10/11/2006

Call of the Wild

Literatuur is, naast lopen, een andere passie van Marathon Geert, maar ik ga het in mijn berichtje van vandaag niet over het geweldige boek van Jack London 'Call of the Wild' hebben (voor mensen die ooit in de buurt van Sonomia, Californië komen: bezoek zeker eens het landgoed van deze Amerikaanse schrijver ... zeker de moeite waard!), maar wel over de aantrekkingskracht van de Jungfrau-Marathon.

Ik kies vandaag voor dit onderwerp naar aanleiding van Hank's reactie op mijn posting van gisteren. Hierin verklaarde ik voor het eerst in het openbaar mijn liefde voor de Schöne Freule in de Alpen.
Hank stelde me de vraag waarom ik in godsnaam een zware marathon als de Jungfrau wilde lopen.

Het is in enkele dagen tijd de tweede keer dat me een soortgelijke vraag werd gesteld: eerder deze week heb ik me online opgegeven voor het Runners World Dream Team (ja, ik geef toe: ik zou dat ook eens graag willen doen :-) ), en daar moest ik in maximaal 100 woorden mijn motivatie om een marathon te lopen neerpennen.
Nu, voor mij is dit enorm moeilijk, want in slechts 100 woorden kan ik dit onmogelijk uitgelegd krijgen, maar deze beperking verplichtte me wel om het bij de essentie te houden, en dus denk je sterker na over waarom je eigenlijk een marathon wil lopen.

Voor mij komt het erop neer dat ik bij elke stap, elke meter, elke kilometer, elke wedstrijd die ik loop mijn gelijk bewijs tegenover heel wat dokters en zogenaamde specialisten die me 5 jaar geleden vertelden dat ik nooit nog aan sport zou kunnen doen. Ik sukkelde toenertijd met een ernstig rugletsel, en op een dag werd hierdoor zelfs mijn linkerbeen volledig verlamd. Gelukkig hadden we toen al contact gelegd met een enorm bekwame chirurg in Aalst en toen hij van die verergde symptomen hoorde liet hij me onmiddelijk opnemen en binnen de 24u werd ik geopereerd (iets wat geen van zijn collega's eigenlijk wilde doen omdat ik er volgens hen te jong voor was).
Toenertijd, in 2001, had ik me eigenlijk al neergelegd bij het feit dat ik m'n hele verdere leven last zou blijven hebben van m'n rug: tot 2 maal toe was ik hierdoor reeds mijn job kwijtgeraakt en, hoewel ik steeds heel veel en enorm intensief gesport heb, sporten was bijna onmogelijk geworden. Telkens ik wilde sporten rees steeds weer de vraag of ik de sessie pijnloos zou kunnen doorstaan, maar steeds meer werd het voortdurende gevecht tegen de pijngrens in mijn nadeel beslist.

Tot na die bewuste operatie: eerst volgde nog een revalidatie van een 2-tal maand, en rugschool (doorgedreven kiné-behandeling waarbij je onder andere leert op een andere manier te ademen om zo je rug te helpen de schokken te absorberen) zou het volgende jaar van m'n leven een belangrijk onderdeel van mijn agenda worden. Ik heb na die periode nog een 2-tal jaar vrijwel niet intensief gesport, gewoonweg uit vrees dat de rugpijn zou terugkomen. Immers, enkele maanden na de operatie had ik een ervaring die ik dacht nooit meer te mogen meemaken: tijdens een gewoon ontbijt op een doodgewone zaterdagmorgen zat ik op mijn doordeweekse stoel een volkomen normale boterham te smeren, toen er plots een niet alledaagse uitdrukking van verwondering op mijn gelaat verscheen. Ik pakte onmiddelijk naar m'n rug, en ik hoor Tania nog vol angst vragen wat er mis was. Maar dat was het nu juist: er was niets mis! Plotseling besefte ik dat ik, na jaren met lange periodes van vrijwel constante pijn, reeds enkele dagen niets meer aan m'n rug voelde. Ik ga nu niet zeggen dat het als een gemis aanvoelde, maar het was een enorm raar gevoel.

Wat later organiseerde Toyota een Ekiden-wedstrijd waaraan ik deelnam, en tijdens de voorbereidingen hierop daagde een collega-loper me uit om ook eens een marathon te lopen (bedankt, Nick!), en voilà, hier zijn we dan.

Beste Hank, en waarom nu juist de Jungfrau?

Wel, ik heb enkele marathons op mijn planning staan die ik ooit nog absoluut wil doen, maar de 2 voornaamste op dit lijstje zijn de  Great Wall Marathon en de Jungfrau Marathon.
Eigenlijk was ik van plan om de eerste jaren te proberen om een zo sterk mogelijk PR op de marathon neer te zetten, zo ééntje waar ik later tegen mijn kleinkinderen zou kunnen over stoefen, om daarna enkel nog speciallekes te lopen met de nadruk op het plezier, maar gezien mijn recentste ervaringen met de vergankelijkheid van het leven heb ik besloten om het gras wat korter te houden, en ook nu al de nadruk meer op de factor 'plezier' te leggen.
En dus ziet mijn planning voor 2007 er als volgt uit: ik wil absoluut onder de 3u10' grens lopen (als alles goed gaat dan haal ik dit in Rotterdam) en ik wil ook de 10k in minder dan 40' lopen. Als deze 2 doelen lukken, dan kan ik 2007 voor mij persoonlijk op sportief vlak alvast een succes noemen. De rest van het jaar wordt dan een plezierreisje, te beginnen met de Marathon van Monschau en één maand later de Jungfrau Marathon. Sinds ik het inspirerende verhaal van Martine haar dubbelslag op beide evenementen dit jaar heb mogen lezen lieten deze wedstrijden me niet meer los, en naar analogie met de titel van haar weblog 'Run to Dream' heb ik besloten om niet zolang met runnen te wachten tot het een eeuwige dream blijft!

Mijn betrachting? Wel, voor beide geldt dat ik gewoon ga proberen ze uit te lopen, dus aankomen na 42 kilometer zonder gestapt te hebben! Dat op zich zou al een mooie prestatie zijn voor een eeuwig amateur als Marathon Geert.

jungfrauTrouwens, sinds ik over dit avontuur ben beginnen praten, hebben reeds heel wat mensen me toevertrouwd dat ook zij de Jonkvrouwe uit Zwitserland als uitdaging op hun 'to do'-lijstje staan hebben: Nick (inderdaad: de snoodaard die me in de marathon wereld heeft gesleurd ... die heeft geen keuze, al moet ik hem persoonlijk die Alp op duwen); Patrick, de man van Ann en bijgevolg mede-auteur van een prachtige nieuwe blog (toepasselijk: de blog noemt 'lof der zotheid' :-) ); Johan, die ik zal proberen te overtuigen dat zijn pijnlijk opspelende knie gewoon een signaal is van de Maagd Maria (sorry, die heeft geen blog) om een pelgrimstocht naar de Alpen te ondernemen; een notoir blogloze marathonloper uit mijn dorp wil ook wel mee, en de lijst zal alleen maar langer worden.

 


Hank, ik ben blij dat ik mijn eigen forum heb gebruikt om op je vraag te antwoorden; het was me nooit gelukt om dit in maximaal 100 woorden te doen!

09:10 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

Commentaren

Afzien als de beesten ja jong... ik leer wat bij. Ik ben ook een eeuwig amateur, toch wat betreft het lopen, en ik had nog niet gehoord van de marathon van monschau, laat staan de wall marathon (afzien...amai amai) De jungfrau marathon zegt me wel iets (via martine)

Wat wil ik nu zeggen ? Wel, het nut van een (lopers)blog mag niet onderschat worden ! Dus marathon Geert, bedankt voor deze nuttige info !

Ik hou er wel van om eens goed "diep" te gaan. Zwaar afzien... man man man, dat kan soms eens deugd doen. Dus wie weet... misschien sta ik er ooit ook wel eens aan de start ?!? 'tlijkt me iniedergeval een mooie uitdaging !

Gepost door: kj | 10/11/2006

Men leeft van dromen, als je die dan nog eens kan waarmaken ...

Ik kijk al uit naar het verslag van de Jungfrau!

Gewoon ervoor gaan

Gepost door: Jan | 10/11/2006

Maagd Maria De maagd maria heeft misschien wel gene blog maar "Maria" alias de Frank heeft er ene en de Jungfrau staat ook nog eens op zijn/haar verlanglijstje.
En voor wat betreft dienen "eeuwige amateur": een prof zijde gij!!

Gepost door: betty spencer | 10/11/2006

Sonoma Heb een jaartje in Santa Cruz, California gewoond, Sonoma county was ons favo kampeerplekje! Schitterend!

Gepost door: Julie | 10/11/2006

100 woorden Ja ,ge hebt ieske meer dan 10 woorden gebruikt om het uit te leggen ;-) Maar daarbij hebt ge zeker en vast anderen goesting doen krijgen in de JF marathon. Btw, uw gelijk willen bewijzen, daar kan ik heel goed inkomen. Elke wedstrijd dat ge beëindigd zal het gevoel wel fantastisch zijn. Misschien treffen we mekaar wel ooit in de Alpen. Gij voor uw 10de jubileumdeelname en ik bij mijn debuut ;-)

Gepost door: Hank | 10/11/2006

Rugklachten en hardlopen Ik herken jou verhaal over rugklachten en hardlopen. Ik was 16 toen de rugklachten begonnen en 18 toen er een hernia wedrt geconstateerd. Opereren deden ze niet omdat ik te jong was en geen uitval(verlammings)verschijnselen had. Lange sessies bij vele soorten therapeuten volgde. Soms ging het een tijd goed, maar ik had altijd pijn. Soms ging het heel slecht en kon ik amper mijn bed uit komen. Zat ik weken / maanden in de ziektewet. Gelukkig heeft het me nooit mijn baan gekost. 3 jaar geleden ben ik begonnen met hardlopen en het gaat en stuk beter met mijn rug! Ik heb nog wel eens pijn ( het is en blijft mijn zwakke plek), maar nooit meer zo erg dat ik belemmerd word in mijn doen en laten. Ik blijf dus lopen zolang als ik kan, maar een marathon zie ik niet zitten.....zeker niet een Monschau of Jungfrau! Maar als het voor jou een wens is moet je het vooral doen en wens ik je er heel veel succes en geluk bij!

Gepost door: Patricia | 10/11/2006

doelen ik begrijp je niet goed, geert. ik zie juist dat je vorig jaar 3u41 loopt en dit jaar 3u14, dat is 27 minuten progressie in anderhalf jaar. en nu wil je welgeteld 5 minuten sneller? het is juist dat je je realistische doelen moet stellen maar ik vind dat je met zo'n progressie nog enorm veel groeimarge moet hebben. indien ik van jou was stelde ik die jungfrau nog een paar jaar uit en probeerde door de drie uurmuur te breken.
ik heb dat moment als enorm emotioneel en positief ervaren.
maar dat is natuurlijk mijn mening, he vriend.
marc

Gepost door: marc | 10/11/2006

Relativi-tijd Vooral @Marc (Doelen).
Het lijkt wel of je stelt dat de Jungrau voor gepensioneerden is. Op sommige parcours loop je nu eenmaal geen PR, maar het feit dat je ze uitloopt is een prestatie op zich! Zelfs als je het 'vlak' houdt, is het ene parcours het andere niet - neem nu Eindhoven tegenover Kasterlee (veld, bos en nog wat zandhellingen op het einde toe - in de hele marathon moet je die hellingen dus twee keer op). Soms moet je tegen regen en wind knokken, of lopen puffen onder een brandende, dat staat ook niet in je tijd vermeld. Waarom dan zoveel waarde daaraan hechten, en om die reden mooie marathons links laten liggen? Een paar minuten meer of minder zullen voor zijn kleinkinderen allicht het verschil niet maken; de locaties zullen hen meer aanspreken, denk ik.

Gepost door: AnnAlice | 10/11/2006

re: Marc & AnnAlice wel ja, eigenlijk hebben jullie beide gelijk, maar om specifiek mijn planning te verdedigen ... als ik in 2007 een kans heb om onder de 3 uur te gaan, dan zal ik het zeker niet laten, maar mijn doelen zijn zaken die ik MOET halen. Haal ik een doel niet, dan voel ik mij rot, en om dit te vermijden stel ik wel degelijk doelen die onafhankelijk zijn van gebeurlijke tegenslagen als een blessure of langdurige ziekte. En mijn afspraak met de 3u-grens? Die gaat er uiterlijk in 2008 aan, schrijf maar op! Dus, AnnAlice, hartelijk bedankt om het zo dapper op te nemen voor mijn wedstrijdpolitiek, en Marc, even hartelijk bedankt voor je vertrouwen in mijn mogelijkheden!

Gepost door: geert zelf | 10/11/2006

inderdaad geert.
hij is ook niet positif over kinderen natuurlijk.
Maar ik vond hte eigenlijk meer amusant dan wetenschappelijk.

Gepost door: liselotte | 10/11/2006

ambities om ongev. dezelfde reden kies ik volgend najaar voor de marathon du Médoc. Geïnspireerd geraakt door de verhalen van anderen en zelf zodanig goesting gekregen om aan die "feest"marathon eens mee te gaan doen. Jungfrau lijkt mij ook een sublieme ervaring, maar daar is mijn lijfje nog niet sterk genoeg voor denk ik :-) Bij mij is tijd op een marathon eigenlijk van ondergeschikt belang (k heb er nu ook nog maar ene gelopen, dus heb daar niet veel in te zeggen natuurlijk), maar ik zou nooit een marathon kiezen omwille van een vlak parcours. Gezien ik zo traag ga, is de omgeving en de ambiance voor mij véél belangrijker dan een evt. PR op zo'n afstand eigenlijk.

Gepost door: Ruthje | 10/11/2006

2007 interessante doelstellingen voor 2007.

na 3 vlakke marathons (2x iff , 1x Vise) wil ik ook het zwaardere werk aanpakken

dat is ook de reden dat ik zondag in Kasterlee meeloop: een alternatieve marathon ineen mooie omgeving.

Monschau zag ik eventueel ook al wel zitten voor 2007.

ik geef je volledig gelijk als je wil lopen op mooie plaatsen, dan is aankomen al voldoende en kan je eventueel dit al als nieuwe uitdaging nemen om later dit nog te willen verbeteren.

als "training" kan je dan natuurlijk een meer vlakke marathon nemen zodat je je eens echt kan laten gaan want in beide gevallen is het toch afzien.

ik las in runners world een verslag over de M van Liechtenstein: die leek me ook heel interessant om eens te doen: zwaar maar mooi.

uiteindelijk loop je toch voor jezelf en elke ervaring die erbij komt is een verrijking

Gepost door: Wim | 10/11/2006

reactie Ik heb je verhaal met bewondering en plezier gelezen.
Rotterdam 3uur10 dan probeer ik jou op de hielen te zitten.

Gepost door: koen | 10/11/2006

Genieten Groot gelijk heb je Geert, dat je zoveel mogelijk wil genieten van alles wat je doet.
Ook al zijn het meer dan 100 woorden, je zou gegarandeerd geselecteerd worden voor het Dream Team.

Gepost door: Marc | 10/11/2006

Taal... Wat moet ik nog reageren na alle voorgaande fraaie epistels.. Ik heb altijd veel bewondering voor het taalgevoel van mijn Vlaamse zuiderburen! Hoe dan ook: ik ben er nog niet uit. Er gaat zeker een marathon gelopen worden volgend jaar, misschien zelfs twee. Jungfrau? Lijkt mij een uitdaging, maar nee. Berlijn misschien, Dublin of Rome... Maar wie weet wordt het gewoon wel weer Rotterdam... Overigens denk ik dat onder de 3:10 wel haalbaar zou moeten zijn (voor jou, niet voor mij). Het streven is al de moeite meer dan waard!

Gepost door: Fred | 10/11/2006

100 woorden Eigenlijk is er 1 goede reden om de Jonkvrouwe te lopen : DAAROM

Gepost door: Byrntie | 10/11/2006

jungfrau? De Jungfrau.. dat is toch alleen maar voor dames?? Voor Toppers zoals Martine...
Doe je meest sexy kniekousen aan en ga ervoor Geert!!! Ik weet zeker dat jij dit gaat klaren!!

Gepost door: Ronald | 10/11/2006

jungfrau het zal u zeker lukken Geert. Ik zou ook graag op het lijstje staan, maar volgend jaar zal ik een "korte" marthon lopen, biljardplat en altijd rugwind. 'k Ben nog op zoek naar de ideale wedstrijd voor beginners. En 't is van moeten, 'k heb een weddenschap verloren!

Gepost door: etienne | 11/11/2006

@Geert en Marc ivm 'Doelen'/relativi-tijd Ik had niet de indruk dat Marc een aanval lanceerde, en dus was mijn betoog niet echt een verdediging, eerder een wijzen op de relativiteit van 'tijd'. Elke prestatie moet op zich beoordeeld worden, en hooguit vergeleken met die van anderen op hetzelfde moment, of met die van jezelf op hetzelfde parcours in het verleden. In de winter lopen we een aantal crossen (3km voor vrouwen, 6 voor mannen), en ik verzeker je dat die parcours danig kunnen verschillen. 'Finishtijd' is hier echt heel relatief. Soms heb je beter gelopen, en haal je toch een 'slechtere' tijd. Een andere maatstaf is dan te kijken in welk percentage je finisht. En verder, stel dat je in Eindhoven eindigt op 1u na de eerste (Keniaan allicht), wees dan een supergelukkig en trots man als je de Jungfrau zou bedwingen in een tijd van 50 min na de eerste, ook al zou dat dan 4u30 zijn. Okay, misschien willen jullie terecht komen in die magische lijst van marathonfinishers onder drie uur - tja dat wordt dan op de Jungfrau geen makkie (tenzij in omgekeerde richting :-) ) Hoe lang je er ook overdoet, ik vind dat je gelukkig mag zijn als je een marathon uitloopt, zonder onderweg tot stappen gedwongen geweest te zijn. Ik heb heel veel respect voor die Joke van Canvas Marathon - zes uur lopen! Ik denk niet dat ik het haar na zou doen, ook al was het in een stuk lager tempo. Trouwens, om die reden wilde ik in Eindhoven per se onder vier uur finishen. Sorry voor deze lange reactie.
PS: een reactie van Marc kan je ook nog lezen op ons blog onder de post van 9.11.06 - 'Hardlopers zijn doodlopers'. Hij drukt hierin vooral zijn bezorgdheid uit om het feit dat je snelheid verliest als je te veel bergop gaat lopen.

Gepost door: AnnAlice | 11/11/2006

Waarom een marathon Hoi Geert,

Zeer sterk verhaal over waarom een marathon te lopen dat je neerschreef, ik mag hopen dat je bij het Dreamteam zit dit jaar, lijkt me een toffe ervaring!

De Jungfrau marathon, daar heb ik ook al eens aan gedacht maar da's voor later! ;-)

Gepost door: Johan Bergmans | 11/11/2006

Collega-amateur Geert jong, kpeins dat iedere amateur gelijk ons, die een of meer marathons op z'n tellertje staan heeft, steeds zoekt naar mooiere en uitdagendere lopen, en laat de die Alpendame net een van de meest extreme en mooiste lopen zijn!!! Samen met de Connemara marathon toch eentje die ook ik nog eens tss m'n boterhammen wil nemen

Gepost door: Achieltje | 11/11/2006

Stilletjes Stilletjes hoop ik ook van ooit eens de Jungfrau te temmen. Voorlopig blijft het bij dromen...
Loop ze,
Bart

Gepost door: Bart | 12/11/2006

Succes en waarschijnlijk veel trainingen en moed om je doelstelling te bereiken. Maar het lukt je wel.

Gepost door: Geert Van Moer | 12/11/2006

mooi verhaal Je bent het levende bewijs dat men de hoop nooit mag opgeven. Ik zou zeggen ga er voor en beklim de Jungfrau. Ik kijk uit naar jouw verhaal!

Gepost door: Dirk | 12/11/2006

prachtig route Ik heb deze zomer als bergwandelaar stukken van het parkoer van de jungfrau marathon gedaan en ik moet zeggen: ongelooflijk prachtig, maar zeer zwaar. Het stuk tussen Wengen en Kleine Scheidegg is zeer aangenaam en klimt niet te zwaar. Geniet er van!!

Gepost door: Rik | 23/11/2006

De commentaren zijn gesloten.