07/11/2006

Zo bekeken ...

Gisteren niet getraind: het was een rustdag.

Niet dat ik moe was, of teveel getraind had in de voorbije dagen, maar ik heb niet gelopen, en dus noem ik het maar gemakkelijkheidshalve een rustdag.
Maar (er is altijd een maar!) ... rust roest, en roest kan enorm etterende verwondingen veroorzaken, en dus heb ik wel een beetje over lopen nagedacht, want als de benen niet moeten werken, dan kunnen de grijze cellen (in mijn geval alle 2) toch nog een beetje aan lopen denken.

En dus heb ik een beetje rondgelezen in het 'Souvenir Race Programme' van de afgelopen Dublin Marathon, kwestie van nog even in het verleden te blijven hangen alvorens de uitdaging van de toekomst zich ten volle aandient.
Nu, het 'Souvenir Race Programme' is een, wat men in het drukkersjargon noemt, 'luxueus en in beperkte oplage verspreid eenmalig drukwerk dat zelfs nog generaties later de mensheid met verstomming zal doen slaan'. Het is dus een programma, gedrukt op blinkend papier en verkocht aan een te hoge prijs. Maar omdat ze het me aanboden op mijn meest zwakke moment (ik stond aan te schuiven om mijn startnummer af te halen) heb ik het gekocht, en ik moet zeggen dat het een leuk boekje is: mooie foto's van grootse momenten uit het verleden van de Dublin Marathon, enkele nuttige tips (bvb: wisten jullie dat je voor een marathon best koolhydraten zou eten?? Nee hé? Dacht ik wel! Ik weet het, want ik heb het 'Souvenir Race Programme' gekocht! Aha!), maar ook de naam, startnummer en nationaliteit van alle ingeschreven lopers.

Nu, die lijst is een indrukwekkende opsomming van personalia en gegevens waarin je enkel even naar je eigen naam op zoek gaat (mijn oprechte dank aan de bedenkers van de 'alfabetische volgorde'!), maar om de lezers toch nog te motiveren om alle bladzijden netjes om te slaan staan hier ook enkele fotootjes en, vooral, bedenkingen van ex-Dublinwinnaars tussen.

En zo komen we aan bij wat ik jullie vandaag wilde meedelen ('t moest er eens van komen).

Ik zou even willen vragen om netjes in een virtuele kring te gaan staan, het hoofd met een lichte knik een bedenkelijk imago te geven (voorhoofd fronsen mag, maar moet niet) en eventjes in stilte na te denken over de volgende woorden, genoteerd naar de uitspraak van ene mevrouw Julie Welch:

"It's astonishing how much homicidal feelings can be generated by someone's backside. That's why they don't hand out machine guns at the 21-mile mark, but only water and encouraging smiles."

Tot zover het evangelie volgens Welch. Het is nu ok om de hoofden te rechten en de virtuele kring te verbreken.

Ik geef toe: zo had ik het nog nooit bekeken!

08:57 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Nochtans...'t Is misschien nog iets voor lopers die hun eigen kruit al bij de start geheel verschieten.

Gepost door: AnnAlice | 07/11/2006

Nodig?! Een heel bijzonder boekje dunkt mij! Dus bij de eerstvolgende marathon toch maar wat meer koolhydraten tot mij nemen: melk, eieren, vis, enne...

Gepost door: Fred | 07/11/2006

Energie Alsof je op dat moment nog de energie zou hebben om ook maar iets anders te doen dan de ene voet voor de andere te zetten! ;)

Gepost door: Koen | 07/11/2006

doordacht! Knappe uitspraak van mevrouw Welch moet ik zeggen....hoogstwaarschijnlijk had ze deze gedachte toen de"man met de hamer" kwam!

Gepost door: johan bergmans | 07/11/2006

schema's vanaf volgende week ga ik er terug doorsturen , maar ,het komt zer op neer dat ge nu uw hele training voledig omgooit. dwz. korte versnellingen , fartlek training , korte duurlopen , en 2 rustdagen minimum. Je weerstand nu opkrikken is het belangrijkste wat ge nu moet doen tot ong. eind jan. en sdan gooien we het roer weer in een andere richting en beginnen we weer met de uithouding. Trainen wil hoofdzakelijk zeggen je lichaam elke training een andere prikkel geven zodat het automatich de grenzen verlegd zonder dat ge er veel moet voor doen , dus niet telkens dezelfde afstand proberen sneller te lopen want dat lukt toch niet .Veel succes en train ze !!!

Gepost door: mario | 07/11/2006

Dus mevrouw Welsh heeft zelf meegelopen?? Dat ze het overleefd heeftzeg...

Gepost door: Ron | 07/11/2006

Ik doe mee: we knallen die man met de hamer to hell!!

Gepost door: Ruthje | 07/11/2006

Machine guns Ze zouden wel die machine gun kunnen gebruiken tegen dat hamerventje.
Die heeft zelf te veel van die koolhydraten gegeten om zo te kunnen slaan

Gepost door: Byrntie | 07/11/2006

re: Hoi Geert,
Die duurloop was gepland voor maar 35 (wat idd nog veel is) maar dus uitdraaide op 38 km!
Natuurlijk aan een zeeeeeer rustig tempo juist onder de 11 km/u! Ik doe ze wel graag die lange rustige duurlopen en de reden dat ik zo lange duurlopen reeds 2 maanden op voorhand doe is gewoon om het gevoel te ervaren om 3 en een half uur of langer te lopen! Er is toch die vrees bij mezelf van; kan ik wel zolang lopen....???
En je bent ook niet de eerste die zegt dat ik een marathon in 3:30 zou kunnen lopen maar het is voor mij ook de bedoeling om van mijn eerste marathon te genieten, ik ga niet direct al voor een pr zorgen hoor! komt daar bij dat het parcour in Genk 7 rondes zijn met telkens een lang stuk heuvelop!
We zullen wel zien!

Gepost door: johan bergmans | 07/11/2006

De commentaren zijn gesloten.