21/09/2006

Alles volgens plan

Gisteren tijdens de middagpauze (die voor het heilige doel wel wat is uitgerokken) 1u45' gelopen aan aan hs van 135 - 140bpm.
In de buurt van mijn vaste Everse werkstek zijn er wel wat heuveltjes en landschappelijke bultjes te verorberen, en die brengen uiteraard het tempo wat naar beneden, maar de eerste (vlakke) kilometers gingen tegen een 12k per uur. Een 7-tal weken geleden liep ik op eenzelfde hartslag nog nét onder de 11k per uur. Uiteindelijk is de teller op nét geen 20k blijven steken, oftewel een gemiddelde van 11.3k aan een gemiddelde hs van 137.

Het zijn dit soort vaststellingen waar ik het tegenwoordig van moet hebben, want, toegegeven ... het begint te wegen!
Tijdens de 2 weken die ik in Portugal heb gewerkt was het al moeilijk om me telkens weer op te laden om de dagelijkse trainingsarbeid op te brengen, en nu nog heb ik het gevoel dat ik niet van alle trainingen voldoende kan recupereren.
Ik denk niet dat er op dit moment sprake is van overtraining, want er is absoluut geen probleem met m'n eetlust (de potten werden gisterenavond weer vakkundig en op hygiënisch verantwoorde manier gereinigd), in slaap vallen duurt welgeteld 13 microseconden en m'n psychopatische neigingen blijven beperkt tot 3 moorden per week, wat uiteindelijk nog onder mijn jaarlijks gemiddelde ligt. Toch heb ik het gevoel dat ik moet oppassen ...

Gelukkig heb ik niet écht fysieke klachten ... spieren en gewrichten gedragen zich netjes. Dit is op dit moment een groot voordeel, want als het in het koppeke eens wat minder gaat dan wordt de minste kwaal buiten proporties uitvergroot. Enkel mijn rechterknie doet sinds de Dam tot Dam een beetje ambetant, maar ik zal er seffens eens een 'man-tot-knie'-gesprek mee hebben, dus dat komt wel moustache (voor de Nederlanders: dat komt wel snor :-) )!

Enfin, gelukkig kan ik me elke dag weer een beetje opladen aan de leuke verslagen, heroïsche verhalen en grappige hersenspinsels op jullie blogs!
Alle beetjes helpen ...

09:35 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Geen heilig doel voor mijn werkgever zenne, hebde gij efkes chance dat je onder de middag kan gaan lopen. Wij hebben maar een uurke en geen douches. Moeilijk. En helaba, kop op he, ge zijt er bijna voor Dublin, gewoon aan het doel denken en dan volgen de beentjes vanzelf. En verder de knie vertroetelen. Als dat man-tot-knie gesprek iets uithaalt zal ik eens een vrouw-tot-voet gesprek voeren. Wie weet...

Gepost door: Julie | 21/09/2006

Collega-hypochonders Hoi Geert,
En dan te bedenken dat Dublin nog relatief veraf is...Ik ken het gevoel perfect, eigenlijk zouden we een heel geheimzinnige coach moeten hebben, die ons net als we in topvorm zijn, niks vermoedend, ontvoert en afzet aan de start van een marathon. Het duurt gewoon héél lang voor die geplande marathon er eindelijk is. Maar : de dag komt, en het enige wat je kan doen, is rustig blijven trainen, programma afwerken, weken wegstrepen. Succes en moge de tijd voor jou héél snel gaan.

Gepost door: Sven | 21/09/2006

Leuk Wat leuk om zo in de middagpauze te kunnen gaan trainen. Ik zou niet al te ver geraken met mijn halfuurke lunchpauze.

Gepost door: betty spencer | 21/09/2006

knie met jouw supercharmes gaat jouw knietje zo weer soepel voor je buigen hoor, maar wel lief blijven hé.

Gepost door: Ruthje | 21/09/2006

goesting dat zijn nog eens pauzes! kun je lekker lopen, ik mag blij zijn dat ik tij heb om te eten!
n voor de marathon zit altijd een loopdipje , geen zin of goesting :-)
komt goed en hoort erbij.

Gepost door: martine | 21/09/2006

roze pakje hey geert, als je het roze pakje wil uittesten in Dublin, laat het me weten, hé.
marc

Gepost door: marc | 21/09/2006

De commentaren zijn gesloten.