03/12/2006

Welcome in Italy!

Het is nog nooit zo moeilijk geweest om een titel voor een blogberichtje te kiezen ... in de uiteindelijke eindselectie heeft 'Welcome in Italy!' het nipt gehaald van 'Buon giorno da Bologna', en 'Lachen met Geert, part 3'.
Persoonlijk dacht ik echter dat de gekozen titel de beste vlag voor onderstaande lading is ... lees verder en oordeel zelf ...

Gisteren, zaterdag, ben ik in alle vroegte vertrokken voor een business trip naar Bologna. De vluchtplanning zag er kinerlijk eenvoudig uit: van Brussel naar Frankfurt, daar een 5 kwartiertjes wachten om tenslotte de vlucht naar Bologna te nemen.
Tot zover de theorie; over naar de praktijk!

Ik was netjes op tijd in de luchthaven (dat heeft ook al anders geweest), maar bij de checkin vertelde men me dat ik nog niet op lmijn connecting flight kon geboekt worden vanwege een fout in het systeem. Voor mijn bagage was het geen probleem: daar kon de doorboeking wél gebeuren. Op dat moment kreeg ik koude rillingen ... trouwe lezers kennen vast en zeker nog het verhaal van mijn bagage tijdens mijn vorige trip; zij zullen mijn emoties ten opzichte van mijn kleine lieve Samsonite dan ook begrijpen, en dan zeker omdat mijn loepsloefkes er ook instaken.
Nu, veel keuze had ik niet want ook deze keer sleurde ik weer te veel materiaal met me mee om het allemaal als handbagage te laten doorgaan, zeker niet met de nieuwe veiligheidsmaatregelen die iedereen in het bezit van een potje gel of tube tandpasta als potentieel terrorist aanzien.

Nu, we konden op tijd boarden, maar eens netjes gezeten en vastgegespt deelde de piloot ons mee dat we met 'een beetje' vertraging gingen vertrekken vanwege het slechte weer in Frankfurt. Dit beetje werd met heel wat andere beetjes verlengd, en zo werd het 'een grootje' van 1 uur. Met weemoed dacht ik terug aan mijn valiesje ... zou ik het ooit nog terug zien, en zo ja, waar en wanneer?

De vlucht verliep goed, maar veel tijd inhalen kan dus niet op een vlucht van 1 uur, en neem daar nog eens 10 minuten (!!) taxiën bij, gevolgd door een toeristische rondrit per bus om tot aan het hoofdgebouw te geraken, en een kleine berekening leert ons dat Marathon Geert voet op Duitse bodem zette op het moment dat de vlucht naar Bologna moest vertrekken.
Op dat moment lachtte het noodlot me echter toe, zij het met een sarcastische grijns, maar dat kon ik toen nog niet weten: de gate waar mijn 2de vlucht vertrok bevond zich op 1 minuut stappen van waar de bus stopte, en de laatste passagier stapte net door de gate. Aan topsnelheid kwam ik aan de gate, moest daar uiteraard nog een boardingpass laten maken, maar toch kon ik 5 minuten later het vliegtuig boarden. Toen ik voor zekerheid nog even vroeg of m'n bagage het zou halen, wilde de groundstewart me gerust stellen: "Maar meneer, trek 't u niet aan ... alle vluchten zijn verlaat vandaag, dus ook deze, en wij boarden bagage tot de laatste minuut, dus er is absoluut geen probleem".

Er zijn momenten dat je beseft dat je eigenlijk niet in God gelooft, maar evenveel keren kan je proeven dat dit gevoel wederzijds is, want toen ik -als laatste- het vliegtuig naar Bologna betrad, dus het vliegtuig dat nét als al de andere van die dag met stellige vertraging zou vertrekken, ging de deur toe, en tegen de tijd dat ik neerzat vertelde de captain ons dat hij alvast ging vertrekken. Bagage? Het zou me verbazen dat die reeds in het vliegtuig was geladen.

In Bologna aangekomen kon ik inderdaad alleen maar vaststellen dat ik (weeral) ergens zonder proper ondergoed stond, maar deze keer wisten ze wel degelijk waar m'n bagage zich bevond, en later die dag zou hij alsnog ingevlogen worden.

bolognaWas dit het einde van m'n avonturen in Italië? Nee!
Laat ons zeggen dat ik sinds mijn aankomst hier al héél veel zaken heb ontdekt, waaronder het antwoord op de vraag hoe het komt dat Duitsland de oorlog heeft verloren, waarom ze Italië beter het 'Afrika van Europa' zouden noemen, hoe het komt dat Berlusconi het hier zo lang als premier heeft mogen volhouden, en diens meer.
De antwoorden op deze en zo vele andere vragen zal ik echter morgen op jullie loslaten, teneinde de spanning er een beetje in te houden.

Als afsluiter van vandaag wil ik jullie nog een welgemeende 'sorry' laten horen, want hoewel Bologna een enig mooie stad is en er op elke straathoek wel iets te doen is, kan ik jullie enkel mijn impressies woordelijk weergeven: ook deze keer heeft de legendarische vergeetachtigheid van Marathon Geert een slachtoffer gemaakt, en dus ligt m'n camera nog thuis!

Tot morgen, voor aflevering 2 van het spannende vervolgverhaal 'Welcome in Italy!' ...

12:04 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Arriverdecci Geert, je moet een boek gaans schrijven! Je omschrijft alles zo geweldig leuk. Ik hoop dat je je geliefde Samsonite snel in je armen kunt nemen. Multo plezieras in la bella Italia!!

Gepost door: Petra | 03/12/2006

het zal een mooi boek worden Met al die avonturen die jij beleeft kan je een hele reeks schrijven . het is zeer boeiend om je blog te lezen , dus dat boek beloofd. Michien kom ik er ook in voor ?

Gepost door: mario | 03/12/2006

Handbagage Zouden de douaniers loepsloefkes ook als terroristisch materiaal aanzien ? Anders kun je die ook in de handbagage steken.
Wanneer komt het boek over Italy uit ?

Gepost door: Byrntie | 03/12/2006

re: @ Mario: natuurlijk ... misschien zelfs al op de titelpagina ;-)
@ Byrntie: ze deden nu al moeilijk over het gewicht en de omvang van mijn handbagage, maar daar maak ik me niet druk over: da's een standaarddiscussie die ik telkens moet voeren ...

Gepost door: geert zelf | 03/12/2006

Travel stories Als ik tijdens één reisje naar Jordanië al zoveel anekdotes heb moet jij met al je business trips inderdaad een trilogie kunnen schrijven. Hopelijk komt je valies terecht en heb je daar in Bologna ook ene beetje tijd voor jezelf en om te lopen. Doe da daar goe!

Gepost door: Julie | 03/12/2006

Kilimanjaro marathon... Volgens de site van de Kilimanjaro marathon heeft het geen zin af te reizen als je je loopschoenen niet in de handbagage steekt, tenzij je blootvoets wil starten. De kans dat daar de bagage aankomt moet ongeveer even groot zijn als de kans op een windstille wedstrijd in Lier. Ik kan niet wachten tot je eens op businesstrip naar Africa moet. In combinatie met jou aanleg voor bagagekwijtraking moet dat ... literatuur opleveren

Gepost door: DijleLoper | 03/12/2006

leuk verslag Jouw verslagen zijn echt fantastich om te lezen! Ik ben echt jaloers op jouw reisjes, maar ja dat is bij jouw vaak om te werken natuurlijk

Gepost door: Carmen | 03/12/2006

reactie Geen slechte dingen schrijven over een van mijn vele lievelings vakantie bestemmingen.
Een geluk voor je maar de garmin fr 305 maakt ook lucht foto's.

Gepost door: koen | 03/12/2006

Tip voor pechvogels Primo: lopen en vliegen gaan niet samen, ten bewijze waarvan de emoe en de struisvogel.
Segundo: als een loper het lot dan toch wil uitdagen: Garmin om de pols, loopschoenen aan de voeten (en de chique schoenen in de bagage).
Verder: fototoestel om de nek. De Camelback kan helaas niet mee door die 10-cl-maatregel (welk drankflesje/blikje eigenlijk nog wel?).
Veel plezier dove la vitta è bella!
Grtz!

Gepost door: AnnAlice | 04/12/2006

Mooi... ... verhaal heb je weer geschreven, ben benieuwd naar het vervolg. Bij ons noorderlingen is Herman Brussselmans de enige ècht populaire Belgische auteur van de afgelopen tijd (over Louis Paul Boon, Stijn Streuvels en Hubert Lampoo heb ik het nu even niet). Dus wordt het geen tijd voor ene Geert om in dat gat van de markt te springen?!

Gepost door: Fred | 04/12/2006

Kan je niet even de camera op gaan halen thuis?? ;)

Gepost door: jan | 04/12/2006

blognaam moet jou blognaam niet eens anders worden: zoiets van
Globetrottende Geert Geeft Graag Geweldige Geneugten?

Gepost door: Ronald | 04/12/2006

De commentaren zijn gesloten.