07/04/2008

Het Olympische vuur

Ik herinner me nog de tijd, steeds langer geleden, dat ik als kleine jongen, wat later als tiener en nog wat later als adolescent met uitwas, geboeid aan het scherm gekluisterd zat om sporthelden van allerlei slag en specialiteit hun ding op het kleine scherm te zien doen.

Ik kon eindeloos genieten van een atleet die met een minimum aan rugwind de 100 meter kon afleggen in een slordige 10 seconden, later zelfs minder, ik kon watertandend kijken naar de gracieuze aanloop van een hoogpringer die naar een hoogte van 2 meter refereert als zijnde een aardige opwarming. Lopers op de lange afstand, de allrounders van de meerkamp, afgetrainde zwemmers ... allemaal konden ze op mijn bewondering rekenen. En zelfs die enkele keer dat er eens iemand tegen een dopinglamp liep liet ik deze atleet niet vallen, een prestatie blijft een prestatie en zelfs met een spuit van hier tot in Tokio zou ik nooit nog maar tot aan hun enkels kunnen reiken.

olympic flameDe laatste weken is mijn geloof in de Olympische gedachte echter volledig gekelderd ... nadat ik vorig jaar, na de schandelijke behandeling van het Unibet.com-team al gezworen heb om de Ronde van Frankrijk nooit nog een blik waardig te gunnen (iets wat ik dit jaar met heel die affaire rond Astana alleen maar kan herhalen), krijg ik zo stilaan mijn buik vol van de dubbele bodems en het gehuichel rond de Spelen.

Zelfs een Jacques Rogge doet mee aan het hypocriete gedoe rond Peking; gisteren uitte hij zijn bezorgdheid rond de situatie in Tibet.
Komaan zeg ... de situatie in het Tibet van vandaag is in niets veranderd ten opzichte van de situatie 1, 2 of zelfs 5 jaar geleden. Ze is nog onveranderd in vergelijking met hoe ze was ten tijde van de toekenning van de Spelen aan Peking.
Maar nu er enkele prominenten al hebben gezegd dat ze de openingsceremonie zullen boycotten, nu ineens trekt Rogge zich de situatie in Tibet aan. Heel klein vind ik dat.
De spelen in Moscou zijn voor veel minder dan dat geboycot, en toen bleef het bijlange niet beperkt tot de openingsceremonie alleen.

Ik hou er niet van wanneer politiek zich met de sport gaat bemoeien, maar ik ben eigenlijk blij dat de Olympische vlam vandaag in Parijs even gedoofd werd. Het moge symbool staan voor Spelen die eigenlijk nooit geen Spelen zouden mogen zijn.
Zeg nu zelf, wat heeft Peking te bieden? Je kan bezwaarlijk beweren dat China een modelstaat is wat betreft de mensenrechten, de situatie in Tibet is ronduit schandalig voor een land dat zich wil opwerpen als de economische redder van de wereld en het klimaat in de zomermaanden wordt al helemaal niet geholpen door de continue smog die knalprestaties in de weg zal staan.

Conclusie: China heeft de Spelen gekocht, en dus is de sport in het algemeen en de geloofwaardigheid van de Spelen in het bijzonder reeds voor aanvang van de eerste wedstrijd de grote verliezer.

En, eerlijk gezegd, ik zet mijn tv niet op om een verliezer te zien ...

17:03 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

kanttekeningen Geert, ik heb ook mijn bedenkingen, maar, geloof me, de Spelen zullen op termijn verandering brengen in China. Of de Spelen verkocht werden, weet ik niet, maar China als land representeert toch 1/5 de van de wereldpopulatie. Geen klein bier, toch. En, opnieuw, the games must go on. Ik vind het wel positief dat er gedemonstreerd en geprotesteerd wordt ( in Kuala Lumpur liepen chinese vluchtelingen rond met foto's van folteringen ), maar toch moeten er Spelen gehouden worden. De boycot van Moskou was toch geen ietsepietsie, we zaten nog in de eindfase van de koude oorlog, en de kruisraketten-periode. Als kind zat ik voor het scherm, tijdens de blok tweede zit in '84 zaten er 's nachts drie uren Spelen-kijken in mijn planning, en ook nu ga ik een maximum proberen te volgen. Hoe je het ook draait of keert, de Spelen binden mensen !! En de atleten hebben geen schuld aan de Tibet-kwestie, in tegenstelling met de wielrenners die WEL schuld hadden aan de dopingkwesties in de Tour. Ook daar kijk ik al naar uit, gelukkig zonder die smoel van Bruyneel... maar met een zeer ambitieuse De Volder ... Kan ik nu de geschiedenis ingaan met de langste reactie ?

Gepost door: MARC DEVLOO | 07/04/2008

china ... tja, het wordt nog wat... ben bang dat die vlam nooit aankomt in de Chinese hoofdstad... en wat willen ze ook nog met de fakkel door Tibet... ze sporen echt niet die rijsteters...

Wel sneu voor alle sporters... politiek en sport moet je gescheiden houden

Gepost door: Ronald | 07/04/2008

Juist door de Olympische Spelen naar China te halen komt de discussie op gang en dat support ik alleen maar. Vergeet niet dat Tibet al ruim 50 jaar onderdrukt wordt en waar waren als die demonstranten een 10 jaar geleden ? ? Zelf ben ik groot fan van de Olympische Spelen en zal na Athene 2004 ook naar Beijing 2008 gaan en later naar London 2012 ; wel land het IOC ook kiest als Olympische stad (zomerspelen) ; ik ben er bij. Mijn liefde voor de sport is daarvoor te groot.

Gepost door: Bjorn Paree | 08/04/2008

boycot Ik ben er ook nog niet helemaal uit.. ik vind dat je de atleten niet de dupe kan laten worden van de zwakke beslissing om de spelen aan China te geven. Vandaar dat ik niet voor een boycot nijg te zijn. Wat de openingsceremonie betreft, daar vind ik - als sterk signaal - een boycot dan weer wel gepast.

Gepost door: Aardvarksken | 08/04/2008

reactie De situatie in Tibet is zeer triest en dat de tibetaanse bevolking de spelen gebruiken is een manier om hun aandacht te vragen voor hun probleem nu de hele wereld op China is gericht.
Politiek is wereld wijd een money kwestie niet meer en minder.

Wij zullen wel aan de buis gekluisterd zitten tijdens de opening s ceremonie dit om dat illian van 80-08-2000 is.
Hij wordt dan dus 8 jaar!

Gepost door: koen | 08/04/2008

in belgië tellen wij slechts een 30-tal dagen per maand ;-)

Gepost door: MARC DEVLOO | 09/04/2008

Sja, Hey Geert,

Ik had mijn eigen verhaal ook op mijn weblog neer gezet, maar wil toch graag nog even een aanvulling geven op jou bovenstaande:
Al jaren maak ik mij sterk voor de vrijheid van Tibet. In kleine en grote acties hebben we de afgelopen jaren veel goede en supportvolle momenten beleeft. De actie vorig jaar om een breed draagvlak te creëren om Tibetaanse sporters naar de OS te krijgen was daar een goed voorbeeld van. Helaas zonder succes.

Ik denk achteraf dat China juist dat had moeten toestaan, dan was er van de huidige situatie al veel minder sprake geweest. Dan konden ze daaraan refereren. Het mag niet zo zijn met alle heftige gevolgen van dien. Laten we hopen dat de acties blijven, maar wel op humane wijze, zoals dat Tibet betaamd. En wie weet, heel misschien, dat er toch nog een mooie toekomst voor Tibet in het verschiet ligt. Of, en daar ben ik meer bang voor, een groot bloedbad tijdens de fakkeltocht die door Tibet gehouden gaat worden.

Gepost door: Pieter de Boer | 09/04/2008

De commentaren zijn gesloten.