Zolang kinderen niet langer de veilige strepen van het zebrapad zonder gevaar voor lijf en leden kunnen opzoeken terwijl in onze kerken niet langer het geloof maar de erectie van meneer pastoor na de blijde intrede van de misdienaars bergen verzet ...

Zolang in het verkozen halfrond angstvallig gezwegen wordt over economie, veiligheid en milieu, terwijl politieke BesluiteloosHeid Verlammend werkt en er enkel over hoofddoeken wordt gedebateerd ...

Zolang ik mijn kinderen niet met een gerust gemoed aan de wereld kan voorstellen terwijl criminelen in ons land ongemoederd hun ding kunnen blijven doen ...

Zolang razende ralleypiloten in ranzige racemachines met raketmotoren het onderscheid niet kunnen maken tussen Francorchamps en de openbare weg terwijl straffen op niet ingevulde whereabouts hoger ligger dan voor betrapte dopingzondaars ...

Zolang kleine zelfstandigen als ware het versgeplukte citroenen uitgeperst worden door een met verschillende maten en gewichten metende overheid terwijl industriële fraudeurs de politieke kaste uit hun hand laten eten en het ongegeneerd belastingen ontduiken tot een nieuwe olympische discipline verheffen ...


Net zolang ik al het bovenstaande niet hoef te verzinnen maar gewoon elke dag weer uit de krant kan halen ...

KLOPT ER HIER IETS NIET!

11:32 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

27/11/2009

Telex van de Week (54)

Telex--start--
een medisch wereldwonder in België ...
--stop--
een man die al 23 jaar zogenaamd in coma lag is ontwaakt
--stop--
ik zeg wel 'zogenaamd'
--stop--
want blijkt dat hij niet in coma lag
--stop--
maar verlamd was
--stop--
is dat nu zo speciaal?
--stop--
ons parlement zit vergeven van dit soort mensen ...
--stop--
ik ben er zeker van dat de brave man bij de volgende verkiezingen zelfs op een CD&V-lijst zal staan
--stop--
geef toe ... 23 jaar lang zodanig weinig bewegen dat iedereen denkt dat je in een coma ligt ...
--stop--
dat beantwoord toch perfect aan het profiel?
--stop--
pas op, écht nieuws is dit niet
--stop--
want 3 jaar geleden had het Duitse 'Der Spiegel' hier al een artikel over geschreven
--stop--
en dus is men nu in Duitsland verbaasd dat dit bij ons hot news is
--stop--
of zoals ze daar zeggen: "heisse Neue"
--stop--
en nee, dit is geen verwijzing naar Sabina Began, de Italiaanse actrice die een tattoo van Silvio Berlusconi op haar enkel heeft laten zetten
--stop--
wat trouwens heel handig is
--stop--
Berlusconi is namelijk de enige Italiaanse politicus waarvan je levensgroot een tattoo op je enkel kan laten zetten zonder dat 't opvalt
--stop--
"excuseer me mevrouw, is dat een vlieg op uw bevallige enkel, of heeft u een tattoo van il primo ministro?"
--stop--
over tattoos gesproken ...
--stop--
Peter Mullen is een Londense pastoor die graag zou hebben dat homo's verplicht zouden worden om zich te laten tatooëren
--stop--
zodat ze herkenbaar zouden zijn
--stop--
nu, als je sommige van die gasten over straat ziet lopen denk ik eerlijk gezegd wel dat ze zo al herkenbaar genoeg zijn
--stop--
maar er zijn inderdaad uitzonderingen
--stop--
maar een tattoo?
--stop--
gat --sorry ... gaat-- dat niet wat ver??
--stop--
en ik die dacht dat pastoors door hun .. ahum ... activiteiten om minderjarigen na kantooruren te entertainen geen tijd hadden om de onnozelaar uit te hangen
--stop--
maar kom, laat ons er eens even concreet over nadenken ...
--stop--
welk soort tattoo zou in aanmerking kunnen komen?
--stop--
een roze driehoek?
--stop--
niet origineel ...
--stop--
een soort waarschuwingstekst, net zoals op een pakje sigaretten??
--stop--
"pijpen doodt"?
--stop--
"mijn achterkant kan uw gezondheid schaden"?
--stop--
of, omdat 't ne Engelsman is "blowing sucks"
--stop--
pas op, hij heeft ergens wel een punt
--stop--
want in België is 1 homo op de 20 seropositief
--stop--
tegenover 1 op 20.000 voor hetero's
--stop--
ik denk dat je als homo best een hetero partner neemt
--stop--
veel veiliger!
--stop--
nog een statistiekje dat hier bij aanleunt:
--stop--
3 op de 4 nieuwe seropositieven in ons land is homo
--stop--
die 4de is dan waarschijnlijk iemand die niet goed onder de lakens heeft gekeken alvorens eraan te beginnen
--stop--
ik zie het al zo voor me:
--stop--
"Ooo Silvia, wat heb jij een sterke armen"
--stop--
Dat is om je beter te kunnen omhelsen!
--stop--
"Ooo Silvia, en wat heb jij lange haren"
--stop--
Huh? Da's toch normaal
--stop--
"Ooo Silvia, dat wel, maar op je borst?"
--stop--
Aaah, ja, maar dat is om je zachter tegen mijn borst te kunnen drukken
--stop--
"Ooo Silvia, en wat heb jij een lange dinges ... allez ... hoe noem je dat ... zo'n dinges van voor ..."
--stop--
Dat is om je beter te kunnen pakken! En de naam is niet Silvia, maar Silvio ...
--stop--
als je er dan met enkel maar een tattoo van afkomt heb je nog geluk gehad!
--stop--
we waren begonnen met een wonder
--stop--
en we gaan ook stoppen met een wonder
--stop--
want na jarenlang getouwtrek en gepalaver is er eindelijk een einde gekomen aan de onzekerheid rond Opel Antwerpen
--stop--
dankzij een persconferentie gisteren
--stop--
waarin de nieuwe GM Europe topman het hele plan rond Opel Antwerpen zeer gedetailleerd heeft uitgelegd
--stop--
namelijk: de toekomst blijft onzeker!
--stop--
serieus?
--stop--
allez, zeg, kom da tegen ...
--stop--
grappig is ook de reactie van onze Vlaamse regering
--stop--
onze meerderheidspartijen zijn namelijk in spoedberaad samen gekomen
--stop--
om een gezamelijk standpunt te formuleren
--stop--
laat me raden ...
--stop--
ze willen allemaal dat Opel Antwerpen open blijft ...
--stop--
juist?
--stop--
dàt zal indruk maken in Detroit!
--full stop--

09:13 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

26/11/2009

Hoofd vol, benen goed

Heel af en toe pleeg ik hier eens iets te vertellen over m'n trainingen. Vandaag is zo één van die dagen ...

En het gaat goed. Zeer goed zelfs. Ergens verbaast 't me, want ik maak momenteel een erg drukke periode door, wat regelmatig in een uitgeput gevoel en een vrij onvoorspelbare vorm van ouderdomsmigraine resulteert. Maar van zodra ik m'n loopsloefkes uit de kast haal wijkt de vermoeidheid en kan ik er vol tegenaan.
Mijn huidig trainingsschema is een boottocht van 10 weken met monding in de halve marathon van Linschoten. Eigenlijk was het niet de bedoeling dat deze halve marathon op de planning zou verschijnen, maar omdat ik een gevoel van onversneden euforie en diepgewortelde blijdschap heb overgehouden aan de 15k van Hasselt werd al vlug de beslissing genomen om ook op de halve nog eens iets te forceren. Geen probleem, want eenieder die reeds door de flexibiliteit van coach Mario beroerd werd kan getuigen dat een schema in slechts een fractie van een handomdraai op smaak van immer veranderende behoeften gebracht kan worden.

Vanwege mijn alles behalve sedentaire job werd met Mario trouwens afgesproken dat ik het schema als leidraad zou nemen, maar dat dagelijkse beslommeringen al eens voor wat veranderingen zouden kunnen zorgen. Nu, tot mijn grote verbazing lukt het me vrij aardig om me tot 2 cijfers na de komma aan het schema te houden. Vorige week heb ik het schema zelfs tot in de perfectie gevolgd, met dag op dag de juiste trainingen, en deze week heb ik enkel de dinsdagse rustdag met de training op maandag onderling van plaats verwisseld, en zelfs dit was slechts onder druk van onhebbelijke klimatologische omstandigheden. Je mag me gerust een mietje noemen (dat doet me niks; 'mi' is altijd al mijn favoriete muzieknoot geweest!!), maar met de wind en regenval van maandag was het echt onnozel om een pistetraining af te leggen.

Pas op, soms is het best wel een huzerenstukje om de dagelijkse training in te plannen hoor. Neem nu gisteren, waar ik direct na de werkdag een training aan mijn duiveltjes moest geven. Daarna onmiddelijk naar huis want Tania moest nog weg, en voor je het weet is het dan al heel wat minuten over 10 alvorens ik kon starten. Gelukkig stond slechts een korte training ingepland met 9 kilometer in zone 3, dus dat was alvast een meevaller.
En de training viel best wel mee; na exact 40 minuten kon ook deze oefenstond weeral op het schema afgevinkt worden, en zelfs ondanks een niet aflatende wind die steeds weer twijfelde tussen het verlenen van een duwtje in de rug en het onvervalst pogen me in het kanaal te plonsen kwam ik nooit in de problemen.
Laat me nu niet zeggen dat ik in Linschoten de beoogde tijd van minder dan 1u30 zal halen, maar ik heb wel het gevoel dat ik het kan halen.

Gisteren was wel één van de eerste keren dat ik tijdens het hardlopen met mijn gedachten compleet ergens anders was. Normaal gezien ben ik de focus zelve, maar gisteren kreeg ik m'n werkbeslommeringen niet uit de hersenpan geweerd. Veel kan ik er niet over zeggen zonder me in de problemen te brengen, maar collega's die dit lezen zullen wel weten waar het over gaat ... laat het ons erop houden door te zeggen dat moest ik gisterenochtend aan een wedstrijd hebben deelgenomen het wereldrecord, ongeacht de afstand, zeker in gevaar was geweest. Soms is adrenaline een bondgenoot, soms een moordmachine!

sunandrainMaar kom, nog 2 keer slapen en het is weer weekend, doe er nog een weekje bij en Sinterklaas komt, 2 weken later is er Linschoten met aansluitend een 2 weken durend kerstverlof. Hoe somber de dag van vandaag ook mag lijken, de vooruitzichten zijn gevuld met zonneschijn ...

10:19 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

24/11/2009

Runners op het menu

runnersZoals naar schatting 102,3% van de loopse blogbevolking in ons taalgebied ben ik een trouwe abonnee van de Runner's World. Ik denk dat m'n vooruitbetaalde klanditie ondertussen al zo'n jaar of 4 aan de gang is.
In den beginne (niet helemaal, want toen was er niets, maar dus iets daarna) bewaarde ik alle exemplaren van dit, het mag gezegd worden, prachtige tijdschrift in wat ze in onze regionen 'open classeurs' noemen. Dat zijn van die plastic bakjes met de hoogte van een standaard magazine, en daar kan je dan, in 't geval van de Runners, een anderhalf jaar lang aan publicaties in kwijt. Na 18 maanden stelt zich dan de moeilijke opdracht om een soort FIFO-systeem toe te passen: first in, first out. Met andere woorden: het oudste magazine wordt niet langer bewaard voor het nageslacht maar wordt klaargestoomd voor een verlengd verblijf in de papiercontainer van het plaatselijke containerpark.
Verzamelaar in hart en darmkanaal (of zijn andere organen beter geschikt om deze zegswijze te vervolledigen?) valt me dit echter zwaar. In regel beschouw ik alles wat langer dan 1 jaar in m'n kast kan overleven een beetje als een stukje van mezelf, zo dus ook met de voorbije edities van m'n lijfblad. Anderzijds is er natuurlijk het acute plaatsgebrek waar eenieder onder ons, voor zolang ze geen eigenaar zijn van een al dan niet afbetaalde bureau van buitenproportionele afmetingen, mee te maken hebben. In mijn persoonlijk geval wordt dit nog versterkt door de bij momenten hoog oplaaiende opkuisdrift van m'n eega.

Maar de mens is een bedenker, statistisch bekeken zijn mannen de kampioenen onder de bedenkers en ik ... ben dikwijls degene die het gemiddelde naar beneden trekt. Echter niet deze keer, want ik heb er iets op gevonden: alles kan (voorlopig nog) in 1 map!

Ho ho hooooooo (copyright: 1935 / Santa Claus foundation) ... hou jullie volkomen terechte staande ovatie nog eventjes bij; dit berichtje is heel wat beter leesbaar wanneer jullie vol overtuiging blijven zitten op jullie welgetrainde achterwerken!

Hoe heb ik dit aangepakt? Wel, zoals de auteur van de oplossing al laat vermoeden, heel eenvoudig: mijn reeds in de kleuterklas aangeleerde knip- en plakvaardigheden werden onder het stof vandaan gehaald, de scharen gewet, en ik heb alle artikels die me interesseren uitgeknipt. Soms moet je al eens een kopietje nemen, want er bestaat binnen de uitgeverswereld geen enkele richtlijn voor het niet afdrukken van een interessant artikel op de ruggezijde van een ander bewarenswaardige reportage, maar al bij al viel dit nog mee. Deze knipsels heb ik dan gerubriceerd en geklasseerd, et voilà: alles in 1 band!
Niet bepaald atoomgeneeskunde, maar a) mijn plaatsgebrek is opgelost en b) de voornoemde eega heeft al wekenlang geen weegeklaag op rijm meer laten horen.

Nu, om tot de pointe van mijn verhaal te komen, één van deze rubrieken heb ik 'Voeding' gedoopt. In deze rubriek steek ik alle artikels die verschenen zijn in de Runner's World met betrekking tot, je moet het niet altijd zo ver gaan zoeken, voeding. 
Het voordeel van alle aan elkaar gerelateerde artikels netjes bij elkaar te hebben is dat je overzicht een heel pak verbeterd. Om een voorbeeld te geven: jullie kennen allemaal wel die korte stukjes waarin veelal buitenlandse onderzoekresultaten in enkele regeltjes worden uitgelegd. Dikwijls betreft het de wetenschappelijke ondersteuning van iets wat we allemaal al wisten maar nooit bewezen zagen (Brits onderzoek heeft aangetoond dat je tenen nat worden wanneer je in het bos op je schoenen plast. De placebogroep die samen met de bospissers op pad werden gestuurd hadden bij thuiskomst merkelijk drogere voeten), soms zijn het ook van die artikels waarbij je de oogbollen tot ongeziene rijkwijdte uitrekt van verwondering (Duitse onderzoekers hebben bewezen dat wanneer je je haar regelmatig met uitwerpselen wast je heel wat meer plaats krijgt in het startvak, wat je dus snellere eindtijden oplevert).

Nu heb ik eventjes al die korte artikeltjes met betrekking tot voeding na mekaar gelezen. Een logisch denkend wezen zou dan kunnen denken dat de optelsom van al deze korte berichten een blauwdruk voor de ideale sportvoeding zou opleveren.
Beste vrienden, ga nu niet meteen jullie collectie aan Runner's Worlden verknippen om je te kunnen laven aan deze ongeziene bron van voedingswijsheid; Marathon Geert is hier om jullie te helpen!

Het is heel eenvoudig; de perfecte voeding voor een hardloper is als volgt opgebouwd:

Per dag moet je het volgende aan voedingsmiddelen innemen ...

Voldoende rode bietensap om je urine te verkleuren tot iets wat zelfs een aangebrande indiaan als een plaatje met alleen maar grijswaarden degenereert, een goeie greep aan vezels zodat je darmtransit de snelheid van een betere intercity treinverbinding benaderd, een minimum aan 3 stukken fruit daags zodat zelfs de hardnekkigste kanker geen kans krijgt, mager vlees of vis in die mate dat de verzadigde vetzuren in je spijsvertering tot een etnische minderheid gaan behoren en aldus niet kunnen deelnemen aan het dagelijkse bestuur van je maag, bladgroente in een variate dat het hele alfabet, van andijvie tot zuurkool, aan bod komt, pasta in hoeveelheden dat de volledige productie van Italië in allerijl nog op het transport dient te worden gezet, en ga zo maar verder.

Niet vergeten om ook nog voldoende vitamientjes in te nemen, genoeg water binnen te kletsen en ook nog binnen de 2000 kcal-grens te blijven, en ik verzeker je dat je PR op de marathon in 2010 met minstens 3 seconden verbeterd zal worden!

Ik ben zeer blij en verheugd dat ik jullie ook vandaag van dienst heb kunnen zijn!

10:07 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

23/11/2009

Een kruisje

Steeds meer kan je kruisjes langs de kant van de weg vinden. Meestal gaat het over een aandenken aan een dierbare die op die bepaalde plek om het leven is gekomen.
Bij ons blijft dit bescheiden: een houten kruis en wat bloemen, zelden gaat het verder dan dat. Vooral in Oost-Europese landen worden deze plaatsen veelal omgetuned in ware schrijnen en ben je ten gepaste tijden ooggetuige van oude vrouwtjes die lijf en leden riskeren om op de meest onmogelijke plaatsen gedenkplaatsen te onderhouden of van een nieuwe noveen te voorzien.

Zowat 75% van mijn trainingen loop ik langs het kanaal Mechelen-Leuven. Vooral op het stukje tussen de Mechelse Colomawijk (wereldberoemd in het bloggerswereldje omdat een oerblogster er residentie houdt) en Schiplaken verslijt ik m'n loopschoenen. Een aangenaam stukje loopparcours, want voor het grotendeel is dit verboden terrein voor auto's.

Sinds enkele weken staat er op dit stukje loopweg ook een houten kruis.
Het moet zowat 2 maand geleden zijn dat het me voor de eerste maal opviel, en hoewel ik tijdens mijn trainingen weinig oog heb voor randfactoren die zich langsheen de weg al eens kunnen voordoen denk ik niet dat het er al veel langer gelden werd opgericht.
Het is een mooi kruis. Eenvoudig, zonder artistieke details die de gedachten doen afdwalen. Gewoon, een recht kruis in een donkere houtsoort. Niet eens zo groot, maar door z'n eenvoud lijkt het me steeds weer enorm in de manier waarop het de passanten even het hoofd doet draaien. Ook ik.
De enige versiering die werd aangebracht is een bloemencorset in de vorm van een hart. Niet te groot, niet te klein. Eigenlijk perfect de maat die bij het kruis past.
Het valt me op dat ik telkens weer naar het kruis kijk. Zelfs op momenten dat ik er bijna achteloos voorbijloop omdat ik weeral met mijn gedachten op allerlei wereldvreemde plaatsen zit is er iets dat me enkele meter verder even doet omkijken.

Op mij heeft het gedenkteken een beklemmende indruk, telkens weer. Misschien is beklemmend niet het juiste woord, maar het omschrijft wel het korte moment van kou dat zich in me nestelt wanneer ik probeer om de tekst te lezen van het kleine bronzen plakaatje dat met veel oog voor detail op het midden van het kruis werd aangebracht.
Is er op deze plaats iemand overleden? Een visser? Wandelaar? Of, laat het niet waar zijn, is hier een collega-loper tijdens een rustige duurtraining plotseling overleden? Was hij een marathon aan het voorbereiden? Ken ik hem?? Was het één van de vele lopers die ik tijdens de afgelopen jaren heb begroet in de wetenschap dat we met evenveel inzet een zelfde doel probeerden te bereiken op dezelfde wegen even onze werelden met elkaar verbond?
Je mag dit soort gedachten niet te ver doortrekken, want ten lange leste ga je nog denken dat het je eigen naam is die op het kruis staat.
Bijna elke dag dat ik voorbij liep had ik de intentie om even halt te houden om te lezen aan wiens leven hier even gedacht dient te worden, maar nog nooit kwam het er van. Deels omdat ik tijdens mijn trainingen op autistisch aandoende wijze enkel en alleen oog heb voor mijn juiste snelheid en/of hartslag, deels omdat ik een beetje bang had om het mysterie op te heffen.

Nu ja, iedereen kent de geschiedenis hé ... nieuwsgierigheid hield niet op nadat Eva in de appel heeft gebeten, met alle gevolgen vandien, en dus kan niemand het me kwalijk nemen dat ik afgelopen zaterdag eventjes halt hield. Eventjes, zeker niet lang, maar wel lang genoeg om te leren dat het een aandenken betreft aan een overleden wielertoerist. Het kruisteken werd opgericht door z'n wielermakkers van de wielertoeristenclub 'De Brugtrappers'.

Ik weet nog steeds niet of de goede man op die bepaalde plek is overleden, of dat het een eerbetoon is dat lukraak langs zijn favoriete parcours werd neergeplant, maar dat hoeft ook niet.
Een stukje van het misterie mag wat mij betreft gerust blijven bestaan, zodat ik ook volgende week nog een reden heb om het hoofd te draaien om een groet te brengen aan een man die geliefd was binnen z'n vereniging.

Het spijt me dat ik geen foto kan posten van de plek die ik hierboven heb beschreven, maar ik ben nu eenmaal geen Running Ronald die zijn loopjes aanvat met de GSM-camera in de aanslag ;-)

09:28 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

20/11/2009

Telex van de Week (53)

Telex--start--
jongens, jongens ... wat een week!
--stop--
ik weet gewoonweg niet waar beginnen
--stop--
laat ons dan maar starten bij 't simpelste dat ons landje te bieden heeft:
--stop--
het koningshuis!
--stop--
deze week hebben 25 Belgische firma's de bekroning 'hofleverancier' gekregen
--stop--
opmerkelijkste onder hen: Rentokill
--stop--
dat is een firma gespecialiseerd in de bestrijding van ongedierte
--stop--
ik begin te begrijpen waarom prins Filip met zijn kroost niet langer bij de papie en de mamie woont ...
--stop--
toeval of niet: in diezelfde week werd Koningen Fabiola voor de 3de keer (!!!) dood verklaart in de pers
--stop--
ik zou toch maar oppassen met die gasten van Rentokill
--stop--
maar kom, net zoals de vorige 2 keren ging het om een kwakkel
--stop--
deze keer was het persagentschap Belga dat de kemel geschoten had
--stop--
(neeje, prins Filip ligt niet onder vuur ... ik had het over een spreekwoordelijke kemel ...)
--stop--
rechtstreeks gevolg van de lancering van ihavenews.be
--stop--
dat is een site, gehost door Belga, waarop iedereen het laatste nieuws uit zijn eigen omgeving kan posten
--stop--
en zo dus ook die 'grap' over koningin Fabiola
--stop--
op de Belga-redactie hadden ze pas door dat niet alle berichtjes even serieus waren toen een zekere 'Dardinaal Kaneels' het bericht 'Tetten!' publishte ...
--stop--
ik denk persoonlijk dat België gewoon blijft voortbestaan om Geert Hoste een makkelijke job te geven ...
--stop--
maar kom, nog meer nieuws uit de koninklijke familie
--stop--
want op 15 november, koningsdag, ontbrak prinses Claire, de echtgenote van prins 'quivapayépourmonPorschequandlaFondationKindtestenfailliet?' Laurent
--stop--
reden: ze moest de nanny opleiden ...
--stop--
niet eenvoudig, gezien de vereisten waaraan een nanny (een gewone babysit is weeral niet goed genoeg) moet voldoen ten prinselijke huize Laurent ...
--stop--
een greep uit wat verwacht wordt:
--stop--
ze moet kunnen tekenen, viool spelen, piano spelen, Nederlands, Arabisch én Chinees spreken
--stop--
ik begrijp dat
--stop--
kinderen houden namelijk van tekenen
--stop--
én van muziek
--stop--
en die 3 talen worden voorlopig nog door niemand van de familie gesproken, dus hebben zijn kids binnenkort een streepje voor
--stop--
ah ja, moest je interesse hebben in de job: van kinderen houden wordt aanzien als een extra troef
--stop--
indien ernstig, gelieve zich te onthouden ...
--stop--
 tot zo ver de acrobatiek van het koninklijk circus
--stop--
over naar de clowns ...
--stop--
met andere woorden: 's lands politiek!
--stop--
onze Belgische politici gooien tegenwoordig hoge ogen
--stop--
onze premier wordt de eerste president van Europa!
--stop--
want ... wie België kan besturen regeert Europa met de ogen toe
--stop--
dat is waar, maar wie heeft er ooit gezegd dat vriend Herman België bestuurd heeft??
--stop--
een Engelse krant blokletterde vanochtend zelfs dat Herman Van Rompuy een einde heeft gemaakt aan de etnische conflicten in ons land ...
--stop--
huh?
--stop--
pas op, ergens is 't waar hé ...
--stop--
er zijn hier nog amper Bosniërs!
--stop--
toch straf dat de man die de crisis ging oplossen door niets te doen nu op deze wijze beloond wordt!
--stop--
Herman gaf gisteren reeds zijn eerste speech in 't Engels ...
--stop--
't was bijna op 't niveau van Wilfried Claes ten tijde van zijn 2 weken als NAVO-secretaris-generaal ...
--stop--
"in order to succeed Europe has to ..."
--stop--
als hij altijd 'succeed' als 'suck seed' gaat uitspreken gaan ze nog goed lachen in Engeland!!
--stop--
nog een goed scorende Belgische politicus is Didier Reynders
--stop--
hij die met een leger aan ambtenaren er niet in slaagt om de belastingen deftig te innen en zijn blunders enkel afwisselt met flaters allerhande werd door The Financial Times geciteerd als 3de beste minister van Financiën in Europa!
--stop--
je moet niet vragen hoe 't er op een ander aan toe gaat
--stop--
Reynders, de man die op elk probleem reageert door te zeggen dat er geen probleem is en dus niets moet doen, wordt dus beloond
--stop--
zien jullie de rode draad?
--stop--
ik stop morgen met werken, ga in de politiek en wacht ...
--stop--
wedden dat ik tegen volgend jaar minister ben??
--stop--
ook zeer sterk bezig is onze staatssecretaris voor mobiliteit ... Etienne Schoepen ...
--stop--
hij gaat de verkeerswet drastisch veranderen
--stop--
toen ik het eerst hoorde dacht ik 'oh nee' ...
--stop--
Etienne heeft zo zijn reputatie tegen
--stop--
en dus dacht ik dat hij de voorrangsregel ging aanpassen
--stop--
van 'voorrang van rechts' in 'voorrang van links', met een overgangsperiode van 6 maanden waarin beide geldig zijn ...
--stop--
't zou leuk kunnen worden ... kan je lekker discussiëren over wie nu het meeste voorrang heeft ...
--stop--
maar nee ...
--stop--
we gaan de verkeersveiligheid aanpakken!
--stop--
want (ik citeer) op heel wat plaatsen heb je 4 ogen nodig om zowel het verkeersreglement als de signalisatie in 't oog te houden
--stop--
en daarom mogen motorrijders vanaf 2011 doorheen de files zigzaggen
--stop--
gaan we dan geen 6 ogen nodig hebben??
--stop--
en het groeiend aantal verkeersslachtoffers gaan we aanpakken door het beurtelings parkeren op te heffen
--stop--
!?
--stop--
't is toch een hele geruststelling om te weten dat je binnenkort nog maar langs één kant van de straat door een geparkeerde wagen kan overreden worden ...
--stop--
waar zijn we mee bezig?
--stop--
die vraag stel ik mij ook steeds weer wanneer Joëlle Milquet haar mond opentrekt
--stop--
zij had deze week iets te vertellen in het kader rond een actie tegen seksisme op de werkvloer
--stop--
want ook zij krijgt daar mee te maken
--stop--
want wanneer zij een rok aandoet dat krijgt ze daar soms opmerkingen over
--stop--
pas op, niet in de zin van 'Wat hebt gij nu weer rond uw kont slodderen?'
--stop--
of 'met die benen zoudt ge de Ronde van Frankrijk kunnen winnen!'
--stop--
helemaal niet: de mannen complimenteren haar met haar vestimentaire keuze
--stop--
en dat vindt zij dan weer seksistisch
--stop--
want haar mannelijke collega's krijgen die opmerking niet
--stop--
ik vraag we af hoeveel van haar mannelijke collega's een rok op 't werk dragen
--stop--
ik stel me Didier Reynders en Yves Leterme al voor in een nieuwe creatie van Jimmy Choo ...
--stop--
brrrrrrrrr ... geen kat die nog naar de H&M zal lopen ...
--stop--
trouwens, Joëlle Milquet staat in ons land bekend als 'Madame Non'
--stop--
en ik dacht dat dit een verwijzing was naar het kleine woordje waarmee je in 't Frans kan zeggen dat je met iets niet akkoord bent
--stop--
blijkt 't gewoon over het synoniem voor kloosterzuster te gaan ...
--stop--
Madame Non kwam nog in 't nieuws ...
--stop--
want ene Benoît Lutgen wilde haar opvolgen als voorzitter van de Waalse Christen-Democraten
--stop--
maar dit kon volgens haar niet ...
--stop--
want Lutgen is al minister van Landbouw
--stop--
en cumul, dat mag niet!
--stop--
tiens, is Joëlle Milquet niet tevens vice-premier??
--stop--
aaaaaah ... ik kan al niet meer wachten op de terugkeer van Yves Leterme als premier ...
--stop--
ik heb al een paar artikeltjes voor ihavenews.be klaar
--stop--
uiteraard ook te volgen op de wekelijkse Telex!
--full stop--

09:09 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19/11/2009

Verzachte zeden

In navolging van mijn blogje gisteren, even de oogst aan flagrante overtredingen die ik heb moeten aanschouwen tijdens de voorbije 24 uur:

  • aan een druk kruispunt: bestuurder rijdt door rood, onderwijl z'n bocht sterk afsnijdend ... rem ik niet dan is't koekebak!
  • aan het einde van onze straat: weeral een r(d)oodrijder, nota bene op 20 meter van de ingang van een basisschol!! Houdt mijn vrouw ons Fien niet tegen (die groen had en net op 't zebrapad wilde stappen), dan stonden we vandaag in de gazet!
  • richting oprit autostrade: dikke BMW en dito bestuurder vlamt mij voorbij (ik reed de maximum toegelaten 70 per uur) om ternauwernood een tegenligger met slechts enkele centimeters te ontwijken. Diezelfde wagen staat 150 meter verder voor hetzelfde rode licht als ik ... zijn manoeuver heeft 'm dus een tijdwinst gelijk aan de lengte van mijn wagen opgeleverd
  • gisterenavond vlamde een Audi Q8 me voorbij toen ik met de fiets naar de voetbaltraining reed. Blijkt het om de mama van een spelertje te gaan. Toen ik haar op haar ronduit debiele rijgedrag aansprak bekeek ze me nog vies ook ... soms spijt het me dat de zelfbeheersing is uitgevonden; een drang tot uitdeling van een welgemikte kopstoot werd slechts op het nippertje door mijn zuivere ik vermeden.

Kijk ... dit kan toch niet meer hé ...

Gelukkig is er ter verzachting mijner zede nog zoiets als het theater ...

Scannen0001

Gisterenavond zijn met in de kleine maar gezellige zaal van KC Nona in Mechelen naar 4en zo werd het toch nog gezellig' van Lazarus gaan zien.

lazarusLazarus is een gezelschap ontstaan rond de acteurs Günther Lesage en Ryszard Turbiasz. Een 3-tal jaar geleden hebben we ze leren kennen toen ze hun stuk Tabula Rasa in Mechelen opvoerden. Sindsdien hebben we ze eigenlijk al elk jaar minstens 1 keer op onze theaterkalender gezet, want Lazarus staat gelijk aan humor ter belichting van de duistere kanten onzer maatschappij, iets wat me wel ligt.

"En zo werd het toch nog gezellig" gaat over een regisseur die een afspraak heeft met een acteur om eens te praten over een mogelijke samenwerking. Gaandeweg wordt duidelijk dat de 2 elkaar al lang kennen, dat ze eigenlijk ooit beste vrienden waren en ...
En ... er wordt nog veel meer duidelijk, maar ik moet hier niet alles vertellen hé! Beste mensen, indien jullie vandaag op zoek zijn naar de ideale theatertip om eens een verloren avond mee op te fleuren ... niet twijfelen: LAZARUS!

En zo gebeurde het dat ik temidden van een wereld vol met wegpiraten toch nog rustig en met een nazinderende glimlach op de lippen kon ontsnappen in dromenland.

Morgen ben ik er weer met een Telex ... tot dan!

11:21 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

18/11/2009

Moordenaars

Het is weer meer dan 24 uur geleden dat mijn gal het internet van een zurig randje heeft voorzien; tijd om er iets aan te doen.

Vandaag zou ik graag mijn fatwa uitspreken over de moordenaars van de weg die de laatste dagen alweer zwaar, te zwaar, te keer zijn gegaan op onze Vlaamse wegen. Vorige week werden 3 jonge meisjes ronduit vermoord toen ze van hun fiets werden gemaaid. Tijdens het weekend werd er weeral een meisje afgeslacht door een idioot met meer promille dan verstand in z'n lijf. Dat hij daarbij nog eens vluchtmisdrijf heeft gepleegd en even later expres tegen een paaltje heeft gereden om de eerdere schade te maskeren degradeert het sujet in mijn ogen tot ongedierte van het laagste soort.

Nu zie ik al de reacties op dit berichtje, en ik durf er gif op innemen dat vrijwel iedereen me gelijk zal geven. Ja, toch?

Pas op, evident blijkt dit niet te zijn. Ik ben de voorbije dagen meer dan eens virtueel van mijn stoel gevallen bij het aanhoren van reacties die de bovenvernoemde stukken crapuul wilden goedpraten. Daarbij ging het niet altijd om de minsten (nu spreek ik over naambekendheid, niet over het intellect). Zo hoorde ik vorige week op de radio een redacteur van De Standaard (kwaliteitskrant van weleer die nu nog slechts de actualiteit haalt wanneer ze koningin Fabiola onterecht dood verklaren op hun website) die bij de luisteraars wilde pleiten om de jongeman die 3 dodelijke slachtoffers had gemaakt niet te snel te veroordelen. Immers, het gaat om een klein foutje ... ok, hij had wat te veel gedronken en wat te snel gereden (90 in plaats van 70!!), en ja, hij was de controle over het stuur kwijt geraakt, maar wie heeft dit nog nooit meegemaakt?
Een zelfde geluid las ik in een lezersbrief van ene Katia Verheyen in mijn krant.
Ik citeer:
"Iedereen haalt deze bestuurder door het slijk. Waarom? Deze jongeman heeft iets gedaan waar hij zichzelf enorm schuldig en slecht over voelt. Moeten wij hem daarom nog extra straffen? Laat hem met rust! Iedereen heeft al wel eens aan het stuur gezeten met een glaasje te veel op. Moet er nu altijd een schuldige aangeduid worden?"
Klap op de vuurpijl was de reactie van de vader van het 3de overleden meisje, die vroeg om de jongeman niet te veroordelen want hij heeft dit ongeval ook niet gewild ...

Kijk, wat mij betreft mogen de 3 bovenvermelde personen (inclusief de vader van het slachtoffer; ik heb veel respect voor zijn verdriet maar absoluut geen begrip voor zijn reactie) eveneens een straf krijgen: door dit soort uitlatingen wordt het algemene gevoel van straffeloosheid en losbandigheid binnen onze maatschappij alleen maar gevoed en versterkt. Negationisme is toch ook strafbaar?

Ik zie absoluut geen enkele verzachtende omstandigheid. Om te reageren op de vragen van de reeds eerder vermelde topidiotica Katia Verheyen, met wie ik blijkbaar enkel de keuze van mijn krant gemeen heb: ik heb nog nooit met meer dan 0,0 promille aan het stuur gezeten, ik rij de toegelaten snelheid én in de meer dan 20 jaar dat ik een wagen bestuur ben ik nog nooit de controle over het stuur kwijtgeraakt. En ja, ook ik kan het noodlot op de openbare weg ontmoeten, en daar kunnen slachtoffers bij vallen, dat weet ik. Maar ik durf nu al op de hoofden van mijn kinderen zweren dat ik nooit enig risico zal lopen op dronken tegen een veel te hoge snelheid aan de andere kant van de weg een hele tros fietsers in de berm te rijden.
Over mijn kinderen gesproken: kunnen jullie geloven dat ik als de dood ben telkens wanneer ik mijn dochters op de fiets zie vertrekken naar school, de bakker, een vriendinnetje of eender welke reden die hen van mijn beschermende perimeter verwijderd?

Ware deze materie niet zo ernstig, ik zou nog smakelijk kunnen lachen met de reactie van onze regering. Alhoewel ... reactie ... 't is wat je ervan maakt.

Bij monde van onze staatssecretaris voor mobiliteit (gewoon minister was niet lang genoeg ...) Etienne Schouppe werd het idee voor het rijbewijs met punten terug op tafel gelegd. Dit gebeurt wel meer wanneer het dodentotaal aan zwakke weggebruikers het aantal titels op de voorpagina's van de kranten overstijgt, maar steeds weer wordt er geschermd met zwakke excuses als 'daar is in Vlaanderen geen sociaal draagvlak voor ...'. EN DAN?? Als Jan Modaal niet bekwaam is om op normale wijze met de wagen te rijden, zorg er dan voor dat het hem verboden wordt. De files kunnen er alleen maar korter door worden ...
Tijdens mijn vele werkgerelateerde omzwervingen doorheen Europa ben ik reeds verschillende malen in Ierland geweest. Ierland, een land waar het rijbewijs met punten ondertussen al jaren bestaat. En ik kan jullie verzekeren: het werkt! En nee, de Ieren waren daar ook niet gelukkig mee toen dat systeem werd ingevoerd, maar ga er nu nog maar eens met chauffeurs praten: niets dan lof!

Blijkt nu dat in Vlaanderen het wettelijke kader voor het rijbewijs met punten reeds bestaat sinds, hou jullie vast, 1990! Het is alleen nog maar wachten op de uitvoeringsbesluiten, maar die kunnen nog niet uitgevaardigd worden omdat er geen centrale database bestaat over de uitgereikte rijbewijzen in ons landje. Om het even te kaderen: Etienne Schouppe is lid van de partij die de vorige verkiezingen gewonnen heeft met de slogan 'Beter bestuur'. In mijn oren klinkt de zin 'Zacht voor de huid' op een potje salpeterzuur ondertussen heel wat geloofwaardiger ...

Ik kan alleen maar vaststellen dat er in deze heel wat medeplichtigen zijn: in de eerste plaats uiteraard de veroorzakers van de ongevallen, maar tevens iedereen die dit goedpraat en de politiek die na vele decennia onbeantwoord gebleven beloftes te hebben geuit nog steeds gehuld gaat in een immer durende staat van verlamming.
Maar, en ik zou graag hebben dat iedereen daar eens goed over nadenkt, wanneer jij soms eens met een glaasje of 2 te veel op achter het stuur kruipt, want je kan daar wel tegen, of wanneer jij tot die grote groep mensen behoort die erop rekent dat er vandaag niet geflitst wordt op de donkere baan waarop je nu rijdt en dus hoewel de zichtbaarheid niet je dat is toch maar wat extra gas geeft want dan ben je seffens 7 seconden vroeger thuis ... dan ben jij ook medeplichtig.

ghost_bikesBeste mensen, ergens moet dit stoppen; er staan al te veel ghost bikes op de wegen!
Op onze politieke (ei)leiders hoeven we niet te rekenen, dat is onderhand duidelijk. Maar wanneer wij allemaal nu eens ons best zouden doen om een beetje meer menselijkheid aan het commando van onze veel te zware motoren te zetten, dan worden onze wegen vanzelf al een pak veiliger. Samen met mijn dochters hoop ik dat ik jullie allemaal kan rekenen!
Alvast bedankt.

08:42 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

17/11/2009

Het gaat goed

Het gaat goed, dank u.
En dan heb ik het meteen ook over mijn trainingen, om het per uitzondering ook daar eens over te hebben. Sinds ik de laatste keer over mijn trainingsregime heb gerapporteerd heb ik geen enkele oefenstond meer gemist. Straffer nog, zelfs de gemiste training van 3 weken geleden werd op een blauwe maandag waarop ik nog een vrij uurtje had afgewerkt, ten teken van diepe rouw en boetedoening.

runningMaar het gaat dus wonderwel goed. Wonderwel, want als ik mijn nieuw schema bekijk dan heb ik nog wel evenveel trainingen per week dan voordien, maar het verschil in tijd is remarkabel: daar waar ik 5 weken terug ongeveer 8 uur per week trainde, kom ik nu aan een uurtje of 5 - 6. Hier wil ik wel aan toevoegen dat de verhoogde kwaliteit van de trainingen duidelijk voelbaar is: voelbaar getrainde spieren na de loopsessie, maar nooit tot op het punt dat ze stijf genoeg zijn om bij de verfilming van het wereldberoemde Disney-boek 'De erectie van Dumbo' een gooi te doen naar de hoofdrol.
Waar ik vroeger regelmatig moe was na een training is hier vandaag geen sprake meer van, en dat verhoogt ook meteen het trainingsplezier. Is dit de hand van Mario? Dat zal zeer zeker een heel belangrijk deel van het antwoord zijn.

Nu ja, ik ben, hoe bescheiden in prestaties ook, eveneens een wedstrijdloper, en de objectieve test zal dus op het wedstrijdtoneel gebeuren. Met het voor mij wegvallen van de 10k van Mol richt ik me dus volledig op de halve marathon van Linschoten.
Doel: een PR!
Een wel zeer barmhartig heerschap van net over onze noordergrens heeft al voorgesteld om te proberen om de 1u30-grens in gemeenschappelijk overleg te doorbreken, en dat idee nestelt zich in m'n gedachtengang telkens ik me m'n loopschoenen wring.

Nog 5 weken en ik weet of het goede gevoel van vandaag zich morgen in een mooie prestatie laat vertalen ...

08:33 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

16/11/2009

De griep

Een jaarlijks weerkerend fenomeen is de griep. Voor zover ik het heb begrepen is dit zowat overal zo, en dus kan je deze aandoening beschouwen als de enige pandemie die een vaste plaats op de kalender verdient.
Geen probleem, als 't zo moet zijn dan is 't maar zo.

swineflueWaar ik evenwel serieuze problemen mee heb, alsmaar meer eigenlijk, is die hele heisa rond de Mexicaanse griep (want daar werd ze voor 't eerst vastgesteld), Influenza A/H1N1 (want dat is de exacte wetenschappelijke naam) of de zwijnengriep (want mijn buurman heeft 't ook en da's een echt varken ... en nu maar hopen dat mijn blog bij ons in de straat een grote onbekende is :-))) ); allemaal verschillende namen voor dezelfde hype.
En dat het een hype is mag onderhand toch wel duidelijk genoemd worden hé ... allez, kom ... op het moment dat er wereldwijd 2000 gevallen bekend waren ging plotseling de helft van de wereldbevolking maskertjes dragen. Ter vergelijking: op de aardbol lopen naar schatting 25 miljoen mensen rond die besmet zijn met het AIDS-virus, en geen kat die een condoom aan z'n dagelijkse garderobe voegt!
Nog eentje: elk jaar sterven er meer dan 1 miljoen mensen aan malaria, een ziekte die nochtans simpel te voorkomen valt. Hebben jullie daar onlangs iets van in de krant gelezen?
Ik niet. Evenmin kon ik iets lezen over diarree, en dit ondanks het feit dat ik regelmatig de krant lees in de eenzame afzondering van het kleine kamertje. Voor diegenen die m'n vergelijking bij de haren getrokken vinden: elk jaar sterven er naar schatting 2 miljoen kinderen aan de gevolgen van diarree. Oplossing: een simpel vaccin dat ongeveer 25 Eurocent kost. Willen we eens gaan uitrekenen hoeveel nutteloze Tamiflu-vaccins er al zijn uitgereikt? In elk geval een pak meer dan dat wat er door bepaalde voetbalclubs werd toegediend aan hun spelers, zoveel is zeker!

En zo kunnen we nog wel eventjes doorgaan ...

Maar de griep ... tjonge zeg ... elke dag kunnen we wel iets nieuws lezen of horen over deze killer onder de virussen ...
Het begon zo'n 10 jaar geleden met de vogelgriep. De VOGELGRIEP!
Denk niet dat je enkel een risico liep wanneer je het leggen van eieren leggen tot je hobby's kon rekenen ... neenee, de vogelgriep zou ons mensenbestand nogal eens gaan uitdunnen!
Nu, 10 jaar na datum kunnen we alleen maar vaststellen dat er op 10 jaar tijd slechts 250 personen gestorven zijn aan deze verschrikkelijke ziekte. Da's minder dan een 30% van het aantal fietsdoden in Vlaanderen! Zelfs de gewone griep is heel wat meer te vrezen, met een jaarlijks dodental van ongeveer een half miljoen eenheden wereldwijd.

Als je 't mij vraagt: goed gezien van Roche, die indertijd een vaccin op de markt bracht tegen de vogelgriep. Als je ziet dat er nooit een afdoend bewijs geleverd is voor de efficiëntie van dat bepaalde vaccin heeft bvb. Groot Brittnanië 14 miljoen doses besteld om haar eiland van de ondergang te redden!!

Na de kiekes, nu de varkens ... en wederom is het prijs. Deze keer is het de Amerikaanse firma Gilead Sciences die met Tamiflu de jackpot heeft gewonnen. Uiteraard is het toeval dat één van de grootste aandeelhouders van deze firma een zekere Donald Rumsfeld is. Je kent 'm nog wel ... de Amerikaanse defensiesecretaris ten tijde van de Bush-administratie ...

Om maar te zeggen, ik ben niet gevaccineerd, en mijn kinderen ook niet. Moest het zo zijn dat de griep enkele dagen bij ons komt wonen, dan zullen we gewoon uitzieken, een Lemgrip nemen (kost niet zo veel en 't is verpakt in een schoon doozeke ;-) ) en een paar dagen niet gaan werken.

Voila zie, ik heb weeral iets van mijn lever kunnen afschrijven. Ook een manier om je kiplekker te voelen ...

11:33 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

13/11/2009

Telex van de Week (52)

Telex--start--
vrijdag de 13de ...
--stop--
dan mag er zeker geen Telex ontbreken
--stop--
om maar meteen met de deur in huis te vallen ...
--stop--
een statistiekje!
--stop--
blijkt dat dit jaar, en dat voor de eerste keer dit decennium, het aantal dodelijke fietsslachtoffers niet is gedaald
--stop--
en meteen wordt geopperd dat de doelstelling van de Vlaamse regering voor 2010 niet gehaald zal worden
--stop--
voor alle duidelijkheid: de doelstelling is 500 fietsdoden in 2010
--stop--
kijk, zoiets verontrust me
--stop--
moest men nu als doelstelling 'maximum 500 doden nemen', dan kon ik daar mee leven
--stop--
maar om de lat nu op exact 500 eenheden te leggen ...
--stop--
ik zie het al voor me:
--stop--
op 30 december 2010 staat de teller op 491 ...
--stop--
shit!
--stop--
of zoals het waarschijnlijk in het Vlaamse halfrond zal klinken:
--stop--
schijte!
--stop--
9 te weinig ...
--stop--
onmiddelijk wordt er een speciale ministerraad bij elkaar geroepen, want alweer een doelstelling niet halen, dat kan toch niet!
--stop--
uiteraard zal zowat iedereen wel een oplossing hebben, elkeen in de traditie van z'n eigen partij ...
--stop--
de christen-democratische excellenties zullen bvb voorstellen om ook de zwaargewonden bij te tellen, maar dat gaat niet want dan komt men op veel meer
--stop--
de liberalen zullen zonder twijfel voorstellen om de cijfers te vervalsen
--stop--
als dat met de begroting lukt, dan kan dat met deze optelsom toch ook?
--stop--
maar daar zou men achter komen, dus ook dit gaat niet door
--stop--
de socialisten zullen uiteraard opperen dat het meest evidente is om de rest van 9 over te schrijven naar het volgende boekjaar
--stop--
maar wie zegt dat we in 2011 op 509 fietsdoden gaan komen?
--stop--
NVa ziet nogal dikwijls het licht, en zo ook in dit dossier zullen ze wel weer voor de harde aanpak staan
--stop--
zoiets in de zin van 'hey, we hebben 9 Vlaamse ministers, en die hebben allemaal een grote en vervuilende wagen, dus als iedere minister nu op de laatste dag van 't jaar 1 fietser uit z'n pedalen rijdt, dan zijn we er toch?'
--stop--
voeg daar nog het ultieme ecologisch verantwoorde tegenvoorstel van de groenen aan toe, en het zou me niet verbazen dat we op 31 december 2010 geconfronteerd worden met 9 Vlaamse ministers die per fiets proberen om andere fietsers van de baan te rijden ...
--stop--
het zal weeral wat worden
--stop--
nog een statistiekje ...
--stop--
60% van de Vlaamse jongeren kijken regelmatig naar porno op 't internet
--stop--
kijk, ergens is dit normaal
--stop--
60% van 't internet is porno, dus je moet daar niet van schrikken
--stop--
maar ik hoor steeds weer dat het voornamelijk jongens en mannen zijn die naar dit soort sites kijken
--stop--
er zijn echter ook steeds 2 constanten in dit verhaal
--stop--
1ste constante: vrijwel alle mannen die hierover ondervraagd worden geven dit toe, maar allen komen ze op pornosites door 'per ongeluk' op de verkeerde link te klikken
--stop--
dat heb ik nu ook altijd voor zie ...
--stop--
als ik online de prijs van tomaten wil consulteren typ ik gewoon in Google 'red juicy motherfuckers'
--stop--
krijg ik toch wel per ongeluk een bende naakt dansende indianen op mijn scherm!?
--stop--
of als ik uit pure nieuwsgierigheid het gemiddelde gewicht van een minicitroen met lang uiteinde wil te weten komen geef ik uiteraard als zoekopdracht 'tiny yellow fruit with long ...'
--stop--
kom ik toch wel steevast terecht op een site over Chinese travestieten zeker ...
--stop--
Google ... puur pervers!
--stop--
2de constante:
--stop--
het zijn dan wel zogezegd altijd mannen die naar porno surfen, altijd weer wordt het onderzoek door vrouwen uitgevoerd ...
--stop--
samengevat: als man surfen naar porno = ga maar bij die 60% staan
--stop--
als vrouw surfen naar porno = dan ben je vast en zeker met een onderzoek bezig
--stop--
niet eerlijk hé!?
--stop--
er zijn tenslotte nog 2 zaken waar we in deze Telex écht niet omheen kunnen ...
--stop--
eerst en vooral de fameuze whereabouts
--stop--
een probleem voor onze tennissers
--stop--
maar veel minder voor onze voetballers!
--stop--
gelezen op de whereabouts van onze Rode Duivels:
--stop--
waar waren jullie tijdens de wedstrijd Estland - België?
--stop--
NERGENS!
--stop--
en dan ook dé verjaardag van de afgelopen week ...
--stop--
het was 9 november ....
--stop--
neeje, niet de val van de Berlijnse muur ...
--stop--
dat is trouwens een overroepen hype
--stop--
het waren trouwens niet de Oost-Duitsers die de muur hebben gebouwd, maar wel de West-Duitsers
--stop--
om te vermijden dat Merckel in West Berlijn zou kunnen komen
--stop--
wat mij betreft mogen ze de idioot die de Berlijnse muur heeft neergehaald gerust tegen de muur zetten!
--stop--
want door die kwast (60% kans dat hij naar porno surft, de viezerik!) zitten we met die trien in de politiek hé ...
--stop--
hebben jullie trouwens de feestelijkheden gezien?
--stop--
ik niet!
--stop--
wanneer ik uitgenodigd word op een feestje waar het hoogtepunt zal bestaan uit het omver gooien van een paar blokken isimo ...
--stop--
dan ga ik niet!
--stop--
als ze nu een paar pornosterren hadden uitgenodigd
--stop--
dan was er toch tenminste 60% van 't volk uit interesse gekomen
--stop--
wel grappig was die cameraman die Lech Walesa omver reed
--stop--
40 jaar geleden had dit Wereldoorlog III doen uitbarsten
--stop--
nu lag iedereen, en niet alleen de blokken isimo, plat van 't lachen
--stop--
maar kom, daar ging ik het dus niet over hebben ...
--stop--
wél over de 40ste verjaardag van ...
--stop--
Sesamstraat!
--stop--
wat zeg je Bert?
--stop--
ik hoor je niet ...
--stop--
60% kans dat er een dildo in z'n oor zit ...
--full stop--

09:21 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

11/11/2009

11 november

ter compensatie van mijn vorig (ik geef toe: veel te lang) bericht nu even een kortgerokt blogje ...

11 November is hier in het dorp niet alleen de dag van de wapenstilstand, maar ook Sint Maarten (Sinte Mette om het eens met een plaatselijke tongval te brengen), een dag waarop de kinderen, sommigen verkleed met mantel en mijter, anderen zelfs te paard, maar de meesten gewoon met een reusachtige plastic zak voor de buik gebonden, van deur tot deur trekken met als enig doel voor ogen het op zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk snoep bij elkaar te zingen.

Ook onze kids hebben weer luidkeels deelgenomen, en de oogst mag overdadig genoemd worden. Ik denk dat er in onze snoepkast momenteel genoeg caloriëen liggen om een gemiddelde olifant gedurende de rest van het jaar van een speklaag te voorzien.
Ze kunnen er maar goed mee zijn hé ...

Misschien nog een kleine anecdote in verband met 11 november; eigenlijk was ik deze al volledig vergeten (doe ik meestal met m'n eigen stommiteiten), maar vorige week heeft een collega me bekend dat hij op 11 november altijd aan een, althans voor hem, zeer historische uitspraak uit mijn mond moest denken.
Een uitspraak die ik zo'n jaar of 4-5 geleden heb gedaan, het moet zo een week of 2 voor 11 november zijn geweest. Ik moest toen namelijk een afspraak maken om een bezoek te brengen aan het Toyota-depot in Keulen. Mijn Duitse collega's stelden een datum voor in de week van 11 november, waarop ik antwoordde dat dit moeilijk zou zijn want op 11 november viert de hele wereld feest, om te herdenken dat we .... eueueuh ....

hmmmm ... zelden heb ik zo sterk m'n woorden moeten inslikken ... ik wilde verder gaan met 'om te herdenken dat we de Duitsers in de pan gehakt hebben ...'.
Het werd 'om te herdenken dat we dan een dagje thuis mogen blijven ...'. Ik kan jullie verzekeren dat het héééééél stil was tijdens die vergadering. Eigenlijk ben ik blij dat mijn collega er na al die tijd nog plezier aan beleeft; zo is er toch nog iemand goed mee geweest.

Sindsdien let ik wel beter op mijn woorden, dat wel. Niet dat het iets uithaalt, maar ik doe m'n best, écht waar!
Het bezoek is er uiteindelijk gekomen, zij het een weekje later ...

22:05 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

10/11/2009

Hanswursten

Gisteren nog in de krantenwinkel, vandaag op mijn blog: een verhaal over hansworsten met een vliegbrevet!

Eerst en vooral een vleugje ethymologie: blijkt dat ik er met mijn verwijzing naar het Duitse Hanswurst niet zo ver naast zit ... de naam hansworst is rechtstreeks afgeleid van Hanswurst. In het Nederlandsch werd deze naam gebruikt voor een komische figuur uit de oud-Hollandse poppenkast. Om het helemaal te plaatsen: later kreeg deze figuur de naam Jan Klaassen en werd de naam Hansworst gebruikt voor zowat elke komische figuur.

Echter, hoe goed ik ook heb gezocht in encyclopedia allerlei, gesurft heb op het internet en me doorheen het woeste landschap van informatiebronnen heb geworsteld, nergens heb ik kunnen terugvinden sinds wanneer de bejubelde Hansworsten belsoten hebben om het ook in de lucht te proberen. Feit is evenwel dat ze momenteel met succes een gerespecteerde luchtvaartmaatschappij draaiende houden.
Dames en heren, mag ik jullie nu dan uitnodigen op mijn verhaal?

Treed binnen, treed binnen ... neme plaats ende pakke een stoel ... het verhaal gaat  nu beginnen ...

Zo moest ik dus samen met een collega naar Porto. Porto ligt, zoals de naam zou doen vermoeden, in Portugal. Nu, om van Brussel naar Porto te vliegen heb je 2 valabele keuzemogelijkheden: ofwel neem je SN Brussels Airlines, waarmee je eigenlijk anderhalve dag verliest want je komt des avonds, na het sluiten der kantoren, op je bestemming aan. De andere mogelijkheid is Lufthansa. Die verzorgen een ochtendvlucht, maar je dient er wel rekening mee te houden dat je eerst eventjes een overstap moet doen in Frankfurt. Lufthansa en overstappen is echter altijd al een gevoelige combinatie geweest, meestal omdat deze Duitse trots van het luchtruim er steeds weer in slaagt om de overstaptijd zo beperkt te houden dat een eventuele drang tot ontlasting slechts via een sonde kan worden opgelost.

Concreet: ik had exact 45 minuten tijd om de overstap in Frankfurt tot een goed einde te brengen. Door de kersverse samenwerking (lees: overname) van het SN Brussels Airlines frequent flyer programma en het Star Alliance aanbod van Lufthansa ben ik sinds kort trots bezitter van een Silver Frequent Flyer card, en toegegeven, ik was sterk onder de indruk van Lufthansa: daags voor de vlucht een zeer overzichtelijke e-mail met alle gegevens i.v.m. mijn vlucht, weersverwachting voor de komende dagen, speciale activiteiten in Porto tijdens de komende dagen, en ga zo maar door. Ook de check-in verliep vlekkeloos en uitzonderlijk stipt: de boarding begon exact 30 minuten voor de voorziene vertrektijd, en da's toch wel heel uitzonderlijk. Tien minuten voor het voorziene vertrekuur was het tuig vertrekkensklaar, ook dat is bewonderenswaardig. Vraag me dan ook niet hoe het komt, maar feit is dat we er toch nog in geslaagd zijn om te vertrekken met een kwartier vertraging. Bon, geen probleem ... op 30 minuten lukt een overstap ook nog wel; zijn we hardloper of niet!? Mijn collega zou maar gebruik moeten maken van de slipstream.

Spreekwoordelijk rekende ik echter zonder de waard, want net voor het inzetten van de landing kwam een stewardess naar me toe, niet om zoals in mijn dromen met een atletische beenzwaai tot ver boven mijn hoofd - wulpse glimlach en verleidelijk ver openstaande decolleté gratis inbegrepen - haar nodeloos ver afgezakte panty recht te trekken, maar wel om me te herinneren aan mijn naam. Dat ging als volgt:
"Are you mister Van den Dries?"

Reeds vele malen heb ik een vliegtuig genomen om een verre verplaatsing te maken, maar nooit eerder werd ik op dusdanig directe wijze aangesproken door een luchtbeambte. Het is moeilijk om jullie inzicht te geven in de emoties die op dat moment vochten om een plekje aan het raam van mijn ziel. Enerzijds was er trots, want het is altijd leuk om herkend te worden en om handtekeningen te zetten, anderzijds een lichte verwondering, want waarom weeral ik en niet een ander, tot onderdrukte paniek, want wat het ook was ... ik heb niets gedaan (en waar is m'n parachute wanneer je hem nodig hebt??)!

Blijkt dat de dame in kwestie helemaal geen overspelige gedachte koesterde, evenmin als zou ik op staande voet het toestel moeten verlaten. Oef, en dat in beide gevallen!
De luchtwerkster kwam me gewoon mededelen dat we met te veel vertraging zouden landen, en dat ze daarom mijn collega en mezelf al heeft overgeboekt naar de volgende vlucht, later op de dag. In plaats van 30 minuten kregen we dus plotseling 5 uur overstaptijd. Tja, als het niet anders kan ... mijn schoonvader heeft altijd gezegd dat er in het leven 2 zaken zijn waartegen niets te beginnen valt, namelijk hoog water en vrouwen. De stewardess behoorde duidelijk tot deze tweede risicogroep, en dus aanvaarde ik gelaten mijn lot.

Na de landing informeerde ik mijn collega, die naar goede gewoonte meer dan één uiltje tijdens de vlucht heeft geknapt, en op onze dooie gemakjes begonnen we aan de lange wandeling van terminal B naar terminal A. Want dat is ook altijd mijn lot in Frankfurt: ze zetten me altijd af in terminal B om me dan helemaal het pokke-eind naar terminal B te laten gaan. Vraag me niet waarom, in deze ben ik slechts het lijdende voorwerp.
Onderweg passeerden we een Lufthansa service center, en omdat ik toch een beetje standvastige zekerheid in de vorm van een verbeterde boarding pass wilde, stopte ik even om dit aan de baliemedewerkster te vragen. Zij tokkelde een beetje op een klavier (dat is tegenwoordig dus overal hé: als je een vraag stelt, hoe vaag, terecht of idioot ze ook moge klinken, immer weer begint er iemand op een klavier te tikken alvorens een antwoord te geven ... ik word er gek van!), keek me diep in de ogen, zag blijkbaar niets interessants en vertelde me dan maar dat we onze vlucht nog zouden kunnen halen als we nu als de bliksem naar de gate zouden rennen ... de vlucht was op ons aan het wachten!
Echt waar?
Echt waar!
Echt waar, meneer de uil??

Ik aarzelde echter, want onze bagage ... die zou het toch niet redden!?
De vriendelijke dame aan het loket keek me bij deze vraag een beetje meewarrig aan, aaide met gespeelde trots over het goudgele embleem op haar revers, en verzekerde me dat dit geen probleem zou zijn. Immers, dit was wel Lufthansa, en op Lufthansa kan je bouwen!
Ze zag mijn aarzeling, keek me nogmaals diep in de ogen (ik geef toe: ik werd verlegen) en herhaalde haar bewering dat Lufthansa 10 keer straffer is dan Harry Potter en beertje Colargol bij mekaar.

En hop, daar gingen we ... rennend alsof er een PR op de 10k in de lucht hing zoefden we door de Frankfurtse luchthavenlucht, op weg naar de gate. Hijgend en met parelend zweet in het aangezicht bereikten we de plaats waar we zijn moesten (nog 10 meter verder en we zaten waarschijnlijk in een ander land!!), alwaar er nog een stewardess, zowaar een kopie van de vriendelijke dame aan het service center, ons stond op te wachten met een door Blendamed gesponsorde glimlach.
Ook hier drukte ik m'n bezorgdheid uit over het achterblijven van onze bagage.
Volgens mij is het een heel belangrijk onderdeel van de opleiding bij Lufthansa, want met net hetzelfde gebaar als haar collega slechts enkele tellen geleden bracht ze haar rechterhand naar die plaats nét boven haar linkerborst waar het bedrijfslogo de welving van haar vrouwelijkhijd gedwee volgde, on orakelde me op precies dezelfde afgemeten toon dat ik hier wel met Lufthansa te maken had, en dat ze meer dan waarschijnlijk op dit eigenste ogenblik enkele meters onder ons bezig waren met het inladen onzer persoonlijke toebehoren. Ook hier vertoonde mijn gelaatsuitdrukking waarschijnlijk het geloof dat je in de ogen van een 18-jarige kan terugvinden wanneer je hem op 12 september wakker maakt met de mededeling dat Sinterklaas net geweest is, want wederom werd ik diep in de ogen gekeken (nota aan mezelf: ik moet dringend mijn wenkbrouwen eens laten nakijken!!), verzekerde me dat Luftansa 10 keer straffer is dan Superman en Captain Iglo samen en dat ik rustig van m'n vlucht mocht gaan genieten.

Tja, wat doe je als simpele man wanneer een opeenvolging van hooggewelfde dames je de contactlenzen van je oogbollen kijken? Inderdaad ja; je zet je neer en laat het laatste stukje verzet uit je aderen wegvloeien ...
En aldus gingen we zitten, mijn collega en ik, wachtend op wat komen zou.

Mijn collega vroeg me nog tijdens de vlucht of ik altijd zo vol ongeloof reageer wanneer de mensen me iets zeggen. 'Ervaring', was het enige antword dat ik kon bedenken. We hebben zelfs nog gewed: indien onze bagage samen met ons Porto zou bereiken, dan zou ik het eerste etentje van de businesstrip betalen; in 't andere geval waren de onkosten voor haar.

Om een lang verhaal niet nóg langer te maken: ik heb die avond gratis gegeten! Straffer nog, ik heb die avond niet kunnen trainen, want de bevoegde luchthavendienst in Porto is er niet in geslaagd om onze bagage voor 22 uur af te leveren.

Tja, da's 't leven zeker ...

Is het dan allemaal kommer en kwel?
Zeker en vast niet!
Want ondanks de hoge werkdruk en de lust tot verscheuren van sommige mensen die m'n professionele pad kruisen doe ik m'n werk nog heel graag. En dankzij sommige fijne collega's slagen we er toch elke dag weer in om een vleugje plezier tussen de werkuren te stoppen. Als bewijs de onderstaande foto, genomen tijdens de voornoemde trip naar Portugal, waar mijn collega Liesbeth ('t kind mag ook op dit blogje een naam hebben ;-) ) en mezelf zowaar een heuse paaldansact ten berde hebben gebracht ...
De 2de foto is volledig in scene gezet, maar moest mijn manager toevallig dit berichtje lezen wil ik toch ook even een foto 'on the job' toevoegen :-)

P1100851P1100849

Gelieve me te excuseren voor de lengte van dit bericht, maar ik had nog wat goed te maken van de voorbije 2 weken hé!?

21:21 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

09/11/2009

De helaasheid der drukte

Mijn welgemeende excuses voor het uitblijven van de haast dagelijkse prietpraat op deze pagina's en voor de verweesde afwezigheid van reacties op jullie eigen webbedinges. Maar ik heb eens een goed excuus: het was me gewoon te druk.
Het lijkt me wel of elk strategisch project in mijn professionele omgeving erop gebrand is om ergens in de lijst van implementors mijn naam hoog in het vaandel te dragen. Ergens is dit uiteraard een compliment, maar anderzijds vraag ik me toch ook af of het niet de bedoeling is om mijn gemiddelde levensverwachting met enkele eenheden naar beneden te halen. Wie kan het ze kwalijk nemen?
Ik kan er niet veel details over geven, want wie 'strategisch project' zegt, zegt eigenlijk ook 'zwijgplicht', maar ik kan me er soms toch over opwinden dat mensen, collega's, sujetten (ik durf al eens van synoniem veranderen naargelang de windrichting) die al sinds een halve carrière in een winterslaap verkeren waar de gemiddelde volwassen panda alleen maar jaloers kan op zijn plotsklaps een overmaat aan erkenning krijgen omdat ze er nu plotseling wél in slagen om volledig zelfstandig een door vermeende spierverlamming geslagen ooglid op te tillen. Vergelijk het met de ooooo's en de aaaaaa's die een gestopte roker te beurt vallen nadat hij gedwongen door een bindend doktersadvies en een inkzwart gekleurde linkerlong zijn dagelijkse hoeveelheid teer en rook vaarwel zegt en en plein publique verklaart dat hij reeds 37 minuten niet meer gerookt heeft, onderwijl als een bezeten gek kauwend op een in nicotine gedrenkte kauwbare gom.

Maar kom, alles is uiteraard beter dan de tientallen drommels die dagelijks op de almaar langer wordende lijst werklozen worden bijgeschreven.
De momenten dat het me een beetje hoog zit zijn eigenlijk alleen maar die waar m'n trainingen erbij inschieten. Hoewel vaak leidend tot trainingen op onmogelijke momenten die door de meeste mensen als pure nachtbrakerij beschouwd worden valt het gelukkig allemaal nogal mee: 2 weken geleden is er één training niet uitgevoerd en dat is het. Pas op, ik voel me daar wel degelijk schuldig over, te meer daar coach Mario toch maar zijn onbezoldigde lieve leven opoffert aan het opstellen van een schema waarvan de afzonderlijke trainingen in elkaar passen als een Zwitsers klokje. Ook mijn geplande wedstrijd in Mol tijdens het voorbije weekend is in het water gevallen vanwege te veel werk ... ach ja ... het zij zo ...

Slechts 1 training gemist dus, en dat mag een wonder heten. Te meer daar dit dan nog niet eens mijn schuld is, maar wel van Lufthansa die het nodig vond om mijn bagage een beetje langer in Frankfurt te houden. Niet leuk, zeker wanneer je weet dat ik in Porto stond te popelen om de straten, pleinen en parken onveilig te maken. Lufthansa ... telkens ik die naam hoor vraag ik mij af of 'Hanswürsten aus die Luft' niet als model heeft gestaan voor die benaming ...
Komt er een volgende 'lachen met Geert' aan? Misschien, maar zeker niet vandaag ... later op de week, ok?
lufthansahans_worst

08:24 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |