29/04/2008

Een nieuwe lente

Deze ochtend werd ik wakker met op het midden van m'n linkerkuit een lastig gevoel. Niet echt pijn, en al helemaal niets om me zorgen over te maken, maar toch iets wat de voorbije maanden tot m'n ochtendlijke gewaarwordingen, zo die er al zijn, behoorde.

Dat de mens en de aap van dezelfde stamvader afkomstig zijn is iets dat slechts in achterlijke religieuze kringen ontkend wordt, en dus is het normaal dat ik dit lastig stukje jeuk, want dat was het eigenlijk, te lijf ging met de meest primaire actie die ons kenmerkt: krabben!
Al vlug (nu ja ... 'vlug' is bij mij zeer relatief, zeker als mijn biologische klok nog niet is opgewarmd) werd me duidelijk wat er aan de hand was ... dames en heren, ik stel je voor aan niemand minder dan mijn eerste muggenbeet van het jaar!

Wacht eens even ... (even vertalen voor de -18 jarige lezer van deze blog: W817) eerste muggenbeet, fantastisch weer afgelopen weekend ... jawel, de symptomen zijn duidelijk: de lente is eindelijk weer in het land!

Nu, dat we op een nieuwe lente afstevenden kon je de laatste 2-3 weken ook al merken aan de verandering binnen het loperslegioen. We weten ons hier in het Brusselse immers voor de komende weken terug vergezeld van een soort loper dat met de beste voornemens terug begint te lopen zo rond begin april, en dit met slechts één doel voor de ongetrainde ogen: de 20km van Brussel!

Deze wedstrijd, u allen zonder twijfel bekend, is zowat het grootste loopspectakel dat in ons verscheurde landje georganiseerd wordt: dit jaar heeft de organisatie extra startplaatsen voorzien en dan nog waren alle borstnummers op 3 dagen aan de man gebracht ... onvoorstelbaar.

Nu, het is een prachtige wedstrijd, daar niet van, maar ik heb nooit het schril contrast in deelnemersaantal begrepen tussen de 20k en de halve marathon, die samen met de volle afstand in oktober gelopen wordt. Het parcours is nagenoeg hetzelfde (tijdens de halve loop je enkel nog wat door van aan het Jubelpark tot op de Grote Markt), de organisatie is even hoogstaand en het weer is meestal zelfs beter om een topprestatie te leveren.

Ik denk dat het succes van de 20k van Brussel veeleer te maken heeft met de geboorte van Christus. Begrijp me niet verkeerd; ik ben niet plotseling omgetuned tot reformist of gepimpt als goed katholiek, maar de Kerstdagen brengen meestal bij ieder onder ons heel wat goede voornemens naar boven, en dikwijls neemt men in de week tussen Kerst en Nieuwjaar de beslissing om tijdens het komende jaar dringend iets aan de steeds meer lamentabel wordende conditie te doen. Sommigen zijn deze goede voornemens weer heel snel vergeten, maar steeds meer mensen springen de fiets met als doel om tegen de zomer de één of andere Alpencol te gaan bedwingen, de ander knoopt de loopsloefen om en begint verwoed de kilometers op het asfalt weg te trappen.

Voor heel wat mensen is gewoon maar lopen echter niet genoeg. Men wil ook het ontstaan van de nieuwe ik aan de buitenwereld bewijzen, en dus wordt er ingeschreven voor de 20 van Brussel, die profiteert van een prachtige ligging op de kalender: in mei is het doorgaans goed weer, en de 5de maand ligt netjes in het midden van het jaar genesteld, wat het niet te ver, en ook niet te dichtbij maakt.

Grappig is echter het contrast tussen deze seizoenslopers: de één beperkt zich tot het hoogst noodzakelijke, en traint aldus in baggy pants en half belegen basketters die op zolder reeds enkele jaren in het stof lagen weg te kwijnen. Andere lopers proberen zichzelf extra druk op te leggen door naar de loopspeciaalzaak te trekken en daar een plunje van Asics, New Line of Odlo aanmeten, samen met een paar schoenen waarvan de prijs een extra motivator is om ze tot op de draad te verslijten.

Dit jaar ben ik weer niet van de partij in Brussel (heb de wedstrijd eigenlijk nog maar één keer gelopen) want ik zal op die dag in Londen aan het werk zijn, maar langs deze weg wil ik iedereen die zich momenteel aan het voorbereiden is op het Woodstock van de Belgische loopsport van harte succes wensen met zijn of haar voorbereiding.
Nog even volhouden ... jullie zijn er bijna!
20k

07:50 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27/04/2008

Bericht uit Muizen

Een bericht uit Muizen.
Wablief? Een bericht uit Muizen??
Jazeker: een bericht uit Muzen!

Uit Muizen?
Yep, uit Muizen!

En niet uit St Saveur?
Miljaar ... niet uit St Saveur!!!

Wat reeds lang stond aangestipt als de moeder aller weekends (als die moslims mogen overdrijven, dan mag ik dat ook!) is langs mijn kant volledig in het water gevallen door een zelfmoordactie van enkele anderstalige griepbacillen. Deze bacillen hadden dan nog niet eens het lef om mij uit te dagen, maar ze hebben zich tegoed gedaan aan de levenslust van mijn kroost.

Vooral ons Lenne had het zwaar te pakken: vrijdag al had ze met hevige spierpijnen en een duizelingwekkend hoge koorts te kampen, maar toen ook zaterdagmorgen het digitale kwik een veel te hoge 39,7 aangaf heb ik met de krop in de keel naar Frank Spencer gebeld met de mededeling dat het weekend zonder mij en de mijnen zou veerdergaan.
Normaal zit ik er niet mee in om slecht nieuws mee te delen, maar deze keer was het toch wat anders: ik had zelf zo hard naar dit weekend uitgekeken en ook mijn 2 gamines namen de woorden Saint en Saveur de laatste dagen gezwind in de mond.

Ik zal dus maar moeten lezen over al het moois dat ik gemist heb, de wereldrecords die misschien in Harelbeke, maar zeker in St Saveur gebroken zijn (ik heb gehoord dat minstens 3 atleten de olympische limiet inzake Leffe hijsen met vlag en wimpel gehaald hebben ...), het prachtige weer (het was jullie zeker gegund!) en de vele verhalen die zonder twijfel in de groep gegooid werden.

Philippe, nogmaals een welgemeende sorry voor dit laattijdige forfait; het was écht buiten mijn wil.

Nog een klein berichtje aan eventuele griepvirussen die en passant mijn blogjes plegen te lezen: ik kan jullie alleen maar aanraden om de eerste tijd serieus op jullie tellen te passen, want het karmijnrode nepbloed in mijn ogen staat in het teken van de wraak!

Als ik nu nog één keer mag vloeken?
Godverdestemiljaardestenondedzju!

Voila, 't is er uit ... bedankt!

21:08 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

18/04/2008

Telex van de Week (17)

telex--start--
de makkelijkste job in België?
--stop--
die van Geert Hoste!
--stop--
als ik 2 dagen na elkaar de krant lees heb ik ook genoeg stof voor een avondvullend programma!!
--stop--
trouwens, Geert gaat ook optreden in zalen ver weg van zijn heimat
--stop--
zou hij dan ook aanspraak kunnen maken op die 75€ extra die Milquet beloofd aan werklozen die bereid zijn om buiten hun gewest te gaan werken?
--stop--
only in Belgium ... een werkloze een aanmoedigingspremie geven als hij toch even wil gaan werken!!
--stop--
geen geld geven als ze niet willen gaan is mijns inziens eerder een optie, maar mijn mening telt weer net zeker?
--stop--
die 2 politieagenten die een misdadiger tot op Belgische grondgebied hebben gevolgd en daar netjes hebben omgelegd, die mogen wat mij betreft die premie voor werk uitgevoerd in een ander gewest gerust krijgen
--stop--
maar nee, die gasten krijgen dan weer commentaar!
--stop--
nu ja, uiteindelijk stoppen we zo snel mogelijk met het kunstmatig in leven houden van België
--stop--
Vlaanderen had eens moeten voorstellen om Brussel bij het Vlaamse gewest te voegen ... 't kot had te klein geweest!
--stop--
vanochtend had ik écht het gevoel dat het radionieuws gemaakt is in functie van het zo snel mogelijk Marathon Geert de kast op te krijgen
--stop--
als het een troost mag zijn:
--stop--
't is gelukt!
--stop--
om te beginnen: de beloofde uitbreiding van de gevangenissen komt er niet
--stop--
het proefproject in Herentals stuit namelijk op technische problemen en bovendien ligt Herentals niet centraal genoeg
--stop--
hebben ze daar dan niet over nagedacht op het moment dat ze Herentals kozen of is deze mooie Kempenstad plotseling van ligging veranderd?
--stop--
ik hoor het mijn bompa nog zeggen: vroeger, toen Herentals nog op de Grote Markt van Brussel lag, was alles toch veel beter hé!
--stop--
en dan die studie van (hou je vast) het Steunpunt Diversiteit en Leren van de Universiteit van Gent (stel je voor dat je dit elke keer moet invullen op formulieren waar het woordje 'werkgever' gevolgd wordt door een stippellijntje van 3,2 centimeter)
--stop--
bon, die pipo's hebben dus de meest gebruikte schoolboeken bekeken
--stop--
niet dat ze iets van de inhoud snapten, maar ze hebben toch genoeg gelezen om er idiote conclusies uit te kunnen trekken
--stop--
hun voornaamste bezorgdheid is dat die schoolboeken niet divers genoeg zijn
--stop--
zo is het bijvoorbeeld volgens dit 'steunpunt' (what's in a name) schandalig dat hedendaags studiemateriaal nog steeds een klassieke gezinssamenstelling als standaard hanteerd!
--stop--
neeeeeee ... zeg dat 't niet waar is ...
--stop--
een normaal gezin bestaat dus uit een papa, een mama, en enkele kinderen?
--stop--
kijk, misschien ligt het aan mij, misschien ben ik te traditioneel ingesteld, maar volgens mij is dit ook de meest normale gezinssamenstelling
--stop--
je moet aan kinderen die uit een wat men tegenwoordig 'nieuw samengesteld gezin' noemt, telgen uit een duobaan van 2 'mama's' of 2 'papa's' en andere hybride samenlevingsvormen niet gaan vertellen dat ze abnormale wezens zijn
--stop--
maar anderzijds druist het in tegen mijn idee van een ideale maatschappij om deze jongeren wijs te maken dat hun gezinsvorm een standaard is
--stop--
en wat is er mis met het volgende vraagstuk:
--stop--
An en Jan hebben 5 appels. Hassan pikt er 2, en krijgt na bemiddeling van de rechtbank van eerste aanlag recht op een derde appel. Hoeveel appels hebben An en Jan na aftrek van de belastingen nog over?
--stop--
dit is toch een standaard situatie, zo uit het leven gegrepen?
--stop--
het juiste antwoord is trouwens '2 klokhuizen'.
--stop--
maar, niet alles is kommer en kwel
--stop--
er is ook nog goed niews
--stop--
eerst en vooral goed nieuws voor mij persoonlijk
--stop--
afhangend van de geraadpleegde bron wordt het komende zondag 16, 18 of zelfs 20 graden!
--stop--
juicht en jubelt, vrienden en vriendinnen van ons Fien, want zij zal in dat geval haar communiefeest in een zonovergoten decor kunnen vieren!
--stop--
ook nog goed nieuws voor alle mannen:
--stop--
volgens een toonaangevend modeprogramma op radio 1 komen de hot pants deze zomer helemaal terug!
--stop--
juicht en jubelt, bezitters van een hormoonklier die binnenkort weer volop testosteron door onze aderen zal kunnen jagen!
--stop--
en met deze vrolijke noot zijn we weer aan het einde van deze telex gekomen
--stop--
aan zij die zondag in Antwerpen lopen: succes!
--stop--
aan zij die zondag in Mechelen voor de scouts werken: succes!
--stop--
aan zij die niet in de 2 bovenstaande categoriën thuis horen: succes!
--full stop--

09:36 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

17/04/2008

Stilzitten

Om maar meteen met de gedachte van de dag te beginnen: als stilstaan achteruit gaan is, wat is dan stilzitten?

Als retorische vraag kan dit tellen, maar ik ga hier vandaag niet gaan beweren dat ik heb stilgezeten, integendeel.
Vooreerst is het druk op 't werk, wat meteen de reden is dat ik deze week nog niets gepost heb, maar ook met het lopen vlot het, wat dan weer de reden is dat ik vandaag nog eens iets over mijn sportieve bezigheden kan schrijven. Onze overheidsinstanties kan ik nog altijd morgen belachelijk maken ...

Deze week is mijn schema lichtelijk aangepast, want op zondag doet ons Fientje haar eerste communie, en dus moet de lange duurloop naar zaterdag verschuiven.
Verder geen speciaal nieuws; alles verloopt volgens plan en het schema wordt netjes gerespecteerd. Als alles goed blijft gaan en ik met mijn idiote kop niet al te veel meer van trampolines val (wat ik afgelopen week heb gepresteerd ... bij deze kan ik eenieder van jullie bevestigen dat, hoe hard je het ook probeert, de mens kan NIET vliegen!!!).

Ik heb wel even aan Frank Spencer, je weet wel, de peetvader van het bloglegioen en organisator van het St Saveur-weekend, moeten denken toen ik mijn definitieve planning voor het najaar aan het overlopen was. Zoals ik al eerder eens heb gezegd en geschreven, is het de bedoeling dat ik in oktober mijn eerste marathon op Belgische bodem zou afwerken.
Maar die wedstrijd wordt gelopen op 3 oktober, en gezien mijn vakantieplannen zou ik me dan in te veel bochten moeten wringen om me voor te bereiden zoals ik het wil, en dus ben ik, geheel tegen mijn natuur in, beginnen nadenken.

Eigenlijk zou ik liefst zo rond eind oktober een marathon lopen, wat dus wil zeggen dat ik met mijn planning terug naar de tekentafel kan gaan.

Dilemma, dilemma, en telkens ik een dusdanige marahoniaanse knoop door te hakken heb, ga ik naar de grootste en meest interactieve denktank die een blogloper zich kan voorstellen te rade: jullie blogs!
En zo las ik voor de 2de keer heel aandachtig het prachtig geschreven stukje van Frank waarin hij op onnavolgbare wijze zijn twijfel bij het kiezen van een marathon later dit jaar aan ons allen toevertrouwde. Plotseling bevond ik me in een zelfde situatie ... welke marathon kies ik?

Er zijn heel wat marathonkalenders, maar naar mijn gevoel laat het verdwijnen van Arthur Bamps zijn marathonagenda een grote leegte na, zeker voor wie naar een volledig en onafhankelijk overzicht op zoek is.
Maar zelfs met de meest volledige kalender moet je eerst voor jezelf uitmaken waar je eigenlijk naar op zoek bent.

Dit jaar loop ik slechts één wedstrijd over de langste olympische afstand, en dus is het de bedoeling dat het er boenk op is: ik ga voor niet minder dan een vet PR ... 3u10' wordt het doel en het slagen van de onderneming zal aan deze prognose getoetst worden, punt uit.
Nu, voor mijn kunnen is dit een relatief riskante onderneming, en om mijn slaagkansen toch te verdubbelen van 3,5 naar 7 procent zou ik dus een snel parcours moeten uitzoeken. Uiteindelijk werd mijn shortcut beperkt tot 2 kandidaten: Dublin en Venetië.

Dublin heeft voor mij als voordeel dat ik het parcours ken en dat ik er mijn huidig PR gelopen heb. Het is een wedstrijd die me ligt en ik hou er fantastische herinneringen aan over. Anderzijds is er dat kleine stukje avonturier in mij dat steeds weer op zoek gaat naar nieuwe uitdagingen en die kleine onverwachte dingen die het leven zo boeiend maken.

Je hoort me al komen ... dit jaar op 26 oktober loop ik op kruissnelheid over de brug der zuchten, en 't zal niet zijn om er de kusjesdans te demonstreren!

Het parcours is niet meteen supersnel te noemen, want je moet er over, als ik goed geteld heb, 14 bruggen, maar dat is eerder een stimulans dan een rem om in het Italiaanse noorden sterker dan ooit aan de start te verschijnen.

De datum zit in het hoofd, het schema krijgt vorm, het parcours wordt bestudeerd, een hotel wordt uitgezocht en miniscule partikeltjes adrenaline zoeken al een plaatsje dicht bij het venster om alles goed te kunnen zien ... de motivatie is alvast niet meer van het netvlies te branden!

Meer informatie kan je binnenkort op deze pagina's vinden ...
venice marathon

08:49 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

11/04/2008

Telex van de Week (16)

telex--start--
de dag van vandaag je krant volkrijgen ... moeilijk kan het niet zijn
--stop--
zeker nu politici van allerlei niveau zich menen te moeten gedragen als rocksterren
--stop--
niet in het minst wanneer ze president van Frankrijk zijn en een nieuwe eega moeten kiezen
--stop--
over Sarkozy gesproken ... knappe timing om als eerste prominente genodigde te verkondigen dat hij de openingsceremonie van de Spelen in China gaat boycotten als ze daar niet tegen de middag de mensenrechten gaan beginnen respecteren
--stop--
sindsdien hebben La Clinton & Obama aan Bush gevraagd om hetzelfde te doen
--stop--
ze kregen een typisch Bush-antwoord
--stop--
eerst antwoordde hij aan Clinton (die de vraag eerst had gesteld) dat hij zoiets niet zou doen want politiek heeft niets met sport te maken
--stop--
1 dag later had politiek misschien wél iets met sport te maken, want na de vraag van Obama verkondigde Bushie dat hij dat misschien wel zou kunnen overwegen
--stop--
als nu dit weekeinde ook nog eens Mickey Mouse de vraag zou herhalen (na gemiddeld 3 keer snapt Bush meestal wel een vraag, zolang er niet te veel medeklinkers in staan) ...
--stop--
maar het meest origineel vind ik toch Ban Ki-Moon (waar halen ze die namen toch altijd??), de nieuwe VN secretaris-generaal
--stop--
hij gaat niet naar de openingsceremonie
--stop--
reden: hij heeft geen tijd!
--stop--
geen tijd??
--stop--
moet hij soms naar de droogkuis?
--stop--
of naar de manicure?
--stop--
heeft hij een afspraak bij de kapper en het is toch o zo moeilijk om die te verzetten want dat is ne hééééle goeie, meneer, en als ik niet ga moet ik weeral 4 weken langer wachten en dan groeit mijn haar voor mijn ogen en met al dat haar iin mijn ogen zou ik toch niks zien van die ceremonie en ik ga de dag voordien ajuinsoep eten want dat staat zo in mijn planning, en ik kan niet tegen die ajuinen want dan maak ik gas en dat zou toch ook niet leuk zijn wanneer ik daar op de tribune zit nast Bush die eigenlijk niet ging komen maar die vergeet toch van niet te komen dus die is daar ...
--stop--
enfin, meneer kan niet want hij heeft een andere afspraak die hij niet kan verzetten
--stop--
uit doorgaans goed ingelichte bron heb ik trouwens vernomen dat ook onze Prins Filip niet zal kunnen gaan
--stop--
hij heeft ook iets in zijn kalender staan die dag
--stop--
hij moet naar school
--stop--
naar 't zomerklasje
--stop--
nu we toch bij het onderwerp 'wind' zijn aangekomen ...
--stop--
vanochtend hoorde ik een schitterend interview op Radio 1
--stop--
een reporter stond in Oostende bij de funderingen van de eerste 4 windmolens die binnenkort in zee zullen geplaatst worden
--stop--
gigantische constructies die er al een tijdje liggen, zonder dat iemand écht wist wat ze nu eigenlijk wel zijn
--stop--
de eerste voorbijganger aan wie de reporter vroeg om een gokje te wagen was een (s)Limburger met een onmiskenbaar accent ... die brave man gokte op een watertoren om in zee te plaatsen
--stop--
hilarisch, maar het kan beter
--stop--
de tweede was een dame die met een zo mogelijk nog sterker accent aangaf dat ze ergens uit Noord Holland kwam
--stop--
zij zei dat ze het niet wist, want 'ze was niet van hier'
--stop--
ja, zoveel hadden we ook al door
--stop--
de derde persoon, ook weer een dame, deze keer eentje met een stem die deed vermoeden dat ze ooit een ware schoonheid is geweest, zij het niet meer sinds het einde van WO I, schoot de hoofdvogel af
--stop--
eerst een beetje twijfelend hield ze het op een diinges, allez, ge weet wel, zoiets voor electriciteit (ik dacht dat ze het ging weten, want ze zat hééél dicht bij het juiste antwoord), awel ja, een dinges hé ...
--stop--
...
--stop--
... een kerncentrale!
--stop--
gelukkig is het vandaag ook de verjaardag van de relativiteitstheorie, zodat ik alles in z'n juiste context kan plaatsen ;-)
--stop--
goe weekend, vooral aan de Rotterdam-helden die staan te popelen om overmorgen uit de startblokken te schieten!
--full stop--

07:24 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09/04/2008

Neem eens de fiets

En wat had u gedacht van de fiets als groen alternatief voor de vervuilende wagen?

Het is gezond, je blijft in beweging, met een goed rijwiel kan je mits een beetje oefening meer afstand overbruggen dan je zelf voor mogelijk houdt en niets klinkt zo vrolijk als een beetje belgeklingel in de ochtend.

Het bovenstaande is waar wanneer je pakweg een uurtje (met de wagen) meer noordelijk woont dan waar Marathon Geert zijn levenstent heeft opgeslagen. Je weet wel, daar waar je pas heen kan gaan als je bereid bent om de grenspaal met Nederland voorbij te rijden.
In ons geliefde Vlaanderen is de toestand echter schrijnend. De krant Het Nieuwsblad publiceert sinds gisteren de resultaten van een doorgedreven kwaliteitscontrole van het Vlaamse fietswegennet, en je kan alleen maar tot de conclusie komen dat de beslissing om met de fiets te gaan werken meer weg heeft van een zelfmoordpoging dan wanneer je, enkel mits achterlating van een afscheidsbriefje voor je teerbeminde goudvis, geboeid op de lijn Antwerpen - Brussel ligt te wachten op de volgende trein.

Telkens wanneer ik in Nederland ben kijk ik bijna met tranen in de ogen naar hoe men daar fietspaden aanlegt en onderhoud ... onvoorstelbaar! Ik herinner me dat ik vele jaren geleden, samen met Tania en nog een bevriend koppel, voor een weekendje op hotel zat op slechts enkele kilometers van Eiindhoven. In dit hotel kon je fietsen huren, wat we dan ook deden om naar het stadscentrum van Eindhoven te rijden ... Man man man, wat een luxe. Ik schat dat we een 30-tal minuutjes te fietsen hadden, en op geen enkel moment hebben we een fietspad moeten nemen dat niet afgescheiden was van de autorijbaan.
Als je daarna terug naar je geboortgrond gaat weet je gewoon niet wat je meemaakt: auto's die niet gehinderd door enige snelheidsbeperking rakelings langs je pedalen zoeven, afbrokkelende asfaltstroken die ofwel proberen om je voorwiel te vangen of anders je brilglazen bestoken met een meteorietregen aan steenslag, oversteekplaatsen waar je in normale omstandigheden nooit zou aan denken in je streven om aan de andere kant van de weg te komen, enfin, moest je aan acute levensmoeheid lijden, bel me gerust op voor de gouden tip!

gek_van_fietsenAls ik alleen nog maar kijk naar de gemiste kansen in mijn onmiddelijke omgeving! Niet ver van mijn woning ligt de provincieweg tussen Mechelen en Leuven. Enkele jaren geleden is die opnieuw aangelegd, althans toch het stuk dat over grondgebied Muizen loopt. het fietspad werd ook vernieuwd, maar op vrijwel geen enkele plaats heeft men er aan gedacht om een verlaging in de stoeprand aan te brengen zodat een fietser ook eens kan oversteken zonder circustoeren uit te halen. En dan is er nog de Mechelse stationsbuurt, ook heraangelegd enkele jaren geleden. Daar is men zelfs 'vergeten' om een fietspad aan te leggen!! Vergeten!! Allez, serieus, dat grenst toch aan het ongelooflijke! Ik zuig dat hier niet uit mijn duim hé ... 'vergeten' is het officiële antwoord dat gegeven werd op de vraag waar nu in godsnaam het fietspad ligt.
De asfaltstrook langs het kanaal Mechelen - Leuven, wat bij goed weer en in zomerse maanden een waar paradijs is voor fietsers, wandelaars en lopers, is eveneens in een nieuw jasje getoken. Sinds deze week is de weg daar terug volledig vrij gemaakt en je kan er terug netjes door rijden. De laatste 500 meter, net voor je aan het Mechelse centraal station komt, is voorzien voor zowel wagens als fietsen. Tania, mijn vrouw, passeert daar bijna dagelijks met haar fiets op weg naar het werk. Wel, van de 2 keer dat ze er deze week al gepasseert is, is ze evenveel keer van de baan gereden door een automobilist die totaal geen idee heeft wat die gestippelde lijn op het fonkelnieuwe asfalt wil zegen en het daarom maar aan veel te hoge snelheid inpalmt als zijnde een ergonomische verbreding van de eigen rijstrook.

Kijk, ik vind al de inspanningen ter promotie van het openbaar vervoer als alternatief voor de files heel goed, maar een klein beetje aandacht voor de fietser zou ook niet misstaan.

Ik hoop dat deze oproep gelezen en begrepen wordt door enkele politici die hieruit de kracht zullen putten om het probleem aan te pakken, maar nu ben ik weer luidop aan het dromen zeker? (vooral wat betreft het woordje 'begrepen' ...)

07:52 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07/04/2008

Het Olympische vuur

Ik herinner me nog de tijd, steeds langer geleden, dat ik als kleine jongen, wat later als tiener en nog wat later als adolescent met uitwas, geboeid aan het scherm gekluisterd zat om sporthelden van allerlei slag en specialiteit hun ding op het kleine scherm te zien doen.

Ik kon eindeloos genieten van een atleet die met een minimum aan rugwind de 100 meter kon afleggen in een slordige 10 seconden, later zelfs minder, ik kon watertandend kijken naar de gracieuze aanloop van een hoogpringer die naar een hoogte van 2 meter refereert als zijnde een aardige opwarming. Lopers op de lange afstand, de allrounders van de meerkamp, afgetrainde zwemmers ... allemaal konden ze op mijn bewondering rekenen. En zelfs die enkele keer dat er eens iemand tegen een dopinglamp liep liet ik deze atleet niet vallen, een prestatie blijft een prestatie en zelfs met een spuit van hier tot in Tokio zou ik nooit nog maar tot aan hun enkels kunnen reiken.

olympic flameDe laatste weken is mijn geloof in de Olympische gedachte echter volledig gekelderd ... nadat ik vorig jaar, na de schandelijke behandeling van het Unibet.com-team al gezworen heb om de Ronde van Frankrijk nooit nog een blik waardig te gunnen (iets wat ik dit jaar met heel die affaire rond Astana alleen maar kan herhalen), krijg ik zo stilaan mijn buik vol van de dubbele bodems en het gehuichel rond de Spelen.

Zelfs een Jacques Rogge doet mee aan het hypocriete gedoe rond Peking; gisteren uitte hij zijn bezorgdheid rond de situatie in Tibet.
Komaan zeg ... de situatie in het Tibet van vandaag is in niets veranderd ten opzichte van de situatie 1, 2 of zelfs 5 jaar geleden. Ze is nog onveranderd in vergelijking met hoe ze was ten tijde van de toekenning van de Spelen aan Peking.
Maar nu er enkele prominenten al hebben gezegd dat ze de openingsceremonie zullen boycotten, nu ineens trekt Rogge zich de situatie in Tibet aan. Heel klein vind ik dat.
De spelen in Moscou zijn voor veel minder dan dat geboycot, en toen bleef het bijlange niet beperkt tot de openingsceremonie alleen.

Ik hou er niet van wanneer politiek zich met de sport gaat bemoeien, maar ik ben eigenlijk blij dat de Olympische vlam vandaag in Parijs even gedoofd werd. Het moge symbool staan voor Spelen die eigenlijk nooit geen Spelen zouden mogen zijn.
Zeg nu zelf, wat heeft Peking te bieden? Je kan bezwaarlijk beweren dat China een modelstaat is wat betreft de mensenrechten, de situatie in Tibet is ronduit schandalig voor een land dat zich wil opwerpen als de economische redder van de wereld en het klimaat in de zomermaanden wordt al helemaal niet geholpen door de continue smog die knalprestaties in de weg zal staan.

Conclusie: China heeft de Spelen gekocht, en dus is de sport in het algemeen en de geloofwaardigheid van de Spelen in het bijzonder reeds voor aanvang van de eerste wedstrijd de grote verliezer.

En, eerlijk gezegd, ik zet mijn tv niet op om een verliezer te zien ...

17:03 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

04/04/2008

Telex van de Week (15)

telex--start--
Heel wat te vertellen in deze telex, dus laat ons maar meteen beginnen
--stop--
sinds gisteren begrijp ik waarom tegenwoordig iedereen vanaf het behalen van een humanioradiploma een woordvoerder nodig heeft
--stop--
da's eigenlijk om te zeggen wat je eigenlijk zelf wilde zeggen hoewel je slechts luttele seconden tevoren zelf het tegenovergestelde hebt gezegd
--stop--
laat het me met een voorbeeld illustreren
--stop--
afgelopen zondag vertelde onze kersverse premier Yves Leterme nog op tv in verband let de nakende NAVO-top, en ik citeer, "het is een deel van de job en iemand moet het doen, maar ik heb er geen zin in"
--stop--
hierover geinterpelleerd verklaarde zijn woordvoerder gisteren echter dat de premier er wél zin in had, maar dat hij gewoon verkeerd begrepen werd
--stop--
kijk, als Einstein zijn relativiteitstheorie voor de eerste keer aan een journalist zou uitleggen, en die brave penneridder dan 's anderendaags in de krant een kleine interpretatiefout maakt, dan kan je nog zeggen dat hij een klein detailke verkeerd begrepen heeft en dat professor Einstein het allemaal zo niet bedoeld heeft
--stop--
maar hoe leg je uit dat Leterme met het zinnetje 'ik heb er geen zin in' eigenlijk wilde zeggen dat hij niet kan wachten om te vertrekken en een dubbel orgasme nabij is enkel door de gedachte alleen al??
--stop--
zou Yves Leterme een vrouw zijn????
--stop--
nou ja, het valt allemaal nog wel mee
--stop--
onze vriend Yves heeft op de NAVO top namelijk ook Bush persoonlijk ontmoet
--stop--
voor 't zelfde geld zaten we nu dus middenin WO III
--stop--
de afgelopen week was ook de week van de eerste april
--stop--
oftewel: mopjesdag!
--stop--
meest in het oog springend, bij mij althans, was de Belgische Duitstalige krant die blokletterde dat bondscoach Vandereycken ontslagen was
--stop--
is DAT een aprilgrap?
--stop--
René Vandereycken die na elke wedstrijd (uiteraard verloren) weer het vertrouwen van onze bondstop krijgt ...
--stop--
DAT is pas een aprilgrap!
--stop--
uiteindelijk moet je voor verbazingwekkend en ronduitlachwekkend nieuws de laatste jaren niet meer wachten tot 1 april
--stop--
we verglijden meer en meer in een staat van permanente eerste april
--stop--
een greep uit het meest recente aanbod:
--stop--
onze Vlaamse minister-president heeft het licht gezien: hij wil dat elke werkloze een premie krijgt wanneer deze (on)fortuinlijke thuiszitter ook daadwerkelijk naar werk gaat zoeken!
--stop--
en wat is het volgende?
--stop--
dat een buschauffeur een premie gaat krijgen als hij ook met de bus rijdt, dat een bloemist een premie krijgt als hij een plant snoeit en dat een verpleger een verplegingsbonus krijgt wanneer hij iemand verpleegt???
--stop--
 ook nieuws uit de atletiekwereld ...
--stop--
Marion Jones, je weet wel, moet nu ook haar zilveren medaille van het WK2001 inleveren
--stop--
die medaille zal dan naar de toenmalige derde gaan
--stop--
weten jullie nog wie dat was?
--stop--
juist ja ... de Griekse Thanou!
--stop--
had die iets later ook geen schorsiing aan haar loopbroek?
--stop--
of hoe een federatie zichzelf onsterfelijk belachelijk kan maken
--stop--
gisteren gehoord op het radiojournaal:
--stop--
in Groot Brittanië is men er in geslaagd om een eicel van een koe te bevruchten met een menselijke zaadcel
--stop--
wat hopen ze te maken?
--stop--
een menskoe?
--stop--
of een koemens?
--stop--
maar bon, volgens mij staan ze al verder dan ze willen toegeven ...
--stop--
als ik zo eens rond kijk dan kan ik duidelijk zien dat er al enkele van die eicellen uitgebroed zijn en netjes geïntegreerd (kan ook niet iedereen zeggen) in onze maatschappij rondlopen
--stop--
soms moet ik zelfs werken met iemand die duidelijke kenmerken van een dodo heeft ... en die zouden zogezegd al lang uitgestorven zijn ...
--stop--
allez, tijd om dodo te doen ...
--stop--
goe weekend en tot de volgende ...
--full stop--

09:57 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03/04/2008

Gewone gangetje

En aldus gaat het leven terug zijn gewone gangetje: na een weekje looploos in het land der onsportieven te vertoeven (wegens eerst een griepje en daarna een citytripje ... hmmmm ... dat zou een leuk rijmpje kunnen worden ...) heb ik een nieuw pact met m'n loopspullen gesloten.

Ik ga vandaag zelfs min of meer een schema opstellen dat me tot aan de vooravond van de start der voorbereiding op de Brussels Marathon zal brengen. Ik zeg min of meer, want door m'n vele reisjes en daaruitvolgende trainingen op verplaatsing zal ik wel genoodzaakt worden om hier en daar een gebeurlijke wijziging aan te brengen.

Vandaag is het echter business as usual, en dus weet ik dat er me vanavond 12 rustige kilometertjes wachten, nothing fancy, nothing sexy en al helemaal nothing fast, gewoon 12 kilometers om het hart en de longen een pleziertje te doen.

Rustig lopen, mooi de hartslag in 't oog houden, en verder nadenken over het nieuws, de dingen van de dag en de zaken des levens. Ergeren aan wat er nu weeral allemaal in de krant staat (godverdomme weeral een jongerenbende die op een bus een oudere man in coma slaat, en morgen lopen die dus weeral vrij over 't straat hé ... en nee, ik zal maar niet uitwijden over de kleur van hun paspoort of ik krijg hier weeral een label opgeplakt want zoiets hoort men niet te zeggen iin de politiek correcte 'rechtstaat' België ...).
Enfin, ik ben blij dat ik straks een uurtje kan gaan lopen, want voor mij is dit de enige manier dat ik zulke zaken kan verwerken en uit m'n systeem krijgen.

Ik zie jullie morgen, vrij van muizenissen en dagelijkse zorgen, graag weer op mijn blog ...

08:20 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

02/04/2008

Die ochtend ...

De ochtendlijke rust was nog slechts door enkele aarzelend pendelende voetstappen doorbroken, toen er plotseling 2 lichtgevende puntjes aan de horizonten van het Brusselse Zuidstation verschenen. Na slechts een zeer korte tijdspanne veranderden deze lichtgevende bakens in verwoed zwoegende joggers, de ene lichtjes groter dan de andere, maar beiden met de glimlach van zij die weten dat ze met iets gezonds bezig zijn op het gelaat gebeiteld.
Een kerkje, dat er al stond nog voor de eerste loopschoen van de tekentafel rolde, diende als keerpunt voor beide zichtbaar genietende heerschappen.
Blikken van nietsvermoedende voorbijgangers spraken boekdelen: op deze plaats is men niet gewoon om voor de zevende klokslag van de dag zoveel trainingsarbeid te zien passeren. Maar plots stopte de geoliede machine. Of, beter gezegd, plots stopte de langste van de twee lopers, wat de tweede tot een klein manoeuvre en dito remspoor noopte.
Een overduidelijk Nederlands accent bracht duidelijkheid over het waarom van deze bruuske ommekeer: "Nou, waarheen is het nou?".
De kleinere rolde even obstentatief met de ogen, want dit had hij niet verwacht van de man die bekend staat als Mr. Gadget.


Lezers van het hardloopblog van Running Ronald (en zijn we dat niet allemaal??) hebben in het bovenstaande verhaaltje zeker de Adonis van Alphen a/d Rijn, de temmer van menig marathonparcours en de hoop en toeverlaat van zovele JVC-vestingen all over the world, Mr Ronald himself heerkend.
De kleinere loper was ik dus. En ja, ik heb eens moeten lachen toen Ronald even naar de weg moet zoeken; hij die mij slechts enkele weken geleden, toen ik bijna verloren liep in Helsinki, nog op het hart drukte dat er zoiets als een 'back to start'-functie bestond ...

Uiteindelijk hebben we vlotjes onze weg terug gevonden, dus geen reden tot paniek en als je vandaag in de krant wilde verhalen over aanrandingen in de buurt van Brussel Zuid moest lezen kan ik iedere ongeruste ziel bevestigen dat zowel Ronald als ikzelf nog intact zijn.


Gaan lopen om 6 uur 's ochtends is een leuke manier om je dag te beginnen, zeker als je dit in het aangename gezelschap van een gelijkgestemde ziel kan doen, onderwijl taterend over wel honderd verschillende dingen des levens ...

Ja het was aangenaam en, nu ik weet waar hotel Campagnille gesitueerd is, het is zeer zeker voor herhaling vatbaar!


De onderstaande foto werd genomen door een vriendelijke buschauffeur na ons loopje (copyright RR), maar nog voor ik m'n eerste lekkere stukje drop (thx Ronald, ze zijn héééérlijk!) naar binnen had gewerkt ...
20080402-Geert-RR-JBL

12:52 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

01/04/2008

 

Miljaar ... ik heb hier een prachtkans op een 1 aprilvis laten liggen. Had ik dat geweten!

Jammer maar helaas, mijn aankondiging dat hier vandaag een oproep zou gelanceerd worden was wel degelijk serieus te nemen.

In de reactie van Maurice op mijn berichtje gisteren kan ik zelfs al lezen dat deze sympathieke noorderbuur zelfs al wist waarover mijn oproep zou gaan én tussen de lijntjes kan ik ook al zien dat hij er klaar voor is:

Dames en Heren, sportievelingen van allerlei soort, medebloggers, sympathisanten, familie en vrienden, visfileerders en schuinmarcheerders, weest allen aangesproken door deze oproep:

In het Jaar onzes Heeren 2008, op de gezegende en zonder twijfel zonovergoten en zwaarbeladen dag 21 Juli, jawel: eenen zaterdag, zal in het Hollandsche Den Haag een superorigineele en onnavolgbaar toffe loophappening plaatsvinden: de 12 u van Haag Atletiek!

Vorig jaar ben ik er in geslaagd om onder de noemer 'De Zuiderbuurbloggers +' (die plus stond eigenlijk symbool voor de succesvolle naturalisatieprocedure van Maurice ;-) )een supertof en buitengewoon gemotiveerd team aan de start te brengen dat zich, ondanks een lichte handicap (Julie moest enkele dagen voor de start gekwetst afhaken) op een mooie 4de plaats beslag wist te leggen.

Nu, ik weet zeker dat ik de ploeggenoten van vorig jaar (Maurice, Bruno, Achieltje, Ruthje en mezelf) niet hoef te overtuigen: zij herinneren zich vast en zeker wel de bijzonder geslaagde mix tussen het amicale en competitieve.
Ook dit jaar zal de stuwende kracht achter onze blogteams en goede vriend in loop en woord Fred met minstens één team aan de start komen, en in zijn voorlopige lijst van ploegleden zie ik heel wat namen van veteranen uit de vorige editie, dus fun verzekerd.

Hoe we ons zullen organiseren is een zorg voor later; we kunnen een snel en supersnel team vormen, een vrouwenteam en een mannenteam, een gezonde mix van Vlamingen en Nederlanders, smurfen en anderskleurigen, enfin, 't interesseert me niet, zolang we maar net als vorig jaar een toffe bende bij elkaar krijgen.

Het concept is vrij eenvoudig: om 9 uur in de ochtend klinkt er een startschot en één voor één zullen de lopers van elk team in willekeurige volgorde na rondjes van een kleine 1800 meter elkaar aflossen. Precies 12 uur na het startschot klinkt er een eindschot, wij krijgen de eerste prijs (ahum ...) en we eten nog gezellig een heerlijke pasta samen. Meer gedetailleerde info kan je vinden op de webpagina's van Haag Atletiek, of je stuurt me een mailke waar ik dan met plezier op antwoord. Het zou leuk zijn moesten we dit jaar met 2 teams naar onze Haagse vrienden kunnen afreizen ...

Mijn mailbox is vrij gemaakt van sneeuw en ijzel, dus er zou plaats genoeg moeten zijn om de massale reacties te kunnen ontvangen ...

12:39 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |