29/01/2009

Bezinning

Ik heb de hele dag bijna constant nagedacht over wat ik nu moet doen.

Het vraagteken achter m'n blog van gisteren mag je gerust vervangen door een uitroepteken: 'Blessure!'

Ik weet 't ook niet meer ... dit is de 7de keer dat ik een marathonvoorbereiding start, en de 5de keer dat ik daarin een blessure oploop. Enkel in de voorbereiding van Dublin (maar toen werd ik voor de marathon geopereerd; misschien was dat eerder m'n redding dan een kruis om dragen) en Monschau (maar dit was eigenlijk een voorbereidingsmarathon en er werd niet specifiek op voorbereid) kwam ik er heelhuids vanaf.
Akkoord, wanneer ik voor mezelf een schema maak dan durf ik de dingen al eens groot zien; een kilometer meer word niet verafschuwd en aan zware trainingen geen gebrek. Maar dat ik nu een blessure heb, op dit moment, kan ik niet begrijpen: op geen enkel moment heb ik ook maar het minste signaal gekregen van eender welk lichaamsdeel dan ook dat er iets mis zou gaan. Nochtans heb ik de afgelopen weken, en eigenlijk reeds sinds de week na Venetië serieus en keihard getraind. Vorige week was eigenlijk, in de aanloop naar de 10k van Uithoorn, een relatief rustige week, met amper 55 kilometer op de teller, wedstrijd inbegrepen. Afgelopen zaterdag was een rustdag, deze week maandag ook. Ik kon dus dinsdag echt wel uitgerust aan de training beginnen.

Kijk, voor mij is het duidelijk ... het is meer dan waarschijnlijk dat mijn lichaam gewoon de zware voorbereiding op een marathon niet aan kan. Ik wil me trouwens niet met minder tevreden stellen; ik heb alle respect voor mensen die een 'feel good'-marathon kunnen lopen, genietend van elke stap die ze nemen, maar ik zit nu eenmaal niet zo in mekaar. Ik ben het ondertussen kotsbeu om volledig kapotgelopen over de finish te strompelen, 20 minuten na mensen die ik normaal gezien fluitend voor moet kunnen blijven.

Concreet: deze week zal er warschijnlijk niet meer gelopen worden. Ik denk wel in een vorm te steken die dit nog kan overleven. M'n halve marathon binnen 3 weken is bij deze geschrapt.
Indien ik volgende week maandag niet terug kan beginnen trainen worden ook Alphen én Utrecht van de planning gehaald. Als ik, zoals ik begin te vrezen, (weeral) een spierscheur heb, dan zit ik weer voor minstens 4 weken en waarschijnlijk 6 weken stil, en in Utrecht gaan staan om de hoop te vergroten, sorry makkers, maar dat heb ik ondertussen wel gehad.

Mijn doelen voor dit jaar blijven behouden: elke afstand moet dit jaar een nieuw PR krijgen, en wel degelijk de tijd die ik in gedachten heb. Het woordje compromis is mij niet bekend, punt uit. Momenteel staat de teller dus nog steeds op NUL!
Haal ik in 2009 deze doelstellingen niet, dan is de enige juiste beslissing die ik nemen moet het stoppen met hardlopen (nadruk ligt op lopen; het enige wat nog 'hard' lukt is hard van stapel lopen). Het is een moeilijke beslissing, maar ik kan al de moeite en de ontberingen die ik niet alleen mezelf maar ook mijn ganse gezin opleg niet blijven verantwoorden aan mijn vrouw en kinderen wanneer er niets van voldoening, prestatie of genot tegenover staat.
Ik moet eerlijk blijven, tegenover mezelf maar meer nog tegenover m'n gezin.

Hopelijk kan ik volgende week meewarrig m'n hoofd schudden bij het herlezen van dit bericht, maar ik vrees er voor.

't Is dat het zo moet zijn ...

Mag ik jullie wel alvast bedanken voor de mooie woorden en wijze raad als reactie op mijn blog van gisteren ... magnesium en natrium worden vandaag nog aangekocht en geconsummeerd (ik kan me wel voor het hoofd stoten dat ik daar zelf niet op kwam; en ik die dacht dat er op Marathon Geert geen 'paniekmodus' geïnstalleerd stond ...)

Ik hoop dat jullie me ook een kleine blogstilte kunnen vergeven ... ik ga proberen om deze week eventjes niet aan hardlopen te denken; 'k heb 't efkes nodig. Een nieuwe Telex zou een week na Dendermonde trouwens ook niet gepast zijn, tenzij ik een grapje zou kunnen vertellen over een langzame en pijnlijke dood van Kim van Gelder, maar hij werkt vooralsnog niet mee ...


Tot volgende week!

04:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

28/01/2009

Blessure?

Maandag is mijn voorbereiding voor Utrecht dan eindelijk officieel van start gegaan. Nu ja, van start moet je niet te letterlijk nemen, want net zoals een roker die zegt dat hij morgen zeker stopt, begon ik met een rustdag.
Mocht wel, want ik had toch een beetje stijve kuiten na Uithoorn.

Maandagavond voelde de rechterkuit, mijn zorgenkindje in de voorbereiding voor Venetië vorig jaar, terug normaal aan, maar mijn linkerkuit bleef ik toch wel voelen. Ook gisteren bleef ik er iets in voelen, zij het meer zoals een inwendige blauwe plek, dus in eerste instantie niets om me echt zorgen in te maken.
Mijn voorziene training was nu ook niet de meest intensieve in zijn soort, met een duurloop van iin totaal 18 kilometer aan een rustig tempo, enkel in het midden even onderbroken door een enkele piramide van 5' in z2, 5' in z3 en terug 5' in z2.
Na 4 kilometer kreeg ik me daar toch een kramp in de rechterkuit ... even vreesde ik zelfs te moeten stoppen, maar met het tempo een beetje te laten zakken ('t was dat of de broek ;-) ) kon ik toch verder lopen, zij het niet zonder een zeurderig gevoel dat in de kuitspier achter bleef.

Wat ik voelde was eigenlijk identiek aan het gevoel in m'n linkerkuitspier na 4 weken voorbereiden voor Venetië; dit gevoel resulteerde toen in een spierscheur.
Uiteindelijk was de pijn nog het minst aanwezig tijdens de versnellingen, maar ik mag nu ook weer niet zeggen dat ik constant barensweëen heb moeten doorbijten ... ht viel eigenlijk nogal mee.
Ook uitrekken lukte nog vrij goed, maar toen ik even op een stoel had gezeten en wilde rechtstaan voelde m'n linkerkuit aan alsof het één granieten bal was ... onmogelijk om hier nog iets deftig mee aan te vangen, lopen zeker niet.

calves-anatomyIk hoop echt dat het gewoon maar een kramp met een overdreven geldingsdrang is die zich meent te moeten manifesteren; in het andere geval zijn we nog niet aan de nieuwe patatten, zoals ze bij ons zeggen.
Misschien vandaag een rustdagje inplannen, een doodzonde zal dat wel niet zijn hé; deze week hoef ik 'slechts' 80 kilometer te presteren en dat zal nog wel lukken, tenminste als m'n kuiten het charter ter goede gedraging ener kuitspier zouden willen tekenen ...

06:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

27/01/2009

Wat zeg die gozer?

Voor mijn job moet ik regelmatig eens naar het buitenland.
'Het buitenland' is een term die meer en meer vager wordt, want grenzen verdwijnen, Engles spreekt men tegenwoordig overal en met de Euro of toch op z'n minst een mondiaal aanvaarde kredietkaart betaal je wat je wil, wanneer je het wil, waar je wil.

Het kan natuurlijk ook aan mij liggen, maar in bepaalde landen heb ik meer het 'buitenland-gevoel' dan in andere. Neem nu Engeland ... zolang je aan de juiste kant van de weg rijdt is er geen enkel probleem. Ik voel me meer verloren in Ierland, want ik ga daar naar toe met mijn systeem ingesteld op 'talking English', maar telkens weer heb ik enkele uren nodig om aan de typisch Ierse tongval gewoon te worden.
Ik heb bvb. een kleinere cultuurshock in de meeste oost-Europese landen, waarschijnlijk omdat ik daar anders voorbereid naar toe trek.

Nu heb ik een zelfde gevoel telkens ik naar Nederland ga ... in principe spreekt men daar ook Nederlands (mijn systeemsetting blijft dus op 'default' staan), maar dan toch niet helemaal zoals bij ons.
Het begint al in de wagen, bij het overschrijden van de grens. Ik zoek namelijk steeds wanneer ik op den vreemde ben een lokaal radiostation, gewoon om daar waar ik de taal begrijp op de hoogte te zijn van de maatschappelijke polsslag, zodat ik deze pas vergaarde kennis dan kan misbruiken middels het maken van een actualiteitsgrapje bij een eerste contact met de locals. Daar waar ik de taal niet begrijp luister ik ook naar lokale zenders, gewoon om de klank van de taal gewoon te worden.
Toen ik afgelopen zondag naar Uithoorn reed luisterde ik eerst naar Q-music, maar dat gaf me niet direct een ontheemd gevoel want dat hebben we bij ons ook, en later naar 3FM, waar ik later op de dag live het dankzij Runningman Pieter ook in Vlaanderen wereldberoemd geworden 'Mama Appelsap' kon beluisteren.

In de ochtend hield ik ook even halt bij een tankstation, niet omdat m'n wagen dorst had maar omdat m'n blaas via allerlei ingewikkelde patronen van over elkaar gekruiste zenuwen aan m'n hersenmassa doorgaf dat 't nodig was.
Op de parking, net boven Utrecht, waar ik aan deze signalen toegaf zag ik geen enkele wagen met nederlandse nummerplaat. Ik was de enige Belg, er was nog 1 Franse wagen, maar de Roemenen, Polen en Hongaren vochten om de meerderheid. Raar.
In de toiletruimte wachtte me nog een vreemdere ervaring: er zat een jongeman in wit uniform aan een tafeltje waarop een schoteltje stond. Duidelijk ging het hier over een fier lid van de gilde der toiletoppassers.
Een erg vriendelijke jongeman overigens, want ik werd zeer voorkomend met een sympathieke 'goeiemorgen' en dito hoofdknik verwelkomd.
Net na mijn binnenkomst kreeg hij een inkomend gesprek op zijn mobiel telefoon, en door het overmatig geconsummeer van decibels kon ik niet anders dan ongewild oorgetuige te zijn van zijn gesprek. Nu, geen paniek, al zou het gesprek gevoelige informatie bevatten, ik zal er niets van lekken, ook al zou ik wel willen.

Het volgende gesprek maakte me écht wel duidelijk dat ik in 'het buitenland' zat:

Ooooh, hallo ...
...
Wat seg je?
...
Jaaaaaaa ... daarom net ging ik naar je broertjes huis en toenkwamdieeenegoozerdaaraneniezegdemedatvandittemenkattewasgedoedingetjeochalsjemenouenigtochvandieandereenikzegdehetnogtegensenvaderdatiedatdaarnietveurkenkrijge
...
wat?
...
Precies, ik sei 't 'm ...
...


Ik versta wel de woordjes 'doei' en 'gedag' wel, maar ik hoop dat Ronald over 11 weken in Utrecht voor me wil tolken ... anders versta ik het startschot nog niet ...

10:44 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

26/01/2009

Slachtoffer van racisme

Allereerst 'nen dikke merci' aan iedereen voor de leuke en opbeurende reacties op mijn wedstrijdverslagje van gisteren.
En opbeuring, dat is wel wat nodig was ... niet vanwege de wedstrijd op zich want, hoewel ik mezelf sterker had verwacht viel het eindresultaat nog mee. Alhoewel ... viel die uitslag wel mee?

Vooraleer ik m'n verslag intypte, had ik nog even op de site van de Uithoornse organisatie de eindtijden nagekeken. Die stonden echter nog niet online, en dus heb ik er uiteraard ook geen vermelding van kunnen maken.
Na het posten van m'n bericht keek ik nog eens en, hoezee hoezee, de webmaster had werkcalorietjes verbrand: daar stonden ze ... tatatataaaaaaaaa: les résultats!

Waarschijnlijk was m'n faciale expressie bij het lezen van m'n uitslag goed voor een nominatie voor de Nobelprijs 'if looks could kill', en ook m'n taalgebruik in de eerste seconden van besef zijn niet vatbaar voor publicatie. Moesten mijn eerste woorden in brailleschrift uitgeprint worden, ik kan jullie verzekeren dat een aandachtig doch blinde lezer er z'n vingers zou aan openrijten met een geruisloze maar daarom niet minder afschuwelijke dood door bloedverlies tot gevolg.

Wat staat er namelijk in de officiële uitslag?? Lees maar even mee:

3800:40:13Geert van den DriesMUIZEN735

De '38' staat voor m'n eindklassering (38ste op 354 mannelijke deelnemers, DNF'ers meegerekend oftewel 40ste op 497 overall), m'n naam, woonplaats en startnummer zijn correct, maar waar ik helemaal van aangedaan was en nog steeds ben is die 00:40:13!! Inderdaad ja, geen 00:39'59" maar wel 14 seconden erbij. Ik wist niet dat er in Uithoorn met straftijden gewerkt werd!!

Ik zal het nog maar eens herhalen: ik druk mijn stopwatch in bij het weergalmen van het startschot, niet bij het overschrijden van de startlijn. Mijn PR's die je hier rechts kan lezen zijn dan ook steevast m'n officiële brutotijden. Nu kan er nog steeds een klein verschil optreden hé, ik bedoel maar, m'n reflexen zijn op mijn halfbejaarde leeftijd ook niet meer die van een welgetraind gevechtspiloot, en dus is een seconde of 2 verschil altijd mogelijk, maar 14 seconden?? Nooit van je leven!

Komt daar nog eens bij dat ik op een armlengte (letterlijk: moest ik mijn rechterarm hebben uitgestoken dan kwam die tot aan haar schouder) van de 2de dame ben gefinished. Ik ben dan even naar haar uitslag gaan kijken en zij staat vermeld aan een tijd van 39'54"!! Ook niet juist want enkele seconden te snel, maar ik vemoed dat de tijdsopname nét voor het finishspandoek werd genomen. Desalniettemin, ik heb het vanochtend nog even nagemeten en ik kan jullie verzekeren dat de lengte mijner rechterarm niet van die aard is dat je 18 seconden nodig hebt om 'm voorbij te lopen. Moest dit zo zijn dan kon ik er in extreem rechtse middens wel geld uitslaan, me dunkt.

Dit is werkelijk de eerste dag in m'n leven dat ik spijt heb dat ik niet de Marokkaanse nationaliteit heb; dan kon ik tenminste zeggen dat 't racisten zijn, daar in Uithoorn.
Volledigheidshalve wil ik nog even melden dat de organisatie de uitslagenlijst laat volgen door de volgende mededeling: 'Door technische problemen met de tijdprinters kan uw tijd afwijken van de zelfgeklokte tijd'
Allez, serieus? Dat had ik nu nog niet gezien ...

Bjorn heeft 't gisteren ook al gezegd in zijn reactie, maar ik ben nu niet direct zinnens om de organisatie te mailen over deze historie. Het ligt niet in m'n aard om te gaan bleiten bij eender wie. Maar als het de bedoeling was om me kwaad te krijgen (zo ben ik dan weer wel), dan is het goed gelukt. Ik moet m'n volgende wedstrijd (halve marathon binnen 3 weken) nog uitkiezen, maar ik kan nu reeds zeggen dat ik als een gewond dier aan de start zal verschijnen. Het doel op die halve marathon is een tijd sneller dan 1u29' en die ZAL gehaald worden. Mijn revanche op de 10k komt ook nog, laat dat duidelijk zijn (bedankt voor de tip, Hans ... ik kijk wel even na of ik die dag kan).

Gewoon nog even ter verdediging van mijn zaak: hieronder de geevens van mijn Garmin, een toestel waar ik heel wat meer achting voor heb dan de 'tijdprinters' uit Uithoorn:
10k Uithoorn


Maar, al wat hierboven staat neemt niet weg dat ik het een leuke race vond, op een prachtig parcours en uitgenomen de tijdsopname (sorry, kon het niet laten) is de organisatie naar oerhollands recept buitengewoon prachtig.

Vandaag is het rustdag, morgen is trainingsdag 1 op weg naar Utrecht ... ADELANTE!!!

08:11 Gepost door Geert in Wedstrijden | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

25/01/2009

10k van Uithoorn

Vandaag was het dan zo ver: eerste wedstrijd van 2009, eerste test voor Utrecht, eerste ontmoeting met mijn gestelde doelen voor dit jaar.

Vooraleer je echter aan een race kan deelnemen moet je uiteraard eerst zorgen dat je aan de start geraakt, en dus liep om kwart na 7 m'n wekker af, want een 2 uur durende rit stond in het ochtendlijke verschiet. Exact 1 uur na het ontwaken ging ik dan op weg naar sporthal De Scheg in Uithoorn.

Het was nog eens een ouderwetse zondag op de baan: weinig en dus vlot verkeer. Exact 2 uur na m'n vertrek mocht ik m'n wagen parkeren op de door wegstewards aangeduide parkeerplaatsen, en één minuutje later was ik al in de sporthal, waar m'n startnummer aan de tafel 'voorinschrijvingen' op me lag te wachten.

Ik had nog een dik anderhalf uur tijd alvorens de 10 kilometer op gang geschoten zou worden; tijd zat dus om eerst eventjes te kijken of Bjorn reeds aanwezig zou zijn en om te luisteren of de erotiserende 06-stem van Ronald ergens in de buurt kon zijn.
Ronald vond ik het eerst. Zoals steeds was zijn glimlach weer een anval op het wereldrecord 'biggest smile', en al gauw stelde hij me voor aan de binnensijpelende JVC'ers. Echt wel indrukwekkend, al die wit met rode bloesjes van de Japanse hifi-legende. Eveneens indrukwekkend was het voorgesteld worden door Ronald. Bij de eerste JVC'er (sorry guys, maar ik kan écht geen namen onthouden ... jullie mogen al blij zijn dat ik jullie bedrijfsnaam niet met Akai verwar ;-) ) klonk het zo: 'Nou, dit is Geert ... hij komt hééééélemaal uit België om een 10 kilometer te lopen en hij heeft 2 uur gereden'. De tweede JVC'er leerde me op de volgende manier kennen: 'Nou, dit is Geert ... hij komt hééééélemaal uit België om een 10 kilometer te lopen en hij heeft 2 uur en een kwartier gereden'.
Volgens m'n 3de introductie deed ik er 2 uur 30 over, dat werd 2 uur en 3 kwartier, en tegen dat ik werd voorgesteld aan wat volgens mij de 83ste JVC'er was zou ik reeds vorig jaar in november vertrokken zijn om op tijd in Uithoorn te kunnen aankomen.
Ronald ... je moet hem kennen ;-)

Uiteraard zijn er alternatieven: Bjorn stelde me als volgt voor aan iedereen die hij kende (wat zo ongeveer 3 kwart van de sporthal was): 'hey, dit is Geert van België, je weet wel, Marathon Geert'. Pas op hé, het doet wel koninklijk aan, zo voorgesteld worden als 'Geert van België' ... net de kroonprins die op staatsbezoek komt ;-)
Grappig was ook dat hij me ook op die wijze luid aanmoedigde toen ik hem voorbij liep na zowat 6 kilometer wedstrijd: 'Hey, Geert van België .. go go goooooo ... pak de binnenbochteueueueueu ...'.

Maar laat ons niet op het wedstrijdverloop vooruitlopen want ik had nog één ontoeting te goed, met name de eerste kennismaking met the one, the only, the fast, the furious, the fantastiiiiiiiiic ... Claudia!
Jawel, de in een vrouwenlichaam verpakte symbiose van gratie en snelheid was ook van de partij! Na een kort maar geanimeerd debat over het verschil in aantal begroetingskussen (Nederland wint van Vlaanderen met een duidelijke 3-1 maar die 2de was offside en ik had een penalty verdiend) had ik nog even de gelegenheid om met de 3 bovenstaande topateleten te keuvelen, maar daarna gingen zij allen heen, want de start van de 10 mijl werd aangekondigd.

Omdat die start 3 kwartier voor de mijne zou plaatsvinden ging ik nog even supporteren voor Ronald, Claudia en Bjorn (de 10 mijlers maken in Uithoorn nog een doortocht aan de start na goed anderhalve kilometer wedstrijd), en daarna werd het vizier op mijn eigen wedstrijd gericht.

Het doel was duidelijk: de 10 kilometer in minder dan 40 minuten. Klinkt eenvoudig, en eerlijk gezegd hebben de laatste 2 à 3 trainingsweken me het vertrouwen gegeven dat het dat ook zou zijn, en dus werd de Garmin ingesteld op een 10 k in 39'30".

Hoewel er niet zo heel veel volk aan de start stond ben ik er toch in geslaagd om m'n start te missen: middenin het pak koos ik om achter 2 snel uitziende heerschappen te gaan staan. Vlak na het startschot had ik echter al vlug in de mot dat ze er alleen maar snel uitzagen: het duurde een dikke 300 meter alvorens ik naar m'n eigen tempo kon overschakelen, om vast te stellen dat ik 35 meter achter liep op m'n schema. Geen nood, de benen waren goed, het moraal ook, en na 1 kilometer liep ik exact op schema, en na 2 kilomter liet ik zelfs een kleine voorsprong optekenen.
Pas op, makkelijk ging dit niet, want er stond in het wedstrijdbegin een strakke tegenwind, en omdat ik eigenlijk ongewild tussen de trage starters stond had ik niet direct een groepje dat aan mijn tempo liep. Ik voelde wel dat ik sologevecht tegen de wind niet tot het uiterste zou moeten doorvoeren en hield me een beetje in, maar op het 3k-punt liep ik toch nog perfect op schema. De 4de kilometer blies de wind in m'n voordeel, en dat zag je ook wel aan m'n tempo. Heel de tijd liep ik verschillende lopers voorbij, wat psychologisch onmiskenbaar een voorsprong geeft.

Vanaf de 5de kilometer was het echter terug tegenwind, en nog niet een beetje. Ik voelde me verslappen, en toen ik na 6 kilometer Bjorn passeerde was het kalf eigenlijk al verdronken: ik liep een dikke 60 meter achter op schema en voelde dat het vet van de soep was.
Ik besloot om, ondanks de luide aanmoedigingen van de immer sympathieke Bjorn, m'n eigen tempo te lopen ... een nieuw PR zou een schamele troost kunnen bieden. Twee kilometer verder hoorde ik echter m'n naam scanderen door eerst Claudia en daarna ook Ronald (zij waren nog wat gaan uitlopen want hun race zat er op), en dit gaf me terug wat moed, want blijkbaar was ik niet zo overdreven ver teruggevallen.
Een snelle dame in toepasselijk oranje tenue passeerde me, en ik hing mijn karretje gretig aan haar stampende locomotief. Ze ging eigenlijk een tikkeltje te snel en ik liet een gaatje, maar in het zicht van de finish vond ik toch nog voldoende energie om er een mooie eindsprint uit te persen en zo netjes naast haar te eindigen.

Mijn zelf afgeklokte eindtijd: 39'59". Let wel, ik druk mijn chrono in op het moment van het startschot, dus normaal kan mijn bruto eindtijd nooit veel verschillen van deze tijd, maar het is bang afwachten op de officiële uitslag, want doet de organisatie er één luttele seconde bij, dan heb ik m'n doel niet gehaald.

Nu, eerlijk is eerlijk, ik kan niet volkomen tevreden zijn met m'n prestatie van vandaag. Ik heb voor mezelf bewezen dat ik wel met die 40-minuten grens kan flirten, maar een huwelijk is nog niet aan de orde. Ik mis gewoonweg de pure kracht om op een deftige wijze aan 4 minuten per kilometer te blijven lopen.
Wat dit zal betekenen voor m'n marathonplannen in Utrecht kan ik moeilijk zeggen, maar ik weet wel dat ik nog serieus wat boterhammekes zal mogen eten wil ik in de buurt van Ronald finishen ... enfin, we zien wel; ik heb nog 11 weken hé ...

Nog even vermelden dan Bjorn een zeer deftige 1u24 bij elkaar liep, Ronald een PR liep met 1u05' en een paar seconden, en Claudia, wel ... aan Claudia ben ik het vergeten te vragen. 'k Weet het meiske, ik ben een ongelikte boer ... volgende keer vraag ik alleen maar aan jou hoe het is geweest en luister ik naar niemand anders meer ;-)

16:44 Gepost door Geert in Wedstrijden | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

23/01/2009

Telex van de Week (26)

telex--start--
het lijkt wel komkommertijd
--stop--
in de meeste kranten is het lang zoeken naar écht nieuws
--stop--
en dus publiceren ze zo van die nietszeggende 'wetenschappelijke' studies
--stop--
over bijvoorbeeld kleuters en ufo's
--stop--
want wat blijkt?
--stop--
uit studie is gebleken dat wanneer je kleuters heel lang blijft wijsmaken dat ze ooit door ruimtewezens zijn ontvoerd ze dit ook werkeleijk gaan geloven
--stop--
komaan hé zeg ...
--stop--
da's niks wetenschappelijk
--stop--
en zelfs niet origineel
--stop--
want 50 jaar geleden heeft men dit experiment reeds uitgevoerd
--stop--
toen men tegen Karel De Gucht in zijn kleuterjaren maar bleef vertellen dat hij best wel slim is en goede ideeën heeft
--stop--
hij gelooft dat dus nu nog hé ...
--stop--
sommige kranten doen zelfs hun eigen onderzoek
--stop--
zoals de Limburgse kranten 'Het Belang van Limburg' en 'Limburgs Dagblad'
--stop--
uit hun gezamelijk onderzoek is namelijk gebleken dat de Limburgers trots zijn op Limburg ...
--stop--
nee!?
--stop--
serieus????
--stop--
wat een schokkend nieuws zeg ...
--stop--
ik ben helemaal van de kaart ...
--stop--
en niet trots op West Vlaanderen??
--stop--
da's nu eens verschieten ...
--stop--
maar kom, het kan nog erger met de nieuwsduiding ...
--stop--
de websites van de Gazet van Antwerpen en VRT publiceren zelfs incorrect nieuws
--stop--
en dat zeg ik niet omdat ze zouden gepubliceerd hebben dat Karel De Gucht best wel slim is en goede ideeën heeft
--stop--
nee nee ...
--stop--
ze vertelden dat Koningin Fabiola overleden was
--stop--
en voorlopig is dat nog niet waar ...
--stop--
kijk, het is niet omdat je al 3 jaar niet meer beweegt dat je dood bent hé ...
--stop--
ook weer niet uit het nieuws te branden (en geloof me, ik heb het geprobeerd) zijn de socialisten
--stop--
of toch de mensen die in de schaduw van een rode vlag beweren dat ze dit zijn
--stop--
Caroline Gennez, de voorzitster van de Vlaamse socialisten, heeft een e-mail verstuurd (proficiat Carolientje, ik ben écht fier op je ... zoveel vordering in 1 week ...) naar haar militanten
--stop--
om zich te excuseren over de slechte communicatie en belachelijke beslissingen van de partijtop in verband met de al dan niet vermeend veronderstelde misschien wel maar dan ook weer niet of dan toch geen enkele zeker en vast bijna onmogelijk komt er niet ja nee naamsverandering van de partij
--stop--
kijk, bij mij is dat net alsof de grote boze wolf een e-mail stuurt naar de 3 biggetjes
--stop--
om zich te excuseren voor het feit dat hij grote tanden heeft
--stop--
heb je trouwens al eens naar de tanden van Caroline Gennez gekeken?
--stop--
mijn vergelijking is écht niet ver gezocht hoor ...
--stop--
maar deze week werd toch wel overschaduwd door één groot nieuwsfeit:
--stop--
de inauguratie van Obama!
--stop--
toegegeven, je moet hem het voordeel van de twijfel geven
--stop--
de licht getinte man met een Blendamed-smile en de looks van Tiger Woods is best wel slim en heeft goede ideeën
--stop--
meteen zijn voornaamste 2 verschillen met Karel De Gucht
--stop--
zo wil hij bijvoorbeeld wel degelijk iets doen aan de klimaatverandering en de opwarming van de Aarde
--stop--
ook weer 2 verschillen, maar dan met zijn voorganger dit keer
--stop--
George Bush ... hij doet me in meer dan 1 opzicht aan De Gucht denken
--stop
nu, iets doen aan de opwarming van de Aarde ... dat gaat wat geven in de Verenigde Staten
--stop--
de Verenigde Staten ... een land waar de gemiddelde zakenman 's ochtends zijn ontbijt nuttigd in een geklimatiseerde keuken om vervolgens de airco in zijn wagen op weg naar het werk helemaal open te zetten om daarna 10 uur per dag in ideale omgevingstemperatuur van 18 à 19 graden te kunnen werken zodat hij de hele godganse tijd van z'n wakkere leven geen milliliter zweet, want daar kunnen we niet tegen ...
--stop--
en dan gaat hij 's avonds naar de sauna ...
--stop--
maar we hadden het over Obama
--stop--
hij gaat er werk van maken ...
--stop--
hopelijk gaat zijn ambtstermijn een beetje vlotter verlopen dan zijn eedaflegging
--stop--
want dat was ronduit van Belgisch niveau ...
--stop--
nadat de voorzitter van het Amerikaans Hooggerechtshof de tekst verkeerd voorlas struikelde ook Obama over het woordje 'faithfully'
--stop--
kom, 't viel nog mee
--stop--
voor 't zelfde geld vergiste gij zich van naam
--stop--
stel je even voor ...
--stop--
I, Sadam Hoesein Obama ...
--stop--
't was wel iets geweest ...
--stop--
of nog een vegissing die nét niet werd gemaakt:
--stop--
... to serve and protect the people from the ...
--stop--
...the dinges ...
--stop--
... the United ... eueueuh ...
--stop--
... damn, what was it nou ook again, the United ... eueueueh ...
--stop--
... aha, the United Colors of Beneton ...
--stop--
moest Karel De Gucht ooit die eed afleggen ...
--stop--
dat zou met één simpele herkansing niet op te lossen zijn zulle ...
--full stop--

06:00 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

22/01/2009

80 dagen

Het kostte (heel belangrijk in dit woord is de positie van de eerste 't' ten opzichte van de 's') Phileas Fogg in een boek van Jules Verne 80 dagen om rond de wereld te reizen, dus waarom zou ik in die tijdspanne niet zoiets banaals (heel belangrijk in dit woord is een 'l' te gebruiken en niet het karakter dat 2 plaatsen verder in het alfabet staat) als een marathonvoorbereiding kunnen volbrengen?

Voorlopig loopt alles op wieltjes (waarom zegt men niet dat het op voeten rijdt??): er valt in de verste verte geen blessurespook te bekennen, maar ervaring uit het verleden leert me dat je hier niet moet op roepen, en de trainingen worden netjes en met speelse vanzelfsprekendheid afgewerkt. Mooi zo, al zeg ik het zelf.

Zonder speciaal hard op m'n tellen te letten (in de buurlanden van Letland zegt m'n misschien 'zonder op m'n Letten te tellen', wie weet) lukt het me zelfs om geen nieuwe bijdrage te leveren aan de rubriek 'Lachen met Geert'; zou ik dan toch eindelijk volwassen geworden zijn? Zou ik dan toch eindelijk hardloper geworden zijn? Wie zal het zeggen ...

Ik ga dit in elk geval proberen vol te houden, want ik zal zowiezo in blakende (belangrijk in dit woord is de 'l' niet te vervangen door de eerste 'l' in het woordje 'ratelslang' wanneer het door een Chinees wordt uitgesproken) gezondheid moeten verkeren wil ik de buurt van Running Ronald finishen ... we zullen zien (zei de blinde, en hij deed het licht uit!)

blind-man

06:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

21/01/2009

De week van Uithoorn

De laatste dag van deze week draagt in z'n buik de eerste wedstrijd van het jaar. Voor mij zal het zelfs de eerste niet-marathon wedstrijd in 2 jaar zijn. Tja, ik ben nooit een veel-loper geweest zeg maar.

Zoals in m'n wedstrijdplanning staat zal ik in Uithoorn maar de 10 kilometer lopen. Uiteindelijk stond dit al vast lang voor ik me had ingeschreven voor Utrecht, en ik zie geen reden om aan m'n originele planning te tornen op 11 weken voor de marathon.
Deze week is wel eerder een rustige trainingsweek, met slechts 2 relatief zware trainingen, en die zijn zelfs al achter de rug: gisteren liep ik anderhalf uur traagjes (heb 17k en een paar beenlengtes gelopen), maandag liep ik een 70-tal minuten, maar die werden wel doorspekt met 6 versnellingen van 1k. Bedoeling was om tijdens die versnellingen aan 10k-tempo te lopen, en dat lukte eigenlijk vrij eenvoudig met tijden van 3'59" voor de traagste tot 3'56" voor de snelste en al de rest daar tussenin. We zullen wel zien waar dit ons zondag gaat brengen.

Omdat ik gisteren van thuis uit heb gewerkt kon ik uitzondelijk eens voor het eten en dus bij daglicht gaan lopen; mentaal toch een pak eenvoudiger dan wanneer je rond 21u30 nog in je spannende tight moet gehesen worden voor een donkere tocht doorheen de mist.
Leuk was dat ik na een kilometer of 3 een loper bijhaalde die een tempo nét onder het mijne liep. Omdat ik toch nooit m'n grote klep kan dichthouden en die andere loper precies ook één van het communicatieve soort was liepen we samen verder, vrolijk palaverend over de fijne dingen des levens.
Bleek dat m'n loopbuddy voor één keer net als ik een zelfstandig IT-consultant is, en bedreigde diersoorten onder elkaar, dat praat toch net wat makkelijker.

hoogtewerkerEn ja, we hebben iets grappigs meegemaakt, en nee, dit bericht hoort niet thuis in de rubriek 'lachen met Geert'; deze keer kon ík eens lachen met iemand anders.
Toen onze training letterijk en figuurlijk naar z'n einde liep zagen we langs het kanaal een lichte vrachtwagen met hoogtewerker staan. Dit is niet zo speciaal, want de wereld is een imperfecte plaats waarin constant vijzen uitvallen en lichten aan vervanging toe zijn. Zo was het ook aan de lantaarnpaal naast de plaats waar het eerder vermelde voertuig geparkeerd stond. Probleem was evenwel dat de motor van het vehikel was uitgevallen en blijkbaar werkt de bediening van de kooi aan het eind van de hoogtewerker niet meer. Je zal daar maar staan, in een kooitje aan het einde van een aan de wind overgeleverde automatische arm, op zo'n 10 meter boven de grond bungelend boven het onverwarmde water van het kanaal Mechelen-Leuven. Op het moment dat ik er aankwam was er reeds een barmhartige wielertoerist gestopt om de onfortuinlijke electricien in overheidsdienst een handje te helpen. De opdracht was eenvoudig: zorg dat je middels een kwieke kwartdraai van de contactsleutel de motor terug aan de praat krijgt.
Nu leek onze vriend de wielertoerist me eerder van het onzekere soort (je zou voor minder als je de helft van je sportieve leven met een zeemvel tussen je bilnaad moet doorbrengen, maar dit geheel ter zijde) en hij twijfelde nogal alvorens aan de sleutel te draaien. En dus vond ik het nodig om de brave man van een beetje logistieke steun te voorzien. Na een welgemeende aanmoediging mijnentwege maakte de wielerfanaat niet alleen van zijn hart een steen, maar tevens van zijn hand een geoliede machine en deed dat wat nodig was. De motor van het oranje voertuig reageerde positief (een begrip welbekend in het wielermilieu, maar wederom wijken we af) en sloeg aan. Ik moet zzeggen dat ik me zo gelukkig voelde bij de aanblik van dit werkelijk schone tafereel, en dus besloot ik om het evenement op te luisteren met een klein grapje (ik weet het, ik weet het, maar ik kan er écht niet aan doen).
Je had die wielergast moeten zien springen toen ik met een lichte paniek in de stem riep 'Oei nee, wat heb je gedaan ... de hoogtewerker schuift uit en het bakje kiepert om'. Ik moet zeggen ... hij was rapper uit de cabine van de vrachtwagen dan dat Armstrong binnenkort weer over de Champs Elysées boldert.

En zo kunnen we ook dit berichtje weer met en lach en een traan (weliswaar beide van het lachen ;-) ) afsluiten.

Vanavond staat er een zeer korte training gepland van 5 uphill spurtjes gelardeerd met een 20 minuten inlopen en 5 minuten uitlopen, dus de kans dat ik weer zo iets ga meemaken is vrij gering, maar kom voor de zekerheid morgen toch nog maar eens kijken ...

07:59 Gepost door Geert in Training | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

19/01/2009

De weg naar Utrecht

schema-dds-modemHet afgelopen weekend heb ik m'n schema voor Utrecht helemaal op punt gesteld. Maar best ook, want eind deze week stopt m'n huidig schema, en dan zal het nog exact 11 weken zijn alvorens we in de jaarbeursstede van start gaan. Toegegeven, mijn schema is niet zo indrukwekkend als dat wat je op de afbeelding hiernaast ziet, maar toch vergt het heel wat denkwerk om het juiste aantal kilometer aan het juiste tempo op de juiste dag gepropt te krijgen. Gelukkig kan ik me baseren op eerdere, al dan niet uitgevoerde schema's, waarvan er sommige gemaakt zijn door ervaren 'schematisten', waarvan coach Mario er zeker en vast eentje is.

Een schema plannen op de tekentafel is uiteraard één ding, de trainingen in de juiste volgorde en aan het juiste tempo gedurende de juiste tijd afhandelen is nog iets anders, maar toch wil ik al eventjes vooruit mijmeren over wat de komende 3 maanden brengen zullen aan loopplezier.

Wel, de geschatte totale trainingsomvang bedraagt 939 kilometer. De praktijk leert me echter dat ik altijd een tikkeltje te laag schat, dus je mag verwachten dat ik alvorens af te reizen naar Utrecht aan een 950 kilometer zal komen.
Topweek qua aantal kilometer wordt week 9, goed voor 120 kilometer. Die week is dan ook de grootste bijdrager aan een omvangrijke maand maart. Omvangrijk, want als alles goed gaat loop ik in maart op de kop 400 kilometer, voor mijn doen een serieuze boterham.
Traditioneel is m'n langste duurloop er eentje van 34 kilometer, maar voor het eerst loop ik die binnen één en hetzelfde schema 2 keer; de laatste keer 2 weken voor de marathon. De laatste 2 weken zijn uiteraard voorbehouden voor het taperen, en ook deze keer zal ik trachten om in de laatste week voor de marathon koolhydraten te laden: 3 koolhydraatloze dagen waarin toch nog een beetje op snelheid wordt gelopen (zij het beperkt qua aantal kilometer) worden gevolgd door 4 dagen van niets anders dan koolhydraten eten. Tijdens die laatste 4 dagen is de aanmaak van de minste millimol melkzuur uit den boze, dus de benen krijgen dan wel wat vrijaf.

Hopen dat ik in die periode van 11 weken, niet ziek val, geen blessure oploop, geen slachtoffer van een terroristische aanslag of misplaatste bom word, niet ten oprechte in de nor draai wegens gesjoemel met overheidsgeld, niet vergeet m'n tanden te poetsen, geen voedselvergiftiging krijg, niet aan een chronisch ontstoken alvleesklier geopereerd hoef te worden, geen ontvoering door buitenaardse wezens met een ongezonde interesse in het fysieke wel en wee van een oudbakken en doorleefde marathonloper meemaak, en vooral, vooral de nacht voor de marathon niet van de trap sukkel, want geef toe ... het zou niet origineel zijn ;-)

13:53 Gepost door Geert in Training | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

18/01/2009

Hongerklop

Jawadde, het was me een training gisteren!

Iets na vieren achter de noen trok ik erop uit om mijn wekelijkse lange duurloop af te haspelen. Op mijn programma stond 22 kilometer aan een hartslag tussen 135-140 ingeschreven, en da's het soort training waar ik kan van genieten: lekker lang, je kan eindeloos variëren in je parcours want je raakt een beetje weg van je voordeur, niet snel en dus niet belastend ... enfin, een droomtraining!

hungryDe eerste kilometers verliepen zoals steeds voorspoedig: het tempo lag iets boven de 12 per uur, de hartslag zo stabiel als de diepgewortelde partijliefde van Louis Toback en ik voelde me ronduit goed. Na 4 kilometer sloeg dit echter volledig om: ik voelde eensklaps het koude zweet over m'n rug lopen, ik ademde onregelmatig en het was alsof ik m'n beide kaken letterlijk voelde inzakken. Een kleine blik op m'n hartslagmeter vertelde me bovendien dat het tempo nog wel onveranderd was, maar wél een 20-tal slagen te hoog. Zomaar, van de ene minuut op de andere.
Ik heb nog even geprobeerd om verder te lopen, maar na 6 kilometer voelde ik dat het een verloren zaak was: al de energie was uit m'n ledematen weg. M'n armen hingen er nog wel aan, maar dan eerder uit gewoonte dan uit hun eigen vrij wil en m'n benen rilden van het idee dat ze nog wel enkele stappen moesten presteren alvorens ze ondersteboven in een zetel zouden kunnen ploffen.
Verdergaan, en dan zeker voor nog 16 kilometer leek niet alleen onverstandig, ik ben er zeker van dat het ook nog eens onmogelijk zou zijn!
Ik heb nog al wel eens een hongerklopje gehad, maar dit ... nee, zo erg heb ik het nog nooit meegemaakt.
Neem daar nog eens bij dat ik vergeten was om een energiegel weg te steken, en je kan je een kleine voorstelling maken bij de calvarietocht die ik heb afgelegd om de 6 kilometer terug naar huis af te leggen. M'n hartslag was op het einde nog 110, maar het voelde aan alsof ik tegen 90% van m'n kunnen aan het lopen was.

Naar de reden kan ik maar gissen: het is waar dat ik een beetje onzorgvuldig had gegeten eerder die dag, de zaterdagtraining was de laatste in een onafgebroekn reeks van 5 opeenvolgende trainingsdagen met relatief weinig volume maar des te meer snelheidswerk. Enfin, ik kan excuses genoeg bedenken, maar geen enkele is valabel genoeg om deze afgang ten volle te verklaren ...

Ik hoop alleen maar dat ik dit niet hoef mee te maken op een wedstrijddag, want een hongerklop als deze staat gelijk aan de opgave, zoveel is duidelijk!

Vandaag, zondag, is een rustdag, en da's misschien maar goed ook. Morgen loop ik 60 minuutjes rustig, slechts onderbroken door 6 reeksjes van 1 kilometer waarin ik het tempo voor volgende week zondag moet lopen: 4 minuten per kilometer dus.
Ik ben nu al preventief aan het eten ... ;-)

17:46 Gepost door Geert in Training | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

16/01/2009

Telex van de Week (25)

telex--start--
Telex nummer 25 beginnen we bij het spoor ...
--stop--
in Vlaanderen heeft men even de statistieken bekeken
--stop--
blijkt dat iets meer dan de helft van de treinen tussen Brussel en Amsterdam met vertraging toekomen
--stop--
als voornaamste oorzaak wordt naar Nederland gewezen: onbetrouwbaar netwerk, slechte bovenleidingen, oubollige treinstellen, geen communicatie, ...
--stop--
nu ja, als iets minder dan de helft van die treinen op tijd rijdt is dit nog steeds de meest stipte verbinding over ons spoorwegennet!!
--stop--
en we blijven bij de spoorwegen
--stop--
want in Nederland heeft men even de statistieken bekeken
--stop--
blijkt dat iets meer dan de helft van de treinen tussen Brussel en Amsterdam met vertraging toekomen
--stop--
als voornaamste oorzaak wordt naar Vlaanderen gewezen: oudere locomotieven langs Vlaamse kant zijn de enige oorzaak van al die vertragingen
--stop--
nu ja, als iets minder dan de helft van die treinen op tijd rijdt is dit nog steeds de meest stipte verbinding over hun spoorwegennet!!
--stop--
ergens heb ik de indruk dat ik in herhaling val ...
--stop--
Vlaanderen en Nederland zijn eindelijk klaar om 1 land te worden: we schrijven nu zelfs al onze Belgenmoppen samen!
--stop--
maar, geachte treinreiziger, geen nood ... achter de schermen wordt koortsachtig gewerkt aan een oplossing
--stop--
er zijn intussen nieuwe locomotieven en treinstellen besteld, en die zouden alle problemen van de spoorbaan vegen ...
--stop--
kijk, ik wil niet altijd negatief doen hé, maar die bestelling werd begin jaren 90 geplaatst
--stop--
bij een Italiaanse firma ...
--stop--
die sindsdien al een paar keer heeft laten weten dat de verwerking van het order enige vertraging heeft opgelopen ...
--stop--
da's dus een start onder een slecht gesternte hé: als die treinen al van in de fabriek vertraging hebben ...
--stop--
wat wil je, een Italiaanse firma godbeterd!
--stop--
Panzani?
--stop--
Panini?
--stop--
Oil and Vinigar??
--stop--
het enige wat ooit op tijd uit Italië aan ons land werd geleverd is Koningin Paola ...
--stop--
nog een geluk, of we zaten hier opgescheept met enkel buitenechtelijke kandidaat-troonopvolgers
--stop--
"van Koningin Paola naar Koningin Fabiola" heeft één ding gemeen met "van oude locomotieven naar Koningin Fabiola" ...
--stop--
... het is slechts een kleine stap!
--stop--
Koningin Fabiola, je weet wel, de behoedster van Boudewijn zijn kuisheidsgordel, is geopereerd
--stop--
de euthanasie, euh, sorry, de anesthesie gebeurde door hypnose!
--stop--
ik hoor het al voor me ...
--stop--
'uw haar wordt zwaar, loodzwaar ...
--stop--
hééééééééééééééééél loodzwaar'
--stop--
ze hebben het daarna een tweede keer moeten proberen
--stop--
op een massief granieten operatiebed met een grondplaat van gewapend beton
--stop--
en dan nu van Koningin Fabiola naar een oude 17de eeuwse schuur ... we blijven met kleine stapjes werken
--stop--
in Kieldrecht werden deze week 2 oude hoeves uit de 17de eeuw afgebroken
--stop--
want ze werden gebouwd in een natuur- en compensatiegebied
--stop--
aldus de Vlaamse regering zijn beide gebouwen dus zonevreemde woningen
--stop--
de Neolitische grafheuvels mogen wel blijven, want in die dossiers is er verjaring
--stop--
wél zullen de bouwers opgespoord en beboet worden...
--stop--
ik heb even een beetje research gedaan
--stop--
en zoals zo vaak heb ik ook deze keer enkele ophefmakende ontdekingen gedaan ...
--stop--
in de 17de eeuw was er geen Vlaamse regering, was er geen 'compensatiegebied' en als je boerderij niet in de natuur werd gezet dan stond ze op de grote markt!
--stop--
er waren wel al Vlaamse ministers ...
--stop--
alleen werden die toen potsenmakers genoemd en betaald per grap, niet per maand
--stop--
wat compenseer je trouwens met een compensatiegebied?
--stop--
de incompetentie van onze politici?
--stop--
in dat geval komen we nog serieus wat hectaren te kort ...
--stop--
we blijven nog even in de 17de eeuw ...
--stop--
met Luc Appermont
--stop--
naar aanleiding van zijn eerste deelname aan 'De slimste mens ter wereld' stond er een interview met hem in de krant
--stop--
men vroeg hem of hij zich had voorbereid
--stop--
zijn antwoord: 'nee, want tot vlak voor de opnames was ik op vakantie in Azië. Niet in dure hotels, maar zoals de jongeren in kleine dorpen en op onvoorstelbaar afgelegen plaatsen. Sommige van die plaatsen waren zo ver afgelegen dat er zelfs geen internet was'
--stop--
watte??
--stop--
géééééééééééén internet??
--stop--
beste Luc, besef je wel dat er in Wallonië nog gebieden zijn waar je geen internet kan krijgen ...
--stop--
ga daar maar ne keer vertellen dat ze toch wel erg afgelegen wonen hoor ...
--stop--
voilà, we zijn in Wallonië aanbeland
--stop--
ook deze keer: van de 17de eeuw naar Wallonië, het blijft een kleine stap
--stop--
en wie Wallonië zegt, zegt Michel Dardenne
--stop--
voor de Nederlanders die hem niet kennen: het loont de moeite om hem eens te googelen
--stop--
of in youtube op te zoeken
--stop--
er wachten u hilarische momenten
--stop--
momenten waarop u zal twijfelen of die enkele lessen Frans die u heeft genoten wel degelijk bruikbaar zijn in het échte leven
--stop--
Michel Dardenne dus
--stop--
hij ligt in het hospitaal
--stop--
daar verschiet ik niet van, maar ik verschiet wel van de reden:
--stop--
geen dienstweigerende lever, maar een longontsteking!
--stop--
en ik die dacht dat longen op sterk water niet konden ontsteken ...
--stop--
er zijn geen zekerheden meer in de wereld
--stop--
en van 'geen zekerheden' naar het Belgische gevangeniswezen, wederom nemen we een stapje, amper die naam waardig
--stop--
volgens recente cijfers zijn er in 2008 dubbel zo veel ontsnappingen geweest dan in 2007
--stop--
de mensen worden almaar ongeduldiger hé ...
--stop--
in plaats van gewoon te wachten op een procedurefout!
--stop--
volà, dat was het voor vandaag ...
--stop--
zoals jullie merken: geen woord over Bert Anciaux!
--stop--
nee nee, jullie moeten niet aandringen: ik zeg niets over Bert Anciaux!!
--stop--
absoluut niet, ik weersta aan de verlokkingen en ga hier NIETS zeggen over Bert Anciaux!!!
--stop--
gewoon even dit: ten eerste is het geen verrassing dat hij bij de socialisten gaat; ik heb hier 2 weken geleden al gezegd dat dit stond te gebeuren
--stop--
maar de manier waarop spreekt toch wel tt de verbeelding hé ...
--stop--
even wat duiding voor de Nederlanders (ik krijg vaak terecht kritiek dat mijn Telexen onleesbaar zijn voor niet-Vlamingen)
--stop--
Bert Anciaux is een politicus die in zijn carrière reeds het hele spectrum aan politieke partijen heeft doorzwommen
--stop--
begonnen als extreem rechtse militant is hij via meer tussenstops dan er medeklinkers zijn in het woord 'integriteit' wanneer het wordt uitgesproken door een notoir stotteraar met ervaring nu bij de socialisten aanbeland
--stop--
vorige week zei hij nog dat hij geen socialist is (dat wisten we al, maar wat hij nu wél is, dat weten we nog steeds niet)
--stop--
en dat als de SPa (Socialistische Partij anders) hem wilde inlijven dat ze dan hun naam moesten veranderen
--stop--
want die 'S' mocht niet meer met socialisme geassocieerd worden
--stop--
en de SPa heeft geluisterd
--stop--
vanaf heden noemen ze -hou je vast- Socialistische Progressieven anders
--stop--
hahaaaa ... niemand gaat ooit vermoeden dat de 'S' ooit voor 'Socialistisch' heeft gestaan ...
--stop--
voor wie dacht dat Franz Kafka dood was ...
--stop--
ik heb hem gisteren nog gezien
--stop--
hij is gereïncarneerd!
--stop--
en is nu voorzitster van de SPa
--stop--
zij beweerd trouwens dat er geen naamsverandering heeft plaatsgevonden
--stop--
want ze noemen nog steeds SPa!
--stop--
alleen de interpretatie van de afkorting is veranderd ...
--stop--
in mijn nederige opinie hadden ze beter de 'interpretatie' veranderd in Saucissen en Pensen allegaartje
--stop--
daarmee komen we toch al een pak dichter bij de waarheid ...
--full stop--

06:00 Gepost door Geert in Telex van de week | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

15/01/2009

Aanpassingen

De aandachtige toeschouwer heeft het misschien al gemerkt, maar ik heb (eindelijk) nog eens grote kuis gehouden aan de rechterkant van deze pagina.
Meer bepaald de secties 'gelopen kilometers' en 'planning' werden aangepast. Over het stukje van de wedstrijdplanning kan ik kort zijn, want veel verrassingen zal je er niet vinden: volgende week 10k in Uithoorn, 3 weken later een halve marathon maar 'k weet nog niet waar, nog eens 3 weken later de 20k van Alphen aan den Rijn (dan zijn we daar ook ne keer geweest; er schijnt daar een bekende loper te wonen ...) en tenslotte op 2de paasdag een martelgang in de voetsporen van ... (wie dat ondertussen nog niet weet is verloren voor de mensheid!).

LeieNieuwkomer in het lijstje is de Leiemarathon. Klein, sympathiek en alom bejubeld op diverse blogs mag deze wedstrijd niet op mijn palmares ontbreken. Het wordt zeker speciaal vanwege de bijzondere datum maar ook omdat het m'n eerste inheemse 42'er zal worden. Het spreekt me ook aan dat je een fietsbegeleider mag afvaardigen, en dus kan de bevoorrading perfect verlopen ... ik kijk er al naar uit.
Je moet trouwens maar eens kijken naar wie er al allemaal is ingeschreven; de helft van de atleten kennen we. OK, dat er een zekere Koen uit Gistle (volgens mij een anagram van Gistel) tussen staat, da's normaal, want probeer maar eens een marathon ten noorden van de steenbokskeerkring te vinden waar die niet gaat lopen, maar ook heel wat andere notoire bloggers zulen present zijn. Indien Frank Spencer de avond te voren het wijze besluit neemt om op het gelijkvloers te gaan slapen zal er ook voor hem langs de boorden van de Leie gesupporterd kunnen worden.
Enfin, 't gaat daar plezant worden.

Nu, mijn lijstje is uiteraard nog niet volledig, maar wat er nu op staat wordt zeker gelopen. Ook de 12u van Den Haag zou er nog moeten tussen komen, maar ik heb de exacte datum niet ...
Verder zoek ik nog wel wat wedstrijden van diverse lengte: er komt zeker nog wel een recordpoging op de 15k en op de 10 mijl, en uiteraard plan ik nog wel wat voorbereidende wedstrijden tijdens de voorbereiding op de Leiemarathon, maar alles op zijn tijd, nietwaar?


Veder heb ik wederom het goede voornemen om terug m'n kilometerteller op deze blog wat nauwkeuriger bij te houden. Op zich is dat toch ook een kleine stimulans om al de trainingen minutieus te laten doorgaan. Als ik naar m'n eindtotaal van 2008 kijk kan ik toch niet echt tevreden zijn hé: 2.115k en een paar meter ... ver kom je er niet mee. En dan mag ik nog van geluk spreken dat december met 317 kilometer nog een beetje de meubelen heeft gered, anders was 't helemaal een flop. Nee, dit jaar moet 't ook op dat vlak beter, en met minder dan 3.000 kilometer mag ik niet tevreden zijn. De eerste 130 zijn in elk geval al gelopen ...

08:21 Gepost door Geert in Planning | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

14/01/2009

Gaza

't Is lang geleden dat ik me nog eens van m'n controversiële kant heb laten zien, dus gaan we daar vandaag weer eens iets aan doen, echter niet vooraleer jullie een kleine update van m'n trainingsarbeid voorgeschoteld krijgen.
Gemotiveerd door de recente knalprestaties van Runninos Ronaldus en luid aangemoedigd door jullie reacties ging ik gisterenavond iets na negen uur op pad om enkele intervallekes uit te voeren.
Niks speciaals, gewoon een kwartierte rustig lopen, een kwartiertje versnellen, 10 minuten rustig, 10 minuten nog iets sneller, 5 minuten rustig, 5 minuten nóg wat rapper, en dan uitlopen. Een kleine opsteker is dat die laatste 5 minuten versnellen (het snelste stuk van de training dus) tegen een gemiddelde van 3'57" per kilometer ging; zoals jullie kunnen zien moet ik het van de kleine dingen hebben.

Tot dusver het trainingsnieuws, over naar wat actualiteit: het conflict in de Gaza ...

palestine_israel_flagPersoonlijk heb ik een groot probleem met de manier waarop onze media over dit conflict berichten. Hamas mag jarenlang allerlei wegwerpobussen richting Israël sturen, daar hoor je niks van, maar als Israël dan reageert worden zij met alle zonden van ... eueueuh, Israël dus, overladen. Serieuw is dat niet hé!
Pas op, ik ben geen voorstander van het voeren van een gewapend conflict in welke zin van het woord dan ook, maar je moet toch weten dat wanneer je elke dag weer de sterkste jongen van de klas pest je vroeg of laat een vuist in het midden van je gezicht mag verwachten.
En, toegegeven, de reactie is weeral eens aan de erge kant, maar anderzijds gebeuren er grotere drama's in de werreld waar je niets meer van hoort. Neem nu Congo ... elke dag vallen er daar nog steeds een pak meer slachtoffers dan in Gaza, en de oorlog wordt daar héél wat vuiler gevoerd hoor: families worden gedwongen elkaar uit te moorden, kindsoldaten moeten mensonterende opdrachten uitvoeren en vrouwen worden er massaal verkracht. Van die zaken heb ik ze daar in het Midden Oosten nog niet horen klagen hé!?
Anderzijds moet je natuurlijk ook durven zeggen dat een verkrachting in Congo evidenter is dan in de Gaza. In Congo lopen de vrouwen er standaard half ontbloot bij (toch als we de oude verkruimelde prentjes van die geile ex-missionaris in het rustoord bij ons om de hoek mogen geloven ....), terwijl ze in Arabische gebieden enkel buiten komen met een tafelkleed over hun kop. Stel je maar even voor dat je denkt dat de enige echte Miss Gaza 2008 voor je staat, en haar even een sigaret aanbiedt om buiten wat te gaan 'smirten'. Tot je plots een stem uit de aanpalende keuken hoort: 'Viezerik, laat oom Achmed, de travestiet van de familie, met rust'.
Het leven kan hard zijn ...

En dan die idioten die denken dat het ingooien van winkelruiten, het uitbranden van wagens en het confronteren van de lokale politie de bevolking van de Gaza gaat helpen ... komaan zeg. Vorige week hoorde ik op de radio een reactie van een betoger, die met een accent dat niet echt Oostakker als geboorteplaats aanwees, zeggen dat hij 'door te wil vechte met de polis tone dat hij keen skrik heef van polis, van iood of van niemandnie'. Goe bezig zulle, die heeft wel écht een structurele oplossing bedacht!
Is het misschien een idee om alle Israëli een stuk land in de Mojave-woestijn te geven en de Palestijnen ergens ten noordoosten van Dubai te stationeren? Op die manier zijn de Zionisten lekker dicht bij hun Amerikaanse vriendjes, wat de verre verplaatsingen voor hun wekelijkse kaarrtavonden weeral een pak verkort, en het Arabisch raketkrapuul kan hooguit tot in de keuken van hun buurman mikken, wat dus een serieuze besparing aan onschuldige slachtoffers oplevert. Ik zoek nog wel een oplossing voor Jeruzalem zelf ... effe denken ... we kunnen daar altijd het eerste Disneypark in het Midden Oosten van maken natuurlijk; wat denken jullie?
Een andere oplossing is er ééntje volgens het Belgische model ... je installeert een koningshuis (wij hebben er hier wel ééntje die absoluut koning wil worden ... we kunnen hem 14 dagen op proef sturen maar aanvaarden alleen contante betaling) en creëert een federale staat in drie delen: een Arabisch gewest, een Joods gewest en een Jeruzalitisch hoofdstedelijk gewest. Je verdeelt alle bevoegdheden volgens een voor iedereen onduidelijke verdeelsleutel en zorgt ervoor dat je zoveel mogelijk haaks op elkaar staande standpunten binnen de federale regering bij elkaar rijft. Tevens zorg je voor een voldoende aantal partijen, zodat de lokale Bert El-Anciaux elk jaar van partij kan veranderen et voilà, Kees is weeral klaar gekomen! (die Kees moet toch een zalig leven hebben hé ;-) )
Ik kan nu al niet wachten op de eerste nieuwjaarsconferentie van Ismaïl Hoste ...
Enfin, ik wil maar helpen hé.

Spijtig, maar Alle Menschen werden Brüder zal volgens mij enkel een muziekstuk blijven ...

08:08 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13/01/2009

90

Op het moment dat ik dit berichtje intyp leert een blik op de countdown klok rechtsbovenaan deze pagina dat ik over exact 90 dagen en 2 uur in Utrecht zal vertrekken voor de plaatselijke marathon. Dit wil dus zeggen dat ik waarschijnlijk binnen exact 90 dagen mezelf een standje zal geven omdat ik de avond tevoren een onschuldig personeelslid van het hotel waarin ik een kamer heb gereserveerd met een rituele en bloederige dood heb bedreigd moest hij/zij er niet voor kunnen zogen dat DIE bepaalde pastasoort niet bij het ontbijtbuffet aanwezig zou zijn.
Ik nerveus? Alleen maar wanneer ik zenuwachtig ben ...

Maar laat ons de pret van vandaag niet vergallen met het nadenken over strafbare feiten die ik nog moet plegen ... 90 dagen, da's nog een hele tijd, maar ook een mooi rond getal om even bij stil te staan.
In de zakenwereld spreekt men wel eens van '90-Day Objectives'. Dit zijn doelstellingen die men, hoe kan het ook anders, wenst te realiseren tussen vandaag en binnen 90 dagen.

write it downHet klinkt misschien raar dat men hiervoor niet een kwartaal als maatstaf neemt, maar veel zal wel te maken hebben met de magie van het ronde getal, veronderstel ik. Pas op hé, dit gegeven is niet onbelangrijk, want heel wat carrières, vooral in de financiële en de marketingwereld worden gemaakt of gekraakt op basis van het al dan niet behalen van deze doelstellingen. Het is dus aangeraden om je objectieven uitdagend genoeg te maken zodat je bij het behalen ervan zou kunnen opvallen, maar wanneer je overdrijft zou de obus wel eens in je gezicht kunnen ontploffen (vergeef me het gebruik van deze oude zegswijze uit de Gaza ;-) ). Eén der interessantste theoriën hierover vind ik terug in het boek '
Write it down, make it happen' van Henriette Anne Klauser. Kort gezegd stelt zij dat je heel wat kan bereiken door je doelstelling op te schrijven, zodat ze meer bindend en tastbaar wordt. Ze gaat nog verder door te stellen dat je dikwijls zelfs een doelstelling kan realiseren, louter en alleen door ze op te schrijven, maar dat is volgens mij een brug of 2 te ver. 't Zou ziets hebben van als doelstelling op te schrijven dat je de marathon in minder dan 3u wil lopen, om vervolgens niet meer te trainen. Ah ja, want je hebt 't toch al opgeschreven??

Maar kom, ik laat me door het getal 90 toch even verleiden tot het op digitaal papier zetten van m'n 90-days objectives ... hier komen ze:

1.   Een 10 kilometer lopen in minder dan 40 minuten

2.   Een PR lopen op de halve marathon

3.   Een PR lopen op de 20 kilometer

4.   Een marathon lopen binenn de 3u09', btw inclusief

5.   Alle trainingen af te werken zoals ze op het schema staan

Voilà, dat zijn ze!
Ik heb uiteraard ook nog objectieven die meer van persoonlijke aard zijn, maar die zet ik wel iets meer privématig op papier.

90Het getal 90 is echter ook nog om andere redenen regelmatig in 't nieuws geweest de laatste weken, met name vanwege het smogalarm.
Kijk, ik krijg ondertussen de weubbes (ons dialect voor de stuipen, 't schijt, ... vervang maar volgens je eigen taalgebruik) van heel die polemiek rond het smogalarm. In mijn ogen is het eigenlijk allemaal simpel: organiseer eens een deftige studie met als doel uitsluitsel te brengen over het feit dat het nu wél of niet goed is wanneer we met z'n allen een pak trager op de autosnelwegen gaan rijden. Is het niet beter voor het milieu, stop dan met het te pas en te onpas omdraaien van die idiote bordjes langs de autostrades. Is het wél beter voor het milieu, verander dan de verkeerswet en maak van die 90 per uur een permanente snelheidsbeperking. Maar zoals het nu gaat, daar heb ik een probleem mee: vandaag mag je 120 per uur rijden, morgen 90, overmorgen terug 120, de dag daarna is het verboden om in een zwarte Mercedes met rode lederen zetels te rijden en nog een dag later trekken ze je rijbewijs in omdat je met je linkerpink in je neus zat te peuteren terwijl ze toch duidelijk op het ochtendjournaal hebben gezegd dat op die dag die bepaalde vinger enkel voor zelfbevredigende doeleinden achter 't stuur zou mogen gebruikt worden.
Als jullie er nog aan uit kunnen, proficiat, dan zijn jullie slimmer dan ik (wat niet zo moeilijk is, maar je moet 't maar doen hé ...).

Persoonlijk zie ik 2 argumenten pro het herleiden van de maximum snelheid tot 90 kilometer per uur: ten eerste verloopt het verkeer op smogrijke dagen tijdens de ochtendspits een heel pak vlotter, en ten tweede kan Jean-Marie De Decker zich dan elke dag lekker druk maken. Op die manier maakt hij zich niet meer belachelijk over andere onderwerpen.

08:02 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

12/01/2009

Divina Luna Completus

Knisperende schreden op een zacht wit tapijt, een zacht verende tred door een donzend kussen op het asfalt gesmoord wordt. Lopers overdag worden begeleid door een winterzon die zachte stralen op het wintertapijt legt, voor honderden verschillende schakeringen wit zorgend.
Avondlopers worden zonodig nog meer verwend: een perfect volle maan doet het hele landschap oplichten en veel fantasie is niet nodig om je als eerste infiltrant van een eeuwenlang verborgen gebleven goudmijn te voelen.

Lopen bij volle maan heeft altijd iets speciaals, zelfs voor zij die geen ambities richting weerwolverij hebben, maar gisteren werd er toch nog een extra dimensie aan gegeven. Het prachtige beeld van een perfect witte horizon die door zowel een voortvluchtende zon als door een aan kracht winnende aardsatteliet werd beschenen resulteerde in een schouwspel waarin alle tinten tussen goud en zilver vochten om een plaatsje op de eerste rij. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik één van de bevoorrechte toeschouwers mocht zijn; het is één der winterse voordelen dat je niet super laat de hort op moet om te lopen bij volle maan.
In de zomer is dit enkel weggelegd voor nachtbrakers en mensen die balancerend tussen bedplassen en just in time toch nog de juiste reflex vonden om het ledikant richting badkamer te verlaten.

En nu we toch over goddelijkheid hebben ... graag zou ik één minuutje stilte willen vragen, want Running Ronald, het alter ego van de snelste Indo-Nederlandse mix die in onze Westerse contreien bekend is, is niet meer. Voortaan spreken we van Runninos Ronaldus, de moderne God van de Bloggende Lopers.
Ooit in een ver verleden had ik het plan opgevat om samen met hem eens een marathon te lopen, als ik het me goed herinner in Utrecht of toch daaromtrent, maar dat was in de periode voordat hij buitenaardse prestaties begon te leveren. Toegegeven, er zijn er nog geweest die de 15 kilometer in minder dan een uur hebben gelopen, maar wanneer deze progressie blijft aanhouden dan staat zijn marathon PR binnen dit en 90 (!!) dagen op een tijd sub 3 uur en hebben we in 2010 een Nederlandse wereldrecordhouder.

running RonaldusIk weet niet of de volgende info correct is, maar naar 't schijnt zijn sommige musea al overgegaan tot het tentoonstellen van beelden waarop volgens bekende archeologen onmiskenbaar de edele gelaatstrekken en sponsorsporen van deze nieuwe godheid herkend kunnen worden ...

08:02 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

09/01/2009

Telex van de Week (24)

telex--start--
de redactie van de Telex van de Week wenst al haar trouwe abonnees een voorspoedig 2009 toe
--stop--
klinkt lekker professioneel, niet?
--stop--
ik wou écht dat hetzelfde van onze 'nieuwe' regering kon gezegd worden
--stop--
allez, kom ... 4 nieuwkomers ...
--stop--
2 ervan totaal onbekend
--stop--
er werd hen om een reactie gevraagd
--stop--
beide zeiden ze 'zeer verrast te zijn'
--stop--
vinden ze tegenwoordig geen vrijwilligers meer om in onze regering te stappen?
--stop--
binnenkort is minister nog een knelpuntberoep
--stop--
'k versta dat wel hoor ... tegenwoordig is minister in België geen vaste betrekking meer
--stop--
eerder een initerimjobbeke
--stop--
en dan de nieuwe premier ....
--stop--
ze hebben naar 't schijnt zijn dochter ontvoerd en zijn kat mishandeld alvorens hij toestemde om de nieuwe eerste minister te worden
--stop--
hij is pas overstag gegaan toen men hem confronteerde met een aria van Fabiola
--stop--
door haarzelf in zijn douche gebracht
--stop--
de vierde musketier is ook een oude bekende
--stop--
Stefaan De Clerck!
--stop--
ooit als minister van justitie opgestapt omdat er tijdens zijn bewind een foutje is gebeurd waardoor Marc Dutroux een boswandeling kon gaan maken
--stop--
nu is hij 2 weken minister en sindsdien hebben ze al 15 zware criminelen laten lopen omdat er procedurefouten gemaakt werden
--stop--
maar hij blijft aan ...
--stop--
bon, ik kan dus niet tellen hé , zoveel is duidelijk ...
--stop--
trouwens, toen men aan De Clerck vroeg waarom hij dacht dat men nu nét aan hem heeft gevraagd om terug minister van justitie te worden antwoorde hij zonder blikken of blozen ...
--stop--
... ik weet het niet ...
--stop--
probeer dát maar eens te zeggen wanneer je voor een niewe job gaat solliciteren en je potentieel toekomstige baas vraagt je waarom hij nu net aan jou die nieuwe job zou moeten geven ...
--stop--
ik weet het niet
--stop--
vrijgelaten zware criminelen dus
--stop--
dit komt door een verkeerde interpretatie van de zogenaamde BOM-wet
--stop--
iedereen, politici, rechters, journalisten, rechtsprofessoren, werkelijk iedereen is het erover eens dat die wet slecht is opgesteld, dubbelzinnig is en zich hult in een wirwar van onbegrijpelijke zinsconstructies en mystieke bewoordingen met dan nog hier en daar een achterdeur of 2
--stop--
klinkt dus een beetje zoals een standaard Belgische wet
--stop--
maar blijkt nu dat er in heel België één persoon is die de wet wél begrijpt
--stop--
namelijk de voorzitter van het hof van cassatie
--stop--
en hij heeft beslist dat iedereen het mis heeft en dus moesten we 15 zware criminelen laten gaan
--stop--
met nog eens een 100-tal anderen die wegens dezelfde reden in vrijheid kunnen worden gesteld
--stop--
maar onze minister van justitie gaat actie ondernemen
--stop--
want hij heeft opdracht gegeven om de wettekst te laten veranderen
--stop--
dit gaat zo in zijn werk:
--stop--
een parlementariër schrijft een tekst
--stop--
deze wordt dan in een commissie nagekeken en besproken
--stop--
daarna wordt er gestemd
--stop--
als alles van de eerste keer goed is dan gaat ie door de senaat
--stop--
en daarna naar de minister
--stop--
als alles goed gaat is de wet klaar ter publicatie binnen dit en een maand of 2
--stop--
tegen die tijd moeten we de koning van zijn yacht voor de kust van Italië terugroepen om de wet te tekenen
--stop--
dit is ook een traditie: wanneer ons land een probleem heeft, vertrekt onze koning naar Italië
--stop--
de grootte in hectaren van onze vorst zijn ecologische voetafdruk voor het goedkeuren van een wet is dan  ook groter dan het gecombineerde IQ van zijn zonen
--stop--
namelijk 5
--stop--
nochtans kan het sneller gaan
--stop--
neem nu goeie ouwe Karel De Gucht (waarschijnlijk de meest geciteerde naam in de Telex van de Week)
--stop--
toen duidelijk werd dat men hem ging voordragen voor een postje bij de Europese commissie was er een probleem
--stop--
want een Vlaams Europees commisaris mag volgens onze wet geen enkel ander mandaat meer uitoefenen
--stop--
en Kareltje ontvangt ook nog zitpenningen als burgemeester van de gemeente Berlare
--stop--
geen nood, alles is al opgelost
--stop--
het gemeentedecreet werd ondertussen reeds aangepast
--stop--
dat heeft een week geduurd
--stop--
tja, je moet je prioriteiten stellen hé ...
--stop--
terug naar die vrijgekomen gangsters
--stop--
voor alle duidelijkheid: ik heb het over die 15 en niet over Karel De Gucht ...
--stop--
zij kunnen netjes hun in beslag genomen wapens terugkopen van de politie ...
--stop--
blijkt dat er in heel wat korpsen agenten een centje bijverdienen met het op de zwarte markt verkopen van in beslag genomen wapens ...
--stop--
en waarom verschiet ik daar niet van??
--stop--
maar geen nood, want het comité P heeft, naast haar drukke bezigheden van het uitgeven van de P-magazine, een onderzoek ingesteld
--stop--
DAT zal ze leren
--stop--
da's zoiets als een VN-resolutie
--stop--
je moet dan niet stoppen met vechten, maar ondertussen is wel iedereen blij dat de internationale gemeenschap iets gedaan heeft
--stop--
uiteindelijk is alles uit de hand gelopen in de Gaza hé ...
--stop--
alles is begonnen nét voor oudjaar
--stop--
toen het Israëlische leger toenadering zocht tot de Palestijnen
--stop--
door hen gratis vuurwerk te geven voor de jaarwende
--stop--
helaas is er bij de generale repetitie iets misgelopen ...
--stop--
maar terug naar onze regering
--stop--
sorry, onze nieuwe regering
--stop--
lijkt wel een spelletje
--stop--
zoek de 5 verschillen ...
--stop--
ik kom nog steeds maar aan 4 ...
--stop--
maar, toegegeven, er zit dynamiek in ...
--stop--
ze hebben op die paar weken al heel wat gerealiseerd
--stop--
enkele voorbeelden
--stop--
uit cijfers blijkt dat in het afgelopen jaar de werkloosheid in Vlaanderen vooral bij jonge mannen is toegenomen
--stop--
om hier iets aan te doen besloot onze regering om een belastingvermindering toe te kennen aan bedrijven die een 55-plusser in dienst nemen
--stop--
nog eentje:
--stop--
de begroting van de vorige regering bleek een grote flop!
--stop--
een tekort van 1% op het BNP, oftewel een 3 miljard Euro
--stop--
en dus werd het huiswerk opnieuw gemaakt
--stop--
voorwaar, het tekort is herleid tot 0,9% van het BNP
--stop--
en het is nu tussen de 3 en de 3,5 miljard Euro
--stop--
??????????
--stop--
hebben ze gisterennacht het BNP ineens aangepast of zo??
--stop--
allez, kom .. nog ééntje om het af te leren ...
--stop--
de NMBS kreeg de laatste dagen heel wat kritiek omdat er vanwege de vrieskou heel wat treinproblemen waren
--stop--
ok, da's het leven, maar de kritiek was dat de communicatie mank liep
--stop--
de infoborden gaven nauwelijks nuttige informatie en de perronchefs konden hier niet veel aan toevoegen
--stop--
ook dit lost onze regering op
--stop--
ze gaan de omroepers op cursus sturen!
--stop--
cursus in wat?
--stop--
infoborden bedienen??
--stop--
ik snap het écht niet meer ...
--stop--
ik ga al mijn eigen problemen ook eens remediëren volgens dit regeringsrecept
--stop--
ik loop niet snel genoeg?
--stop--
dan pomp ik mijn fietsbanden een beetje harder op!
--stop--
mijn dochters zijn ziek?
--stop--
ik schrijf me in voor een cursus snit & naad
--stop--
nee, ik had liever terug Wilfried Martens als premier gehad
--stop--
dan was het probleem van de kinderopvang tenminste opgelost ...
--stop--
vor de Nederlanders: Martens terug premier van België zou hetzelfde zijn als Lubbers terug eerste minister van Nederland ...
--stop--
stel je even voor ...
--stop--
ik denk dat ze het 7-uur nieuws dan terug in zwart-wit gaan uitzenden ...
--full stop--

08:32 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

08/01/2009

Intervallen??

Eigenlijk vertelde m'n schema me dat ik eergisteren intervallekes moest lopen, maar vanwege de sneeuwlaag en vooral de ijspel daaronder had ik besloten om de voorziene training een dagje op te schuiven.

En zo kwam het dat ik gisteren goedgemutst (want da's warm aan de oren), gehandschoend en voorzien van een thermische onderlaag die zelfs een training op de Noordpool zou doorstaan uit de startblokken stoof. Alhoewel ... stuiven is niet het juiste werkwoord; schuiven komt al dichter in de buurt. Want, hoewel het wegdek op het eerste zicht serieus verbeterd was tegenover daags tevoren vond ik het toch niet opportuun om versnellingen te placeren.
Ofwel moest ik op een door vele autobanden platgewalst en dus spiegelglad sneeuwplatform proberen me in vertikale positie te houden, ofwel liep ik op plaatsen waar de sneeuw weliswaar gesmolten was, maar dit liet dan weer enkelshoge klodders smeltwater achter waarop het al even labiel lopen was. Gelopen heb ik dus wel, maar in plaats van vermoeiende snelle stukken werd het een gezondheidswandeling van een goed uur, ergens halverwege hartslagzone -2 of toch daar in de buurt.

En de intervals? Wel, ik hoop op vanavond! Als de weerberichten voor de komende maand uitkomen dan overweeg ik wel de aanschaf van een loopband zulle ... één week me schikken naar de grillen van koning winter is nog te doen, maar daar stopt dan ook de flexibiliteit van deze jongen.

08:05 Gepost door Geert in Training | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07/01/2009

Sneeuw ruimen

Voetbal is een wintersport. 't Is daarom dat er bij het minste vlokje sneeuw geen wedstrijd wordt gespeeld. Straffer nog, ook de trainingen deze week liggen stil. Nu ja, 't zou niet verantwoord zijn om m'n jonge duiveltjes door die ijsvlakte te laten draven; voetballen in de zin van een bal op min of meer gecontroleerde en bewuste manier van richting te laten deviëren zou al helemaal niet mogelijk zijn.

In dezelfde lijn zouden we kunnen stellen dat ons land een winterland is. Iedereen houdt van de sneeuw. Iedereen wil een witte Kerst. Iedereen smijt graag met een sneeuwbal en een tuin zonder sneeuwman is enkel voor diegenen die door de economische crisis zodanig werden getroffen dat de aankoop van een wortel niet in het budget past geen optie. Ik wil maar zeggen, de meesten onder ons vinden het plezant dat 't gesneeuwd heeft.

strooizoutMaar als je dan naar de praktijk gaat kijken krijgen we een heel ander verhaal:
automobilisten die op een zomerse dag hun hand er niet voor omdraaien om door middel van een toxicologisch onverantwoordbare CO2-uitstoot aan een veelvoud van de maximaal toegelaten snelheid voorbij te scheuren veranderen eensklaps in brave huisvaders wiens gemiddelde snelheid moeiteloos geëvenaard kan worden door een middelmatig marathonloper in de klasse 70+.
Wat ik ook veel gezien heb de afgelopen dagen is een sneeuwruimer, gevolgd door een zoutstrooier. Want ja, als je gewoon zout zou strooien, dan zorg je er voor dat de baan nat blijft, en met de huidige temperaturen is dit wel goed wil je een ijspiste tussen Antwerpen en Brussel aanmaken, maar het is iets minder als je de baan veilig wil houden. En wat doen nu heel veel mensen? Ze scheppen de sneeuw die opgehoopt voor hun voordeur ligt weg en kieperen het hele zooitje netjes terug op de rijweg ...
Bij de CD&V zouden ze zoiets 'goed bestuur' noemen, in weldenkende middens gebruikt men een ietwat andere terminologie.

Als iedereen nu eens gewoon zou doen, wat zouden jullie daarvan denken?
Al dat zout is erg slecht voor de natuur, want vogels sterven er van of krijgen op z'n minst te maken met een stevige nadorst en je kan mij niet wijsmaken dat die tonnen zout zomaar zonder blikken of blozen door ons milieu netjes gerecycleerd worden tot madeliefjes in de zomer. En of het effectief is, ook dat wil ik in twijfel trekken. Ik heb reeds vele winterse bezoeken aan zowat elk Scandinavisch land ten noorden van België ('k heb 't even nagekeken op Google: dat zijn ze dus allemaal), Rusland en Baltische staten gebracht, en het enige zout dat ze daar op de grond strooien wordt met de rechterhand over de linkerschouder op bijgelovige wijze gesmost. En de winters zijn daar net iets strenger dan hier hoor ...
OK, ze rijden daar al vanaf eind oktober op winterbanden en rond deze periode zal zowat iedereen zelfs op z'n rolstoel spijkerbanden steken hebben, maar mijn wagen heeft ook nog zomerbanden en ik woon niet in één van die secundaire wegen waarop het volgens het ochtendjournaal 'uitkijken is maar de strooidiensten doen hun best om de situatie te verbeteren'. Mijn straat greep zelfs net naast de laatste nominatie om als quintaire straat te boek gesteld te worden, zo klein is ze, maar je kan er rijden. Voorzichtig, dat wel, maar ik rij er niet trager dan in de zomer, gewoon omdat ik van nature een trag en voorzichtige chauffeur ben.

Deze namiddag stop ik lekker op tijd, zodat ik nog bij een beetje daglicht m'n training kan afwerken. Er staan namelijk enkele intervals op het programma, en ik zie graag waar ik op m'n smikkel schuif...

10:46 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

06/01/2009

96 dagen en wat kleingeld

96Nog een beetje meer dan 96 dagen, en dan klinkt er in Utrecht een startschot.

Indien je niet weet om welk startschot het gaat, dan lever je alvast ongewild het bewijs dat dit je eerste bezoekje aan mijn blog is, zoveel is zeker.

De training zit alvast goed, gisteren heb ik al voor het grootste deel de échte voorbereiding op papier gezet. Voor mij gaat alle aandacht volledig uit naar Utrecht vanaf 26 januari, daags na de 10km van Uithoorn.
Er wordt niet alleen op papier met kilometers getoverd, want eveneens gisterenavond liep ik op rustige wijze weeral 22km op de teller. Weliswaar op de loopband, want buiten was de temperatuur ok maar het wegdek niet. Het was lang geleden dat ik nog eens in een fitnesszaal kwam, enkele keren in Sint Petersburg niet meegeteld, maar hierover later meer (verhalen dat daar te rapen vallen ... man, man, man!)

Nog 96 dagen dus ... soms lijkt dit me een lange periode, soms is dit echter ook waanzinnig kort dag. Misschien moet ik maar eens met Peaches Geldof bellen, want deze wilde dochter van Sir Bob 'do they know it's Christmas time' Geldof beëindigde eind vorig jaar op 19-jarige leeftijd haar huwelijk, 96 dagen nadat ze in Las Vegas haar voorlopig eeuwig ja-woord had gegeven aan haar vriend. Commentaar aan haar vriendinnen: 'I just don't fancy him no more'. Tja, sommige mensen zijn nu eenmaal minder ernstig met hun huwelijk bezig dan ikzelf met m'n trainingen; ieder heeft zo z'n eigen prioriteiten blijkbaar ...

06:15 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

05/01/2009

De godsdienst van God

We starten de week met een cultuurshock: God is geen moslim! Geen soeniet, sjiiet, kakewiet of iets anders van die strekking, nee; ik ben er zeker van!
God is eveneens geen hindoe, sikh, jood, Tom Cruise of zanger van MilcInc; ook dat kan ik bevestigen.
Benedictus zal me ook al niet op de koffie uitnodigen omdat ik ook bij deze ook dien te verkondigen dat God evenmin katholiek is.

Beste vrienden, ik weet zeker, God is Orthodox!
Zeg dat ik het gezegd heb.

Mijn theorie?
Heel eenvoudig: het sneeuwt vandaag. Voilà, da's een pak simpeler dan enig andere openbaring in Genesis hé? Kijk, het is bijna een wetmatigheid onder codedeskundigen dat wanneer je verschillende potentiële sleutels hebt om een code te ontcijferen, de eenvoudigste waarschijnlijk de juiste is, dus veroordeel mij nu niet omdat ik dit op mijn blog toepas hé.

bing-crosby-white-christmasDe stelling is kinderlijk eenvoudig: IEDEREEN droomt van een witte kerst. OK, in de Gaza bidden ze waarschijnlijk voor iets anders en de lokale bevolking op en rond Kaap de Goede Hoop distanciëren zich met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid eveneens, maar voor de rest stoft iedereen vanaf half december zijn oude platenspeler af om mits het afspelen van die goeie ouwe Bing Crosby-hit 'I'm dreaming of a White Christmas' de gunst van de goden af te smeken.

En wat kregen we ook weer dit jaar? In het beste geval een beetje regen ja, bedankt zulle!
Vandaag, 5 december ligt er echter een mooi wit tapijtje voor eenieders voordeur. En wat is het overmorgen?
Inderdaad ja, het orthodoxe Kerstmis! Moet ik nog meer zeggen? Voor mij is het alvast duidelijk. En zelfs indien het niet zo zou zijn lijkt de orthodoxe kerk uit Rusland me de beste keuze in het geval je op zoek bent naar een lukratieve godsdienst. Hun kerstmis wordt dus overmorgen gevierd, één week na nieuwjaar, maar om zeker te zijn dat ze zich niet van datum vergissen vieren ze in Rusland Kerstmis ook reeds op 25 december. En ook op 14 december hebben ze feest, want hun theorie is eveneens dat nieuwjaar precies 1 week na kerstmis hoort te vallen. Met andere woorden, zij hebben 4 feesten voor de prijs van 2! De eerste nuchtere mensen kan je daar pas terug in de late voormiddag van 1 februari tegen het lijf lopen ...


Gelukkig bestaan de Vlaamse strooidiensten uit brave katholieke burgers, want ze hebben al hun uitgeslapendheid nodig gehad vanochtend.
En dat op mijn eerste werkdag in 2009 ... pffffffffffffffff!

Verder niet veel nieuws: ik ben niet uitgeslapen, heb gisteren vergeten zout te doen in m'n zelfgebakken brood en toen ik deze ochtend de buurman heb begroet met iets wat het midden hield tussen een doorslapen 'goeiemorgen buurman' en het langgerekte doodsgereutel van een everkonijn met terminale tendinitis liet ik het stukje bindplastiek waarmee ik hoopte de vuilzak te kunnen binden vallen. En ja, dat stukje plastiek is wit, en ja desneeuw ook, en nee ik heb dat niet meer teruggevonden, en ja ik moest dus met m'n sneeuwschoenen terug binnen om een nieuw te pakken en ja, ik zal 't vanavond weer kunnen uitleggen aan Tania ...

07:57 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

03/01/2009

De 9 in 2009

Allez, vooruit ... we zijn weeral een jaartje verder geraakt; 2008 heeft in vrede afscheid genomen en 2009 is het nieuwe jaartal.
Ik prijs mezelf gelukkig dat ik nu niet meer op de schoolbanken zit, want toen ik vroeger op een half blaadje papier de antwoorden op een toets diende te geven, schreef ik steevast nog tot halverwege de maand maart het jaartal van het teloor gegane jaar op. Mijn brein werkt nu eenmaal met een beetje vertraging, daar kan ik ook niet aan doen. Als u daar een klacht wil tegen neerleggen, gelieve zich tot mijn biologische ouders te wenden, dank u!

Terug naar het verhaal dat ik eigenlijk wilde vertellen ...

9Het getal 9 zal in 2009 een bijzondere rol spelen, me dunkt. Uiteraard zal er in de 9de maand op een zeer speciale dag (20.09.2009) een marathon georganiseerd worden die tevens mijn Vlaams marathondebuut zal betekenen, maar als alles goed gaat zal ik tegen die tijd ook in mijn marathon PR een 9 staan hebben. Hopelijk wordt dit dan 3u09', en niet 9u03, maar dat zien we dan wel.
Op dit ogenblik, terwijl ik m'n eerste berichtje van het nieuwe jaar neerschrijf, zijn we nog enkele uren meer dan 99 dagen verwijderd van de start in Utrecht.

99 dagen ...

Dat klinkt misschien wel lang, maar Friedrich III zou, moest hij nog leven, kunnen getuigen dat 99 dagen snel voorbij kunnen gaan. Brave Friedrich staat immers te boek als de korts regerende Duitse keizer: tussen 9 maart 1888 en 15 juni 1888 regeerde hij exact 99 dagen.

Er valt dus geen tijd te verliezen! De eerste training van het jaar werd gisteren in het logboek bijgeschreven, vandaag staan er intervals op het menu.
Eigenlijk heb ik zin om m'n intervals in te delen in brokjes van 9 minuten elk, want dan kan ik netjes in dit thema verder borduren, maar ik denk dat ik maar gewoon ga doen en me netjes aan het programma blijf houden. Ter compensatie zal ik volgende week dan wel eens gaan lopen bij -9 graden Celcius!

16:10 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |