23/10/2009

Telex van de Week (51)

telex--start--
deze week is er 10.000 Euro geboden voor een haarlok van Elvis
--stop--
gaat wat geven als ze binnen een jaar of 50 de neus van Michael Jackson op E-Bay gaan zetten ...
--stop--
je kan het zo gek niet bedenken of het wordt wel door iemand verzameld
--stop--
postzegels, koekedozen, dildo's en taalfauten ... werkelijk àlles steekt men tegenwoordig in albums
--stop--
maar ook in verzamelwoede kan overdreven worden
--stop--
neem nu de verzameling stommiteiten van Frank VDB ...
--stop--
(geldig voor zowel de politicus als de renner, maar we vestigen nu even de aandacht op de sportiefste van de 2)
--stop--
slaagt erin om in de laatste 4 uur van z'n leven een Afrikaanse prostituée ten huwelijk te vragen, 2 GSM's kwijt te spelen, 4 Italianen wakker te bellen om 2 uur 's nachts, een half hotel onder te kotsen om vervolgens bloednuchter zijn laatste adem uit te blazen
--stop--
en u dacht dat de laatste dag van Jezus spannend was??
--stop--
nooit geweten dat het leven van VDB zo veel gelijkenissen vertoonde met dat van premier Berlusconi ...
--stop--
hadden we het niet over blunders?
--stop--
wel, een zo mogelijk nog grotere verzameling blunders kan je vinden in het plakboek van onze regering ...
--stop--
sinds we een premier hebben met de voornaam Eric heb ik trouwens al de voorleesliteratur van mijn kinderen aangepast
--stop--
voortaan niet langer verhaaltjes uit 'Eric en het kleine insectenboek'
--stop--
maar spannende literatuur uit 'Eric en het grote blunderboek'
--stop--
om het hier enkel te hebben over de laatste aanwinsten in een lange rij:
--stop--
eerst was er al commotie rond de informatisering van justitie ...
--stop--
het begon met het ontslag van Hans Van Bossuyt
--stop--
hij was ondervoorzitter van het beheerscomité voor de informatisering van justitie
--stop--
pffffff ... mondjevol hé ...
--stop--
stel je even voor dat beste vriend Hans een zoon heeft die op school een spreekbeurt moet geven over het beroep van zijn vader ...
--stop--
't heeft al lang gebeld tegen dat hij dit gezegd heeft ...
--stop--
maar bon, we zaten bij het ontslag van de papa
--stop--
reden voor het plotse ontslag: er komt helemaal niets terecht van die informatisering
--stop--
tiens, de regering heeft iets beloofd, richt een commissie of 12 op, en daarna gebeurt er niets meer?
--stop--
écht waar!?
--stop--
volgens mij is die brave man gewoon naïef, maar soit ...
--stop--
zoals gewoonlijk wanneer zijn departement wordt aangevallen kwam de reactie van justitieminister Stefaan De Clerck binnen de 280 minuten
--stop--
dat zijn 5 seconden om te reageren maar 279 minuten en 55 seconden alvorens de postduif bij de minister kwam ...
--stop--
hij klonk oprecht verbaasd ...
--stop--
geen informatisering? Toch wel!
--stop--
aldus onze excellentie
--stop--
ze zitten zelfs nog volledig op schema om tegen 2011 het hele departement van e-mail te voorzien!
--stop--
ik wist niet wat ik hoorde ...
--stop--
dus binnen 2 jaar krijgen ze electronische post?? WAUW!
--stop--
het is nu reeds spannend wachten op de installatie van Windows 3.11
--stop--
wel grappig ... ik mag hier in mijn Telex vertellen wat ik wil over het ministerie van justitie ...
--stop--
zolang jullie niks verklappen weten ze het niet ;-)
--stop--
nog een blunderke, vers van de pers
--stop--
ons mooie Belgenland heeft een begroting
--stop--
zoals beloofd komen er geen extra belastingen
--stop--
wel worden zo ongeveer alle accijnzen verhoogd en gaat men verder met het afromen van zelfs magere melk
--stop--
 maar we noemen dit vanaf heden eenbijdrage, en niet langer een belasting!
--stop--
regeren kan soms toch makkelijk zijn hé ...
--stop--
voornaamste maatregel in de begroting is de bijdrage van energiereus Suez, eigenaar van Electrabel
--stop--
500 miljoen Euro!
--stop--
alleen, toen de begroting werd voorgesteld bleek dat er helemaal geen akkoord was
--stop--
en de grote baas van Suez, een heel stoute meneer, wist te vertellen aan de verzamelde pers dat er helemaal niets gevraagd was, en ze zouden dus 0 Euro betalen
--stop--
onmiddelijk crisiberaad in Brussel
--stop--
alwaar de 2 knapste rekenkundigen, vice premier Reynders en energieminister Magnette, ondersteund door (hoe kan het ook anders) een inderhaast opgerichte commissie een hele nacht vergaderden
--stop--
na afloop was hun conclusie duidelijk:
--stop--
er zit een verschil tussen de 500 miljoen in de begroting en de 0 euro die daadwerkelijk beloofd is
--stop--
serieus?
--stop--
volgens mij hebben ze die berekening op de computers van justitie gemaakt ...
--stop--
maar bon, allen terug vergaderen, en zie ... hoera ... er is nu wel degelijk een ondertekend akkoord!
--stop--
zij het voor een heel pak minder
--stop--
nog een detail:
--stop--
het onderhandelde bedrag moest slechts voor een deel door Suez betaald worden; het andere deel komt van de concurrentie
--stop--
aan wie uiteraard niets gevraagd werd
--stop--
iets zegt me dat hier nog een vervolg op komt
--stop--
nee serieus, ik moet er even tussenuit ...
--stop--
ik ga Halloween vieren!
--stop--
maar liefst niet in Los Angeles
--stop--
waar een man al 2 weken dood op z'n balkon zat, alvorens de buren iets gemerkt hebben
--stop--
de brave mensen dachten dat het een halloweenpop was
--stop--
't zag er ook allemaal zo fake uit: dat lijk zat daar gewoon maar stil!
--stop--
tuuuurlijk ...
--stop--
een lijk dat rond loopt en luidkeels de laatste evergreens van Englevert Humperdinck zingt ...
--stop--
dàt is pas écht ...
--full stop--

12:41 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

21/10/2009

Internetreclame

Gladde reclamejongens en malafide types hebben reeds lang de geneugten van het internet als uitbreiding van hun jachtgebied ontdekt. Ook ik, toch iemand die werkt met een mirror e-mailadres en zelden z'n echte gegevens achterlaat op sites die daarom vragen krijg regelmatig berichtjes die te mooi zijn om waar te zijn.
Moest ik echter telken male ingaan op het aanbod om penisverlengende pastilles aan te kopen dan had ik waarschijnlijk reeds lang met een kruiwagen naar het werk moeten komen. Had ik steeds een reply gestuurd naar elke Afrikaanse prins die me vorstelijk wil belonen voor een klein beetje banktechnische hulp was ik nu in staat om mits een financiële injectie de economische crisis op m'n eentje te onderdrukken en moest maar 10% van de heuglijke berichten over mijn fenomenale lottowinsten in landen allerlei enige grond van waarheid bevatten, dan was Toyota nu niet mijn voornaamste klant maar doodgewoon mijn bezit.

Hetzelfde kan gezegd worden van de talloze potentiële bruiden die me aangeboden worden ... Rusland, Thailand, Roemenië, de Filipijnen of Oost Kirzigistan: je kan het zo ver niet bedenken of er zitten honderden smachtende vrouwen te wachten op mijn verlossende tegenbericht.

Helaas, het is allemaal gebakken lucht. Zijn er eigenlijk wel mensen die op dit soort zaken ingaan? Ik vrees van wel, maar laat het niet aan m'n hart komen. Wanneer dit soort berichten me bereikt laat ik ze onmiddelijk kennis maken met de onmetelijke diepte van de virtuele prullenbak in m'n e-mailclient.

Voor de aardigheid heb ik gisteren even een kijkje genomen in de spamfolder van m'n voornaamste privé mailclient. Blijkt dat er net geen 4000 berichten stonden. Vierduizend!

Er was zelfs eentje bij van Silvio Berlusconi, je weet wel: de premier van Italië die erom bekend staat een hoger libido te hebben dan zijn notering op de IQ-schaal. Blijkt dat hij me vroeg om per kerende een 25-jarige escort op te sturen. Ik denk dat ik 'm verkeerd verstaan heb, getuige het telefoontje dat ik van hem mocht ontvangen:

silvio

08:07 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

20/10/2009

Vergeetachtig

Het moet zijn dat je aan me kan zien dat er een jaartje is bijgekomen.
Zo ging ik tijdens het weekend naar de bakker, alwaar een jonge dame met paardenstaart en ontluikende borstjes op plaatsen waar die horen te staan (lach maar: binnen 20 jaar praten we nog eens ...) de virtuele pistolets die op m'n papiertje stond op onnavolgbare wijze in een eetbare variant omzette. Nadat ze de gewenste waren op de toonbank had gelegd en ik mijn dankbaarheid toonde door zonder morren de voorgestelde rekening te betalen vroeg ze me of ze alles in een zakje moest doen!

Wablief?
Jullie zien het punt niet??

Sta me toe om het even uit te leggen: mijn brein hangt aan elkaar van de eigengereide associaties. Eén van deze fijnbesnaarde logische schakelingen zegt me dat de zin 'En moet ik dat allemaal in een zakje doen?', geformuleerd met de juiste accenten op de open klinkers en begeleid door een meelijdende blik in de ogen, enkel gesteld wordt door hulpvaardige amazones aan zichtbaar hulpbehoevende bejaarden!
En wat kon ik zeggen? Niets!
Want ... ik was toch wel potverdikke m'n draagtas vergeten!! Vlijtig probeerde ik het opkomende geknars in mijn stembanden te onderdrukken door op een onderdanige doch mannelijke manier zo krachtig mogelijk de formule 'Jazeker, dankuwel.' terug te kaatsen.

En 't is niet het enige hé ... afgelopen zaterdag stond ik in Bonheiden op de atletiekpiste, klaar om alweer een memorabele training aan m'n actief toe te voegen, toen m'n Garmin me duidelijk maakte dat ik m'n hartslagband vergeten was. Dit is werkelijk de eerste keer in de 5 jaar dat ik met een hartslagmeter train dat dit me overkomt!! (hier geef ik Mario de schuld: mij zo zenuwachtig maken met al die versnellingen ... :-) )
Nog een voorbeeld? Ok dan maar ... kijk eens naar de Telex van vorige week vrijdag ... valt er niets op?
Inderdaad ja: ik ben, en dit voor de eerste keer in 50 edities, vergeten om het prentje van die oude telex toe te voegen!

Kan het verwonderlijk genoemd worden dat ik dan ook onmiddelijk in paniekmodus geschoten ben en zowat alle middeltjes mij bekend die zouden helpen tegen dementie aan de realiteit toets?
Gelukkig stond er gisteren in de krant dat Googelen zou helpen tegen vergeetachtigheid in het algemeen en dementie in het bijzonder. 't Zal waarschijnlijk wel weer op een kwakkel berusten, maar alle beetjes helpen om m'n gedeukte moraal weer op peil te krijgen.

Voor de rest kan ik jullie gerust stellen: alles is ok.
Hoewel er op deze pagina's niet veel over geschreven wordt verlopen de trainingen goed, de duiveltjesploeg die ik train hebben zaterdag in een wervelende wedstrijd tegen één van de sterkste ploegen uit de reeks gewonnen en het leven kabbelt rustig voort, wat in mijn geval zonder meer onder de noemer 'zeer goed' mag geplaatst worden.

linschotenVoor dit jaar ga ik proberen om nog 2 wedstrijden op de agenda te zetten: de 10km van Mol, hoewel men mij op die dag en bijna op hetzelfde uur als de aanvang van de wedstrijd op een feestje verwacht (ik zal mijn betere onderhandelingstechnieken en in het slechtste geval mijn maffiavriendjes moeten inschakelen ...), en de halve marathon van Linschoten. Ook deze laatste zal ik nog even aan de realiteit van mijn kalender moeten toetsen.
Het is ook goed mogelijk dat ik tussen Kerst en oudjaar in Leuven de 12 kilometer ga lopen, maar dit zal dan aan een gezellig en vrijblijvend tempo in het gezelschap van mijn vrouwtje zijn ... 't mag ook al eens zonder druk zijn hé!?

Rest me nog jullie een prachtige werkweek toe te wensen, en hopelijk zie ik jullie vlug terug op deze pagina's, of, beter nog, op één der voornoemde loopevenementen ...

08:55 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

19/10/2009

17 oktober

Je kan voor elke datum wel iets bij elkaar googelen om te bewijzen dat op die  bepaalde dag de geschiedenis van de mensheid volledig werd herschreven.
Uiteraard geldt dit voor bepaalde uitvindingen zoals daar zijn: het wiel, de stoommachine en de volautomatische tandenborstel met haardroogmogelijkheid, maar kom nu alsjeblief niet af met de uitvinding van de kartonnen doos, want het relatieve belang van deze laatste vinding op mijn gemoedsrust durf ik bij wijlen serieus in vraag stellen, al was het maar vanwege de volgende logische gevolgtrekking:

--> kartonnen dozen worden gebruikt om schoenen te verpakken --> vooral vrouwen geven geld uit aan schoenen --> mijn gezin is gezegend met 3 exemplaren van het vrouwelijke soort ==> conclusie: ik heb het niet met kartonnen dozen!

Desalniettemin (kijk, de uitvinding van het woordje desalniettemin vind ik dan weer wél een mijlpaal in onze vaderlandse geschiedenis!!) ga ik enkele markante gebeurtenissen opsommen die allen op hun beurt aan 17 oktober kunnen gelinkt worden:

  • 1404: Cosma de Migliorati wordt tot paus verkozen en noemt zichzelf voortaan Innocentius VII (lap, 'Dirkske' was weer niet goed genoeg ...)
  • 1662: Karel II van Engeland verkoopt Duinkerke voor 40.000 pond aan Frankrijk (hadden de Duitsers dàt geweten, ze hadden sehr sicher mehr geboden!)
  • 1912: Turkije verklaart de oorlog aan Bulgarije en Servië (en terecht ...)
  • 1918: oprichting van Joegoslavië (lang hebben ze het ook niet volgehouden)
  • 1931: overlijden van Alfons Maria Jakob (ik word zenuwachtig van mensen wiens naam gewoon een samenraapsel is van 3 voornamen; in het leven moet je leren kiezen, punt!)
  • 1933: Albert Einstein komt op de vlucht voor de Nazi's aan in de Verenigde Staten (hij had beter eerst nog de kam uitgevonden ...)
  • 1945: Juan Perón worst in Argentinië vrijgelaten (was die niet getrouwd met Madonna?)
  • 1970: Marathon Geert, notoir loper van de grootteorde der Anna Kournikova's (overal op de foto maar nooit iets gewonnen) wordt geboren.

Jawel, beste blogkijkkinderen, ik mag weeral het kadertje rechts bovenaan mijn blog aanpassen door van de 38 een 39 te maken ... 't is een harde wereld!

10:07 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

16/10/2009

Telex van de Week (50)

--start--
Telex nummer 50: het had een feesteditie moeten worden
--stop--
maar door de dood van Frank VDB hangt er wel een zwart randje aan
--stop--
ik moet zeggen dat ik wel wat schrok toen ik het nieuws 's morgens vroeg hoorde
--stop--
uiteraard dacht ik meteen aan zelfmoord
--stop--
ah ja, want na heel die affaire met haatmails en aanvaringen met SPa voorzitster Caroline Genez ...
--stop--
zegt genoeg over de socialisten: elkaar lekker uitmaken per e-mail ('t zijn dan ook zelfverklaarde progressieven hé ...) en daarna boos zijn op de kameraad die het mailverkeer liet uitlekken naar de pers
--stop--
maar kom, het blijkt dus niet de politicus Frank VDB te zijn die het loodje heeft gelegd, maar de renner Frank VDB
--stop--
eerst was sprake van een longembolie
--stop--
later zou hij gestikt zijn in z'n eigen braaksel
--stop--
kijk, volgens mij moet dit makkelijk te achterhalen zijn:
--stop--
longembolie: een bloedklonter in de longen
--stop--
gestikt in eigen braaksel: heel wat meer brokjes in de keel en op het tapijt vlekken die er niet meer uitgaan
--stop--
dat ze niet meteen het verschil zien tussen een longembolie en een hartinfarct, daar kan ik nog inkomen
--stop--
dat is zoiets als met het blote oog het verschil zien tussen een Mexicaanse en Chileense griep
--stop--
maar tussen een longembolie en de dood door zelfgekotste verstikking ...
--stop--
maar bon, blijkbaar zie ik het weer te simpel en aldus werd besloten om tot een autopsie over te gaan
--stop--
beste lezers, vergeet het door Hollywood gecreëerde beeld van de ervaren patholoog die middels een kleine prik in de bijnierschors de hobbies van de overledene tot 3 cijfers na de komma kan vaststellen
--stop--
puur fantasie
--stop--
voeg daar ook nog eens de factor 'Senegal' aan toe, en je kan je al helemaal aan iets verwachten
--stop--
feit is dat verschillende getuigen verklaard hebben dat Frankie boy zich een serieus stuk in de kraag had gezopen
--stop--
maar wat blijkt uit het autopsieverslag?
--stop--
dat er absoluut geen spoor van alcohol in het lichaam van de onfortuinlijke coureur is teruggevonden
--stop--
was dit dan de laatste grap van VDB?
--stop--
de hele nacht cola zuipen en dan maar doen alsof je dronken bent?
--stop--
of was die patholoog zelf misschien nog beschonken??
--stop--
ach ja, 't zal altijd wel een beetje een raadsel blijven
--stop--
misschien moeten we er in plaats van een autopsie-arts maar eens een autist op los laten
--stop--
beide liggen niet alleen fonetisch gezien in elkanders buurt
--stop--
maar blijkt dat autisten tegenwoordig hot zijn op de arbeidsmarkt
--stop--
in Denemarken is er zelfs een uitzendbureau dat gespecialiseerd is in het recruteren van autisten
--stop--
want onze vrienden de rainmen worden geroemd om hun geconcentreerde werkhouding
--stop--
ik stel me evenwel de vraag hoe je in godsnaam ooit gaat kunnen vaststellen dat zo iemand geconcentreerd met zijn job bezig is, dan wel dat hij in zijn eigen wereldje aan het uitdokteren is hoe je met een vlindernetje roze olifanten kan vangen
--stop--
lijkt me een pak moeilijker dan het verschil te zien tussen een longembolie en een ...
--stop--
inderdaad ja ...
--stop--
trouwens, over roze olifanten gesproken ...
--stop--
voor het goeie nieuws moet je tegenwoordig in de Verenigde Staten zijn
--stop--
alwaar de heer Obama gezegd heeft dat homo's in het leger meer visibel moeten worden
--stop--
nu zou ik perfect kunnen zien wanneer de heer Obama dreigt in zijn eigen braaksel te stikken
--stop--
maar in zijn hoofd kijken kan ik niet
--stop--
en dus blijf ik met de vraag zitten hoe hij dit wil bereiken ...
--stop--
misschien ga je binnenkort wel verrast opkijken wanneer het Amerikaanse leger manoeuvres in België of Nederland komt houden
--stop--
allemaal stoere mannen in camoeflage
--stop--
maar daar achteraan ...
--stop--
wat is dat?
--stop--
een roze olifant?
--stop--
nee hoor, het is een zichtbare GI Joe (is dit dan een Gay Invincible Joe??)
--stop--
in roze camoeflage
--stop--
huiszoekingen in Afganistan gaan er ook helemaal anders uitzien
--stop--
geen gebonk meer op dikke houten deuren
--stop--
gedaan met het bars toegeroepen 'Hello Fothermocker (geen gevloek in de Telex, vandaar deze censuur), anybody home?'
--stop--
maar wel een zacht tikje met de pink op het eerst gedesinfecteerde keukenraam
--stop--
gevolgd door 'Hellooooo everibodiiiiiiiiiiii ...
--stop--
'... anybody homo?'
--full stop--

09:18 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

14/10/2009

Een nieuwe lente

Nog een laatste keer Dwars door Hasselt ... sinds gisteren staan de uitslagen online: blijkt dat ik 266ste ben geworden op 3.079 deelnemers in een officiële tijd van 1u01'23". Dus zonder te lopen nóg eens 2 seconden van m'n besttijd af; was 't altijd maar zo makkelijk.

En dan nu terug over naar de orde van de dag.
Eigenlijk had ik voor mijn blogje van vandaag een mooie openingszin in gedachte, maar omdat ik begonnen ben met de uitslagen van DDH is dit een beetje verwaterd. Ik geef hem toch nog even mee: of wacht, ik zal er ineens een gedichtje van maken, dan krijg ik toch nog een beetje het gevoel dat ik me vroeger tijdens de lessen 'Nederlandse expressie' toch niet voor niets belachelijk heb gemaakt, daar vooraan in de klas ...

ahum ... hier komt ie ...

"Openingszin"

door Marathon Geert


Een nieuwe lente, een nieuw begin
En daar is ie weer, de zin
De zin om te lopen
Laat ons het beste hopen

Hopen op snelle tijden
sneller dan bejaarden rijden
Geen pijn, geen gein
O, wat is hardlopen toch fijn


Dank u, dank u ... ik weet 't, ik weet 't ... een groot talent is aan mij verloren gegaan. Ooooh, dankuwel mevrouw voor het mij toesturen van die virtuele bloemen!  Jaaaa, ik vond u een prachtig publiek; dank u, dank u.


Allez, alle stokjes onder de gekheid, het is wel degelijk een feit dat ik wilde openen met de klassieker 'Een nieuwe lente, een nieuw begin', hoewel de verwijzing naar de lente in deze eerste nachtvorstelijke dagen misschien een beetje ver gezocht lijkt. Maar 't is 't idee dat telt hé.
De lente staat voor ontbloeming, knoppen die open komen, nieuwe ideeën die groeien, plannen die gesmeed worden en goede voornemens die hun eerste stappen richting realisering zetten.
En het is vooral dat gevoel dat ik even wil vasthouden.

Zoals eerder al eens aangehaald heb ik me een goeie 2 weken geleden een nieuw trainingschema cadeau gedaan. Een schema dat naar aloude gewoonte geïnspireerd werd door de (voor mij) beste principes (lees: die waar ik in geloof)van de 2 loopcoaches die in het verleden voor mij een schema hebben gemaakt. Dit alles uiteraard overgoten met een sausje, gebaseerd op m'n personlijke ervaring en kennis van de eigen lichamelijke gebreken.

Ondanks de goede wedstrijden van de jongste weken zat ik echter met twijfels ('één zwaluw maakt de lente nog niet', om het met een verwijzing naar het thema van de dag te zeggen) ... train ik wel gevarieerd genoeg, snel genoeg of juist té snel, te veel of the weinig, enfin ... alles werd in mijn onderbewustzijn een beetje in vraag gesteld.
Vooral het feit dat ik niet veel tijd heb om me serieus met deze vragen bezig te houden baarde me eigenlijk wat zorgen.

En dus pas ik vanaf heden managementsprincipe nummer één toe: delegeer het werk naar de juiste persoon; waarom zou ik het wiel opnieuw uitvinden wanneer m'n buur een Lexus in de garage staan heeft!?

Dames en heren, niet dat hij enige introductie behoeft, maar toch stel ik bij deze met gepaste trots mijn nieuwe loopcoach voor:
MARIO!
(wederom applaus daar op de achterste banken ... dank u, dank u ... wilt u nog een gedichtje horen misschien? ... wablief? ... ah ... nee ... geen gedichtje? ... ook niet een kleintje? .. 2 regeltjes? ... anderhalf? ... excuseer? ... niets? ... ok dan maar ... ik vond u toch ook geen geweldig publiek hoor ...)

Eigenlijk is m'n nieuwe coach dus dezelfde als m'n oude; de service is echter onveranderd gebleven. Gemaild op een maandag, schema in de bus nauwelijks een uurtje later. En ik heb 't 'm nochtans niet makkelijk gemaakt want ik had een zeker aantal eisen waar ik niet van wilde wijken. Geen probleem voor El Coacho ... alles netjes ingewilligd, goed gedocumenteerd en leesbaar geschreven. 10 op 10 voor orde en vlijt, Mario!

Sinds eergisteren, maandag, mag ik me dus wederom tot het legertje discipelen van de meest bekende blogcoach rekenen. Eigenlijk begint het echte werk (12 k wisselloop) pas vandaag, want maandag moest ik maar een 5-tal kilometer uitlopen, en gisteren werd zelfs een volledige rustdag ingepland.

Mario, zoals elke coach zal ook jij aan de hand van de resultaten beoordeeld worden. Je opdracht is duidelijk: loods me naar 30' op de 10k, 35' op de 15k, een wereldrecord op de 10 mijl, een beste wereldjaarprestatie op de halve marathon alsmede Olympisch goud op de marathon en je naam wordt met vergulde letters in mijn testament bijgeschreven ...

Moest 't nu toch ietske minder worden dan kan ik daar ook mee leven hoor ...

 

19:36 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

13/10/2009

E=mc²

einsteinKennen jullie ze nog ... de relativiteitstheorie? Lijkt zo op het eerste gezicht niet al te moeilijk om te bedenken, maar er zijn wel enkele lastige nevenwerkingen: je krijgt er een kattegeschrift van, de Nazi's blijven je vrienden niet en de kleur van je snor past hoegenaamd niet meer bij de rest van je beharing.
Maar kom, geen biografie over Einstein op mijn blogje ... er zijn al genoeg pseudo-intellectuelen in de wereld!


Wat ik wél wil aanhalen is het feit dat ik mijn Dwars door Hasselt van afgelopen zondag in het juiste licht wil plaatsen, en dan komt enige relativering zeker van pas.

Allereerst de afstand ... wat moeten we daar mee aanvangen? Op mijn Garmin stond na het overschrijden van de finish 14,7 km op de teller. Is het dan een 15k-wedstrijd?? Uiteindelijk wordt de afstand van een parcours op het midden van de baan gemeten, en als je de bochten goed aansnijdt boek je altijd een beetje winst. Maar 300 meter op een afstand van 15k? Feit is wel dat je 2 kilometer door het centrum van Hasselt loopt en dat is me daar een onvoorstelbaar kluwen van bochten in elke mogelijke richting. Bon, je kan daar over blijven zeveren ...

Ten tweede het gevoel achteraf. Ik blijf bij m'n statement dat het vrij moeiteloos ging, maar ook hier mag een snuifje relativiteit worden toegevoegd om het hele verhaal op de juiste smaak te brengen. Want toen ik thuis aankwam, na een autorit van een klein uurtje, voelde ik wel degelijk enige stijfheid in de benen. Uiteraard is de positie die je aan het stuur van een wagen moet aannemen teneinde verantwoordbaar aan het verkeer deel te nemen niet de meest bevorderlijke voor de doorbloeding van je beenspieren. En ook 's avonds, toen de adrenaline was uitgewerkt en het laatste beetje endorfine door m'n lever verwerkt was tot een nietig drupje ureum kreeg ik last van hevige hoofdpijn. Mijn ervaring leert me dat ik dit enkel heb na het leveren van een zware inspanning of het verduren van een niet aflatend hongergevoel. Dikwijls zelfs een combinatie van beide.

Maar bon, ik koester uiteraard wel deze race.
Jeewee heeft zeker een punt door te stellen dat ik op een andere manier in het startvak sta dan vroeger. Voorheen kon ik mezelf bijna een depressie aanpraten door het stemmetje in m'n hoofd de collega-lopers in mijn buurt te laten beschrijven. Bij iedereen vond ik wel iets wat me deed besluiten dat ze sneller waren dan mij.
Eergisteren stond ik op een totaal andere manier aan de start. Zelfs de zichtbaar aerodynamisch beter geconstrueerde deelnemers in het startvak voor mij konden me niet van m'n stuk brengen. In mijn veelal troebele brein had zich de gedachte genesteld dat zelfs de lopers die me op 10 minuten of meer liepen me niet konden verslaan. Gewoon het feit dat ik daar stond, om samen met de afscheidnemende Rik Ceulemans naar het startschot te luisteren, was op zich al een overwinning. Ik had iets meegemaakt, iets wat me sterker maakte dan hen, iets wat me het recht gaf om daar naast hen te staan ...

Wacht maar tot ik binnen enkele maanden aan de start sta voor mijn volgende marathon. Als ik een gouden raad mag geven: ga de eerste kilometers gewoon uit de weg en laat me efkes doen; er zijn van die momenten dat ik het verscheuren van mensenvlees niet als een zonde beschouw en dat zou wel eens van die momenten kunnen worden!

Nog even een kleine fotografische impressie uit de afgelopen Dwars door Hasselt: ééntje genomen net na het ingaan van de laatste kilometer en de 2de in de laatste rechte lijn.
Wat wil je dat ik zeg ... er zijn 3 soorten mensen: mensen die altijd goed op de foto staan, mensen die nooit goed op de foto staan, en de derde categorie ... wel, dat ben ik ;-)OOG200910110531H_
finish








Beste vrienden, hartelijk dank voor de mooie reacties op mijn verslag gisteren ... het doet een mens goed om af en toe een virtuele schouderklop te krijgen!

10:14 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

11/10/2009

Dwars door Hasselt 2009

Hoe bepaal je of je een goede wedstrijd hebt gelopen?

Je eindtijd?
Je plaats in het deelnemersveld?
De manier waarop je de eindstreep hebt gehaald?

Zoveel als er lopers zijn, zoveel antwoorden bestaan er op deze vraag ...

ddhDwars door Hasselt vandaag was niet alleen mijn 2de 15 kilometer-wedstrijd, het is tevens de 2de wedstrijd sinds mijn 'comeback'. Twee weken geleden in Mechelen was de tijd naar behoren gezien de omstandigheden, en ook nu kwam het er in de eerste plaats op aan om vooral het goede gevoel na te streven. 'Properkes aankomen', heet dat waar ik vandaan kom: niet te veel in het rood gaan, goed je eigen tempo ronddraaien, versnellen wanneer je de eindmeet kan ruiken zonder daarom jezelf voorbij te hollen en dit alles dan nog liefst gecombineerd met een finishtijd die je niet met het schaamrood op de wangen terug naar huis stuurt.

Nu, een 15 kilometer dus. Mijn PR stond, na slechts 1 wedstrijd over deze afstand op de teller, op 1u08'54". Geen bijster goede tijd, maar eigenlijk werd die gelopen op een 16-mijlsrace waar de afstand zo schabouwelijk naast de kwestie was dat ik besloot om die bepaalde race als een 15k te beschouwen. Later in datzelfde jaar liep ik in Amsterdam een snellere tijd op een échte 10 mijl zodat je de onlogische situatie van een sneller PR op de 10 mijl dan dat van de 15k in mijn PR-lijstje kan aantreffen.
Mijn doel vandaag was dus simpel: een PR. Ondanks een veel te lange scheiding van mijn loopsloefkes eerder dit jaar moest dit tot de mogelijkheden behoren.
Garmin werd aldus op een pace van 1u05'00" ingesteld, en we zouden wel zien waar het schip kon stranden.

En jongens wat een race ... allereerst het parcours: ronduit schitterend en snel. Langsheen de brede lanen van Hasselt wordt je via de binnenring netjes weggeleid van het centrum doorheen woonwijken waar het vanwege de talrijke supporters die iedereen aanmoedigen heerlijk lopen is.
Hasselt, dankjewel hiervoor!

In tegenstelling tot Mechelen 2 weken geleden startte ik vrij ver vooraan en ik kon dus onmiddelijk in m'n juiste tempo lopen. Netjes, vlak ... MIJN tempo! Heerlijk!! OK, ik geef toe dat ik een beetje sneller ging dan de 4'20" per km die nodig zijn om aan 1u05" te geraken, maar het ging gewoon goed. Ik liep vlot en het was net alsof ik met elke stap die ik zette meer uitgerust raakte. Echt wel een bijzonder gevoel.
De eerste 8 kilometer kunnen op die manier samengevat worden: tempo iets sneller dan begroot, hartslag ok; een gevoel uit de duizend. Op dat moment had ik nog geen enkele inspanning die naam waardig moeten leveren.

Op 8 kilometer kwam er me een loper voorbij genseld. Je kon aan zijn pas en silhouet zien dat het een échte loper was, en niet zo een snel in elkaar gestoken exemplaar met opgetrokken schouders dat denkt te kunnen lopen omdat er toevallig een Asics-logo op z'n loopschoenen staat. Enfin, wat ik wil zeggen: het was er niet zo ééntje zoals ik elke morgen in de spiegel mag begroeten.

Normaal zou ik die man gewoon laten lopen (ik ken m'n plaats), maar vandaag had ik iets onverzettelijks over mezelf, en ik besloot om m'n karretje aan te haken. Schouder aan schouder haalden we vele lopers in, maar hoe groot was mijn verbazing toen m'n ranke compagnon plots moest lossen. Het moet zo rond het 10k-punt geweest zijn. Liep ik écht zó goed of had hij een dipje? Waarschijnlijk eerder het 2de, maar ik voelde me super en was niet van plan om te wachten.
Zelfs op dat punt had ik nog niet het gevoel dat ik een wedstrijd aan het lopen was. Adrenaline, 't is een straf spul!

Uiteindelijk wist ik al vrij snel dat de 1u05' zonder moeite gehaald zou worden, maar hoe groot was mijn verbazing toen ik na een stevige eindspurt mocht afklokken in 1u01'25"!  Ik moet nog wel de officiële tijd afwachten, maar veel zal 't toch niet schelen. In elk geval een PR van meer dan 7 minuten ...

Ik weet dat dit een te relativeren tijd is, maar voor mij is dit écht wel onverhoopt. Ik weet absoluut niet waar dit resultaat vandaan kom. Kritische navraag bij Tania heeft me geleerd dat ze niet per ongeluk een blik anabolica doorheen m'n tomatensoep heeft vermengd, dus moet 't iets anders zijn.

Hoe bepaal je of je een goede wedstrijd hebt gelopen?

M'n eindtijd? Ben ik meer dan tevreden mee!
M'n plaats in het deelnemersveld? Zal ik pas op dinsdag kennen, maar dat zal wel meevallen, denk ik.
De manier waarop ik de eindstreep heb gehaald? Niks moe, niks verzuurd ... ik heb al m'n overredingskracht moeten aanwenden om m'n benen ervan te overtuigen dat ze vandaag een wedstrijd hebben gelopen.

Lieve mensen, 'k ben content!

21:17 Gepost door Geert in Wedstrijden | Permalink | Commentaren (30) |  Facebook |

09/10/2009

Telex van de Week (49)

telex--start--
in Antwerpen hebben ze een probleem
--stop--
't is te zeggen, als je ziet wat er daar allemaal los op straat mag lopen hebben ze er meer dan één
--stop--
maar die kunnen niet allemaal met het graven van een tunnel opgelost worden
--stop--
of met het bouwen van een brug
--stop--
want daar gaat het over:
--stop--
graven ze een tunnel of bouwen ze een brug?
--stop--
pas op, de meeste Vlamingen minimaliseren dit debat
--stop--
maar dan onderschat je het wereldbeeld van de gemiddelde Antwerpenaar
--stop--
die zien de wereld zo:
--stop--
er is 1 stad
--stop--
die noemen ze dan voor 't gemak "'t Stad"
--stop--
en al de rest is parking
--stop--
wat mij betreft moeten ze noch een brug, noch een tunnel bouwen
--stop--
integendeel, ik zou de Schelde uitgraven zodat ze volledig rondom Antwerpen stroomt
--stop--
geen bruggen, geen tunnels
--stop--
heel wat problemen zouden zo opgelost worden alvorens ze zich stellen
--stop--
maar ja, dan ben je weer bezig met generaliseren
--stop--
en dat mag niet
--stop--
want er zijn ook goede, intelligente Antwerpenaars
--stop--
en 't zou zonde zijn om ook die mensen allebei te straffen
--stop--
bon, brug of tunnel; de politici weten het niet meer
--stop--
zoals wel vaker
--stop--
met dit verschil dat ze het nu ook toegeven
--stop--
en dus organiseren ze een volksraadpleging
--stop--
met slechts 1 vraag:
--stop--
zijn jullie voor of tegen de Lange Wapper?
--stop--
een beetje duiding: Lange Wapper is het koosnaampje voor de brugoplossing
--stop--
op politiek niveau is de discussie ontaard tot in de mate dat eergisteren nog een politicus van christendemocratisch signatuur zich liet ontvallen dat iedereen (en ik citeer) de handen van zijn Lange Wapper moest afhouden
--stop--
in mijn ervaring hebben mensen die zoiets over zichzelf zeggen eerder een klein pietje
--stop--
maar dat is naast de kwestie
--stop--
800.000 Euro gaat die volksraadpleging kosten
--stop--
ik bespaar jullie de details, maar als je weet dat de catering op 35.000 Euro komt is het niet moeilijk om te weten waar al de kreeften die de laatste 2 weken gevangen werden binnenkort de pot in gaan
--stop--
voor een volksraadpleging die nog niet eens bindend is
--stop--
en dat in volle crisis hé ...
--stop--
de crisis die ervoor zorgt dat onze regering er niet uitgeraakt wanneer het over begroting gaat
--stop--
iedereen is het er wel over eens dat er bespaard moet worden
--stop--
of toch bijna iedereen
--stop--
want de socialisten zien liever dat er meer belastingen komen
--stop--
maar dat willen de anderen dan weer niet
--stop--
de liberalen willen minder ambtenaren
--stop--
waarop de socialisten hun veto stellen
--stop--
de katholieken denken eerder aan de afbouw van de sociale zekerheid
--stop--
maar de socialisten steigeren
--stop--
de groenen zien hun heil in de verhoging van taksen op auto's en andere vervuilende producten
--stop--
les socialistes disent 'non'
--stop--
zowat iedereen spreekt over een inlevering op het loon voor iedereen in overheidsdienst
--stop--
absoluut onaanvaardbaar voor de socialisten
--stop--
kijk, ik zie het misschien allemaal een beetje simpel hé ...
--stop--
maar als we nu toch eens verder nadenken over mijn idee om de Schelde helemaal rondom Antwerpen te laten stromen
--stop--
en we pas de sluizen open zetten wanneer alle socialisten voor een citytrip op de Meir verzamelen ...
--stop--
zou dat geen oplossing zijn?
--stop--
als de Nederlanders dan ook nog eens de Oosterschelde willen uitdiepen, dan zijn we d'r!
--stop--
ondertussen hebben we dus al 2 weken gepalaver gehad over mogelijkheden tot besparing vanwege de overheid
--stop--
en we zijn nog geen stap verder gekomen
--stop--
nieuwe belastingen, daar hebben we daarentegen al heel veel over gehoord
--stop--
maar geen enkel idee is er door gekomen
--stop--
de onderhandelingen verlopen wel in de beste sfeer, hoor je dan
--stop--
en dit weekend vinden de laatste besprekingen plaats, en ze gaan er zeker uitkomen
--stop--
hoe kan dat nu?
--stop--
zaterdagochtend vertrekken immers alle christendemocratische excellenties richting Rome
--stop--
om er de heiligverklaring van Pater Damiaan bij te wonen
--stop--
ik heb plotseling een goed idee om alvast een paar vliegtuigtickets uit te sparen ...
--stop--
waarom zetten we niet een groot scherm met live beelden uit Rome op de Antwerpse Grote Markt?
--stop--
en nodigen alle katholieken uit om gratis te komen kijken
--stop--
belangrijk is de volgorde:
--stop--
eerste alle katholieken op de Grote Markt, daarna alle socialisten op de Meir, en pas daarna de sluizen open, ok?
--stop--
er zijn trouwens geen katholieken meer
--stop--
kijk maar naar over het grote sexdebat dat weer hevig woedt
--stop--
het draait daarin allemaal rond de minimum leeftijd om legaal aan sex te doen
--stop--
ligt nu op 16 jaar
--stop--
maar de CD&V is voorstander om die leeftijd naar 14 te brengen ...
--stop--
en dat noemt zich dan katholiek
--stop--
moest ik van Roman Polanski zijn, ik vroeg asiel aan in België
--stop--
als hij dan een partijkaart bij de CD&V neemt moet hij gewoon nog de Grote Markt van Antwerpen mijden en hij zit safe
--stop--
nog een beetje en we moeten Dutroux als trendsetter gaan beschouwen
--stop--
of Frederic Miterrand
--stop--
Frans minister van cultuur ...
--stop--
die toegeeft dat hij in Parijs en in Thailand sex met 'jonge jongens' heeft gehad
--stop--
vorige week was hij nog aan het roepen dat Roman Polanski een schurk is
--stop--
pure jalouzie ja ...
--stop--
nu, er is wel iets voor te zeggen om de jongeren sneller een vrijbewijs te geven ...
--stop--
als je hoort dat 1 man op 3 erectieproblemen krijgt van zodra hij 40 wordt ...
--stop--
dan kan je d'r niet snel genoeg aan beginnen!
--stop--
ik krijg dus wel schrik hé ...
--stop--
dames, als jullie me beter willen leren kennen, jullie hebben nog precies 1 jaar en 1 week de tijd
--stop--
daarna gaat ook nog, maar dan is 't om een boek voor te lezen
--stop--
bijvoorbeel het nieuwste boek van Goedele Liekens
--stop--
SOS Sex
--stop--
het draait om de vraag hoe je via sex je relatie kan redden
--stop--
maar net nu is uitgekomen dat Goedele en haar partner een punt achter hun relatie hebben gezet
--stop--
haar vriend is toch nog maar 35?
--stop--
zou hij vroegrijp zijn??
--stop--
en dus nu al het libido hebben van 1/3de van de 40'ers???
--stop--
ach ja, mijn gedachten gaan vooral uit naar de politieagenten die in de afgelopen week moesten optreden tegen het protest van de melkboeren in het centrum van Brussel
--stop--
beeld het even in:
--stop--
je vertrekt 's morgens met een vers gestreken donkerblauwe broek naar je werk
--stop--
komt fluitend aan op kantoor, zet blijgezind een helmpje op en al even goedgemutst neem je een ploertendoder en plastic schild ter hand
--stop--
aldus ben je bijna net zo beschermd als na het drinken van een potje Actimel
--stop--
nog even je kaart in de prikklok, handjes wassen en een haagje vormen zodat de melkboeren niet door kunnen en de werkdag kan beginnen
--stop--
spuiten die boeren je daar toch onder de melk zeker!!!
--stop--
jullie vinden dit misschien niet zo erg
--stop--
maar die agenten moeten dus 's avonds naar huis hé
--stop--
en leg 't daar maar ne keer uit ...
--stop--
waarom je mooie blauwe broek onder de witte spetters zit  ...
--stop--
sorry schat, maar ik had vandaag dienst in het centrum van Brussel en toen kwamen daar ineens boeren met een glas melk en die hebben dat over mijn broek gekieperd
--stop--
!?
--stop--
je kan evengoed afkomen met een verhaal van een grote smurf met een roos hoedje en harige handen die geprobeerd heeft je anaal te verkrachten toen jij nietsvermoedend je ronde aan het doen was
--stop--
't zal nog eerder geloofd worden
--stop--
Goedele, help ...
--stop--
de flikken hebben je nodig!
--full stop--

08:54 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

08/10/2009

Het spookt

ghostSpoken bestaan. Daar twijfelt niemand meer aan, toch?
Ze bestaan dus. Spoken. Net als voor de Yeti, Nessie, politici met hoog waarheidsgehalte, vampiers, zombies en fantastische loopprestaties door Marathon Geert is er afdoende wetenschappelijk bewijs om onweerlegbaar aan te tonen dat spoken wel degelijk bestaan.

Wisten jullie echter dat er ook 'spookblessures' bestaan? Ik alvast niet. Nu wel; ik heb er namelijk één gehad.

Als jullie het goed vinden, ga ik er even iets over vertellen ... lief hé; ik vraag netjes jullie toestemming en je kan dus altijd zeggen dat je er liever niets over leest. Maar omdat ik de vraag heb gesteld luister ik toch niet naar jullie antwoord en doe m'n eigen zin. Vergelijk het een beetje met de enquête over de Lange Wapper in Antwerpen ...

Voor de Nederlanders die hier nog nooit van gehoord hebben: ik verwijs met veel plezier en toewijding naar de Telex van morgen ...

Mijn spookblessure dus ...
Welnu, afgelopen zaterdag vertrok ik gezwind en blijgezind voor een piramidetraining. Omdat Egypte nogal een eindje lopen is, hield ik het op een tochtje langsheen de mooie en verkeersvrije boorden van de Dijle. Ik heb de zacht krinkelende riviereding echter niet mogen aanschouwen, want na nog geen 500 meter kreeg ik pijn aan mijn rechterenkel. Pijn in de zin dat ik er telkens een serieuze pijnscheut in voelde telkens wanneer ik m'n rechtervoet op het asfalt zette. Nu heb ik dat wel vaker; het is nog een souvenir van mijn legerdienst waarin ik die enkel op 2 plaatsen wist te breken, maar dat is een ander verhaal.

Mijn ervaring leert me dat wanneer ik bij het voelen van deze pijn even stop en het enkelgewricht wat los maak het wel uit te houden valt en de training vlotjes kan worden verdergezet. Zo niet afgelopen zaterdag. Na enkele keren gestopt te hebben en de enkel te hebben rondgezet als ware het een slazwierder bleef de pijn. Sterker: het verergde nog. In de wetenschap dat het verstand der jaren eindelijk ook bij mij begint door te breken keerde ik terug naar huis en liet de training voor die dag wat hij was.

Diezelfde avond bezocht ik een klant die wat internetproblemen had. Nu woont die klant op nog geen 5 minuutjes stappen van mij vandaan, en dus besloot ik om een wandelingetje te maken. En zie, waar ik vlak na m'n afgebroken training amper nog op de pijnlijke enkel kon stappen voelde ik nu niets meer ...
Jihaaaaa! Morgen terug trainen! Zeker weten!! Absoluut!!!

Absoluut?
Toen ik terug naar huis ging voelde ik die pijn terug, heviger dan ooit tevoren. Maar het straffe is dat ik het in m'n andere enkel voelde ...
Leg dat nu maar eens uit ...
En pas op, het was écht wel pijn hé; ik ging hinkend naar huis want kon amper steunen op m'n linkerenkel.

En 's anderendaags, vraagt u zich af?
Training afgewerkt als ware ik een jong veulen dat in de malse groene weide werd losgelaten! De enkel (terug de rechter) was nog een beetje gevoelig, zeker wanneer ik m'n voet op een iets minder stabiel grondgedeelte neerplantte, maar niet direct iets om je zorgen over te maken. Maandag en dinsdag eveneens goed getraind, volledig pijnloos.

Spookblessures? Geloof me ... ze bestaan!

08:53 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

07/10/2009

Natte voeten

Eergisteren regende het de ganse tijd tijdens m'n training. Niet erg, want op mijn programma stond een rustig loopje van 10 kilometer aan een gemiddelde hartslag die zo ongeveer gelijk is aan de pols van een amfibie die zich klaarmaakt voor een lange winterslaap. Zalig die loopjes, en ik merk dat mijn tempo zelfs aan die geringe inspanning niet eens zo slecht is (gemiddeld 11 per uur), dus dat zit eigenlijk best ok.
Wanneer het tijdens dit soort loopjes een beetje regent, dan is dit eerder een welgekome verfrissing, zeker met de zachte temperaturen die we de laatste dagen voorgeschoteld krijgen. Vorige week donderdag tijdens een training in Teplice, Tsjechië, liep ik ook al de hele tijd in de regen, maar dat vond ik een beetje ambetanter, want toen stonden er versnellingen op het programma, en dan heb ik toch liever dat het droog blijft. Kwam daar nog eens bij dat ik toen in een park liep dat voluit z'n best deed om aan te tonen dat de herfst nu écht wel begonnen was. Gevolg: een overaanbod aan halfvergane en gladde bladeren op de wandelpaden. Gevolg 2: ik heb me meer bezig gehouden met overeind te blijven dan dat ik oog had voor m'n tempo.

miss_wet_t-shirtGisteren vertelde m'n loopschema dat diezelfde training uit dat herfstpark nog eens herhaald mocht worden.
Het had echter de godganse dag geregend. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Ik denk dat het maar 2 keer heeft gestopt, maar dat was geloof ik alleen maar om de hemelsluiswachter z'n bokes te laten opeten. Doembeelden over de ark van Noach die me tegemoet zou  komen varen tijdens m'n training bleven me de hele dag door achtervolgen. Lange tijd heb ik dan ook nagedacht over wat ik aan de bijbelse grijsaard zou zeggen moest ik hem tegenkomen, maar verder dan 'Haal die konijnen van elkaar!' ben ik niet geraakt.

Het vergt dan ook weinig inleving om te geloven dat ik maar wat blij was toen het stopte met regenen tegen de tijd dat ik 's avonds m'n hartslagmeter ombond, m'n fluo hesje over het loopshirt trok en m'n loopschoenen met gepaste eerbied een dubbele knoop cadeau gaf.
En het is droog gebleven! Jawel, droog. Helemaal droog. Geen spatje regen. Niet eens een druppel die van de bomen viel. Echt helemaal niets.

En toch kwam ik nat thuis. OK, voor een stuk van 't zweten, dat verklaart de humide toestand van het shirt, maar hoe kwam het dat mijn rechterschoen soppende geluidjes maakte al was hij persoonlijk gegroet door een moesson? Wel, omdat ik potverdekke in een plas ben gelopen! Een plas? In de Kalahari zouden ze dit waarschijnlijk een zee noemen, en ze zouden niet eens heel veel moeten overdrijven; m'n volledige schoen verdween in het water. Miljaar ... nét op het moment dat ik me bedacht hoeveel geluk ik wel niet had dat ik volledig droog ben gebleven!

Nu ja, ik stel me het einde van de wereld toch wel iets rumoeriger voor, dus zo erg was 't nu ook weer niet. Overigens, de voorziene versnellingen werden allemaal netjes volbracht: eerst 2 k aan 3'58" gemiddeld, daarna 1k aan 3'51" en nog eens een kilometerke aan 3'54".
Deze training heb ik in de week voor Dwars door Mechelen ook proberen af te werken, maar toen kon ik het tempo niet houden.
En aldus wordt het moreel voor de wedstrijd van aanstaande zondag weeral een beetje opgekrikt ... als er mij nu nog iemand een gedetailleerd overzicht van de plassen in Hasselt zou kunnen bezorgen ...

08:32 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

06/10/2009

De boom

In mijn tuin staat een boom. Eigenlijk staan er wel enkele bomen, maar er staat specifiek één boom die de cycli van mijn gedachtengang mee bepaald.
Het is een eik. Een boom met niet alleen een erg grote symboolwaarde voor de oude Kelten, want ook nu nog refereren tal van gezegden naar dit stoere houtras. Als voorbeelden noem ik graag 'de eikel valt niet ver van de boom' en 'zelfs uit de grootste eikel kan een mooie boom groeien' ... fantastisch, toch?

De relatie tussen mijn denken en de eik in mijn tuin ligt echter dieper dan dat. Wanneer die boom zo stilaan z'n laatste blaadjes ziet verkleuren in de mooie okergele en innemende dieprode kleuren die de herfst typeren, maak ik de balans op van de voorbije maanden. Zeker wanneer zoals gisteren de regen tijdens een rustige training m'n gezicht natter maakt dan een bedplasser z'n bovenlakens bedruipt tijdens een woelige nacht, durf ik al wel eens te mijmeren over wat is geweest.
Op loopgebied kan ik dit jaar wel heel kort zijn: een PR op de 10k in Uithoorn begin dit jaar, zei het wel trager dan wat ik voor dit jaar begroot had, en een verdienstelijke race in Mechelen, maar ook niet meer dan dat. Ook voor komende zondag in Hasselt verwacht ik een 'verdienstelijke' prestatie, maar ik heb dat woord altijd al een typisch idioom voor losers gevonden. Zo iets van 'onze rode duivels hebben verdienstelijk gespeeld maar door 4 tegendoelpunten in de laatste 10 minuten werd alsnog zwaar verloren' ...

Ok, er zijn wel verzachtende omstandigheden, maar dat neemt niet weg dat je jezelf vragen moet durven stellen wanneer je zowat elk jaar weer één of meerdere redenen moet bedenken om te verklaren waarom de afgelopen maanden weeral niet hebben gebracht wat je ervan verwacht hebt.

Uiteindelijk leer je op deze manier wel veel van jezelf, maar ik vind van mezelf dat ik heel erg goed m'n eigen zwaktes en sterktes kan situeren. Zonder in de details te treden: tot u spreekt een middelmatig loper met een gestel dat niet opgewassen is tegen de sterke wil van z'n geest ... zoiets ongeveer.

Anderzijds, Marathon Geert zou z'n eigen ik niet zijn moest hij dit zomaar accepteren, en dus heb ik de afgelopen dagen ook heel wat afspraken gemaakt, veelal met mezelf, om het eens op een andere manier te proberen.
Veel details kan ik, wil ik,  er nog niet over kwijt, maar ik heb me voldoende opgeladen om een flinke basis voor een beter voorjaar te leggen.
Concreet: ja, ik loop volgend voorjaar terug een marathon (welke precies, dat beslis ik later op 't jaar pas), en ja, ik ga terug met een coach werken. De contacten zijn gelegd en het schema met startdatum op volgende week maandag is al ontvangen, maar ik vind het nog niet gepast om daar vandaag dieper op in te gaan. Ook hier volgt later, waarschijnlijk ergens volgende week, wat meer uitleg.
Nog meer concreet: toen ik enkele maanden geleden de supermensen van het Lightning Runners-team ging aanmoedigen in Den Haag, woog ik een goeie 84 kilogram. Vraag me niet naar m'n BMI, want dat is in mijn ogen nog steeds de meest overschatte en irrelevantste parameter wanneer het er op aankomt om de gemoedsrust van je weegschaal te omschrijven, maar toch ... 84 kilo valt mee wanneer je weet dat ik van nature uit sterk endomorfisch ben ingesteld en op dat moment zo'n goeie 4 maanden van enige sportbeoefening verstoken was.
Ondertussen zit ik op een naar mijn doen meer dan aanvaardbare waarde van rond de 78,5 kilogram, maar ik wil meer. Allez, eigenlijk wil ik minder. Daarom, ziehier nog een afspraak met mezelf: maximum 77 kilogram tegen 't einde van 't jaar, en 75 kilogram in het startvak van m'n eerstvolgende marathon. Ik ben de eerste om toe te geven dat dit geen ongelooflijk gewichtsverlies omhelst, maar als je weet dat ik sinds mijn tienerjaren slechts onder de 77 kilo ben geraakt na 3 chemokuren (dat was dus 2,5 jaar geleden), dan weet je't wel.
Verder ben ik ook een adept van een gezonde en een blijvende manier om af te vallen, en dan gelden nu eenmaal andere normen dan die door de veelverspreide crashdiëten vooropstellen.

lopen_op_herfstbladerenIn mijn tuin staat een boom. Het is een eik. Volgend jaar, wanneer die boom zo stilaan z'n laatste blaadjes ziet verkleuren in de mooie okergele en innemende dieprode kleuren die de herfst typeren, maak ik de balans op van de maanden die zich nu nog als toekomst aandienen.
Aan mij om voor de kentering te zorgen, zodat hier volgend jaar een positieve balans kan opgemaakt worden.

11:11 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

01/10/2009

Lachen met Geert voor het slapengaan

Slapen ... niet dat ik er ooit écht een probleem mee heb gehad, maar de laatste tijd lukt het me alsmaar eenvoudiger om dromenland zonder veel omwegen te bereiken.
Hoewel, dromenland ... vraag me niet om te vertellen waarover ik zoal droom; 'k zou het antwoord levenslang schuldig blijven. Niet dat ik daar dan weeral m'n slaap zou voor laten, want zoals gezegd slaap ik als een roosje.
---   Nu zou ik een leuk verhaaltje kunnen vertellen over het soort dromen die ervoor zorgen dat er doornen aan de roos komen, maar er lezen misschien wel kinderen mee hé ;-)   ---

Vorige week heb ik het zelfs gepresteerd om in slaap te vallen terwijl ik me aan het omkleden was om een avondlijke training te gaan volbrengen. Lag ik daar, weliswaar op bed, tussen m'n loopkleren; 't zal weer een mooi zicht geweest zijn ...

Redenen voor m'n intuïtief slaapgedrag zijn alvast niet ver te zoeken: op 't werk is 't de laatste tijd ontiegelijk druk, komt daar bij dat ik terug deftig aan 't trainen ben, en ook dat zal wel z'n steentje bijdragen.

Gisteren was weer zo één van die avonden dat ik me voornam om net voor het slapengaan nog eventjes wat te lezen maar de binnenkant van m'n oogleden zag nog alvorens ik m'n bladwijzer kon verplaatsen. Het was nog niet eens 10 uur 's avonds, kan je nagaan ...
Op zich was dit ook niet zo verwonderlijk, want ik moest vroeg uit de veren om een vliegtuig richting Praag te halen dat nog voor 6 uur 's ochtends het luchtruim zou opzoeken. Hoewel ik m'n reputatie van 'just in time' bij de check-in weer alle eer aan heb gedaan was het dus vroeg, heel vroeg, veel te vroeg.
Na een vermoeiende vlucht en een door wegwerkzaamheden hopeloos lange autorit volgde een vermoeiende werkdag, daarna een tempotraining in een plaatselijk park en tenslotte nog een etentje met het plaatselijke management. Geen wonder dat ik dus als een blok in slaap viel van zodra ik de zachtheid van mijn lakens mocht begroeten.

OK, zijn we d'r?
Was het dat??
Marathon Geert vindt het voldoende om vandaag gewoon iets te schrijven over slapen en moe zijn en zo van die dingen?
Hmmmmmm ... niet echt. Lees nog eens goed de titel van dit berichtje.
Doe maar, doe maar ... ik wacht wel even hier.

Pompompompompom ...

Tralalalalalalalaaaaa ...

Diedoedamdamdam diedoedamdam ...

OK?
Gelezen?
En??
Heb je't door??
Er staat toch 'lachen met Geert' hé???

Inderdaad ja ... en geloof me ... 'k mag weer fier zijn op m'n prestatie zulle ... (én ervoor zorgen da'k pas terug kom tegen de tijd dat ze m'n naam vergeten zijn ...)

Bon, hoe het begon ...
Ik was dus gaan lopen. In een hardloopshirt van Adidas. Met lange mouwen. Niks mis mee: mooie snit, leuke kleur, voelt goed aan. Alleen, het heeft de iets minder aangename eigenschap om nogal sterk naar zweet te ruiken nadat je erin gelopen hebt. Toegegeven, andere bloesjes ook, maar dit toch net iets meer. Ik ontdeed me dus van dit bezwete kledingstuk en hing 't de drogen over de radiator in de badkamer. Zo'n hoog model met rails, zodat je er iets kan over hangen. De badkamer is echter nogal klein, en de reukhinder groot, dus ging ik even naar het slaapgedeelte terug om m'n andere kleding uit te trekken.
In verband hiermee moeten jullie 2 heel belangrijke details weten:

  • ten eerste had ik m'n raam opengezet om een beetje frisse lucht naar binnen te loodsen;
  • ten tweede ... hmmm .... eigenlijk is dit een beetje een genant detail, maar ik heb de gewoonte om me op een (denk ik) originele manier van m'n onderbroek te scheiden (d, d!!!! ... scheiden met een D!!). Ik doe dit als volgt: ik trek ze naar beneden en stap er met het linkerbeen uit. Daarna zwiep ik met het rechterbeen zodat de onderbroek in m'n handen vliegt zonder dat ik me hoef te bukken. Praktisch hé!? Probeer het maar eens zelf ... je zal zien dat je nooit meer anders wil. Zorg er evenwel voor dat je dit niet probeert wanneer je acute aanvallen van diarree te verduren krijgt, want voor je het weet kan je de muren herschilderen, maar dit geheel terzijde.

Zijn jullie nog mee? Dus ... ik, kleren uitdoen, raam open, originele manier van onderbroek verwijderen, ok?

Geef ik me daar een zwiep met het rechterbeen, volg met m'n arendsoog de baan van het stuk textiel en zie ... ik zie ... ik zieieieie ... ik zie godverdomme dat de bedoelde elipsvormige baan die ik voor m'n zonet weggeschopte kledingstuk voorbestemd had niet in de praktijk gebracht wordt!!!!
Shit! (bij wijze van spreken hé ...)
Een goed verstaander kan het al raden zeker ... m'n boxershort vliegt niet in m'n handen maar katapulteert zich in plaats daarvan in een perfecte loodrechte door het venster, hopla, de straat op!! Een mens kan al eens geluk hebben ...
Omdat m'n beengezwaai toch wel een zekere impact had verloor ik zelfs pardoes het evenwicht. Vasthouden was de boodschap, maar omdat ik naast de (open) deur van de badkamer stond volgde ik het voorbeeld van m'n zonet verdwenen ondergoed en viel door het deurgat. Ik probeerde me nog tegen te houden, maar dit maakte 't alleen maar erger: in m'n val sleurde ik het zeepbakje van de muur, wat in scherven op de vloer viel.

Het was een zeer kleine ik die 10 minuten later als een dief in de nacht zijn boxershort van straat ging halen. Gelukkig is mijn hotel in een rustige wijk gelegen ... stel je voor dat je dit in een drukke winkelstraat meemaakt! Kan je 't nog gaan uitleggen aan de persoon met smetvrees die je welriekende broekvod tegen de knikker geworpen krijgt ...

Lieve mensen, verontschuldig me, maar morgen eens geen Telex: ik heb deze week nauwelijks de actualiteit kunnen volgen en dan is 't écht onmogelijk om iets deftigs uit de hoed te toveren.
Moest ik evenwel nog iets uit het raam kieperen deze avond, dan zal ik er morgen over berichten ... beloofd!

16:31 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |