10/02/2009

Lachen in Polen, deel 2

Gisteren beloofd, vandaag gedaan ... heel wat politieke mandatarissen zouden er een puntje kunnen aan zuigen ...

Maar bon, we hebben geen ambitie in die richting, dus: hier komt het gisteren beloofde vervolg op mijn avonturen in Polen.

Wat voorafging: handig enkele betonnen pijlers ontwijkend en een gevecht met een onwillig parkeerkaartje overwonnen kon onze held aan z'n taak beginnen. Deze verliep voorspoedig en zonder veel problemen. We pikken de draad weer op aanhet einde van de werkdag.

Als je in 't buitenland werkt, dan ga je na je werk niet naar huis, maar naar een hotel. Even was dit bijna misgelopen, want toen ik in Polen aankwam viel me plots te binnen dat ik vergeten was een hotel te boeken. Gelukkig kon dit al snel worden opgelost, want een tent behoort niet tot m'n standaard uitrusting wanneer ik op verplaatsing ga spelen.

En dus ging ik naar m'n wagen. Bij het verlaten van de Toyota gebouwen keek ik in de richting van waar ik m'n wagen had geparkeerd. Makkelijk te zien, want de auto stond vlak voor een gigantische stapel karton.
Wel, de stapel karton lag er nog, maar van m'n huurauto geen spoor. Ik keek nog eens extra goed om zeker te zijn dat de invallende duisternis me geen parten speelde, maar nee hoor, ook na het chirurgisch verwijderen van zelfs het kleinste partje prut uit mijn ogen verscheen er geen donkerrode Kia in m'n gezichtsveld.
Wat nu gedaan? Uiteindelijk stak m'n reiskoffer met propere kleren nog in de koffer, en een duister visioen van mezelf in onwelruikend ondergoed vertroebelde voor even m'n heldere geest. Toen ook het droombeeld van 2 dagen na elkaar gedragen sokken op m'n instinct werkte alsof het vlugzout was rende ik terug de kantoorruimte die ik zonet verlaten had weer in.
Niet dat ik in paniek was, maar anderzijds leek het daar wel sterk op. Gelukkig dat m'n nog aanwezige Poolse collega alvorens de politie te bellen nog de tegenwoordigheid van geest had om eerst even mee te gaan kijken.

Wat bleek? M'n wagen stond nog steeds braafjes te wachten op de plaats waar ik hem had achtergelaten, maar een Poolse onverlaat had er niet beter op gevonden om m'n stalen ros op slinkse wijze aan het oog te onttrekken door er een cammionette naast te parkeren.

Allez, ondertussen hebben ze in Polen ook weeral iets om mee te lachen ... het weze ze gegund!

Als ik zulke belachelijke stoten blijf doen dan mag ik misschien tóch nog politieke ambities koesteren; de liberalen zoeken nog een lijsttrekker en ze hebben blijkbaar al de hoop opgegeven om iemand die nog ten volle bij z'n verstand is te vinden.

14:38 Gepost door Geert in Lachen met Geert | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

En morgen deel 3?? We want more!!

Gepost door: Wendy | 10/02/2009

Kramp Heb net een wekend achter de rug waarin ik diverse malen kramp in mijn kaken had van het lachen! Nu heb ik het weer ......

Gepost door: M@urice | 10/02/2009

Kia Je had het kunnen weten, wie jat er nu een KIA :) Wanneer ga je weer op reis, Geert...je vermaakt half België en Holland met je ervaringen *grin*

Gepost door: John | 10/02/2009

lachen met Geert jij maakt wat mee he? Als of ze weten dat jij Geert bent en dat er dan een komisch verhaal om gemaakt moet worden.. jij moet de stand up comedy wereld in :)

Gepost door: RunningRonald | 11/02/2009

Ha ha ha! Die is goed!

Maar kom, je bent niet de enige die zulke stoten tegenkomt. Ooit heb ik eens gans het fietsenrek op de middelbare school afgezocht naar mijn fiets. Pas toen bijna alle, naar schatting 200 fietsen, door hun eigenaar waren afgehaald, herinnerde ik mij plotsklaps dat ik met mijn ma haar fiets was gekomen en dat die bovendien buiten de school aan een boom was gestald. Ik had toch wel even gezweet, hoor!

Prettige avond, Geert!

Groetjes

Gepost door: Rudi | 11/02/2009

De commentaren zijn gesloten.