03/05/2007

Nasleep van een lang weekend

Ik moet het toegeven: mijn biologische klok heeft zich nooit aan een natuurlijk ritme of een logisch verklaarbare basis kunnen houden. Toch ben ik in de hoedanigheid van slaafs gewoontedier extreem geoefend en ten zeerste bekwaam in het onderscheiden van de verschillende dagen.
Zo zijn het slechts uitzonderlijke verschijnselen van mijn legendarische verstrooidheid dat ik, om het met een voorbeeld te illustreren, ooit eens op mijn pantoffels en met een sporttas in de plaats van de nuttige schooltas het eerste lesuur van de dag aanving, aldus niet alleen perfect de combinatie makend tussen maandag (ik zat dus wel degelijk in het klaslokaal) en een weekenddag (de pantoffels), maar ook een symfonie creërend tussen de ochtendstond (daar stond ik dan) en het avonduur (de sporttas). Na een confronterende monoloog van de leerkracht kon ik me perfect vinden in het dragen van pantoffels en het meesleuren van een sporttas, maar ik kon het voor mezelf niet verantwoorden wat ik bij God in die school stond te doen. Deels als repliek maar vooral uit statement ben ik dan maar naar huis gegaan (je had die leerkracht zijn gezicht moeten zien: hilarisch hoe het besef dat niet alles volgens de deontologie van de opvoedkunde kon worden opgelost in zijn ogen te lezen stond).

klok1Enfin, gewoon maar om te zeggen dat ik met een aangeboren horaire afwijking zit die ik slechts binnen de perken weet te houden door een strak aangespannen patroon van achtereenvolgende en in chronologische volgorde oplopende dagen.
Tegenwoordig durft mijn professioneel gereis het me al eens moeilijk te maken, maar tot nog toe heeft dit geen noemenswaardige problemen opgeleverd: zo heb ik nog nooit een vlucht verspeeld omdat ik me op de verkeerde dag waande, wél geef ik toe al eens last te hebben van het exact definiëren van de eerste dag na een terugvlucht.

Momenten zoals het voorbije, met socialistische rozen gelardeerde weekend zijn voor de brave doch labiele burger in mij zijn echter een aanslag op mijn intern systeem! Vorige week naar Madrid, daarna één dagje thuis, dan 4 dagen Frankrijk om het weekend te overbruggen en gisteren een dagje Engeland. Allemaal goed als je op kosten van onze tranerige cultuurminister een plaatje voor het Eurosongfestival mag gaan promoten in Europa, maar nét iets te veel voor Marathon Geert.
Zo kwam het dat ik gisteren heel wat meetings heb afgezegd die op donderdag (vandaag dus) gepland zouden moeten worden. Ik kon niet anders; ik zat immers in Manchester. Ergens in de namiddag kreeg ik een telefoontje van een collega die me vroeg waarom ik de donderdag in mijn kalender koste wat kost blanco wilde houden. Het heeft hem ongeveer een half uur, overgoten met een saus van bloed, zweet en tranen in een bedje van onvoorstelbare overredingskracht gekost om me ervan te overtuigen dat gisteren woensdag was, en dat de morgen van gisteren eigenlijk vandaag, in casu donderdag, moet zijn.

Zelfs nu ben ik me er slechts halvelings van bewust dat het weekend pas overmorgen begint, en mijn buikgevoel staat dan ook haaks op de realiteit van mijn kalender.
Ik zal weeral 3 dagen nodig hebben om te beseffen dat het morgen niet overmorgen is maar gewoon niet meer of minder dan de eerste dag, volgend op vandaag. Tegen dan zijn we zondag, en als ik me niet vergis beginnen we daarna aan een nieuwe werkweek ... pffffffffffffffffffffffffffff ... had ik nu m'n pantoffels maar aan!
klok2

11:02 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Even voor de goede orde, vandaag is het donderdag 3 mei 2007...

Gepost door: Homer | 03/05/2007

Kwijt. Je bent me reeds kwijt sinds "dat de morgen van gisteren eigenlijk vandaag, in casu donderdag, moet zijn". Toch leuk om lezen !

Gepost door: Epo | 03/05/2007

Er... ...moet iets in de lucht gehangen hebben, want ook ik ben er gisteren vaak vanuit gegaan (nou ja) dat het donderdag was. Niet erg, zo duurt de week eindelijk eens een dagje langer. Misschien moet ons dat eens in een weekend overkomen. Grtz!

Gepost door: AnnAlice | 03/05/2007

Herkenbaar Dat is het, Geert. De laatste tijd bekruipt mij de vage angst dat ik op zondag naar mijn werk ga, of dat ik vrij neem op een dag dat ik geacht wordt aanwezig te zijn op de werkplek (aanwezig, want ambtenaren werken niet, zo wil het gerucht). Heeft ook met al die vrije dagen te maken denk ik...

Gepost door: Fred | 04/05/2007

reactie Gelukkig ben ik dus niet de enigste die daar last van heeft.

Gepost door: koen | 06/05/2007

De commentaren zijn gesloten.