04/12/2006

Welcome in Italy!, part 2

Welkom op aflevering 2 van de nieuwe soapreeks 'Welcome in Italy!'

Wat voorafging: Marathon Geert is, ongehinderd door ervaringen uit het recente verleden, zonder bagage aangekomen in Bologna.

Bon ... hier staan we dan, aan de bagageband in de luchthaven van Bologna. Het is niet alleen het medelijden in de ogen van een plaatselijke luchthavenarbeider die me doen vermoeden dat mijn valiesje het niet gehaald heeft; ook het feit dat ik hier al 10 minuten moederziel alleen sta én het besef dat de band gestopt is met draaien geven me een extra inzicht in de situatie.
Soms krijg ik visioenen waarin elke medewerker van een 'lost and found'-service me persoonlijk kent, maar zo ver zijn we nu nog niet, en dus stelde ik mezelf voor aan het loket met als uithangbord 'Luggage service'.
Nu moet je weten dat je op de luchthaven van Bologna 2 loketten hebt aan de bagage-afdeling: ééntje dus voor de 'luggage service', het andere is de 'passenger service'. De dame aan de luggage-desk verwees me door naar de passenger-desk, met als verklaring dat ik een passagier ben.
In normale sociologische omstandigheden ben ik begiftigd met een geweldige logische reflex, maar in Italië is dit dus eerder een handicap dan een kwaliteit! Mijn opmerking "I see, dus als ik nog eens naar hier moet komen, en mijn valies zit op het vliegtuig en ik niet, dan kan mijn Samsonite -Sammy voor de vrienden- gerust op eigen kracht naar u toe hobbelen om aangifte te doen van een verloren baasje??" werd onthaald met een glimlach die echter bol stond van onbegrip. Smaken en goesting kunnen al eens verschillen, en zo ook was het geval met het gevoel voor humor tussen beide protagonisten in deze dialoog, en dus werd afdruipen mijn deel.
Aan het andere loket kon men mij wel bevestigen dat Sammy nog in Frankfurt stond, en dat hij om 14u zou arriveren. Dit gaf me nog genoeg tijd om te gaan checken of alles in orde was in het hotel. Wat ik nodig had was een taxi.
Een taxi! In Italië! ...
Pas op hé, ze bestaan, laat dit duidelijk zijn, en ze oefenen hun beroep met hart en ziel uit: toen we (uiteraard) in een file terecht kwamen vlogen de 'stronzo's' en de 'que palé's' me rond de oren, het hoorngeschal van het vehikel (een Skoda, want zelfs een Italiaanse taximan bouwt graag een beetje zekerheid in) deed het batterijverbruik de hoogte ingaan en het schuim dat op zijn lippen kwam reikte tot nét niet aan de achterbank.

Uiteindelijk besliste de Grote Verkeersgod toch dat het lang genoeg had geduurd, en we kwamen aan bij het hotel. Een mooi hotel, zeker en vast, een erg luxueus hotel ook, modern en splinternieuw. Het personeel is ook bijzonder aardig, zelden zo'n vriendelijk onthaal meegemaakt. En dus besloot Marathon Geert om ook zichzelf van zijn beste kant te laten zien, en hij opende meteen met een grapje ... toen ik me had voorgesteld als zijnde de IT verantwoordelijke van Toyota voor dit project gooide ik meteen de volgende profetische woorden op tafel: "Al wat ik nodig heb om mijn netwerk hier te verbinden met dat van Toyota is een breedbandverbinding. Kan u me zeggen wanneer deze gerepareerd wordt?" Je had de verbazing moeten zien in de ogen van de receptioniste! Luidop vroeg ze zich af hoe het kwam dat ik wist dat internet down was!! Ik probeerde me nog te redden met de wijze woorden "Sinds ik het grensbord met 'Italia' gepasseerd ben!", maar dat had ik ook beter voor mezelf gehouden.
internetEnfin, het zou geen probleem zijn, de fout lag bij de telecom-provider en de technieker was al onder weg. Hij zou normaal binnen 't uur aankomen.
De laatste dagen zijn nogal hectisch geweest voor mij, en ik had thuis nog geen tijd gehad om naar de kapper te gaan, dus besloot ik om van de onvoorziene vrije tijd gebruik te maken om de manen te laten knippen. Gelukkig is er een kapperszaak op 5 minuutjes stappen van het hotel, dus ik daarheen.
Nu, voor iemand die al moeite heeft om zijn favoriete kapsel in zijn eigen moedertaal te omschrijven (meestal kom ik niet verder dan 'kort hier', 'kort daar', en 'zo wa nonchalant en dinges, allez, ge weet wel') is het een helse opgave om dit nog eens over te doen in het Engels aan een Italiaanse kapper wiens Angelsaksisch vocabularium zich beperkt tot 'sit' en 'wash'. Leuk was dat om beide woorden toch meer dan één keer te kunnen oefenen hij mijn haar 2 keer liet wassen ;-).

Geknipt en geschoren nam ik daarna de taxi terug naar de luchthaven. Een taxiènne, of hoe noem je een vrouwelijke taxi-chauffeur best, deze keer, en dat gaf een meer rustige rit als resultaat.
Terug op de luchthaven zag ik dat de vlucht van Frankfurt 20 minuten vertraging zou hebben, en dus pas om 14u20 zou aankomen.
Die extra wachttijd laat me toe om uit ondervinding nog een leuke anecdote over de toiletten op de luchthaven mee te geven. De luchthaventoiletten hebben hier namelijk, zoals het fatsoen vereist, een deur voor de dames, en een deur voor de heren. Echter, het maakt niet uit de welke je neemt (tenzij je bezorgd bent om je reputatie, natuurlijk): ze komen beide in hetzelfde plaslokaal uit!

Terug naar het wachtgebeuren zelf dan ...
Vanaf 20 over 2 passeerde me de ééne schare passagiers na de andere, op het informatiebord bleef Frankfurt met 2à minuten vertraging aangeduid, en telkens ik aan lid van het luchthavenpersoneel vroeg of dít nu de passagiers van Frankfurt zijn kreeg ik het beelbetekenende antwoord 'possibly'. Om half 4 kwamen ze er uiteindelijk door. Op die vlucht zaten ook 3 Toyota-collega's van onze marketing-afdeling, en zij vonden het tof dat ik hen kwam opwachten. Het lachen met de reden waarom ik daar stond verging hen al gauw toen bleek dat ook hun bagage een verlengd bezoek aan Frankfurt bleek af te leggen.
Gelukkig stond mijn valies deze keer wél op de band, en de innerlijke warme gloed die in me opkwam bij het besef dat ik me de volgende ochtend vers geschoren in proper ondergoed zou kunnen heisen stond in schril contrast met de temperatuur hier. Want, laat dit duidelijk zijn: in short hoef ik hier niet rond te lopen: het is hier IJSKOUD!

Terug aangekomen in het hotel informeerde de receptioniste me dat internet nog steeds niet in orde was, maar het was geen probleem, want de telecom-technieker zou er binnen het uur zijn. Waar had ik dit al eerder gehoord?

Maar tegen de avond werkte alles netjes, ik heb alles nog kunnen installeren en mijn Samsonite stond veilig op de kamer.

pink shirtMensen die nu zouden besluiten dat ik een Italië-hater ben hebben het echter totaal mis: Italië is een fascinerend land, met een enorme rijke cultuur en je kan hier eten zoals nergens anders, maar hierover vertel ik morgen misschien wat meer.
Het enige dat me verontrust is de hoeveelheid roze in de garderobe van de gemiddelde Italiaanse man ... als je weet dat dit land toch voor een groot deel verantwoordelijk is voor ons modebeeld ...
Maar kom, laat dit de pret niet bederven: vanavond staat er een diner met Jarno Trulli en een toeristische rondrit door het historische Bologna mét bezoek aan de tra-ghetto op het menu.

Tot morgen!

13:57 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Italiaanse humor Je moet eens aan Trulli vragen hoe het komt dat Schumacher zoveel beter was dan alle andere piloten samen. En dan kijken of hij er mee kan lachen??? Verdorie van de Schummi mocht ge mij wel een handtekening bezorgen, maar wat ben ik met Jarno Trulli ;-) Naar 't schijnt wel ne symathieke gast. Misschien mijne nieuwe favoriet na het pensioen van Schummi?

Gepost door: Wim | 04/12/2006

@ Wim: inderdaad ne zeer sympathieke gast, mee daardoor zal hij niet de 2de Schumi worden ... Kimmi misschien??

Gepost door: geert zelf | 04/12/2006

Kapper... Jij durf, seg! Gewoon in een ander land naar italië gaan. Ik zou het amper kunnen uitleggen hoe ik het wil :-) En mag het resultaat er wezen? ;-)
Amai weer mooie veruitzichten. Ik zie al uit naar het volgend verslag!

Gepost door: Carmen | 04/12/2006

Rose is uit den boze Als het waar is wat je zegt over dat rose, had ik graag dat je ze vriendelijk verzoekt om dat ginder te laten. Een paar rose olifanten tot daar toe, maar ...
Thuis is er ook iemand die me graag in modieuze tinten steekt, ik moet er niet aan denken ...

Gepost door: Jan | 04/12/2006

Viva Italia Amuseer u nog in "La Bella Italia"

Gepost door: Geert | 04/12/2006

Passenger service Is dit de service waar Samsonites kunnen melden dat ze hun baasje kwijt zijn ?

Gepost door: Byrntie | 04/12/2006

Sammy Zou je de volgende keren niet beter zonder bagage vertrekken? Koop je dan ter plaatse een nieuwe garderobe, volgens mij sta jij wel goed met roze.

Gepost door: Marc | 04/12/2006

reactie Beter een etentje met Jarno Trulli dan met Jos Verstappen.
Mooi inrichting heeft het Hotel.
wordt er ook nog iets aan lopen gedaan de komende dagen daar.

Gepost door: koen | 04/12/2006

reactie geert kun je een kaart met handtekening voor illian regelen van trulli?

Gepost door: koen | 04/12/2006

Forza! JIj hebt ook altijd wat he? Geert op avontuur, zonder koffer(s)... have fun daar... of hoe zeg je dat.. buono vertiera? ... en Trulli?? nee, ondanks de mindere resultaten van onze Christijan blijft ik hem trouw... of komt dat doordat JVC hem sponsort??

Gepost door: Ronald | 04/12/2006

Schitterend Geert, ik geniet met volle teugen van jouw verhalen. Alleen... nogal lastig om aan mijn collega uit te leggen waarmo ik plosteling in lachen uitbarst tijdens de werkuren. Betrapt! Blijven schrijven. Veel plezier in la bella italia!

Gepost door: Julie | 05/12/2006

nieuwe kleur... Hoeraaa, Sammy is back bij zijn baasje. Heb je gehoord dat de nieuwe weblog kleuren roze zijn? De heren lopen in een strakke roze tight met dar bovenop een kort strak babyroze topje! Is het niet schattig???

Gepost door: Petra | 05/12/2006

De commentaren zijn gesloten.