29/08/2009

Solidarnosc

solidarnoscDit jaar is het 20 jaar geleden dat het ijzeren gordijn begon te scheuren. Eén van de meest beklijvende momenten uit die tijd, naast de ophanging van Ceaucescu en de dansende mensenmenigte op de Berlijnse muur, vond ik de eerste officiële speech van de Poolse vakbondsleider Lech Walesa in het gezelschap van de toenmalige Poolse leider Jaruzelski.

Ik ben allesbehalve een linkse rakker, maar kon wel de symboliek van het rood-witte vlaggezwaai met logo van de Solidarnosc-vakbond smaken.

Nu, 20 jaar na datum is dit 'wij kunnen de wereld verbeteren' wel wat bekoeld. De toenmalige helden zijn in de onmetelijke vergeetputten van de geschiedenis geworpen of, erger nog, ondertussen het slachtoffer geworden van nijd, afgunst en politieke broedermoord.

Gelukkig is er toch nog een lichtpuntje hier op aard. Om meer precies te zijn: de solidariteit tussen wielertoeristen.

Ik weet het, ik weet het, er wordt dikwijls gesproken van 'wielerterroristen' en ik kan zelf ook vermaledijde tweewielers verwensen wanneer deze en masse besluiten om hun dagelijkse portie levensgeluk te beproeven door zich met het verstand op nul en de ogen in de verkeerde richting gericht voor de wielen van mijn wagen te storten. Maar toch leeft er in dit wereldje ook een flinke portie compassie, mededogen en hulpvaardigheid.

Zo reed ik donderdagavond met de fiets van mijn werk huiswaarts. Al binnen de eerste kilometer had ik prijs: lekke band. Ondertussen ken ik het klappen van de zweep, of beter gezegd: het klappen van de band, wel en in een handomdraai had ik m'n luchtloze achterband vervangen door een nieuw exemplaar, netjes op druk (6,5 bar) gebracht door een gasbommetje. Dit is erg handig, want zonder te pompen krijg je toch wel wat spanning binnenin je tube. Na dit kleine oponthoud (langer dan 5 minuten hoeft dit niet te duren) sprong ik boordevol arbeidslust terug in het zadel om olijk trappend m'n fietstocht verder te zetten. Goed 2 kilometer verder was 't echter weer van dat: terug m'n achterband plat, en net als de eerste keer niet met het kenmerkende gesis van een rustig leeglopende tube maar eerder de typische knal van een hooggeschoolde zelfmoordterrorist. Stond ik daar, langsheen een druk bezochte verkeersader langs de luchthaven van Zaventem.
Gelukkig kwamen daar 2 wielertoeristen met het hart op de juiste plaats (altijd handig wanneer je je hartslagmeter correct wil aanbrengen) om me te depanneren. Bleek dat ik een klein scheurtje in m'n buitenband had, waardoor de binnenband mits de nodige druk zich net genoeg kom wringen zodat de confrontatie met een klein steentje genoeg kon zijn om een knal van jewelste te genereren.

Die gasten hebben me dus niet alleen geholpen, maar ook nog een beresterke probleemanalyse gegeven. Ik kreeg zelfs een binnenband van één der hulpvaardige Samaritanen. Uiteraard ga ik binnen de week een band teruggeven, vergezeld van een lekker flesje gegist druivennat!
Onderweg naar huis heb ik zeker 50 keer 's mans adres als een mantra herhaald, want ik en onthouden is nooit een geweldig succesvol duo geweest. Wegens privacy-redenen ga ik het adres hier niet posten, maar weet dat de brave man in Tremelo woont, niet toevallig het geboortedorp van Pater Damiaan.

De volgende keer dat een wielerterrorist nog eens zijn lijf, leden en racefiets riskeert door onverantwoorde manoeuvers ter hoogte van mijn wagen uit z'n voorband te toveren zal ik me een beetje meer vergevingsgezind opstellen ...

09:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Hey Ik wens je nog een fijn weekend.

Gepost door: Martin | 29/08/2009

Weer een wonderlijke gedachtgensprong van de politiek naar de racefiets.
Lange rit voor deboeg naar Tremelo(met mijn geografische kennis zou dat, je gedachtensprong in aanmerking nemend, zomaar in Polen kunnen liggen).

Gepost door: JeeWee | 29/08/2009

Soms moet je meningen herzien! Al is het maar afhankelijk van eentje uit het hele peloton.

Gepost door: Tiny | 29/08/2009

dat is handig.. zo'n bandje.. fijn weekend

Gepost door: hans | 29/08/2009

lek volledig rubberen banden gaat niet kapot .. hout schijnt ook goed te werken ;) http://www.chinablog.nl/blog/wp-content/uploads/2009/03/houtenfiets_china_2-450x299.jpg

Gepost door: Ronald | 29/08/2009

Bandeloos Een opmerkelijke en erg vriendelijke daad. Ik achtte de kans groter dat een lachsalvo je deel zou worden, gecompleteerd met een dosis leedvermaak en de beste wensen.

Gepost door: John | 29/08/2009

Een barmachtige sammaritaan van tijd tot tijd kan wel eens van pas komen...

Gepost door: Wim | 29/08/2009

de eer vd wielerterrorristen is gered ;) en vergeet die man niet om een lekvrije band te schenken he ;)

Gepost door: jogginggirl | 30/08/2009

Hmm, dit is echt van voor mijn tijd.. Mar wel echte geschiedenis. Ik ga er over 20 dagen weer heen ;) Naar die berlijnse muur.

(PS. vergeet je niet je KM's naar mij door te sturen!)

Groet

Gepost door: Pieter de Boer | 30/08/2009

De commentaren zijn gesloten.