31/05/2006

2 emmertjes water halen ...

Vanmorgen in de krant gelezen ... in de Ronde van Italië heeft een renner (Fabio Sacchi) de prijs voor beste knecht gekregen omdat hij tijdens een etappe maar liefst 26 bidons (waarvan slechts 2 op voorbehouden plaatsen op het fietskader en maar liefst 11 onder de trui) voor zijn kopman en ploegmaats bij de Milram-ploeg tegelijk had aangehaald.

Doe het maar hé ... jezelf zodanig wegcijferen in dienst van het collectief ... het doet bijna denken aan de lokaal wereldberoemde Frank Spencer die zijn eigen winstkansen tijdens de afgelopen 20 van Brussel zomaar opgaf om zijn teerbeminde Betty uit de wind te zetten.

Het doet me zelf ook dromen van een rol als waterdrager voor één der groten der aarde in de marathon ...

Stel je even voor:

We schrijven 22 april 2007, 9u50 plaatselijke tijd ... 1 uur 50' geleden is de wereldberoemde London marathon van start gegaan, en Paula Radcliffe heeft voor deze editie niet alleen gezworen om haar afwezigheid tijdens de vorige editie te wreken, maar tevens om haar eigen wereldrecord gevoelig scherper te stellen én als allereerste te eindigen, nog voor alle mannen. En ... jawel hoor ... aan kilometer 38 ligt ze perfect op schema ... ze sleurt al enkele kilometers aan de kop van een steeds dunner wordende selecte kopgroep ... enkel Paul Tergat en Felix Limo kunnen het verschroeiende tempo aan, maar het kost hen duidelijk moeite: hun steeds bleker wordende gelaat en uitpuilende ogen doen hen eerder lijken op creaturen uit een boek van Stephen King dan op de rasatleten die ze in werkelijkheid zijn. Maar dan gebeurt het ... Paula laat haar karakterisieke hoofdknik even hangen, laat de linkerarm een beetje zakken en maakt met de linkerduim een gebaar alsof ze een fles ontkurkt. De BBC-commentatoren weten even niet wat gezegd op dit rare gebaar, maar Marathon-Geert, Paula's eigenste superhaas die ontspannen op een 10-tal meter achter de 3 koplopers liep en zich vooral bezighield met het Zwarte Piets-gewijs gooien van potloden met Paula's naam op had het meteen door: dit was het afgesproken gebaar waarmee Hare Lichtvoetigheid aan zou geven dat haar energiereservoirs schreeuwden om een AA-drink. Zonder ook maar 1 seconde te twijfelen gooide Geert de laatste potloden over de gretig grijpende handen van de supporterende mensenmassa, en draaide zich om richting laatste drinkpost, gesitueerd op km 35. Pas veel later zou de superhaas zich herinneren dat een verbouwereerde en in tegengestelde richting lopende Sammy Korir nog vroeg of het nog ver was. Sammy zou even verder volledig het noorden, evenals de weg, kwijt raken, en pas enkele dagen later finishen, zij het echter in Edinburgh, waar iemand in kilt onmiddelijk de bevoegde immigratie-officier zou verwittigen.

Soit, slechts een 10-tal minuten later kwam onze held terug bij Paula aan, zich verontschuldigend dat het zo lang geduurd heeft, maar hij had veel tijd verloren om voorbij een zwijmelende Tergat te geraken en hierdoor al laverend bijna op een neergehurkte en brakende Limo botste.

In zijn latere memoires zou Geert zeggen dat hij nooit meer de reactie van Paula zou vergeten: ze draaide zich al glimlachend om en zei dat het eigenlijk een grapje was: ze had helemaal geen dorst en de uitdrukking 'je weet toch dat ik geen AA-drink lust' zal nog jarenlang een veel herhaalde zinsnede blijven in lopersmiddens!

Op de dag zelf echter begreep niemand waarom die sterk lopende onbekende uit Belgium hartelijk lachend uit de race stapte op 200 meter voor de finish ...

 

't Zal pijn doen om seffens terug met de werkelijkheid aan te knopen ...

 

07:44 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

aa hoe lang houden wij het vol, een stukje mee rennen....10 seconden?

Gepost door: martine | 31/05/2006

hihi ik hou het nog geen 5 seconden vol denk ik :-)

Gepost door: Ruthje | 31/05/2006

Waterdrager ... Mooi verhaal, Geert.
Ik heb me ook het pleuris gelopen, in het gewriemel spa- en gatoradeflesjes gaan halen, rond kijken in de massa om Betty, die verder gelopen was, terug te vinden en opnieuw de kop te trekken en het tempo strak te houden.
Voor wat hoort wat uiteraard. Betty heeft me ook royaal beloond met "mijn prijs voor de beste knecht" ...
Als straks Paula Radcliffe belt ...

Gepost door: frank spencer | 31/05/2006

doping lol ... welke medicatie neemt u ter genezing van uw blessure (en in welke hoeveelheden) ?!?

Gepost door: loperman | 31/05/2006

Tjonge Geert, dat had slechter af kunnen lopen. Bij een tuimelpartij kan uw rug toch echt weer in de misere belanden.
gelukkig valt het reuze mee en is zelfs uw stalen ros niet ernstig beschadigd.

Gepost door: RuneScape Money | 01/08/2009

Mooi verhaal, Geert. Ik heb me ook het pleuris gelopen, in het gewriemel spa- en gatoradeflesjes gaan halen, rond kijken in de massa om Betty, die verder gelopen was, terug te vinden en opnieuw de kop te trekken en het tempo strak te houden. Voor wat hoort wat uiteraard. Betty heeft me ook royaal beloond met "mijn prijs voor de beste knecht" ... Als straks Paula Radcliffe belt ...

Gepost door: RuneScape Money | 01/08/2009

De commentaren zijn gesloten.