30/05/2016

Joke is een geitenneukster!

Als voorgerecht even dit: ik ben geen fan van de heer Erdogan.
Mijn mening over deze Turkse potentaat luidt als volgt: het is een moderne dictator, zo eentje die het politiek correcte begrip democratie perfect weet te misbruiken tot meerdere eer, glorie en financieel geluk van zichzelf. Dat hij daarvoor ondertussen ook nog eens z'n eigen onderdanen én de ganse Europese goegemeente, Merkel op kop, misbruikt en gijzelt neemt hij er gaarne bij.

Heb ik nu gezegd dat de Turkse premier een onmens is? Helemaal niet. Ik ken hem niet persoonlijk en baseer mijn oordeel louter en alleen op wat ik lees en zie in de pers. En hoewel onze vrije berichtgeving niet altijd even vrij is dan we zelf willen geloven blijven er steeds toch onomstootbare feiten die me helpen bij het vormen van mijn mening.
Nu, voor het neerpennen van deze eerste paragraaf kan je in Turkije een gevangenisstraf krijgen. In Nederland niet, maar daar riskeer je dan weer dat je appartement overhoop gehaald wordt.
Laat het ons erop houden dat Erdogan niet direct mijn 'man of the year' is. Mijn mening, en ik beroep me op de vrije meningsuiting die, ondanks heel wat tegenstroming in de onderbuik van onze maatschappij, nog altijd van kracht is in onze Westerse maatschappij. Je zal me echter nooit horen zeggen dat Erdogan een geitenneuker is. Dit heeft namelijk niets met vrije meningsuiting te maken. Een geitenneuker is in mijn ogen iemand die onschuldige bebaarde dieren langs achteren besluipt met als enige bedoeling deze arme viervoeters onverhoeds op anale wijze penetratiegewijs de ogen te openen. Hiervoor is vooralsnog geen bewijs. Ook heeft de heer Erdogan nooit in een interview te kennen gegeven een betaalaccount op goatfuckers.com te hebben.
Hetzelfde zou ik kunnen zeggen over de beschuldiging van Böhmermann (mijn mening? Die gast is langs geen kanten grappig!) als zou Erdogan praktiserend pedofiel zijn. Je kan iemand onnozel, belachelijk of idioot vinden, maar wanneer je iemand geitenneuker, pedofiel of verkrachter noemt ga je het boekje van de vrije meningsuiting te buiten en verdien je, in mijn ogen, bij ontstentenis van aangeleverd bewijs, gestraft te worden. Punt!

Zou ik persoonlijk, het bovenstaande indachtig, eigenlijk iemand geitenneuker kunnen noemen?

Goh, moeilijk te zeggen. Wanneer ik er even over nadenk, dan zou die persoon al heel erg ver moeten gaan. Ik ben iemand die makkelijk en zonder scrupules iemand verbaal met de grond gelijk kan maken, maar pure onversneden beledigingen vind ik eigenlijk minderwaardig en blijk gevend van emotionele en/of verstandelijke onmacht.
Ik gebruik pas een klassieke belediging wanneer het te beledigen onderwerp zich wat mij betreft zodanig verwerpelijk opstelt dat ik het niet waard vind om een eerbiedwaardig arsenaal aan verbale atoomraketten in stelling te brengen. Die iemand zou zich zodanig haaks op mijn principes moeten opstellen dat ik er niet mee zou kunnen leven, zou zich op dermate denigrerende wijze moeten uitlaten over zaken waarin ik heilig geloof dat ik elk woord als een persoonlijke aanslag op mezelf en de mijnen zou opnemen, zou zich op onuitsprekelijk domme en ongefundeerde manier in de schijnwerpers moeten plaatsen met een daad of mening dat mijn natuurlijke gereserveerdheid het onderspit moet delven tegen een brandende haat waardoor ik plots een fervent voorstander van de bloedwraak zou kunnen worden.

Vind ik Erdogan een geitenneuker? Nee, ik vind dat niet.
Maar Joke Schauvlieghe, jij bent een geitenneukster! Je hebt gewoon geluk dat ik niet kan dichten...

Voor wie haar onvoorstelbaar idiote uitspraken (mijn mening hé ..) nog niet heeft kunnen lezen: door hier te klikken kan je het onderwerp van mijn afschuw in al haar belachelijkheid bewonderen.

Joke.jpg

11:03 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20/04/2016

Statistieken

Statistieken zijn zo mijn ding niet.

Het boeit me bijvoorbeeld langs geen kanten of er nu meer meisjes dan jongens onder de 7 jaar oud de pil gebruiken, het kan me geen fluit schelen in welk land het hoogste aantal personen om het leven komen door te stoppen met ademen en sta me toe om verveeld het hoofd af te wenden wanneer het televisienieuws het weer eens heeft over de dalende trent in longontstekingen bij winterzwaffelaars.

Zijn er uitzonderingen?
Jawel, er zijn steeds uitzonderingen, al ware het maar omdat er altijd wel ene is die de regels niet volgt.
(disclaimer: de bovenstaande zin dient enkel ter vervollediging van dit bericht en mag in geen geval beschouwd worden als schuldbekentenis van mijnentwege.)

Zo las ik enkele jaren geleden over een statistiek die ons leerde dat in Groot Brittannië de gemidelde borstomvang bij vrouwen het hoogste in de wereld mag genoemd worden. Tja, wat wil je wanneer je land zo noemt? Immigreren ga ik er niet voor doen, maar je stapt toch al direct een pak beter gezind op de Eurostar, de volgende keer je in Londen moet zijn ...

Ook verschenen in mijn lijfkrant, onder de kop 'Vlaming vrijt gemiddeld minder dan 2 keer per week': allerlei gegevens over het intieme leven mijner streekgenoten.
Blijkbaar hebben 97.400 mensen deelgenomen aan deze enquête, wat meteen toch al een mooi algemeen overzicht zou moeten opleveren. Ter verduidelijking: ik behoor niet tot de groep uit het bedklappers die op de vragen heeft geantwoord; wanneer ik rustig kuierend op een winkelzondag een vragenlijst over de status van mijn huiswerk onder de neus geduwd zou krijgen kan dit hoogstens maar een statistische +1 voor de rubriek 'zinvol straatgeweld op een zondag' opleveren, vandaar.
Niet getreurd, gelukkig heeft men dus een voldoend aantal loslippige broeders en zusters gevonden zodat we toch nog iets te weten konden komen, met name het volgende:

- gemiddeld vrijt een Vlaamse man 1,4 keer per week
- een Vlaamse vrouw daarentegen vrijt gemiddeld 1,3 keer per week

Kijk, dàt zijn nu eens getallen waar ik graag mee werk zie ...
Ten eerste zie ik altijd graag kommagetallen in een statistiek staan, want ik heb de wildste fantasieën over hoe een vrijpartij van 0,4 keer er exact zou moeten uitzien, maar vooral zou ik wel eens willen weten waar dit verschil eigenlijk vandaan komt...

statistieken-binaire-opties.jpgBon, ik zal wel niet slim genoeg zijn om dit allemaal te begrijpen.
Wat ik wél weet is dat het er statistisch allemaal goed uit ziet voor zondag: ten opzichte van mijn PR-marathon, gelopen in Keulen, weeg ik nu 2kg minder, loop ik op mijn duurlopen gemiddeld 4" per kilometer sneller en heb ik een rustigere laatste week. We zullen zondag eens zien wat er van een statistiek overblijft na 42.195 meter labeur.

Vamos!

 

08:01 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02/08/2010

Back to School

Allereerst mijn verontschuldigingen voor de lange onaangekondigde radarstilte. De reden is even eenvoudig als zaligmakend: Marathon Geert heeft even een kleine (nou ja, 3 weken en half) vakantiebreak genomen teneinde de batterijen wederom op te laden en verre horizonten te verkennen. Net voor mijn verlof was ik dan weer voor professionele doeleinden heel veel uithuizig en een uitermate strakke werkdruk ('t moet niet altijd een jeansbroek zijn) zorgde voor te weinig creatieve blogtijd. Nogmaals: mijn excuses.

Voor de mensen die mijn schrijfsels niet gemist hebben en de zonder twijfel grote schare gepeupel die het uitblijven van nieuwe posts op deze blog beschouwen als het beste wat de wereld ooit is overkomen: ook ten opzichte van hen dien ik me te verontschuldigen, want vanaf heden zijn we terug.

Wat hebben we zoals gedaan? Wel, ondertussen 4 weken geleden heb ik nog het mooie Polen bezocht om er mijn werkgever Toyota te gaan dienen. Als een lekker business tripje uit de oude doos ging ik ook daar weer op pijnlijke wijze gigantisch uit de bocht, maar op de exacte omstandigheden kom ik in een later blogje nog wel eens terug. Daarna vertrok ik met het ganse gezin richting Toscane, waar we 2 weken lang een huisje huurden, net halverwege Sienna en Firenze. Oprijden deden we een dagje eerder zodat we 2 daagjes aan het Gardameer in de stemming konden komen, onderwijl het moordende verkeer van een aangekondigd zwart weekend vermijdend, en de terugreis bracht ons nog voor 3 dagen naar het uiterste zuiden van Bayern, net aan de Oostenrijkse kant van de grens. De ramptoeristen dien ik evenwel van een teleurstelling te voorzien, want op geen van deze 3 bestemmingen heb ik me belachelijk gemaakt, een klein schoonheidsfoutje na, toen ik in de lokale krantenwinkel van Barberino di Val d'Elsa op 22 juli om een krant ging bedelen en door een lokale spraakwaterval (zijn er andere in Italië??) op werd gewezen dat het de dag na de Belgische nationale feestdag was en dat er daarom geen Belgische kranten zijn en dat ik dat eigenlijk toch zou moeten weten, en dat haar hond welpjes geworpen heeft en dat 't toch wel heel warm ging worden die dag en dat haar eksterogen erg pijn deden en dat ..., enfin, veel blabla maar weinig gazet gezien die dag.

Internet had ik niet op verlof, en hetzelfde geldt heden ten dage ook voor m'n thuissituatie. We zijn namelijk onmiddelijk na aankomt in de vertrouwde heimat stante pede begonnen met verbouwingen. Onze living en eetplaats wordt volledig gerestyled, en de laatste 6 dagen stond volledig in het teken van leeghalen (man, man, man ... hoeveel rommel krijgt een mens toch bij elkaar ...) afbreken, leidingen herleggen en opbouwklaar maken van beide voornoemde levensruimten. Sinds kort ben ik ook de trotse bezitter van een digitaal televisieabonnement, wat maakt dat m'n oude kabelaansluiting net als m'n internetvoorzieningen dienen aangepast te worden. Hiervoor heb ik echter nog geen tijd kunnen vinden, wat maakt dat momenteel de krant mijn enige venster op de wereld is.

Goed, ik begrijp dat jullie er terug even moeten inkomen, en dus zal ik m'n eerste na-urlaubse bericht niet langer rekken. Afsluiten doe ik met graagte aan de hand van de 3 eerste zaken die zag wanneer ik de deur van ons huisje-voor-drie-weken-in-Toscane opende: recht voor me, netjes tegen een heuvelrug gedrapeerd, het mooie oude centrum van Barberino di Val d'Elsa, rechts 'ons' zwembad, en recht boven me de alom tegenwoordige blauwe lucht.
Heimwee? Hmmmmmm ...

Barberino.JPGpool.JPGblue sky.JPG

12:30 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

08/01/2010

Telex van de Week (57)

telex--start--
de eerste Telex van de Week in 2010
--stop--
maar eerst even een terugblik
--stop--
want 2009 was een boerenjaar voor deze Telex
--stop--
de politiek was infantieler dan ooit, onze maatschappij vergleed eens te meer in een entertainmentshow en zelfs de man in de straat had geen winterijs nodig om af en toe op z'n bek te gaan
--stop--
zo werd op de valreep van 2009 nog de Darwin-prijs uitgereikt
--stop--
dit is een prijs die wordt uitgereikt aan mensen die de evolutie van het mensdom helpen door zichzelf uit de weg te ruimen om aldus te vermijden dat ze mits voortplanting voor idioten van de 2de generatie zouden zorgen
--stop--
een hele mond vol, maar een blik op het podium zal veel duidelijk maken
--stop--
op de 3de plaats: de 50 jarige Rosanne Trippett
--stop--
een dame die met haar brommer tegen hoge snelheid een politieblokkade omzeilde, de controle over het stuur verloor en in een rivier terecht kwam
--stop--
de politie kon haar redden, maar zij sprong terug het water in om haar brommer aan wal te halen
--stop--
waarbij ze verdronk ...
--stop--
zie je de bedoeling al?
--stop--
ok, plaats 2 dan ...
--stop--
gaat naar Shawn Motero uit Florida
--stop--
de man zat in een file en moest dringend plassen
--stop--
en dus deed hij wat zovele mannen in die situatie doen: auto stoppen, uitstappen (belangrijk!!), even over het muurtje wippen en een boom zoeken
--stop--
zijn enige misrekening was dat het muurtje boven op een viaduct stond
--stop--
de brave man overleefde de val van 20 meter niet ...
--stop--
goe bezig ...
--stop--
en zoals zo vaak in dit soort ludieke prijzen gaat de eerste prijs naar België
--stop--
en deze keer eens niet naar een politicus
--stop--
Karel De Gucht heeft zich trouwens al voortgeplant en komt dus niet meer in aanmerking voor deze prijs
--stop--
spijtig ...
--stop--
de eerste plaats dus
--stop--
gaat naar de 2 Kosovaarse inbrekers die in Dinant een bankkluis wilden opblazen om aldus met de inhoud aan de haal te gaan
--stop--
een kleine misrekening in de hoeveelheid springstof zorgde er echter voor dat niet alleen het deurtje van de safe kirrend openzwierde, maar tevens dat het hele gebouw instortte
--stop--
gevolg: de 2 Kosovaarse vrienden stierven onder het puin
--stop--
schitterende prijs vind ik dit
--stop--
nog een schitterend idee uit 2009:
--stop--
het meest originele kerstgeschenk
--stop--
en dan heb ik het niet over het Vlaamse jongetje dat van zijn oma een stukje maan (mét certificaat) cadeau heeft gekregen en aldus de eerste Belg werd met eigendom op onze aardsatteliet
--stop--
nu is hij er nog blij mee maar wacht maar tot hij op zijn stukje grond een huis wil bouwen ...
--stop--
nee, het meest originele geschenk werd bedacht door een gewiekst zakenman
--stop--
hij verkoopt kistjes mest
--stop--
gewoon, een kleine cederhouten kistje met een portie mest
--stop--
die kan je dan sturen naar iemand die je dit waard vindt
--stop--
naar eigen zeggen liepen de zaken goed tijdens het afgelopen oudjaar
--stop--
veel exen kochten het voor hun voormalige partner
--stop--
hij kreeg naar verluid ook veel aanvragen uit de politieke wereld, maar hij weigert om dit spel mee te spelen
--stop--
't zou nochtans een afdoende oplossing voor het Europese mestoverschot kunnen betekenen ...
--stop--
enfin, we zijn nu in 2010
--stop--
en ik hoop dat het een even Telexgeniek jaar mag worden
--stop--
nu, de vooruitzichten zijn alvast prachtig
--stop--
nog maar één week ver en er valt al wat te vertellen
--stop--
voor hét ongeval van vroeg 2010 moeten we in Vilvoorde zijn
--stop--
waar een lijnbus dwars door een dokterspraktijk reed
--stop--
kijk, ik ben ook al eens te laat geweest op een afspraak
--stop--
maar dit vind ik toch wel een beetje te drastisch ...
--stop--
ook het politieke jaar is afgetrapt
--stop--
op meesterlijke wijze
--stop--
zo is de reeds lang aangekondigde en op typisch Belgische wijze compleet afgezwakte anti-tabakwet van kracht gegaan
--stop--
zij het alleen in Wallonië
--stop--
want de wettekst die in het staatsblad verscheen was niet volledig in 2 talen, en aldus kon de wet niet gelden in Vlaanderen
--stop--
het nieuwe vliegtuig, een Airbus A330 van defensieminister De Crem is samen met zijn baasje al vrijwel elke dag in 't nieuws geweest
--stop--
eerst omdat hij te groot is voor zijn hangar, daarna omdat hij bij het taxiën naast de landingsbaan is beland, later omdat bij het opstijgen het landingsgestel niet kon worden ingeklapt en nu weer omdat De Crem zelf totaal buiten zinnen aan het boordpersoneel vroeg om de veiligheidsvoorschriften aan hun laars te lappen
--stop--
ik voorzie een vast plaatsje in mijn Telex voor de heer De Crem, beloofd!
--stop--
en ook voor Karel De Gucht, evenzeer beloofd
--stop--
want ook hij is het nieuwe jaar goed begonnen
--stop--
Congo weigert hem namelijk een visum vanwege racistische en lasterlijke uitspraken
--stop--
nu is het wel waar dat Kareltje zich nogal ongelukkig heeft uitgelaten over onze voormalige kolonie
--stop--
maar als elk land waarover De Gucht zich ongelukkig uitlaat hem de toegang gaat weigeren gaat hij ondanks zijn job als Europees commisaris voor ontwikkelingssamenwerking veel thuis zijn dit jaar
--stop--
tenminste, als hij daar nog binnen mag hé ...
--stop--
en als uitsmijter: onze Belgische voetbalbond
--stop--
ook niet direct een vereniging die haar leven zal beteren in 2010
--stop--
bondscoach Advocaat had namelijk graag een sterke tegenstander voor een oefeninterland tegen de Rode Duivels gevraagd
--stop--
de bond stelde Ierland voor, iets waar Dickie mee kon leven
--stop--
maar nu bleek 't toch wel over Noord-Ierland te gaan zeker!?
--stop--
en dat land is toch wel wat te zwak om tegen te oefenen
--stop--
aldus de trainer van de ploeg die onlangs nog tegen Estland verloor ...
--stop--
bon, 't is opgelost: België zal spelen tegen Kroatië
--stop--
ik hoop alleen maar dat de bond geen wedstrijd tegen FC Kosova, het nummer 8 uit de Brabatse 2de provinciale reeks C, heeft geregeld
--stop--
zo in het kader van 'da ligt daar ook in de buurt en vroeger was dat 1 land, Kosovo en Kroatië ...'
--stop--
want daar zou onze bondscoach wel eens niet mee kunnen lachen ...
--stop--
2010, ik zie het al helemaal zitten!
--full stop--

08:30 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02/05/2009

Effe Apeldoorn bellen

In mijn jeugd waren de afstanden veel groter dan nu. Tegenwoordig is iedereen al wel eens in Amerika geweest, kent persoonlijk op zijn minst 3 inheemsen van donker Afrika persoonlijk en gaat op vakantie naar een exotische bestemming die 2 tussenvluchten verwijderd is van de eigen dorpskern.
Maar toen ik kind was dan leek zelfs Nederland voor ons een verre verplaatsing, waren de Ardennen het hoogst bereikbare vakantiegoed en schepten we op met onze verre trip naar het Groot Hertogdom Luxemburg.

Als ik uit die tijd dingen zou moeten noemen die in mijn verhakkelde brein onlosmakelijk met Nederland zijn verbonden, dan kom ik vrijwel zeker uit bij de volgende top 3:
1) Te land, ter zee en in de lucht, je weet wel, zotte Hollanders en af en toe een verwaaide Vlaming die in de meest onmogelijke zeepkisten de natuurelementen probeerden te verschalken;
2) Loeki: da leeuwke uit de Ster-reclame en de enige échte concurrent van De Bereboot
3) Effe Apeldoorn bellen! Vergeet de moderne reclamecampagnes van Heineken: Centraal Beheer rules!

Indien er cultuurbarbaren (met een kleine 'c', dus pak 't nier persoonlijk op Fred ;-) ) zijn die zich deze clipjes niet kunnen herinneren, kijk even hier voor de volledige collectie; ze waren zowat de eersten om hun product te promoten middels een dijenkletser die op anderhalve minuut het niveau van de gemiddelde komische prent uit Hollywood ruimschoots overschrijdt.

Ik herinner me dat ik de slogan 'Effe Apeldoorn bellen' ook tot mijn dagelijks slang mocht rekenen. Als ik iets verkeerds had gedaan, wat uiteraard héééél weinig voorviel (en nu maar hopen dat mijn vader niet begint te reageren op dit berichtje ...), dan onderstreepte ik dit met de welbekende zin. En iedereen wist waarover het ging. Ik bedoel maar, het was reclame die écht z'n doel niet had gemist.

apeldoornSinds eergisteren, Koninginnedag in Nederland, wordt Apeldoorn echter met iets helemaal anders in verband gebracht. Iet verschrikkelijks, iets kwaadaardigs, iets compleet overbodig. Zes onschuldigen vonden de dood omdat er 1 dwazerik het nodig vond om z'n eigen idiote kop uit te werken. Dat zijn 6 families die bij elke volgende Koninginnedag niet meer in de obligate Oranjegekte kunnen stappen zonder aan hun weggerukte familielid te denken.

En wat ik dan helemaal verschrikkelijk vind zijn de mensen die nu al van mening zijn dat Koninginnedag nooit meer op dezelfde manier mag gevierd worden. Of hoe één gestoord individu de pret voor een hele natie kan bederven.
Vrienden Nederlanders, neem van mij nu alsjeblief eens één ding aan, en trek gewoon volgend jaar een oranje onderbroek extra aan, organiseer de party van je leven en roep het eens exta hard uit.
Alleen op die manier kan je de erfenis van die gek in z'n Suzuki teniet doen!

En wanneer ik in de komende dagen nog eens een -eueueueuh- foutje maak (statistisch bekeken is de kans vrij reëel) zal ik gemeender dan ooit tevoren zeggen 'Oeps! Effe Apeldoorn bellen!'. Hopelijk is het gebruik van deze zin tegen die tijd nog niet strafbaar ...

10:39 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

20/02/2008

Kofola

kofolaVroeger, toen volgens onze grootouders alles nog beter was en de dieren dit al pratend nog konden beamen, waren er 2 Europa's.

Enerzijds had je het 'vrije' Westen, alwaar iedereen een vrije mening had en het als modern en vooruitstrevend werd beschouwd om je van enig normenbesef of regelgeving nikske aan te trekken.
Aan de andere kant van het ijzeren gordijn had je de Ruskies en hun bondgenoten. Dit was het stuk Europa waar je op basis van een glimlach te veel gratis voor anderhalf jaar op vakantie mocht naar Siberië, kost en inwoon inbegrepen.

Nu, ik heb het nooit gehad met deze scherpe tegenstellingen, want in mijn ervaring vind je in beide delen van het intussen herenigde Europa warme en lieve mensen, evenals soepkiekes.

Wat wel erg leuk is, is dat ze ook in het voormalige Oostblok terug beginnen te gaan naar de eigen roots.
Toen het Westen zo'n 30 jaar geleden de wereld overdonderde met luxewagens, trendy basketbalsloefen en Coca Cola, hadden de Oosterlingen binnen het oude continent hun antwoord klaar: de luxewagens werden gecounterd door de Oost-Duitse Trabantjes (wel wat minder qua uitvoering maar voor iedereen bereikbaar en oerdegelijk), in Bulgarije was er een schoenfabriekje dat per jaar evenveel paar sportschoenen fabriceerde dan dat er Bulgaren waren (zag er niet uit en je kreeg er kromme tenen van, maar iedereen had ze) en Coca Cola kreeg geen voet binnen dank zij het Tsjechoslovaakse Kofola (met 70% minder suiker dan de imperialistische concurrent en 1/3de minder cafeïne).

Nu, de mens wikt en de geschiedenis beschikt, en na de implosie van het Oostblok werden de lokale merken van de mat geveegd.

Maar zie nu ... de mensen in de ex-communistische landen beseffen nu ook dat niet al wat er in Rocky IV gezegd wordt de absolute waarheid is en voor velen onder hen is het leven er een stuk ongemakkelijker op gewerden, nu ze 'vrij' zijn. En dus, mede dank zij een gezond gevoel van nostalgie en hunkering naar de herbeleving van de eigen jeugd, krijgen de oude vaste waarden stilaan hun plek terug onder de zon: een speelgoedfabrikant die een miniatuurversie van de oude Trabant heeft uitgebracht kan de vraag niet bijhouden en het is zelfs zo ver gekomen dat er binnenkort terug Trabbies (weliswaar moderner aangekleed en iets hoger in prijs) van de band zullen rollen. Een Bulgaar met marketinggenen in het bloed heeft de rechten van de oude sneakers opgekocht en heeft ondertussen al Nike, Puma en Adidas van de lokale markt geveegd (ze zien er net hetzelfde uit als vroeger, maar dan wel met meer comfort en men gaat er niet meer van uit dat de mens in spe vierkante voeten heeft).
Ook Kofola-cola is weer helemaal terug: op dit moment is het de derde meest verkochte frisdrank in Tsjechië en het goedje is aan een steile opmars bezig doorheen het ganse voormalige Oostblok.

Een tot Tsjech genaturaliseerde Griek heeft de oude fabriek over genomen en brengt zijn drankje aan de man door middel van een gehaaide reclamecampagne, Coca Cola waardig.
Gisteren heb ik hier mijn eerste Kofola gedronken, en, hoewel ik helemaal geen frisdrankliefhebber ben, moet ik zeggen dat het me zeer heeft gesmaakt. Ik geef toe dat de conservatieve ziel in mij mee de registratie van mijn smaakpapillen heeft bepaald, maar toch ...

Uiteindelijk is dit het goede nieuws in het terug gaan naar vroeger ... ik vind het goed dat die oude lokale merken er terug zijn, ik vind het prachtig dat die mensen beseffen dat ook zij iets van zichzelf hebben om fier op te zijn, ik vind het geweldig dat de middenvinger naar de merken die onze wereld globaliseren wordt opgestoken. Ik geniet ervan om eens ergens te komen en iets te proeven wat we bij ons niet hebben en zelfs helemaal niet kennen.
Spijtig genoeg zijn we ook weer aan het afglijden naar het oude spelletje van de koude oorlog; er is niet alleen de kwestie Kosovo, maar ook het Amerikaanse rakettenschild, een nieuw atoomprogramma van de Russen, ...

Ze zullen het nooit leren ...

Maar bon, zoals je uit mijn berichtje van vandaag wel hebt kunnen leren: er is hier nog plaats voor mensen met oude ideëen en nieuwe marketingstrategieën, en dus zoek ik nog mensen die samen met mij willen beginnen met de productie van 'OOSTBLOKJES' ... dat ze zich bij Lego al maar zorgen beginnen maken ...
brick

10:30 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20/04/2007

De komkommertijd

De dag beginnen met het lezen van de krant staat al langer niet meer garant voor een ontspannen begin, rond het noenuur luisteren naar de berichtgeving op de radio kan ook niet meer de gemoederen bedaren en ook het tv nieuws dat trouw geserveerd wordt na het avondeten bied geen soelaas.
Welke media je ook kiest, je ontsnapt er niet aan en je keuzemenu blijft beperkt tot 2 soorten items: de verschrikkelijke en de nietszeggende.

Contemperaan voorbeeld van het eerste is uiteraard de dodelijke schietpartij in Virginia, waar 32 jonge mensen zomaar, zonder reden, hun dromen aan flarden geschoten kregen. Geen verweer mogelijk, niets aan te doen; gewoon één persoon die het zot in de kop kreeg en vond dit met een statement te moeten onderstrepen.
MP3-moorden, mishandeling van treinbestuurders, stilgelegde marathons ... het oogt allemaal niet zo fraai.
Nee, geef mij dan maar het nietszeggende nieuws, het soort nieuwtjes dat bij uitstek te rapen valt rond de komkommertijd, het soort berichten dat je niet hoeft te onthouden want je zal er toch nooit een kwisvraag over voorgeschoteld krijgen, het soort korte artikeltjes die je afwisselend de wenkbrauwen doet fronsen dan wel je mondhoeken in een gelukzalige glimlach laten krullen.

Zo las ik gisteren in de krant een kleine artikeltje over het gemeentehuis van Namen, waar door een foutje (oeps!) de wachtenden bij de dienst bevolking zich een kwariertje lang aan een pornofilm mochten vergapen op de voor informatieve doeleinden opgestelde monitoren. Straf, zeker als je weet dat dit de tweede keer is dat ze dit daar voor hebben ... je zal je kinderen maar even voor een attestje naar 't gemeentehuis sturen ...
.
Ook leuk is het berichtje over een drugsverslaafde dame in Colfontaine die bij de politie klacht heeft ingediend omdat ze van haar dealer een portie heroïne van onaanvaardbare kwaliteit geleverd kreeg. Naar 't schijnt was ze ten zeerste verbaasd dat hieropvolgend de politie besloot om bij haar een huiszoeking te organiseren en de gevonden hoeveelheden drugs in beslag nam. Sommige journalisten verdenk ik van een overdaad aan verbeelding, maar het levert wel leuke verslagjes op natuurlijk.

En wat dan te denken van het onderstaande beeld, een print uit een uitzending van het Amerikaanse CNBC. Deze zender durft al eens een wedstrijdje American Football op haar kijkers afvuren, meestal doorspekt met tonnen achtergrondnieuws, enthousiast gebracht door een praatvare reporter die de meest intieme details van alle spelers uit het blote hoofd live op het scherm kan citeren.
Ik weet niet of mijn informatie correct is, maar toen  Clarke Moore, Brett Goode en Casey Dick, allen spelend bij de Arkansas Razorbacks (what's in a name) besloten om in de juiste volgorde langs de lijn te gaan staan, had dit naar 't schijnt één minuutje verbale vrede bij de verslaggever tot gevolg ...

moregooddick

 

08:41 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

20/03/2007

minder verkeersdoden

Onze politieke klasse (de ironie van deze woordencombinatie valt me nu pas op) heeft zich de afgelopen dagen weer van haar meest glansrijke kant laten bewonderen: gisteren is er met veel poeha en camera-werk een akkoord getekend tussen de Belgische en de Marokkaanse regering waarin onder meer staat dat zware criminelen met de Marokkaanse nationaliteit én die geen bindingen hebben met België (huh ... die gasten hebben toch ALLEMAAL bindingen met België?) hun straf in hun heimat moeten gaan uitzitten. Meteen werd ook een tegenverdrag getekend: Belgische criminelen kunnen ook vanuit Marokko terug naar België gevlogen worden, maar ik denk dat dit laatste alleen werd overeen gekomen om ervoor te zorgen dat Verhofstadt vandaag kan terugkeren.

De begroting gaat ook niet langer meer over het doen kloppen van de boekhouding maar is gedegradeerd tot een evenwichtsoefening tussen verkiezingstunt en het aan de bevolking verkopen van nieuwe extra belastingen. Ik herinner me nog de vorige 'éénmalige' crisisbelasting ... ondertussen betalen we die al een 10-tal jaar ...

Maar ... de hoofdvogel werd toch afgeschoten door de (hou u vast) Federale Commissie voor de Verkeersveiligheid, opgericht na de eerste Staten-Generaal, en nu aan haar 2de editie toe.
Wat hebben deze excellenties beslist? Wel, zij gaan het aantal verkeersdoden tegen 2015 terugbrengen tot 500 eenheden per jaar. Nergens zeggen ze wat ze gaan doen als op 30 december 2015 de teller nog maar op 497 zou staan (misschien euthanasie toestaan voor 3 mensen, mits deze akkoord gaan om de dodelijke injectie in de auto toegediend te krijgen??), maar dit zullen zorgen voor later zijn.

Bon, deze commissie heeft dus voor een update van het '2 x 4'-plan van minister (spreek uit 'mini-ster') Landuyt gezorgd, namelijk het '8 actiepunten'-plan.
Hmmmmmm ... ik heb het al zeker 25 keer nageteld, maar ik blijf tot de slotsom komen dat 2 x 4 gelijk is aan 8, maar toch geef ik niet op: naarstig blijf ik naar de 7 verschillen zoeken ...

Met het risico dat dit bericht weer te lang wordt geef ik toch even de 8 actiepunten weer (sorry voor de saaie truut die nu volgt ... 'k heb 't ook niet uitgevonden):
- alle actoren mobiliseren en de bevolking erbij betrekken (héél concreet, nietwaar?);
- de ongevallenevolutie beter meten (ik voel me al een heel pak veiliger op de baan);
- de wetgeving vereenvoudigen (tiens, waar heb ik dit nog al eens gehoord?);
- verkeersopvoeding structureel in het onderwijs inbedden (liefst in combinatie met de lessen hoofdrekenen, want ik blijf bij die 2x4=8);
- plaatsen en tijdstippen waar de problemen het grootst zijn prioritair aanpakken (allez, en hebben ze dat helemaal alleen gevonden? Knap hoor!);
- iedere weggebruiker een veilige plaats in het verkeer garanderen (we blijven uitblinken in concrete maatregelen, nietwaar);
- recidive opsporen en bestraffen (bestraffen? nee toch ... zóóó kort voor de verkiezingen? En gaan we ze allemaal naar Marrokaanse gevangenissen sturen of zo??);
- integrale kwaliteitszorg voor de verkeersslachtoffers (yep, de steriele doekjes worden dé booming industry van het volgende decennium!)

Geachte opgeblazen mandaat-boys van de Federale Commissie voor de Verkeersveiligheid (what's in a name?), mag ik alstublieft voorstellen om de hierboven vermelde belachelijke streefdoelen een stille dood te laten sterven en te vervangen door het rijbewijs met punten ... uiteindelijk laat je dan de verkeersidioten de keuze: rijgedrag aanpassen of rijbewijs inleveren. Ah ja, en controles mogen wat mij betreft gerust toenemen: ik heb een gerust geweten achter het stuur!



schoolToelichting: dit berichtje kwam in mijn hoofd tot stand nadat ik in Muizen op de Leuvense Steenweg (op een punt waar ik CO²-bewust aan de maximale 70km/u reed) werd overrompeld door een doodrijder die 100 meter verder (letterlijk: het was hooguit 100m) aan rode lichten (!!) met piepende banden en smorend rubber alle moeite van de wereld had om tijdig te stoppen voor 3 overstekende exemplaren van schoolgaande jeugd die (bijna voor de laatste keer) op weg waren naar hun dagelijkse afspraak met de bushalte. Geloof me: zelfs het dragen van 8 (ook wel te omschrijven als 2 x 4) fluovestjes had deze kinderen bij een impact niet kunnen redden.

En ja, ik geef toe dat ik me sterk heb moeten verzetten tegen het actief omhoogkrikken van de statistieken inzake verkeersagressie: ik heb ook 2 dochters die op een dag vogelvrij het verkeer moeten worden ingestuurd!

08:33 Gepost door Geert in Actualiteit | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |