20/02/2008

Kofola

kofolaVroeger, toen volgens onze grootouders alles nog beter was en de dieren dit al pratend nog konden beamen, waren er 2 Europa's.

Enerzijds had je het 'vrije' Westen, alwaar iedereen een vrije mening had en het als modern en vooruitstrevend werd beschouwd om je van enig normenbesef of regelgeving nikske aan te trekken.
Aan de andere kant van het ijzeren gordijn had je de Ruskies en hun bondgenoten. Dit was het stuk Europa waar je op basis van een glimlach te veel gratis voor anderhalf jaar op vakantie mocht naar Siberië, kost en inwoon inbegrepen.

Nu, ik heb het nooit gehad met deze scherpe tegenstellingen, want in mijn ervaring vind je in beide delen van het intussen herenigde Europa warme en lieve mensen, evenals soepkiekes.

Wat wel erg leuk is, is dat ze ook in het voormalige Oostblok terug beginnen te gaan naar de eigen roots.
Toen het Westen zo'n 30 jaar geleden de wereld overdonderde met luxewagens, trendy basketbalsloefen en Coca Cola, hadden de Oosterlingen binnen het oude continent hun antwoord klaar: de luxewagens werden gecounterd door de Oost-Duitse Trabantjes (wel wat minder qua uitvoering maar voor iedereen bereikbaar en oerdegelijk), in Bulgarije was er een schoenfabriekje dat per jaar evenveel paar sportschoenen fabriceerde dan dat er Bulgaren waren (zag er niet uit en je kreeg er kromme tenen van, maar iedereen had ze) en Coca Cola kreeg geen voet binnen dank zij het Tsjechoslovaakse Kofola (met 70% minder suiker dan de imperialistische concurrent en 1/3de minder cafeïne).

Nu, de mens wikt en de geschiedenis beschikt, en na de implosie van het Oostblok werden de lokale merken van de mat geveegd.

Maar zie nu ... de mensen in de ex-communistische landen beseffen nu ook dat niet al wat er in Rocky IV gezegd wordt de absolute waarheid is en voor velen onder hen is het leven er een stuk ongemakkelijker op gewerden, nu ze 'vrij' zijn. En dus, mede dank zij een gezond gevoel van nostalgie en hunkering naar de herbeleving van de eigen jeugd, krijgen de oude vaste waarden stilaan hun plek terug onder de zon: een speelgoedfabrikant die een miniatuurversie van de oude Trabant heeft uitgebracht kan de vraag niet bijhouden en het is zelfs zo ver gekomen dat er binnenkort terug Trabbies (weliswaar moderner aangekleed en iets hoger in prijs) van de band zullen rollen. Een Bulgaar met marketinggenen in het bloed heeft de rechten van de oude sneakers opgekocht en heeft ondertussen al Nike, Puma en Adidas van de lokale markt geveegd (ze zien er net hetzelfde uit als vroeger, maar dan wel met meer comfort en men gaat er niet meer van uit dat de mens in spe vierkante voeten heeft).
Ook Kofola-cola is weer helemaal terug: op dit moment is het de derde meest verkochte frisdrank in Tsjechië en het goedje is aan een steile opmars bezig doorheen het ganse voormalige Oostblok.

Een tot Tsjech genaturaliseerde Griek heeft de oude fabriek over genomen en brengt zijn drankje aan de man door middel van een gehaaide reclamecampagne, Coca Cola waardig.
Gisteren heb ik hier mijn eerste Kofola gedronken, en, hoewel ik helemaal geen frisdrankliefhebber ben, moet ik zeggen dat het me zeer heeft gesmaakt. Ik geef toe dat de conservatieve ziel in mij mee de registratie van mijn smaakpapillen heeft bepaald, maar toch ...

Uiteindelijk is dit het goede nieuws in het terug gaan naar vroeger ... ik vind het goed dat die oude lokale merken er terug zijn, ik vind het prachtig dat die mensen beseffen dat ook zij iets van zichzelf hebben om fier op te zijn, ik vind het geweldig dat de middenvinger naar de merken die onze wereld globaliseren wordt opgestoken. Ik geniet ervan om eens ergens te komen en iets te proeven wat we bij ons niet hebben en zelfs helemaal niet kennen.
Spijtig genoeg zijn we ook weer aan het afglijden naar het oude spelletje van de koude oorlog; er is niet alleen de kwestie Kosovo, maar ook het Amerikaanse rakettenschild, een nieuw atoomprogramma van de Russen, ...

Ze zullen het nooit leren ...

Maar bon, zoals je uit mijn berichtje van vandaag wel hebt kunnen leren: er is hier nog plaats voor mensen met oude ideëen en nieuwe marketingstrategieën, en dus zoek ik nog mensen die samen met mij willen beginnen met de productie van 'OOSTBLOKJES' ... dat ze zich bij Lego al maar zorgen beginnen maken ...
brick

10:30 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Poeh, moest sommige stukjes even twee keer lezen. :) Ben over het algemeen altijd van het feit dat je dooie koeien nooit uit de put moet halen, over het algemeen stinken ze alleen maar. Punica hebben ze ook een tweede leven geschonken in Nederland, of dat nou zo'n succes is.
Ik denk niet zozeer dat je moet terugkomen met producten uit het verleden, maar dat je moet komen met nieuwe eigen producten en ja, dat mag best tegen de westerse beschaving zijn....

Groet, Pieter

Gepost door: Pieter de Boer | 20/02/2008

vriendelijk. Ten tijde van het ijzeren gordijn eens in Tsjecoslowakije op vakantie geweest. Zeer vriendelijke nieuwsgierige mensen. een spijkerbroek was een bezienswaardigheid. Helaas het systeem fout.
Maar wat is nou toch een soepkiekes????????

Gepost door: JeeWee | 20/02/2008

'k vind dat wel iets hebben, zo van die leuke retro-dingen, maakt ne mens nostalgisch ;-) in deze gehaaide op winstbejag beluste maatschappij heeft dat wel iets verfrissends eigenlijk

Gepost door: Ruthje | 20/02/2008

De commentaren zijn gesloten.