01/07/2009

Lopen in de zon

Het einde van het schooljaar is voor mij traditioneel een periode van schipperen en zoeken tot zich een gepast tijdslot aandient om een training in te passen.
Dit komlt voornamelijk omdat Tania in haar hoedanigheid van onderwijzeres rond die tijd een hele resem verplichtingen heeft die erg laat kunnen uitlopen.
Zo nam ik eergisteren een noodgedwongen rustdag, en ook gisteren zou het kantje boordje geworden zijn.
Gelukkig kon ik mijn werkschema een beetje aanpassen zodat ik tussen 4 en half 6 in de namiddag toch nog even de benen in een loopbroek kon steken om de ultieme kilometers aan m'n bedroevend maandtotaal toe te voegen.

En ja, ik weet het ... het wordt afgeraden om tussen 12 en 20u zware inspanningen te leveren, maar ten eerste staat mijn huidig loopniveau het leveren van zware inspanningen in de weg en ten tweede ... wel, ten tweede zal ik nog eens iets zeggen zie ... ik heb in de maanden dat ik niet kon lopen genoeg stamina, grinta en doodgewoon ongelooflijk veel goesting opgekropt dat voor mijn part het godganse gilde aan geschoolde en goedmenende gezondheidsgoeroes kunnen zeggen wat ze willen, maar als ik moet kiezen tussen lopen op het meest ongezonde tijdstip van de dag en niet lopen, deze laatsgte optie zonder twijfelen overboord gekieperd wordt.
Punt andere regel, over en uit, einde discussie!

running desertUit voorzorg had ik wel een pet opgezet, iets wat ik niet makkelijk doe, en dit was écht wel nodig, want hoewel het middaguur reeds 4 klokrondes geleden was en de zon slechts naar haar zenith kon refereren als een herinnering uit een recent verleden, toch was het nog snikheet en enorm benauwd. M'n longvaten deden alle moeite om het kleine beetje zuurstof uit de gebakken lucht die ik inademde te knijpen, maar toch had ik het gevoel dat ik niet vooruit ging. Ik bedoel, nog minder vooruit dan gewoonlijk.
Het zweet liep in sloten langs m'n armen naar beneden en m'n 4 waterflesjes waren volledig uitgeperst na m'n rondje van 10 kilometer. Ondanks de aanwezigheid van bomen en water langs m'n parcours had ik soms het gevoel dat ik een gevecht op leven en dood in de woestijn aan het leveren was.

Achteraf gezien viel het nogal mee, want m'n gemiddelde van 10 per uur werd net als m'n vorige trainingsessies sinds m'n comeback gehaal tot net over halfweg en de hartslag bleef vrijwel constant perfect onder controle.
Stilaan komt ook het goede gevoel terug, want hoewel ik al lopend nog steeds elke definitie die ooit op inertie van toepassing is geweest tart loop ik wel steeds meer met groter gemak en ik beëindig elke loopdag met een goed gevoel en in het volle besef dat het erger had gekund.

Aan versnellingen denk ik voorlopig nog niet, laat staan aan wedstrijden, maar het staat als een paal boven water dat ik nog niet afgeschreven ben!

13:49 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Kijk aan, Geerts oude vechtlust komt weer terug. Mooi om te lezen! (Maar nu moet ik vanavond ook weer aan de bak met die hitte... Ach ja, lopen is lijden).

Gepost door: Fred | 01/07/2009

Leuk om te lezen; ik moet ook dringend maar es terug de schoenen aantrekken...

Gepost door: david | 01/07/2009

No pain no gain. En afschrijven? we zouden het niet durven....

Gepost door: Wim | 01/07/2009

De vechtlust is er terug, binnenkort is er geen houden maar aan!

Gepost door: Wendy | 01/07/2009

In deze hitte ga ik mij gezien de omstandigheden niet wagen...chapeau dat je dit 10km uitgehouden hebt met dit weertje...je ziet ...alles komt terug dik in orde.

Gepost door: natalie | 01/07/2009

Zware inspanningen ... ... die doe ik iedere dag op 't werk :-).
't Is toch prachtig hé, afzien lijk de beesten en achteraf genieten van de douche en ne frisse Rodenbach op een terraske met de moaten.

Gepost door: etienne | 01/07/2009

Fantastisch dat je het lopen weer hebt mogen oppikken. 10 km in die hitte is misschien niet heel gezond, maar ik zou in jouw geval voor hetzelfde kiezen :-)
En wat belangrijk is: het goed gevoel is er terug !

Gepost door: Chris | 01/07/2009

Afgeschreven? Dat nooit!!! niet eerder dan dat je een tuintje op je buik zou hebben!

Gepost door: Tiny | 01/07/2009

Poeh Da's karakter...met dat pokkenweer lopen. Daar moest de EC eens iets aan doen, een wet tegen deze temperaturen...verbieden, bah! Ik voel me 24/7 klam, klef en lamlendig.

Gepost door: John | 02/07/2009

Hier ook altijd lastig zo vlak voor vakantie, meiden veel vrij. Maar slapen straks lkr uit en heb ik ff tijd om te lopen.

Gepost door: Claudia | 03/07/2009

Awel, je loopt weer en nog niet blij.

Gepost door: Hans | 05/07/2009

De commentaren zijn gesloten.