09/08/2006

Waarschuwing gekregen

Gisteren heb ik tijdens m'n geplande rustige wandeling aan hs 125 een kleine waarschuwing gekregen.
Nee ... geen waarschuwing van een jaloerse wandelaar die vond dat ik te dicht tegen z'n vriendin aan liep, en evenmin van een politieagent met flitsdienst die alles boven de 10 per uur wilde beboeten; de waarschuwing kwam van m'n rechterkuit. Reeds na enkele stappen voelde ik dat er iets niet 100% juist zat, ik heb het nog even geprobeerd, maar het hele onderbeen, van enkel tot kniegewricht werd zo stijf dat het serieus pijn begon te doen. Na een 3-tal km heb ik dan maar besloten om rustig terug naar m'n vertrekpunt te wandelen; het is nu het moment niet om risico's te nemen. Nauwelijks 2 uur later kon ik m'n enkel bijna niet meer veroeren en werd zelfs stappen naar m'n bureau een helse opdracht. Ik weet niet wat me mankeerde, het was zeker niet de spier ... de pees misschien?? Gelukkig was het niet m'n ander onderbeen, want na de perikelen van enkele weken geleden zou ik dan écht in paniek geweest zijn. Uiteindelijk hou ik het erop dat het een signaal was om het even een dagje of 2 - 3 wat kalmer aan te doen want nu is er nog een lichte stijfheid aanwezig, maar niets alarmerends.
Dus heb ik mezelf vandaag een dagje verlof van het loopschema gegeven.

Leuker nieuws is er voor m'n oudste dochter Lenne: die is vandaag op Chiro-kamp vertrokken. Rond 9 uur vanmorgen zijn we met het hele gezin naar Dourbes vertrokken. Voor wie nog nooit van dit wondermooie dorpje gehoord heeft: er is helemaal geen reden voor schaamte ... ik ook niet. Gelukkig heeft TomTom een zeer gedegen opleiding aardrijkskunde genoten en werden we perfect tot in het pittoreske dorpje op 10km van de Franse grens (voor de Ardennen-kenners: in de buurt van Philippeville en Nismes, aan Franse kant ligt Gives) geloodst. Na het opzetten van veldbed, georganiseer van de persoonlijke spullen en het traditionele toneelstukje voor de ouders hebben we dan afscheid genomen van ons Lenne. We zullen haar voor 1 week moeten missen, maar dit geeft tevens de kans om onze jongste eens extra te verwennen.

17:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Pijnlijk affaire Pijnlijk, zoals je 't beschrijft zeg. Hopelijk kan je na een paar dagen rust weer op weg, en is het niet al te veel ergs. We duimen ervoor!!!

Greetz

Gepost door: Achieltje | 09/08/2006

ai ouch Geert, hopelijk geen blessure. Verstandig dat je eventjes een dagje rust neemt!

Gepost door: Ruthje | 09/08/2006

rust doet wonderen even rusten en je kan er weer tegenaan . Onze dochter komt vrijdag van haar kamp thuis . Na 10 dagen zie je er wel naar uit.

Gepost door: mario | 09/08/2006

Naweeën Hoi Geert,
Ik vermoed dat Gierle in de spieren gekropen is, ik had het gisteren heel lastig en ook Ruth voelde wel wat problemen. Volgens mij moesten we zaterdag constant "bijsturen". Even rusten en dan weer vol aan de bak.

Gepost door: Sven | 09/08/2006

Kuit Toch oppassen geblazen met die onfortuinlijke kuit.
Begin januari had ik er ook last mee. Ik kreeg bijna een déjà-vu bij je postje : lopen, verkrampen in de kuit, wandelen naar huis en the day after stevig manken.
Bij mij heeft het toch bijna twee weken geduurd eer alle leed geleden was. Advies : rusten en laat je kuit stevig masseren, goed voor de doorbloeding.
Sukses ermee !

Gepost door: frank spencer | 09/08/2006

Zeker geen risico's nemen nu. Je hebt al een nare ervaring gehad met kuitblessures.
Greetz

Gepost door: Pauwtje | 09/08/2006

slim Slim dat je even rust neemt Geert.. even laten herstellen want belangrijke loopjes komen eraan.. die paar dagen rust kun je makkelijk hebben.. Sterkte!

En die TomTom, Geweldige uitvinding!

Gepost door: Ronald | 09/08/2006

rusten ok, maar Dag Geert, rusten is een goeie beslissing, maar toch niet nalaten om een dokter of kiné te raadplegen indien de signalen niet vlug verdwijnen. Rusten is zo lastig voor sporters die gebeten zijn door de loopmicrobe.

Gepost door: edvg | 09/08/2006

De commentaren zijn gesloten.