25/06/2007

Nieuwe week

Nee, dit is niet het begin van een nieuwe rubriek 'De nieuwe week' ... met één zulk initiatief heb ik al genoeg zorgen om aan wekelijkse stof te raken.

En dus halen we weer maar eens een oud onderwerp vanonder het stof, ééntje dat het altijd wel goed doet ... de Jungfrau!
Gisteren was het namelijk schoolfeest op de school van mijn 2 oogappels (waar trouwens zowel Tania als ikzelf ook ooit nog menig floeren broek hebben versleten ... over verankering gesproken). Het thema was dit jaar geenszins iets dat met de Jungfrau te maken heeft, maar ik heb er wel geruime tijd met mijn buurman, de eveneens mee in Zwitserland gaat lopen binnen exact 75 dagen, zitten praten en dromen.

Uiteindelijk kunnen we niet meer terug: de inschrijving is bevestigd, logies geboekt, hoe we er geraken zien we wel (vliegtuig + trein of wagen) en familie en vrienden zijn op de hoogte gebracht van hun eventueel erfdeel alsmede onze laatste wens om na de verassing uitgestrooid te worden op de alpenweide waar die ééne paarse Milkakoe graast (jaja, ik ben dat korreltje in je dagelijks reepje melkchocola met nootjes ).

Hoezeer deze marathon niet alleen tot onze, maar tevens tot de verbeelding van iedereen die (weeral) eens onze verhalen over hoe we het daar gaan doen moet aanhoren spreekt, blijkt uit de reacties ...
sommige mensen zoeken spontaan naar een koortsthermometer om een juiste diagnose te kunnen stellen, anderen laten dan weer spontaan de onderkaak 20 centimeter vallen, zodat ik netjes het herkauwingsproces van hun laatste maaltijd vanop de eerste rij kan meemaken.

Je hebt er ook die de dialoog als verwerkingsproces hanteren:
- "Watte? De Jungfrau?"
- "Ja, de Jungfrau"
- "In Zwitserland?"
- "Ja, daar"
- "Da's toch die berg?"
- "Tenzij extreme erosie de laatste weken iets veranderd heeft wel, ja"
- "Ne marathon?"
- "Yep"
- "42 kilometer?"
- "zoiets, ja"
- "maar waarom zou je zoiets willen doen??"
koeMeestal draai ik mijn rug na deze laatste vraag, want zoiets kan je toch niet uitleggen aan mensen die nooit verder zijn geraakt dan het lezen van de 'Start to run'-folderkes van de melkunie (waarin een zwart gevlekte koe met melkbaard mensen aanspoort om te gaan lopen ... ben ik de enige die dit ver gezocht vind?).




Er is echter ook nog een 4de soort van reactie, en dat is die van de mensen die proberen om zoveel mogelijk te steunen. Meestal komt dit soort reacties van mensen die al even zot zijn (u mag zich als trouwe lezer van deze blog alvast tot deze soort rekenen, gefeliciteerd ;-) ), en die middels een kleine reactie, een schouderklop of een welgemeende knipoog laten weten dat ze het een mooie onderneming vinden en op die manier de brandstof leveren om er weer eens een training voluit tegenaan te gaan.

Uit deze laatste categorie wil ik toch nog even een speciale vermelding maken voor Bart, aka Bartman, die uit zijn archieven een artikeltje uit een Runner's van de vorige eeuw (meer bepaald uit de editie van oktober 1996) wist op te diepen. Volledig onbaatzuchtig heeft hij dit dan ingescand en naar mede Jungfrauganger Johan en mij heeft doorgestuurd.
Ondertussen heb ik dit inspirerend artikeltje al een keer of 319 gelezen, en ik weet niet hoeveel keer ik tussen vandaag en 8 september nog ga doen, maar één ding staat vast: op 7 september 2007 val ik, waarschijnlijk veel later dan origineel gepland, in slaap met een print van het bewuste artikel in de hand, dromend over wat er luttele uren later komen gaat ...

08:26 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

reactie Plaats dat artikel van Bartman eens op je site.

Gepost door: koen | 25/06/2007

Yes ! Ik had een licht vermoeden, maar ik ben blij dat ik het eindelijk 100% zeker weet. Ik ben zot ! En om de woorden in de reactie onder die van mij te vertalen van Hollands naar Vlaams: " Zou je alstublieft zo vriendelijk willen zijn om het artikel dat je reeds 319 keer gelezen hebt uit Runner's eens op je site te willen zetten ?"

Gepost door: Epo | 25/06/2007

zot zot zijn doet geen zeer en gek zijn is gezond... Duuuus...

Gepost door: jogginggirl | 25/06/2007

Eén hele Eén hele onderneming, die Jungfrau. Wel mooi, maar zwaar. Heb ooit zelf een deel ervan gelopen en ik dacht dat ik gek werd.
Het was 11 km alleen maar stijgen. Dit deel was nog wel grotendeels over asfalt, maar er zitten moeilijker stukken in.
Nou, kijk maar waar je kan gaan trainen. Het Nederlandse Limburg of wordt het de Belgische Ardennen ?

Gepost door: Lodewijk | 25/06/2007

in het land der zotten In het land der zotten is halve zool koning. Doe je ding. Je droomt er van. Dit zijn toch de ultieme dromen. Geniet ervan, ook de tijd ernaar toe. En houd dat artikel droog hè!

Gepost door: Rick | 25/06/2007

Geert, heb je wel de juist Bart? Ik heb het ontvangen van Bart "runner for runners". Tof zo'n blogger archivaris. 'k heb ineens ook maar de verzekering geverifieerd... 't gaat wel zwaar zijn, vrees ik.

Gepost door: johan | 25/06/2007

flippen ja ik heb vandaag nog niet gelopen en 't is al laat. 'k begin dus te flippen. Je hebt wel de juiste Bart...

Gepost door: johan | 25/06/2007

Antwoord: Om erna eens 42 km aan één stuk bergaf te kunnen lopen. ;-) Alle gekheid op een stokje: hoe is de afdaling/terugtocht voorzien?
Grtz!

Gepost door: AnnAlice | 26/06/2007

Voor de echt gekken onder ons. De Olympus-Marathon is zowat de zwaarste marathon van Europa en een fantastische uitdaging. De Olympus berg in Griekenland op en af van zeeniveau naar bijna 3000 m hoogte!
Werd afgelopen zondag gelopen/gewandeld/gekropen in temperaturen van 40°
Een 10-tal Belgen deden mee en het was geweldig. Echt iets voor jou Geert. Info op www.olympus-marathon.com

Gepost door: Marc | 26/06/2007

De commentaren zijn gesloten.